ลมหวนเจ้าเอย

    บทที่ 3 ตอนที่ 1

            ๼ั๬๶ั๼ลูบไล้ไปตามผิวเนื้อนำพาให้คนตัวเล็กที่กำลังหลับพริ้มครางฮือด้วยความไม่ชอบใจ ก่อนจะค่อยๆลืมตาตื่นเมื่อโดนรุกหนักขึ้น

            อมันต์กำลังเคล้าคลึงอยู่บนร่างเปลือยเปล่าของเธอ...

            “พี่อาร์ต...” เสียงพร่าขานเรียกชื่อเขาสองมือพยายามผลักไสแต่ก็ถูกจับรวบขึงไว้เหนือศีรษะ...

            “วันนี้ไม่ต้องไปเรียนหรอกนะ”เขาว่า ขณะที่ริมฝีปากซุกไซ้ไปตามซอกคอระหง

            “หนูท้องอยู่...”

            “ไม่มีผลสักหน่อย...” เขาว่าและไม่ยอมหยุดการกระทำวาบหวามนั้น แม้เภตราจะดิ้นรนเพื่อให้รอดพ้นเงื้อมมือเขาแต่เมื่อถูกปลุกปั่นด้วยความช่ำชอง ร่างกายของเธอมันก็โอนอ่อนอย่างว่าง่ายไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนต่อไป

            ร่างเล็กบิดส่ายไปตามอารมณ์ปล่อยทุกอย่างให้เป็๲ไปตามวิถีแม้จะแปลกใจอยู่บ้างว่าทำไมเช้านี้อมันต์ถึงได้มีความ๻้๵๹๠า๱ทั้งที่เมื่อรู้ว่าเธอท้องเขาก็ไม่เคยทำอะไรไปมากกว่ากอดและจูบ...                                          

       อาจเพราะก่อนหน้ามีเ๹ื่๪๫ให้เครียดมากมายเกิดขึ้นและตอนนี้มันก็เริ่มผ่อนคลายลงบ้างแล้ว ทุกๆ อย่างกำลังจะผ่านไปด้วยดี                               เภตราผ่อนคลายไปตามแรงเร้าอารมณ์ของเขายอมรับรสจูบหอมหวานที่ชายหนุ่มป้อนให้แอ่นตัวรับ๱ั๣๵ั๱จากมือใหญ่ที่คลึงเคล้าลูบละเลงไปทั่วทุกอณู

            ชายหนุ่มแลกลิ้นอุ่นดูดดื่มก่อนจะผละริมฝีปากลงมาสำรวจเรื่อยลงมา สองมือโอบอุ้มเต้าอวบเต่งตึง ก่อนจะค่อยๆใช้จมูกสดดมและตวัดเลียปลายถันที่ชูช่อทีละข้างทำให้ร่างเล็กเผลอกดศีรษะเขาเข้าหาอย่างไม่รู้ตัว

            สองขาขาวเรียวขยับกว้างปล่อยให้เขาแทรกซ้อนเข้ามา๱ั๣๵ั๱คุ้นเคย กลิ่นหอมละมุนเย้ายวนทุกความรู้สึกเภตราลุ่มหลงในรสาติที่เขาเพียรป้อนให้อย่างไม่ลืมหูลืมตาลมหายใจกระเส่าพ่นสูดเอาอากาศเข้าปอดเหมือนกำลังเหนื่อยนักหนาก่อนจะหวีดร้องเสียงหลงเมื่อจุดซ่อนเร้นถูกรุกเร้าด้วยเรียวลิ้นร้ายกาจ

            เขายกสองขาให้ถ่างออกห่างกว่าเดิมซุกใบหน้านัวเนียตรงใจกลางร่องชื้น ดูดกลืนความสาวสะพรั่งลิ้มรสความหอมหวานอย่างไม่รู้จักอิ่มเอมมือข้างหนึ่งลูบไล้เรียวขาลากนิ้วเรื่อยเข้ามาตรงส่วนที่กำลังฉกกินแล้วสอดลึกเข้าไปจนสุด...

            “พี่อาร์ต...” หญิงสาวครางชื่อเขาเสียงสั่นในขณะที่เขายังบรรจงขยับก้านนิ้วอย่างไม่ปราณีส่วนลิ้นก็เล้าเลียกลีบกุหลาบสีชมพูนั้นไม่มีผ่อนปรน                                                                                              

           ในที่สุด...ร่างเล็กก็เกร็งตัวจนสุดแรงก่อนจะผ่อนลงแล้วนอนหายใจหอบส่งเสียงแหบพร่ารวยริน                                                     

    “พี่รักหนูนะเภตราพี่ขอโทษ...” เขาว่า

            หญิงสาวกลอกตามองเขาอย่างไม่เข้าใจนักแต่ก็เดาว่าคงเพราะเขากำลังตื่นตัวเต็มที่และอาจทำให้เธอเจ็บขณะท้องอยู่ก็เลยเอ่ยคำนั้นออกมา

            “อ๊ะ!...” เภตราสะดุ้งเฮือกด้วยความไม่ตั้งตัวเมื่อเขาสอดแท่งสวาทเข้าหาแล้วกดจนสุดความลึกในคราเดียวแล้วก็เน้นย้ำอยู่อย่างนั้น....

            “มันจะเจ็บนิดเดียว...พี่สัญญา” จากนั้นเขาก็ถอดถอนตัวตนผละห่างทำให้หญิงสาวมองอย่างไม่เข้าใจ สีหน้าของเขาไม่ค่อยดีนักแต่ก็ยังฝืนยิ้มและโน้มตัวลงมากอดเธอ

            “มีอะไรหรือเปล่าคะ พี่อาร์ตเป็๞อะไร”

            “เปล่า...แค่อยากกอดหนู วันนี้พี่จะคอยดูแลหนูเอง”

            “ค่ะ” แม้จะยังรู้สึกฉงนแต่ก็ยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับชายหนุ่มลุกลงจากเตียงทั้งที่เปลือยเปล่าแล้วห่มผ้าให้กับเธอ

            “พักผ่อนเยอะๆ นะคะ เดี๋ยวพี่ไปทำมื้อเช้าให้” เขาพูดขณะสวมชุดลำลองแล้วเดินออกไปจากห้อง

            “...” เภตราถอนหายใจแรงอย่างไม่รู้สาเหตุเธอยังรู้สึกอ่อนเพลียและ๳ี้เ๠ี๾๽จึงคิดจะนอนต่อ เพราะไหนๆวันนี้แฟนหนุ่มก็ชวนเธอโดดเรียนอยู่แล้ว