ธรณีคลั่ง(ใหม่)

   ภูมิถูกโจมตีหลายครั้งจนมีแผล ทั้งเล็กแหละใหญ่หลายแห่งทั่วร่างกายเลือดของเขาไหลนองตามพื้นดินแฉะๆ แต่เพียงไม่นานบาดแผลที่ได้รับก็หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนั้นจึงทำให้เขาต่อสู้ได้อย่างยาวนาน

   เมื่อฆ่ากลุ่มนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็ได้ออกเดินทางเพื่อหามอนเตอร์กลุ่มต่อไปเพราะเขายังไม่หนำใจ จนกระทั่งเขาได้ไปพบเจอเข้ากลับพวกกลุ่มที่ใส่ชุดทหารอีกครั้งเขารู้ดีว่าพวกมันยังต้องมีหลงเหลืออีกแน่ๆ จึงได้ยังคงอยู่ต่อและอีกอย่างเขาก็ต้องการเพิ่มเลเวลของตัวเองก่อนที่จะไปหาบุญทิ้ง พวกมันอยู่ในพื้นที่ที่เป็นช่องเขาแคบๆ แห่งหนึ่งในภูเขาที่เต็มไปด้วยหิมะเขาเปิดฉากวิ่งเข้าใส่พวกมัน ในตอนที่พวกมันนั้นกำลังนั่งล้อมวงกินข้าวเย็นพร้อมกับพูดคุยกันด้วยท่าทางสนุกสนาน ในครั้งนี้ภูมิไม่ได้รีบฆ่าเหมือนก่อนหน้านี้

   เขาค่อยๆ ทำการหักแขนหักขา ของพวกมันทีละคนเพื่อไม่ให้พวกมันต่อสู้ได้และเพื่อความสะใจของตัวเองด้วย ทำให้พวกมันร้องโอดโอยอยู่กับพื้นแต่ภูมิก็ไม่ได้สงสารพวกมันแม้แต่น้อย เขาก็เริ่มทำให้พวกมันเป็นเหมือนตัวช่วยในการระบาย ด้วยการทำให้กระดูกของพวกมันหักทีละชิ้นๆ เสียงร้องโหยหวนดังระงมทั่วทั้งช่องเขาถ้าคนอื่นมาได้ยินคงมีขนลุกขนพองกันบ้าง เมื่อหักกระดูกจนครบทุกคนเขาก็กรอกโพชั่นรักษาและโพชั่นHp ให้พวกที่ร่างกายเริ่มไม่ไหว

   เมื่อรักษาได้สักพักเขาก็ใช้มีดกระดูกที่แหลมคมเฉือนเนื้อหนังของพวกมันทีละชิ้นๆ ต่อ อย่างสำราญใจ เขาทำแบบนี้วนไปเรื่อยๆ หลายรอบ

   เมื่อเล่นกับพวกมันจนเบื่อแล้วเขาก็ฆ่าพวกมันทิ้งและก่อนจะฆ่าทิ้งเขาก็ไม่ลืมปล้นของมีค่าจากพวกมันมาด้วยใครมีน้อยก็โดนเฉือนหนังหักกระดูกต่อ เมื่อจัดการหมดแล้ว เขาก็ได้ออกเดินทางต่อ

   ภูมิได้เดินไปเรื่อยๆ ถ้าเจอมอนเตอร์ก็รีบฆ่าเพื่อเก็บค่าประสบการณ์ ถ้าเจอคนเขาก็ทรมานก่อนค่อยฆ่า เขาใช้เวลาหลายวันในการเดินระบายอารมณ์ สำรวจและเก็บเลเวลในดันเจี้ยนแห่งนี้ จนกระทั่งเลเวลของเขากลายมาเป็นเลเวล39 โดยที่เขาไม่รู้ตัว

   ในตอนนี้ถึงแม้เขาจะไม่เจอบอสแต่เขาก็เจอเข้ากับมอนเตอร์เลเวล 39 ซึ่งมันพึ่งออกมาจากถ้ำแล้วเจอเข้ากับเขามันมีรูปร่างเป็นม้าที่มี 4 ขาทั่วทั้งลำตัวประดับไปด้วยขนสั้นสีเงินสลับดำมันส่องแสงระยิบระยับเมื่อโดนแสง

   ม้าเงินlv.39

รูปแบบพลัง เวทมนตร์

มีความเร็วสูง แต่มีพลังป้องกันที่ต่ำ

มันได้ร้องเสียงเหมือนม้าออกมาเสียงดังก้องไปทันผ่านไปสักพักมันก็ได้วิ่งเข้าใส่ภูมิอย่างรวดเร็ว ภูมิที่เห็นพวกมันวิ่งเข้ามาเขาก็ได้เปลี่ยนร่างกายเป็นคนครึ่งปลิงในทันที

   จากนั้นเขาก็ได้หลบออกซ้ายแล้วต่อยหมัดสวนเขาไปที่หัวของเจ้าตัวสีเงินอย่างรุนแรงการโจมตีของเขานั้นได้ทำให้ม้าตัวนั้นกระเด็นถอยหลังคนละสองเมตร

   แต่ทว่าเจ้าม้าตัวนั้นก็ไม่ได้ล้มลงมันก็มันได้ถีบเท้าคู่เข้าใส่กลางหน้าอกของเขาที่กำลังวิ่งเข้าไปซ้ำ ภูมิต้องเอี้ยวตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว แล้วทำการเตะเข้าที่ข้อพับขาหน้าซ้ายของมัน จนมันล้มลง แต่ตัวสีเงินก็ได้บิดลำคออ้าปากพ่นสายลมที่คมกริบเข้าใส่เขา

   ภูมิได้กลิ้งตัวไปด้านซ้ายหลบการโจมตีของพวกมันแต่ก็ไม่พ้นทำให้เขาได้รับบาดแผลหลายแห่ง แล้วก็ได้มีหอกสายลมพุ่งจากข้างบนฟ้าลงมาใส่เข้าอีกหลายชุดจนเขาต้องหลบเป็น พันละวัน

   เมื่อมันลุกขึ้นได้ก็ได้วิ่งเข้าใส่เขาอีกครั้งพร้อมกับสายลมห่อหุ้มที่เท้าของมันทำให้ความเร็วของมันเพิ่มขึ้น

   ภูมิที่ตามความเร็วของมันไม่ทันก็ถูกมันพุ่งชนเข้าเต็มๆ จนกระเด็นไปไกลหลานเมตรชนเข้ากับต้นไม่ใหญ่จนหักโค่น

   ภูมิที่ตกลงถึงพื้นก็ได้รีบลุกขึ้น เจ้าตัวสีเงินได้วิ่งตามมาอย่างรวดเร็วจนแทบจะมองไม่ทันจริงๆ แล้วความเร็วของมันเร็วกว่านี้แต่ว่ามันได้รับบาดเจ็บในตอนแรกที่ภูมิโจมตีทำให้ความเร็วของมันลดลงพอสมควร ภูมิเมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ได้ยืนรอจนมันวิ่งเข้ามาจะถึงเขาก็ได้พุ่งตัวในจังหวะสั้นบิดลำตัวเล็กน้อยแล้วแทงเข่าเข้าใส่ขาบริเวณข้อเข่าของมันซึ่งเป็นที่เดิมที่เขาโจมตีก่อนหน้านี้ จนขาข้างนั้นของมันหัก ร่างของมันไถลไปตามพื้นดินชนกับต้นไม้หลานต้น

   ภูมิไม่ปล่อยโอกาสที่สร้างขึ้นเขาฝืนความเจ็บปวดที่ได้รับแล้ววิ่งตามไป ภูมิเน้นโจมตีที่ขาหลังของมันเพราะเขานั้นคิดว่าต้องเล่นงานขาของพวกมันก่อนเพราะจะได้ง่ายในการต่อสู้เพราะมันมีความเร็วมากเกินไป มันกรีดร้องดังลั่นเมื่อขาหลังของมันหักไปอีกข้างจนมันลุกไม่ขึ้น เมื่อเป็นเช่นนั้นภูมิก็ได้วิ่งไปแล้วเอาขวานอันหนักอึ้งออกมาจากช่องเก็บของ แล้วฟันเข้าที่คอของมันอย่างแรงในตอนที่มันกำลังพยายามจะลุกขึ้นจนมันทรุดลงพื้นแต่มันก็ยังคงมีชีวิตอยู่

   จากนั้นภูมิก็รีบใช้สกิลดูดเลือดในทันทีรสชาติอันหอมหวานค่อยๆ ไหลลงคอของเขาช้าๆ กลิ่นหอมๆ เหมือนดอกไม้ทำให้เขายิ่งรีบกลืนมันลงคอซึ่งกลิ่นและรสชาติแตกต่างจากตอนที่เขาไม่ได้ใช้สกิลนี้เป็นอย่างมากเขาดูดอยู่อย่างนั้นจนเลือดเขากลับมาครึ่งหนึ่งร่างกายฟื้นฟูจนมีสภาพดีขึ้นหลังจากนั้นอีกไม่นานมันก็ได้กลายเป็นแสงไป "

   หลังจากนั้นเมื่อดันเจี้ยนหายไปเขาก็ได้เดินทางไปยังตัวจังหวัดเพื่อตามหาพวกนุช