ลิขิตรักหัวใจ
ณาดาแหงนหน้ามอง นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เธอสะดุ้งสุดตัว เขาผลักประตูเข้ามากระชากตัวลุกจากที่นอน “ไงอ่อยเขาไปถึงไหนล่ะถึงมีสภาพโทรมยังกับซากศพ...” เธอหลับตานิ่งปล่อยให้เขาพูดตามใจ “ไม่พูดแสดงว่าใช่...ร่าน!!!” เธอจ้องหน้าพานน้ำตาจะไหล “อย่ามาบีบน้ำตา… ที่นี่ไม่ใช่โรงละครอย่ามาแสดง...” เขากระชากเธอ
ยอดอ่าน 618
จำนวนตอน 10
คอมเมนต์ 0
ณาดาแหงนหน้ามอง นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เธอสะดุ้งสุดตัว เขาผลักประตูเข้ามากระชากตัวลุกจากที่นอน
“ไงอ่อยเขาไปถึงไหนล่ะถึงมีสภาพโทรมยังกับซากศพ...” เธอหลับตานิ่งปล่อยให้เขาพูดตามใจ
“ไม่พูดแสดงว่าใช่...ร่าน!!!” เธอจ้องหน้าพานน้ำตาจะไหล
“อย่ามาบีบน้ำตา… ที่นี่ไม่ใช่โรงละครอย่ามาแสดง...” เขากระชากเธอดึงให้ลุกขึ้นไม่สนว่าเธอป่วยหนักแค่ไหน
“ด่าดาจบแล้วใช่…”
“ยัง...มารยานักใช่ไหมฉันจะช่วยสงเคราะห์มานี่…”
นางสุดาร้องห้ามปรามลูกชาย
361
