
รักครั้งที่สองของมุกดา
ความจำเสื่อมทำให้ชีวิตฉันทีสุขสบายหายไปในพริบตา ความยากลำบากเข้ามาแทนที่ รักที่มีก็สูญสลาย
"ปล่อยฉันนะ!!!! คุณกำลังเมาและไม่ได้สติ ไม่ควรเข้ามาในห้องนอนของฉันโดยพลการแบบนี้"
ท่าทางตกใจของมุกดา ขณะออกมาจากห้องอาบน้ำเพราะได้ยินเสียงโวยวายภายในห้องนอนขณะอาบน้ำ ก่อนจะนุ่งผ้าขนหนูเปิดประตูออกมาดู
"เธอคิดว่ามาอยู่ในนี้ แล้วเป็นคนของฉันจะไปให้ท่าใครก็ได้เหรอ คิดผิดเธอมันต้องโดนสั่งสอน"
กันต์ธีก้าวเท้ายาวเดินใมาหาเธอ เขาจับแขนมุกดาดึงตัวเธอเข้ามาหาเขา กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วตัวของเขา มือข้างหนึ่งจับแขนมุกดาดึงไว้กับผนังห้องนอน มือน้อยๆ พยายามปัดป่ายใบหน้าเขาที่พยามยามจูบและจู่โจมซอกคอของเธอ มืออีกข้างก็พยายามปลดผ้าขนหนูที่พันอยู่บนตัวเธอ เนินอกขาวนูนน่าสัมผัส ทำให้เขายิ่งคลั่งกว่าเดิม
"คุณมันบ้า คุณมันปีสาจ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันนะ!!! ปล่อย!!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้"
"เธอคงคิดว่านายจักรกฤษมีสิทธิงั้นสิ ฝันไปเถอะ ฉันไม่มีวันยอมให้นายนั่นมาแตะต้องของ ของฉันเด็ดขาด"

![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)