ราชันย์ลมปราณอนันต์

ตอนที่ 52: ข้อเสนอของท่านผู้เฒ่า

เฟิงหวงมองรอยยิ้มที่ดูใจดีของท่านผู้เฒ่าเหมี่ยว แต่ในใจกลับระแวดระวังถึงขีดสุด เขารู้ดีว่าข้อเสนอของยอดฝีมือระดับนี้ย่อมไม่ธรรมดา

"ชาของเจ้ามีคุณสมบัติพิเศษในการขจัดปีศาจในใจ" ท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวกล่าวช้าๆ "ซึ่งเป็นสิ่งล้ำค่ายิ่งกว่าโอสถเพิ่มพลังใดๆ สำหรับผู้ที่กำลังจะทะลวงผ่านคอขวด...สำนักหมอกครามของเรา จึงต้องการจะขอซื้อชาของเจ้าทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว"

นางยื่นข้อเสนอที่น่าทึ่ง "เราจะมอบหินวิญญาณให้เจ้าเดือนละหนึ่งพันก้อน และที่สำคัญที่สุด...เจ้าและร้านของเจ้าจะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของสำนักหมอกครามโดยตรง จะไม่มีผู้ใดกล้ามารบกวนเจ้าอีก"

หลินเยว่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับตาโต! นี่คือข้อเสนอที่พ่อค้าคนใดในใต้หล้าก็ต้องยอมรับโดยไม่ลังเล มันคือหลักประกันของความมั่งคั่งและปลอดภัยไปชั่วชีวิต!

แต่เฟิงหวงกลับโค้งคำนับลงช้าๆ "ท่านผู้เฒ่าช่างให้เกียรติข้านัก...แต่ข้าคงต้องขอปฏิเสธข้อเสนอนี้"

คำปฏิเสธของเขาทำให้ทั้งหลินเยว่และท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวต้องประหลาดใจ แววตาของท่านผู้เฒ่าพลันหรี่ลงเล็กน้อย "เหตุใด?"

เฟิงหวงถอนหายใจเบาๆ ด้วยท่าทีที่ดูเหมือนลำบากใจอย่างแท้จริง "ชาเมฆาคล้อยนี้...วัตถุดิบแม้จะธรรมดา แต่ขั้นตอนการปรุงนั้นซับซ้อนและละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง มันต้องอาศัย 'สภาวะจิตใจ' ที่สงบนิ่งและว่างเปล่าอย่างที่สุดในการปรุง"

เขากล่าวต่อ "หนึ่งเดือนเต็ม...ข้าสามารถปรุงชาออกมาได้ในปริมาณที่จำกัดอย่างยิ่ง เพียงพอสำหรับขายในร้านเล็กๆ ของข้าเท่านั้น หากข้ารับข้อเสนอของท่านผู้เฒ่าและต้องปรุงชาภายใต้แรงกดดันจากสำนัก ข้าเกรงว่า 'จิต' ของข้าจะไม่สงบพอ และคุณภาพอันเป็นหัวใจของชาก็จะหายไป...สุดท้ายมันก็จะกลายเป็นเพียงน้ำชาธรรมดาที่ไร้ค่าพ่ะย่ะค่ะ"

มันเป็นเหตุผลที่ยอดเยี่ยมที่สุด! เขาได้ผูกเอาคุณภาพของสินค้าเข้ากับ "สภาวะจิตใจ" ที่เปราะบางของตนเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่อาจพิสูจน์หรือบังคับได้!

ท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวจ้องมองเขาเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง ในฐานะยอดฝีมือขั้นเซียน นางย่อมเข้าใจความสำคัญของ "สภาวะจิตใจ" เป็นอย่างดี แม้จะไม่เชื่อทั้งหมด แต่นางก็ไม่อาจหักล้างเหตุผลนี้ได้

"เช่นนั้น...ข้าไม่บังคับเจ้า" นางยอมถอยหนึ่งก้าว "แต่ในเมื่อชาของเจ้ามีปริมาณจำกัด...เช่นนั้นทุกๆ เดือน สำนักหมอกครามขอ 'สิทธิ์' ในการซื้อชาของเจ้าเป็นจำนวน 10 กาแรกได้หรือไม่? เราจะให้ราคาที่สูงกว่าราคาตลาดถึงสามเท่า!"

นี่คือการประนีประนอมที่ชาญฉลาด เฟิงหวงยังคงความเป็นอิสระไว้ได้ ในขณะที่สำนักก็ได้ในสิ่งที่ต้องการ

"เป็นข้อเสนอที่ข้ามิอาจปฏิเสธได้ขอรับ" เฟิงหวงโค้งคำนับยอมรับ แต่แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้น "แต่ข้ามีเงื่อนไขเล็กน้อย...เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน"

"โอ้?" ท่านผู้เฒ่าเลิกคิ้วด้วยความสนใจ

"ข้าต้องการ 'สิทธิ์' ในการเข้าถึง 'หอตำราโอสถ' ของสำนักท่าน" เฟิงหวงกล่าวอย่างใจเย็น "สูตรชาของบรรพบุรุษข้ายังขาดหายไปบางส่วน ข้าเพียงอยากจะศึกษาตำราโบราณเพื่อหาทาง 'ฟื้นฟู' สูตรชาให้สมบูรณ์...บางทีในอนาคต มันอาจจะทำให้ข้าปรุงชาได้มากขึ้นก็เป็นได้"

นี่คือการรุกกลับที่เหนือชั้น! เขาไม่ได้แค่รับข้อเสนอ แต่ยังเรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองต้องการ โดยอ้างว่าจะนำไปสู่ผลประโยชน์ของสำนักในอนาคต!

ท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ "ฮ่าๆๆ พ่อหนุ่ม เจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ" นางมองเขาด้วยแววตาที่ชื่นชมอย่างแท้จริง "ตกลง ข้าจะมอบป้ายหยกพิเศษให้เจ้า สามารถเข้าออกหอตำราโอสถชั้นนอกได้ตามใจปรารถนา"

ข้อตกลงได้บรรลุผลอย่างสมบูรณ์แบบ!

ขากลับลงจากยอดเขา หลินเยว่มอง "สหาย" คนใหม่ของนางด้วยสายตาที่ราวกับมองสัตว์ประหลาด

"ท่าน...ท่านทำได้อย่างไร? นั่นคือท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวนะ! ท่านต่อรองกับนางได้อย่างทัดเทียม!"

เฟิงหวงเพียงแค่ยิ้มอย่างเป็นปริศนา "ข้าบอกแล้วอย่างไร...ว่าข้าเป็นเพียงเจ้าของร้านชาธรรมดา"

คืนนั้น...ที่หอเมฆาคล้อย เฟิงหวงมองป้ายหยกพิเศษในมือที่สามารถเข้าถึงขุมทรัพย์ทางปัญญาของสำนักที่ใหญ่ที่สุดได้

แผนการของเขาสำเร็จไปอีกขั้น เขาไม่เพียงแต่ทำให้ธุรกิจของตนเองมั่นคงปลอดภัย แต่ยังได้ทรัพยากรที่สำคัญที่สุดในการพัฒนาตัวเองและธุรกิจต่อไป...นั่นก็คือ "ความรู้"

เป้าหมายต่อไป...คือการศึกษาศาสตร์การปรุงยาของโลกใบนี้ให้ถ่องแท้ และเตรียมพร้อมสำหรับการทะลวงสู่ "ขั้นราชันย์"!