ราชันหมื่นอักขระ

จารึกที่ 148 : งานประลองเปิดฉาก : สมรภูมิเหินเวหา

ยามเฉิน

เสียงกลองศึกดังกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วขุนเขาพันยอด นกนับหมื่นตัวบินแตกรังขึ้นสู่ท้องฟ้า เป็นสัญญาณเปิดฉาก "งานประลองทดสอบจตุรทิศ" ประจำปีของ สำนักหมึกวารี

สถานที่จัดงานในปีนี้ ยิ่งใหญ่ตระการตาจนทำให้อาเจียต้องอ้าปากค้าง

มันคือ "ลานประลองเหินเวหา"

เกาะลอยฟ้าขนาดมหึมาที่ถูกสร้างขึ้นด้วยศิลาแลงโบราณ ลอยเด่นอยู่เหนือยอดเขาหลักของสำนักด้วยอำนาจของค่ายกลต้านแรงโน้มถ่วง รอบๆ เกาะมีธงทิวสีสันสดใสโบกสะบัด ทั้งธงของสำนักหมึกวารี ธงตระกูลเฟิง และธงสำนักพันธมิตรอื่นๆ

เหล่าศิษย์สายในและสายนอกต่างพากันขี่พู่กัน ขี่นกกระเรียน หรือใช้วิชาตัวเบาเหาะขึ้นไปบนลานประลองราวกับฝูงผึ้งแตกรัง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและกดดัน

อาเจีย ในชุดศิษย์สายในสีครามขลิบเงิน (ชุดทางการ) ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนบนลานประลอง

ข้างกายเขามี เจ้าสัวทมิฬ ในร่างหยกเงางามยืนสงบนิ่งดั่งขุนเขา ส่วน เจ้าถุงเงิน ซ่อนตัวอยู่ในอกเสื้อ

"คนเยอะชะมัด..." อาเจียบ่น "ศิษย์สายในมีเป็นพันคนเลยรึเนี่ย? แถมยังมีพวกหน้าแปลกๆ จากต่างสำนักอีก"

"นั่นไง! อาเจีย!"

เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบตัว

"คนที่กล้าหักหน้าตระกูลหลิว..."

"ได้ข่าวว่าเรือนโดนค้นเละเลยนี่ ยังกล้ามาอีกรึ?"

"ดูหุ่นเชิดนั่นสิ... ดูแพงใช้ได้เลยนะ"

อาเจียทำหูทวนลม ยืนกอดอกรอเวลา

ทันใดนั้น... ท้องฟ้าเหนือลานประลองก็แหวกออก

ร่างของชายชราผู้มีผมและเคราสีขาวโพลน สวมชุดคลุมสีทองอร่าม เหาะลงมาจากฟากฟ้าราวกับเทพเจ้า แรงกดดันมหาศาลระดับ "ก่อกำเนิดลมปราณ" แผ่ออกมาสะกดทุกคนให้เงียบกริบ

เจ้าสำนักหมึกวารี : มู่ฉงจวิน

"ยินดีต้อนรับเหล่าศิษย์ผู้มีความมุ่งมั่นทุกคน... ทั้งศิษย์แห่งหมึกวารี และเหล่าอาคันตุกะจากสำนักพันธมิตร"

เสียงของเจ้าสำนักดังก้องกังวานโดยไม่ต้องตะโกน

"ปีนี้... เรามีของรางวัลพิเศษสำหรับผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง..."

เจ้าสำนักสะบัดมือ กล่องหยกใบหนึ่งลอยออกมา เปิดฝาออก

แสงสีม่วงสว่างวาบพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เผยให้เห็นก้อนแร่รูปทรงบิดเบี้ยวที่ดูเหมือนกำลังดูดกลืนแสงรอบตัว

"แร่มิติสวรรค์"

"เฮ!!!" เสียงฮือฮาดังลั่นลานประลอง

"ของระดับตำนาน! ถ้าเอาไปตีอาวุธ จะได้อาวุธระดับนภาแน่นอน!"

อาเจียจ้องมองแร่นั้นตาไม่กะพริบ หัวใจเต้นแรง

"นั่นแหละ... ของที่ข้าต้องเอามาให้ได้!"

ไม่ใช่แค่เขา... ที่มุมหนึ่งของลานประลอง ฉินมู่หลาง หนุ่มหน้าหยกจากสำนักกระบี่นิรันดร์ ก็จ้องมองแร่นั้นด้วยสายตามุ่งมั่นเช่นกัน

"แต่ก่อนจะถึงจุดนั้น..." เจ้าสำนักกล่าวต่อ รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า

"จำนวนผู้เข้าแข่งขันมีมากเกินไป... ข้าต้องการคัดกรอง 'ขยะ' ออกไปก่อน"

สิ้นเสียงเจ้าสำนัก พื้นลานประลองศิลาแลงก็สั่นสะเทือน!

อักขระสีแดงนับหมื่นตัวสว่างวาบขึ้นบนพื้นดิน

"กติการอบคัดเลือก : สมรภูมิเดือดร้อยคน!"

"ข้าจะแบ่งพวกเจ้าออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 100 คน... ต่อสู้กันบนลานประลองนี้จนกว่าจะเหลือ 10 คนสุดท้ายในแต่ละกลุ่ม!"

"ไม่มีกฎ! ใช้อาวุธได้! ใช้สัตว์อสูรได้! ใช้ยาพิษได้! ...ขอแค่ไม่ถึงตาย (แต่พิการไม่ว่ากัน)!"

"โหดชะมัด..." อาเจียหน้าซีด

นี่มันการตะลุมบอนชัดๆ!

และที่ซวยกว่านั้น...

"กลุ่มที่ 7... ขึ้นลานประลอง!" กรรมการประกาศ

อาเจียเดินขึ้นไปบนลานพร้อมกับศิษย์คนอื่นๆ อีก 99 คน

แต่เมื่อเขาขึ้นไปยืน... เขาก็สัมผัสได้ถึง "รังสีอำมหิต" ที่พุ่งเป้ามาที่เขาเพียงคนเดียว

จางเหว่ย (ศิษย์อันดับ 15 ที่เคยท้าเขาไว้) ยืนแสยะยิ้มอยู่ที่อีกฟากของเวที

และรอบตัวจางเหว่ย... มีศิษย์ระดับสร้างรากฐานอีก 5 คน ยืนล้อมรอบ

พวกมันทั้งหมดใส่ปลอกแขนสัญลักษณ์ "ตระกูลหลิว"!

"งานเข้าแล้ว..." อาเจียพึมพำ

"พวกมันไม่ได้กะมาแข่ง... พวกมันกะมารุมกินโต๊ะข้าชัดๆ!"

[ นายท่าน... ] เจ้าสัวส่งเสียงกระซิบ ดวงตาเปล่งแสงสีฟ้าเข้ม [ การคำนวณสถานการณ์ : เราถูกล้อม... อัตราส่วน 1 ต่อ 6 (ไม่รวมพวกลูกกระจ๊อก)... ข้อแนะนำ : เปิดโหมด 'สังหารโหด' ได้เลยหรือไม่? ]