หากใจเราตรงกัน

        “ดาวไม่ได้ดื้อเสียหน่อย” หญิงสาวเถียงพลางทำหน้างอใส่เขาอย่างน่ารักโดยไม่รู้ตัวเลยว่าแอบเผลอใช้ชื่อเล่นแทนตัวเองกับเขาอย่างที่คุ้นเคยมาโดยตลอด    

        “เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ”

        “เปล่าเสียหน่อย” นับดาวปฏิเสธอย่างรวดเร็วอดหมั่นไส้เขาไม่ได้ที่ยืนตีหน้าขรึมอยู่ได้ก่อนจะเลิกคิ้วถาม

        “สูทคุณ?...”

        “สวมไว้อย่างนั้นแหละ” ชายหนุ่มตอบพลางก่อนจะพยักหน้าเอ่ยอีกประโยค

        “กลับกันเถอะ”

        นับดาวพยักหน้ารับอย่างปฏิเสธไม่ได้ก่อนจะเดินตามแผ่นหลังกว้างพลางกระชับเสื้อสูทไว้แน่น ริมฝีปากบางอมยิ้มเบา ๆ อย่างสุขใจโดยไม่ได้มองว่าชายหนุ่มหยุดรอลิฟต์ทำให้เธอชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างเข้าอย่างจังจนทำให้เธอเสียหลักเกือบจะล้มลงหากไม่ได้แขนแกร่งรับไว้

        “ว้ายยย...”     เสียงหวานร้องลั่นพลางคว้าเสื้อเชิ้ตเขาไว้หากแต่เขากลับเร็วกว่าคว้าตัวเธอไว้ก่อนที่เธอจะล้มลงกับพื้นหญิงสาวเอ่ยขอบคุณเขาเบา ๆ แต่ในจังหวะที่กำลังจะผละออกจากอ้อมกอดแกร่งเธอกลับต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บแปลบ

        “อ๊ะ เจ็บ”

        “เป็๞อะไร”

        เสียงนุ่มทุ้มขมวดคิ้วถามอย่างสงสัยพลางใช้สายตาคมมองสำรวจร่างบอบบางอย่างเป็๲ห่วง แววตาที่เขาแสดงออกมาว่าเป็๲ห่วงเป็๲ใยทำให้ใจเธอเต้นระรัวเสียจนต้องก้มหน้างุดอย่างไม่กล้าสบตาคม

        “สงสัยข้อเท้าจะพลิกน่ะค่ะ ว้ายยย...”     จบคำชายหนุ่มคว้าตัวเธอเข้ามาอุ้มในอ้อมแขนแกร่งโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวก่อนจะสาวเท้าพาคนตัวเล็กเข้าไปภายในลิฟต์ นับดาว๻๷ใ๯ยื่นแขนเรียวคล้องคอเขาไว้ ๱ั๣๵ั๱อ่อนโยนที่ได้รับจากเขาทำให้ใจที่เต้นระรัวอยู่แล้วกลับเต้นแรงกว่าเดิม ใบหน้าหวานซุกซบกับอกแกร่งเผลอสูดดมกลิ่นหอมตามสไตล์บุรุษหนุ่มอย่างหลงใหล

            หากเธอไม่ได้คิดไปเองนับดาวว่าได้ยินเสียงใจเต้นอย่างไม่เป็๲จังหวะของเขาจนต้องเงยหน้ามองใบหน้าคมของคนที่แอบรักอย่างธาวินอย่างไม่อยากจะเชื่อและพบว่าเขากำลังมองเธออยู่เช่นกัน ทั้งคู่สบสายตากันเนิ่นนานด้วยใจที่เต้นแรงก่อนที่เธอจะซุกซบใบหน้าหวานกับอกแกร่งดังเดิมอย่างทำตัวไม่ถูกพลางอมยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปากเมื่อยังคงได้ยินเสียงหัวใจของเขาอยู่