TheFirstOne เซียนกระบี่โลกวิวัฒน์

ตอนที่ 101 ตกกระไดพลอยโจน

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ***** 

“การจะหาวัตถุจารึกคงจะไม่ง่ายขนาดนั้น ราคาของมันคงไม่ใช่อะไรที่จะหาซื้อได้ง่ายๆ ไม่ต้องพูดถึงการเข้าถึงปรมาจารย์จารึกเลย คนแบบนั้นคงมีคนต้องการเป็นลูกศิษย์มากมาย” เฟิร์ศเดินทางไปและขบคิดไป

เขามีเวลาจัดการกับกลุ่มโจรในประกาศเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น หากผ่านพ้นวันนี้ไปเขาต้องส่งไม้ต่อให้กับอีวา

“แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่แน่ว่าโจรพวกนั้นอาจจะมีวัตถุจารึกอยู่บ้าง” 

เมื่อคิดได้ดังนั้นเฟิร์สจึงรีบเร่งออกจากเมือง

แต่เป้าหมายของเขาไม่ได้มุ่งไปสถานที่ที่คาดว่าจะเป็นรังโจรหรือสถานที่ที่มีการดักปล้นของพวกโจร

ทว่าเขาเลือกที่จะมุ่งตรงไปที่กลางป่าที่ไร้ซึ่งผู้คน

“ตรงนี้แหละ”

เฟิร์สเลือกสถานที่ที่ลับตาคน เขาตรวจสอบพื้นที่ในรัศมีหลายร้อยเมตรรอบๆ แล้วว่าไม่มีผู้คนหรือสัตว์ร้ายเข้ามารบกวน

ก่อนจะนำศิลาสายเลือดออกมาแล้วเริ่มทำการบ่มเพาะทันที

“โชคดีที่ศิลาสายเลือดเหล่านี้ใช้งานได้ง่ายและรวดเร็ว มันจึงไม่เสียเวลาในการบ่มเพาะมาก หากมีทรัพยากรมากพอ”

เฟิร์สซื้อศิลาสายเลือดมาถึงสิบหกก้อนด้วยกัน ก่อนหน้านี้เขาใช้ไปห้าก้อนก่อนจะเข้าถึงขอบเขตบารอนขั้นกลาง 

เขารู้ว่าในทุกๆ การใช้ ประสิทธิภาพของมันจะลดน้อยลงเรื่อยๆ จึงต้องใช้ศิลาสายเลือดเป็นจำนวนที่มากกว่าเดิม

“หวังว่าศิลาสายเลือดเหล่านี้จะเพียงพอให้ร่างนี้ทะลวงขอบเขตบารอนชั้นสูงได้”

เฟิร์สไม่ลังเลที่จะดูดซับศิลาสายเลือดในมือ

ตอนนั้นเองพลังวิญญาณสายเลือดที่ในศิลาก็ค่อยหลั่งไหลเข้าไปในกระดูกสันหลังของร่างหญิงสาว ดวงตาของเฟิร์สเปลี่ยนเป็นสีเทา ทว่าหลังจากครั้งแรกเขาก็ไม่ได้พบนิมิตใดๆ จากการดูดซับศิลาสายเลือดเหล่านี้อีกเลย

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่

วูมมมมมมมมมมม

สายลมกรรโชกออกไปรอบด้านโดยมีร่างของเฟิร์สเป็นศูนย์กลาง

ออร่าสีแดงดุจเปลวเพลิงทุกท่วมร่าง ความเข้มข้นของมันทำให้เกิดความรู้สึกอึดอัดแก่สิ่งรอบข้าง

ทันทีที่ดวงตาคู่นั้นเปลี่ยนกลับมาเป็นปกติ

เฟิร์สก็รีบตรวจสอบร่างกายนี้ทันที 

“สำเร็จ ...​ ในที่สุดก็สามารถทะลวงผ่านไปได้อีกระดับหนึ่ง เหมือนฉันจะรู้สึกได้ถึงอีกขอบเขตหนึ่งได้ลางๆ นี่สินะคือขอบเขตบารอนชั้นสูง หากฉันมีทรัพยากรที่มากพอการจะเข้าสู่ขอบเขตเอิร์ลคงไม่ได้ยาก”

เฟิร์สหวนคิดถึงโครงสร้างการปกครองของอาณาจักรฮาดา

หากเป็นระดับหมู่บ้านก็จะมียอดฝีมือขอบเขตบารอนเป็นผู้นำ ส่วนที่เป็นเมืองเล็กๆ ก็จะมีเจ้าเมืองเป็นขอบเขตเอิร์ล ส่วนเมืองใหญ่แน่นอนว่าผู้นำคือขุนนางขอบเขตดยุก และมหานครหรือเมืองหลวงย่อมมีเชื้อสายราชวงศ์ที่มีการบ่มเพาะขอบเขตราชวงศ์หรือจักรพรรดิคอยปกครอง

เห็นได้ชัดว่าการบ่มเพาะขอบเขตบารอนยังเป็นแค่ขอบเขตเล็กๆ เท่านั้นที่ไม่ควรค่าที่จะใส่ใจ

ตั้งแต่ขอบเขตเอิร์ลขึ้นไปเท่านั้นถึงจะเรียกว่ามีฝีมือที่แท้จริง ซึ่งบุคคลเหล่านี้ก็ไม่ได้มีอยู่เกลื่อนกลาดตามถนนอย่างแน่นอน

เฟิร์สมองใบค่าหัวที่เขาหยิบขึ้นมา “อลองโซ่” ขอบเขตบารอนชั้นสูง หัวหน้าโจรแห่งป่าสายน้ำ

เห็นได้ชัดว่าโจรกลุ่มนี้ดูไม่ธรรมดาเลย แต่ดูเหมือนทางการจะไม่ใส่ใจพวกมัน ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงจะส่งอัศวินระดับเอิร์ลมาจัดการพวกโจรแล้ว

ทว่าระหว่างเดินทางนั้น เฟิร์สก็เหลือบไปเห็นคาราวานพ่อค้ากลุ่มหนึ่งกำลังจะเดินทางไปตามเส้นทางที่เป็นเป้าหมาย 

ด้านหน้ามีชายหญิงที่แต่งตัวเหมือนนักพจญภัยกลุ่มหนึ่งกำลังควบม้านำทาง มองดูก็รู้ว่าเป็นนักผจญภัยที่ถูกจ้างมาคุ้มกัน

เฟิร์สลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะขอเข้าร่วมขบวนไปกับพวกเขาดีหรือไม่

แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ทำเช่นนั้น

“ฉันสามารถตามคาราวานขนส่งนั้นไปเงียบๆ ได้ แบบนี้น่าจะสามารถเรียกความสนใจจากพวกโจรได้ดีกว่า”

เฟิร์สทำการเว้นระยะห่างจากกองคาราวานแล้วติดตามไปอย่างเงียบๆ

อย่างที่รู้ว่าเขาสามารถใช้สัมผัสรับรู้ได้ครอบคลุมหลายร้อยเมตร ระยะห่างของเขาจึงมากพอที่จะทำให้คนเหล่านั้นไม่สามารถสังเกตเห็นได้

กองคาราวานเดินทางช้ามาก แต่เฟิร์สก็ยังใจเย็นอดทนรอ

“ดูเหมือนว่าภารกิจของฉันจะไม่เสร็จภายในวันนี้แล้ว คงจะต้องมอบหน้าที่นี้ให้กับอีวาต่อไป”

เฟิร์สติดตามกองคาราวานไปด้วยและหยุดเขียนไดอารี่ไปด้วยเพื่อส่งต่องานให้กับอีวา

บางครั้งก็มีอะไรหลายอย่างที่เหนือการคาดเดา เขาไม่คิดเลยว่ากองคาราวานจะเดินทางได้ช้าขนาดนี้ และพวกโจรก็ยังไม่โผล่ออกมา 

แต่ถึงอย่างนั้นหากเขาจะออกไปตามหาด้วยตัวเองตอนนี้ ดวงตะวันก็ใกล้จะลับลาไปแล้ว

เฟิร์สไม่อาจฝืนฤทธิ์ของนิทราได้ เขาจึงตัดสินใจหาที่พักผ่อนเพื่อรอให้อีวามาสลับร่าง

“กลับเข้าไปในเมืองไม่ทันแล้ว อย่างนั้นก็หาที่พักเหมาะๆ ที่นี่ก็แล้วกัน”

เฟิร์สเดินทางออกไปล่วงหน้า เพื่อดักการเดินทางของคาราวานเอาไว้

อย่างไรเสียกองคาราวานเหล่านี้ก็ต้องพักแรม ไม่ออกเดินทางในตอนกลางคืน

เขาหาต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งแล้วนอนอยู่บนนั้นรอการสลับร่าง 

น่าเสียดายที่ร่างนี้ไม่สามารถใช้พลังอักขระได้ เขาจึงไม่ได้กางม่านพลังป้องกันเอาไว้ แต่สภาพแวดล้อมของที่นี่ต่างจากอบิส มันปลอดภัยกว่ามาก เขาจึงวางใจที่จะพักผ่อนอยู่ที่นี่

แล้วดวงจันทร์สีเงินก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เฟิร์สผลอยหลับไปแทบจะทันที ในขณะที่ร่างของหญิงสาวยังนอนอยู่บนต้นไม้

ทว่า ...

ตูม!

หลังจากที่เฟิร์สหลับไปได้ไม่นาน เสียงระเบิดที่ไม่ทราบที่มาก็ดังขึ้น

ร่างที่อยู่บนต้นไม้สะดุ้งจนเผลอพลัดตกลงมาจากต้นไม้ในทันที

แต่ในช่วงเวลาระหว่างที่ตกลงมานั้น จู่ๆ หญิงสาวก็เปลี่ยนท่าทางกลางอากาศ 

เธอเคลื่อนไหวราวกับผู้เชี่ยวชาญ ร่วงลงมายังพื้นดินด้วยท่าทางที่สง่างาม

“ฟู่ ... เกือบไปแล้ว” 

ดวงตาของหญิงสาวเกิดความวูบไหว สายตาของเธอในตอนนี้ต่างออกไปจากเธอเมื่อตอนกลางวันอย่างสิ้นเชิง

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอย่างมึนงง

“นี่มันกลางคืนไม่ใช่หรอ? ทำไมฉันถึงตื่นมาตอนกลางคืนได้”

ใช่แล้ว เธอคนนี้ก็คืออีวา

เธอไม่ได้เห็นเวลากลางคืนมาหลายเดือนแล้ว และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นมัน

แต่เธอแทบจะไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วเฟิร์สนั้นพึ่งผลอยหลับไปได้ไม่นานเท่านั้น

“ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงระเบิดอย่างนั้นหรอ? ถ้าฉันมีนาฬิกาปลุก นั่นหมายความว่าฉันสามารถตื่นในเวลากลางคืนได้” อีวาเริ่มคุ้นชินกับชีวิตในอีกโลกหนึ่ง ที่นั่นมีอุปกรณ์เครื่องใช้อำนวยความสะดวกมากมาย และนี่เป็นจุดสำคัญที่เธอต้องแจ้งให้กับเฟิร์สที่เป็นคู่หูของเธอทราบ

อีวาไม่ลังเลที่จะจดบันทึกในสมุดไดอารี่ทันที

แล้วตอนนั้นเองเธอก็ได้เห็นบันทึกที่เฟิร์สได้เขียนเอาไว้

“ที่แท้เขาก็ต้องการทำภารกิจโจรป่านี่เอง หรือเสียงระเบิดเมื่อครู่จะเป็นสัญญาณของการต่อสู้”

เมื่อคิดได้ดังนั้นอีวาก็ไม่ชักช้าอีกต่อไป

กองคาราวานพ่อค้ามีรถลากบรรทุกสินค้าอยู่สิบกว่าคัน มีคนคุมสินค้าอยู่เก้าคน และมีนักผจญภัยที่เป็นผู้คุ้มกันอยู่ห้าคน

ตอนนี้พวกเขากำลังต่อสู้กับกองโจรสิบสองคน

อีวาสามารถตรวจสอบจำนวนของผู้คนได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งสามารถแยกแยะแต่ละฝ่ายได้อีกด้วย

เธอยกประกาศจับขึ้นมาแล้วสำรวจใบหน้าของผู้ที่อยู่ในประกาศจับ 

“อลองโซ่” ขอบเขตบารอนชั้นสูง หัวหน้าโจรแห่งป่าสายน้ำ

ตอนนั้นเองอีวาพลันขมวดคิ้วมุ่นในทันที

“ข้อมูลนี้ผิดพลาด อลองโซ่ตอนนี้ไม่ใช่บารอนชั้นสูง แต่เขาได้ทะลวงขอบเขตเป็นเอิร์ลเรียบร้อยแล้ว”

อีวาเกิดความลังเลเล็กน้อยว่าจะดำเนินตามแผนเดิมดีหรือไม่ อีกฝ่ายมีพลังบ่มเพาะที่มากกว่าตน ซึ่งเกรงว่าพลังสายเลือดโลกลวงจะไม่สามารถทำอันตรายอีกฝ่ายได้

หากเป็นร่างของเฟิร์สก็ว่าไปอย่าง ร่างนั้นยังมีอำนาจอักขระและพลังไอเทมสปีริต

แต่ในร่างนี้อีวามีแค่พลังสายเลือดเท่านั้น แม้ว่าเฟิร์สจะให้อีวาฝึกฝนวิชาดาบติดตัวอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอจะชำนาญอยู่ดี

แต่ในระหว่างที่อีวากำลังลังเลอยู่นั้น

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวและเด็กชายก็ดังขึ้น

สัมผัสของอีวารับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทันที 

ในตอนนี้กองคาราวานพ่อค้าได้ถูกโจมตีอย่างหนักและเสียเปรียบเป็นอย่างมาก

แม้พวกเขาจะจ้างนักผจญภัยมาคุ้มกัน แต่หัวหน้าโจรกลุ่มนี้มีการบ่มเพาะถึงขอบเขตเอิร์ล นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะต้านได้

สัมผัสของอีวา ตรวจสอบพบว่ามีนักผจญภัยสองคนที่ต่อสู้จนตัวตาย และนักพจญภัยที่เหลือก็กำลังต่อสู้กับกลุ่มโจรอย่างแลกชีวิต

“ดูเหมือนฉันจะไม่มีทางให้เลือกซะแล้ว” อีวากล่าวพึมพำ

แน่นอนว่าเธอไม่สามารถเห็นคนบริสุทธิ์ตายไปต่อหน้าได้

หญิงสาวในชุดกันลมสีเทาพุ่งทะยานไปยังที่เกิดเหตุ ขณะเดียวกันดวงตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีเทา

พลังสายสายเลือดโลกลวง!

วึงงงงงงงงงงงง!