Boardgame Killer

ผมนั่งไขว่ห้างผิวปากฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว หากวัดจากด่านเฮงซวยทั้งหมดที่ผ่านมาเกมนี้ดูจะเป็นเกมที่น่าเบื่อน้อยที่สุดแล้วสำหรับผม ยังไงเกมมันก็เป็นแค่เกม...ไม่เห็นจะมีอะไรต้องไปจริงจังกับมันขนาดนั้นเลย

        ชิ... เกลียดเสียงฝนตกชะมัด

        ผมยกมือขึ้นเกาหูเบา ๆ ด้วยความรำคาญ สายตาทอดมองไปยังจอโฮโลแกรมสามมิติที่กำลังจำลองแผนผังเมืองต่างๆ ขึ้นกลางอากาศ หากลองประเมินคู่แข่งที่เหลืออยู่... ‘โรมัน’ดูจะเป็นคนเดียวที่ฝีมือสูสีและน่าจับตามองที่สุด ส่วนผู้เล่นคนอื่น ๆที่เหลือน่ะเหรอ? หึ... กากเกินกว่าจะเรียกว่าคู่แข่ง นับว่าเป็นแค่ AI ระดับ Easy เท่านั้นแหละ

        ถึงแม้โลกเสมือนจริงใบนี้จะดูน่าสยดสยองสำหรับพวกจิตอ่อนที่กลัวการถูกตัดชีพจรและลบข้อมูลยูสเซอร์ถาวรแต่สำหรับนักจับผิดระบบอย่างผมโลกใบนี้กลับเต็มไปด้วยบั๊กและช่องโหว่ระเกะระกะไปหมด ต่อให้ระบบจะอ้างอิงกฎมาจากบอร์ดเกมของจริงขนาดไหนก็ตามแต่ขึ้นชื่อว่าโลกจำลองจำพวกข้อมูลดิจิทัล...กติกาบางอย่างย่อมมีข้อจำกัดและไม่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้สมบูรณ์แบบ 100% หรอก

        แสงสีม่วงพลันสว่างวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้า...เทิร์นแรกของเกมเริ่มต้นขึ้นแล้ว

        เมื่อชำเลืองมองกระดานคาร์ลเลือกที่จะสร้างโรงงานถ่านหินลงมาก่อนก็ถือว่าไม่เลว เป็นการเดินหมากแบบเพลย์เซฟตามฉบับพวกมือใหม่หัดเล่นไม่มีผิดในเมื่อเทิร์นแรกระบบจำกัดให้ทำได้เพียงแอ็กชั่นเดียวหมอนั่นคงไม่มีปัญญาคิดแผนการอะไรที่มันซับซ้อนไปกว่านั้นแน่

        ในจังหวะที่ราคาเหล็กในตลาดยังถูกแสนถูกและการสร้างโรงงานส่วนใหญ่ในอนาคตก็จำเป็นต้องใช้เหล็กหรือถ่านหินจำนวนมาก ผมดีดนิ้วเป็นจังหวะพลางส่งเสียงร้องเพลงงึมงำในลำคอก่อนจะตัดสินใจเลือกทำแอ็กชั่น ‘วิจัย’ (Develop) การตัดหน้าดึงเหล็กออกไปตอนนี้นอกจากจะช่วยโก่งราคาเหล็กในตลาดให้สูงลิ่วเพื่อขัดขาคนอื่นได้แล้ว การรีบพัฒนาโรงงานให้เป็นเลเวลสูงตั้งแต่ช่วงยุคคลองยังเป็นการตัดกำลังไม่ให้ใครมาแย่งพื้นที่ทำคะแนนกับผมในระยะยาวได้อีกด้วย

        หน้าจอโฮโลแกรมแสดงภาพโครงสร้างโรงงานทั้งหมดที่ผมสามารถสร้างได้ระบบระบุว่าการวิจัยสามารถทำได้สูงสุด 2 ชิ้นต่อหนึ่งแอ็กชั่น ผมเพ่งมองและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเลือกวิจัยเพื่อเอาอุตสาหกรรมเบียร์ (Brewery) เลเวล 1ออกไปทั้งสองชิ้นรวด โดยจ่ายค่าเหล็กจากตลาดกลางไปเพียง 4 ปอนด์เท่านั้น แน่นอนว่าผมเลือกทิ้งการ์ดเมืองที่ไม่มีตลาดรองรับในการขายสินค้าไปอย่างไม่เสียดายเพราะสำหรับผมแล้ว การ์ดพวกนั้นมันไร้ประโยชน์สิ้นดี จากนั้นการ์ดใบใหม่ก็ถูกจั่วเข้ามือผมตามกลไกของเกม

        เฮ้อ... น่าเบื่อชะมัดยามที่ต้องมานั่งกร่อยรอพวกเพลเยอร์หน้าใหม่เดินหมากจนจบเทิร์นเนี่ย แถมรอบ ๆตัวก็ไม่มีอะไรให้ทำแก้เซ็ง นอกจากนั่งดูสายฝนอันน่ารังเกียจเทกระหน่ำลงมาไม่หยุด

        ติ๊ง! ‘จบเทิร์นที่ 1 ระบบกำลังดำเนินการคำนวณรายจ่ายและดอกเบี้ยของผู้เล่นลำดับการเล่นในเทิร์นถัดไปจะถูกจัดเรียงใหม่โดยเรียงจากผู้ที่ใช้จ่ายเงินน้อยที่สุดไปหาผู้ที่ใช้จ่ายมากที่สุด’

        ลำดับการเล่นใหม่: ลำดับที่ 1 เจสซี่ > ลำดับที่ 2 เดเนียล > ลำดับที่3 คาร์ล > ลำดับที่ 4 โรมัน

        หืม... เทิร์นแรกจบไวผิดคาดแฮะดูทรงแล้วยัยเจสซี่คงเลือกไม่ผ่านเทิร์นก็คงกดกู้เงิน แต่เปอร์เซ็นต์น่าจะเทไปทางกู้เงินมากกว่าล่ะมั้งเพราะในเทิร์นแรกคงไม่มีคนโง่ที่ไหนยอมเลือกผ่านเพื่อทิ้งสิทธิ์เดินหมากไปฟรี ๆหรอก ส่วนโรมัน... ดูท่าหมอนั่นจะวางกลยุทธ์ระยะยาวไว้เหมือนกันกับผมการสร้างอาคารอุตสาหกรรมตึกสูงตระหง่านแบบนั้นเพื่อเตรียมขายในรอบถัดไปเป็นแผนที่เฉียบขาด แยบยล และอ่านง่ายสุด ๆ

        เมื่อเข้าสู่เทิร์นที่สอง ผมจัดการทำแอ็กชั่นสร้างเรือ (Link) เพื่อเชื่อมต่อเส้นทางขนส่งไปยังแหล่งอุตสาหกรรมถ่านหินขนาดใหญ่อย่างเมือง‘กลอสเตอร์’ (Gloucester) และเลือกใช้แอ็กชั่นที่สองสร้างโรงเหล็ก(Iron Works) ลงที่เมือง ‘เรดดิตช์’ (Redditch)ทันที

        ติ๊ง! ‘ผู้เล่นเดเนียลทำการขายสินค้าจากโรงงานเหล็กเข้าสู่ตลาดกลางสำเร็จ! ได้รับคะแนน 3 คะแนน พร้อมขยับระดับรายได้เพิ่มขึ้น 3 หน่วยและเนื่องจากท่านสามารถระบายถ่านเหล็กออกไปได้ทั้งหมด 4 หน่วยจึงได้รับเงินปันผลเพิ่มอีก 6 ปอนด์’

        ผมแสยะยิ้มออกมาด้วยความสะใจแผนการทุกอย่างเป็นไปตามที่คำนวณไว้ไม่มีผิด การสูบเหล็กออกจากตลาดเพื่อบีบให้ผู้เล่นคนอื่นต้องซื้อในราคาแพงหูฉี่แล้วตลบหลังด้วยการสร้างโรงเหล็กเพื่อขายสวนกลับไปในราคาที่งดงามกว่าแถมยังได้โบนัสรายได้เพิ่มขึ้นแบบนี้... บอกได้คำเดียวเลยว่าถ้าไม่มีไอ้กรวดในรองเท้าคนไหนโผล่มาขัดขวางล่ะก็ ชัยชนะในด่านนี้ก็หวานหมูสำหรับผมแล้ว!

        ในระหว่างที่ต้องนั่งรอให้พวกนั้นเล่นจบเทิร์นผมก็ลอบสังเกตวิธีการเดินหมากของโรมันไปด้วย หมอนี่เล่นได้เนียนตา แยบยลจนน่าขนลุก... ราวกับเป็นคนที่เขียนโค้ดและสร้างเกมนี้ขึ้นมาเองยังไงอย่างนั้น

        เดี๋ยวนะ... สร้างเกมขึ้นมาเองงั้นเหรอ?

        พอนึกทบทวนย้อนกลับไปถึงด่านแรกสุดภาพความทรงจำในตอนที่ระบบประกาศกำจัดและลบข้อมูลยูสเซอร์ของผู้เล่นที่แพ้หรือตายก็ผุดขึ้นมาในหัว

        ผมพลันแสยะยิ้มกว้างก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งพลางยกมือตบเข่าตัวเองดังฉาด! แม่งเอ๊ย! ทำไมกูถึงเพิ่งมานึกออกเอาป่านนี้วะ!แบบนี้เกมเฮงซวยนี่ก็เริ่มสนุกขึ้นมาเป็นกองแล้วสิ การได้ลงสนามแข่งและงัดข้อกับ GM (Game Master) ตัวเป็น ๆแบบตัวต่อตัวมันชวนให้หัวใจเต้นแรงจนเนื้อเต้นชะมัด!

        ติ๊ง! ‘ผู้เล่นโรมัน ทำการขายสินค้าจากตึกอสังหาริมทรัพย์เข้าสู่ตลาดสำเร็จ!ได้รับคะแนน 5 แต้ม พร้อมขยับระดับรายได้เพิ่มขึ้น 5 หน่วย เนื่องจากท่านใช้เบียร์ของระบบกำหนดจุดนั้นจึงได้คะแนนเพิ่มอีก3 แต้ม’

        หึ ๆ... หลังจากนี้ผมจะจับตาดูมันไว้ทุกฝีก้าวเลยคอยดูและถ้าชัยชนะสุดท้ายตกมาอยู่ในมือของผมมันก็จะเป็นสิ่งพิสูจน์ว่ามันสมองของผมนั้นเหนือชั้นกว่าผู้สร้างระบบของพวกมันเสียอีก!เห็นทีด่านนี้ต้องเอาจริงซักหน่อยแล้ว... มาลองดวลกันสักตั้งสิ โรมัน!

        ติ๊ง! ‘จบเทิร์นที่ 2 ระบบกำลังดำเนินการคำนวณรายจ่ายและดอกเบี้ยของผู้เล่นลำดับการเล่นในเทิร์นถัดไปจะถูกจัดเรียงใหม่โดยเรียงจากผู้ที่ใช้จ่ายเงินน้อยที่สุดไปหาผู้ที่ใช้จ่ายมากที่สุด’

        ลำดับการเล่นใหม่: ลำดับที่ 1 โรมัน > ลำดับที่ 2 เดเนียล > ลำดับที่3 คาร์ล > ลำดับที่ 4 เจสซี่

        พอก้าวเข้าสู่เทิร์นที่สาม สถานการณ์เริ่มตึงมือเงินทุนในกระเป๋าของผมเหลืออยู่ไม่มากประกอบกับระดับรายได้ในปัจจุบันก็ยังแทบไม่พอที่จะสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ทำแต้มได้เป็นชิ้นเป็นอันรอบนี้ผมคงต้องยอมเฉือนเนื้อกดกู้เงินเพิ่มเอาไว้ก่อน แม้ระดับรายได้จะลดฮวบลงมาแต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบเท่าไหร่นักตราบใดที่มันยังไม่ดิ่งลงไปจนติดลบจนเกินเยียวยาแต่ถ้าคิดจะเสี่ยงดวงทำแอ็กชั่นขายสินค้าเพื่อดันรายได้ให้พุ่งขึ้นในตาถัดไปทันทีมันก็เป็นเรื่องยากเกินไป

        อีกอย่างข้อจำกัดอันแสนน่ารำคาญในยุคคลองคือผู้เล่นไม่สามารถสร้างสิ่งปลูกสร้างซ้ำบนพื้นที่ของตัวเองได้แถมโรงงานเบียร์ที่ผมตั้งใจจะสร้างเพื่อล่อให้คนอื่นมาแย่งกันดึงไปใช้ก็ยังไม่สามารถวางลงไปได้ในเทิร์นนี้

        ผมจมอยู่กับความคิดและนิ่งไปพักใหญ่เพราะต้องคอยหาทางแก้หมากที่โรมันเดินลงมากดดัน เฮ้อ...นึกว่าทุกอย่างจะราบรื่นเป็นไปตามแผนแล้วเชียว สุดท้ายผมจึงตัดสินใจเลือกใช้ทั้งสองแอ็กชั่นในการสร้างเรือ(Link) เพื่อวางรากฐานเส้นทางสำหรับลำเลียงสินค้าไปขายในอนาคตแม้การเดินหมากแบบนี้จะทำให้คนอื่นได้แต้มต่อและมีโอกาสชิงขายของตัดหน้าก่อน แต่เป้าหมายที่แท้จริงของผมคือการจำกัดวงเงินใช้จ่ายให้เหลือน้อยที่สุดเพื่อแย่งสิทธิ์สปีดสลับขึ้นมาเล่นเป็นคนแรกในเทิร์นถัดไปให้ได้!

        ติ๊ง! ‘จบเทิร์นที่ 3 ระบบกำลังดำเนินการคำนวณรายจ่ายและดอกเบี้ยของผู้เล่นลำดับการเล่นในเทิร์นถัดไปจะถูกจัดเรียงใหม่โดยเรียงจากผู้ที่ใช้จ่ายเงินน้อยที่สุดไปหาผู้ที่ใช้จ่ายมากที่สุด’

        ลำดับการเล่นใหม่: ลำดับที่ 1 คาร์ล > ลำดับที่ 2 เดเนียล > ลำดับที่3 เจสซี่ > ลำดับที่ 4 โรมัน

        เวรเอ๊ย!! ไหงกลายเป็นไอ้กรวดในรองเท้าอย่างคาร์ลที่มาปาดหน้าเค้กแย่งตำแหน่งคนแรกไปได้วะเนี่ย!หวังว่าไอ้บื้อนั่นจะไม่มาป่วนเส้นทางเดินเรือหรือแย่งขายสินค้าในตลาดที่ผมเล็งเอาไว้หรอกนะ

        แถมตอนนี้แผนที่วางไว้พังยับเยินไม่เป็นท่าเงินทุนที่เตรียมไว้จะซื้อโรงงานอุตสาหกรรมกล่องสินค้า (Manufactory) ก็ไม่พอ เพราะราคาถ่านหินในตลาดกลางดันดีดตัวสูงขึ้นกะทันหันทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่คือต้องยอมกู้เงินแล้วทุ่มขายสินค้าให้สำเร็จภายในเทิร์นนี้เท่านั้น!

        ผมกระแทกนิ้วเลือกแอ็กชั่นกู้เงินอย่างฉุนเฉียวส่งผลให้ระดับรายได้ดิ่งวูบลงจนเงินทุนติดลบ 1 จากนั้นก็ฝืนใจกดเลือกทำแอ็กชั่นสร้างโรงงานกล่องสินค้ามูลค่า8 ปอนด์ทันที

        ติ๊ง! ‘ผู้เล่นเดเนียล ทำการสร้างโรงงานอุตสาหกรรมกล่องสินค้าสำเร็จ!โดยทรัพยากรในการก่อสร้างได้ทำการดึงถ่านหินจากโรงงานของคาร์ลมาใช้จนหมดส่งผลให้ผู้เล่นคาร์ลได้รับคะแนน 1 คะแนนพร้อมขยับระดับรายได้เพิ่มขึ้นทันที 4 หน่วย’

        โธ่เว้ย!!! เป็นเพราะไอ้คาร์ลดันทะลึ่งสร้างโรงงานถ่านหินทิ้งไว้ตรงจุดที่เชื่อมต่อเส้นทางเดินเรือกับผมพอดี!ถึงแม้ในแง่หนึ่งผมจะไม่ต้องเสียเงินซื้อถ่านหินจากตลาดกลางเพราะสามารถ ‘ขโมย’ถ่านหินจากอสังหาริมทรัพย์ของมันมาใช้ได้ฟรี ๆ ก็ตาม แต่มันกลับกลายเป็นการแต่งตัวป้อนข้าวป้อนน้ำให้มันหน้าตาเฉย!โรงงานถ่านหินของมันโดนผมสูบจนเกลี้ยงส่งผลให้หมากของมันพลิกหน้าการ์ดทำแต้มและขยับรายได้พุ่งทะยานขึ้นไปฟรี ๆ ส่วนตัวผม...นอกจากจะยังขายสินค้าเข้าตลาดไม่ได้เพราะหมดแอ็กชั่นลงเสียก่อนแล้วยังต้องมานั่งเจ็บใจซ้ำสองอีก!

        ผมกุมขมับแน่น ขบกรามจนเป็นสันนูนด้วยความเดือดดาล ไอ้พวกสวะเล่นไม่เป็นพวกนี้มันเดินหมากระยำอะไรกันวะ!พวกมันกำลังทำให้แผนการที่โคตรจะสมบูรณ์แบบไร้ที่ติของผมต้องพังทลายสลายกลายเป็นผุยผง!

        ความโกรธเกรี้ยวและไฟแค้นเริ่มสุมทรวงจนหัวร้อนปุด ๆ จากตอนแรกที่ตั้งเป้าว่าจะโฟกัสและบดขยี้แค่โรมันคนเดียวกลายเป็นว่าหลังจากนี้...ผมคงต้องหันมาจับตาดูและกำจัดไอ้พวกตัวเกะกะรกหูรกตาพวกนี้ทิ้งไปให้หมดทุกตัวคน!