อลินตา... หมอผีข้ามภพ

เนตรนภามองหน้าอลินตาอย่างไม่เข้าใจที่วันนี้ญาติผู้พี่ของเธอสนใจประวัติการศึกษาของเธอเป็นพิเศษเนตรนภาไม่มีวันรู้หรอกว่าอลินตากำลังคิดอะไรอยู่ อลินตายืนกอดอกนิ่งสักพัก ก่อนจะเสนอขึ้นมา

                “จริงเหรออยากเห็นจัง ไหนลองทอผ้าอะไรก็ได้ที่กี่ตัวนี้ให้พี่ดูหน่อยได้ไหม?” เนตรนภาขมวดคิ้วก่อนจะหันมาถามอลินตาเพื่อความแน่ใจ

                “กี่ตัวนี้เหรอคะพี่อลินมันจะดีเหรอคะ มันเป็นกี่ที่ทำให้เนตรกลัวนะคะ เหตุการณ์ที่เฮือนทอผ้านั่นเนตรยังไม่ลืมเลย” เนตรนภาพยายามจะแย้งเพราะเธอไม่อยากเข้าใกล้กี่ตัวนี้อีกแต่อลินตากลับยิ้มละไม ก่อนจะบอกเสียงเย็น

                “เอาน่านี่มันบ้านพี่นะ สมบัติทุกอย่างมันก็เป็นของพี่ทั้งหมด พี่มองๆดูก็ไม่มีอะไรจะเป็นอันตรายกับพวกเรา ไว้ใจเถอะ พี่ไม่ให้เธอเป็นอะไรไปได้หรอก”อลินตาใช้เสียงอ่อนโยนปลอบโยนญาติผู้น้องเนตรนภาได้ยินดังนั้นก็อุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดอลินตาพูดกับเนตรนภาพลางเดินเข้าไปลองจับด้ายสีน้ำเงินกลุ่มหนึ่งที่ขึงโยงไปบนเพดานห้องแว้บแรกแห่งการสัมผัสหญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลแต่ไม่เป็นมวลธาตุอันหนึ่งอันเดียวกันเป็นแต่พลังที่ขาดๆ หายๆ อลินตาหยิบเอากลุ่มด้ายเหล่านั้นออกมาจำนวนหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปทางกลุ่มด้ายสีเขียวหญิงสาวกำลังจะเอื้อมมือไปจับกลุ่มด้ายเหล่านั้น

                พลัน...อลินตาก็ต้องชะงักมือ เพราะเธอเห็นคราบเมือกสีแดงเข้มคล้ายๆ สีแดงเลือดหมูเกาะอยู่ที่กลุ่มด้ายสีเขียวซึ่งถ้าเป็นคนปกติคงมองไม่เห็นแน่ๆ อลินตามองปร๊าดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ใครที่จะจับต้องกลุ่มด้ายกลุ่มนี้ได้ตามอำเภอใจแต่จะต้องเป็นผู้ที่ถูกอนุญาตหรือผู้ที่ถูกเลือกจึงจะสามารถจับต้องกลุ่มด้ายกลุ่มนี้ได้ และแน่นอนอลินตาคาดเดาว่าใครคนนั้นต้องเกี่ยวกับตระกูลพญานาคแน่ๆ เพราะด้ายกลุ่มนี้มีสีเขียวซึ่งเป็นสีประจำของพญานาคตระกูลเอราปถ หรือจะเกี่ยวกับเจ้าภูแสนด้วยที่อลินตาคิดแบบนี้นั่นก็เพราะว่าดวงตาของเจ้าภูแสนที่อลินตาสังเกตเห็นเป็นสีเขียวซึ่งเป็นสีประจำพญานาคตระกูลเอราปถ

                ส่วนคราบสีแดงเข้มที่เกาะอยู่ตามด้ายสีเขียวอลินตามองแว้บเดียวก็รู้ว่ามันคือพิษร้ายของพญานาคคล้ายๆ กับว่าถ้าใครจับหรือแตะต้องเข้าที่กลุ่มเส้นด้ายพวกนี้พิษร้ายเหล่านั้นก็จะแผ่ซ่านเข้าที่ร่างกายคนนั้นทันทีดังนั้นเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้อลินตาจะต้องสืบเอาความจริงให้ได้ว่าใครคือคนที่จะจับต้องกลุ่มด้ายเหล่านี้ได้!

                งานนี้แม่สาวนักปราบผีของเราก็ได้แต่จัดตารางงานอีเวนท์ไว้ในใจส่วนตอนนี้อลินตาก็เตรียมพร้อมที่จะล้วง ความลับต่างๆ ของเนตรนภาเธอจะต้องรู้ให้ได้ว่าเนตรนภามีความเป็นมาอย่างไรเนื่องจากสิ่งที่อลินตาเข้าใจและได้รับการกรอกข้อมูลลงในสมองส่วนลึกมาตลอดนั้นเธอคือทายาทหมอผีจากรุ่นสู่รุ่นของโหราตระกูล แต่กาลกลับไม่ได้เป็นดั่งที่คิดถ้าเช่นนั้นเธอเล่าเป็นใคร มีเชื้อสาย หรือว่าทายาททางไหนของตระกูลนี้กันแน่แล้วแม่จะรู้เรื่องนี้ด้วยหรือไม่!?

                “เนตรไหนมาทดลองกี่ทอผ้าเครื่องนี้ให้พี่ดูหน่อย พี่อยากรู้ว่ายังใช้ได้ไหม?” อลินตาบอกกับเนตรนภาด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนส่วนทางด้านเนตรนภานั้นก็เดินเข้ามาด้านหน้ากี่ท้อผ้าช้าๆ พลางกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่เมื่อเนตรนภายืนอยู่ตรงหน้ากี่ทอผ้า หญิงสาวก็ไม่วายยกมือขึ้นไหว้เพื่อขอขมาและขออนุญาตใช้กี่ท้อผ้านี้ เนตรนภามั่นใจมากกว่ากี่ทอผ้าเครื่องนี้จะต้องผ่านการใช้จากบรรพบุรุษมาอย่างโชกโชนดูจากสภาพแล้วก็ไม่น่าจะต่ำกว่าสามรุ่นเชียวล่ะเมื่อเนตรนภายกมือไหว้ขออนุญาตเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็เข้าประจำที่พร้อมทำการเช็คอุปกรณ์ทุกอย่างให้เข้าที่อย่างคนชำนาญงาน

                เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเนตรนภาก็เริ่มทอผ้าและเพียงแค่เนตรนภาเริ่มทอผ้าเท่านั้นอลินตาก็เอื้อมมือเข้าไปแตะที่เสากี่ก่อนจะพึมพำคาถา อตีตมนตราคาถาเพื่อย้อนอดีตที่อลินตาใช้เป็นประจำ และพลันนั้นเองแสงที่กี่ก็วาบเป็นสีน้ำเงินเข้มดวงตาของอลินตาพลันเป็นสีเดียวกับแสงที่วาบออกมาจากกี่

                อลินตาหันมองไปยังเนตรนภาทันทีพลันก็พบว่าเนตรนภาตอนนี้กำลังนั่งทอผ้าที่เดิมแต่ดวงตาของเนตรนภาที่ก้มหน้าทอผ้าที่กี่นั้นเป็นสีน้ำเงินเข้มทว่าเพิ่มเติมคือเนตรนภาไม่ได้สวมชุดเดิม เสื้อผ้าหน้าผมที่เป็นคนเหนือโบราณโดยแท้ ที่สำคัญหน้าตาก็หาใช่เนตรนภาคนเดิมไม่  อลินตาอุทานขึ้นอย่างตกใจเมื่อพบว่าใบหน้าของเนตรนภาตอนนี้เหมือนกับเธอราวกับเป็นคนคนเดียวกัน

                “แพงอร!!” อลินตาอุทานขึ้นอย่างตกใจ คนที่อลินตาเรียกชื่อนั้นค่อยๆเงยหน้ามองสบตากับอลินตา แม้ดวงหน้าจะเปลี่ยนไปแต่ดวงตายังคงเป็นดวงตาสีน้ำเงินของเนตรนภา

                “เจ้า...!!” วิญญาณแพงอรรับคำอลินตาด้วยความนอบน้อม

                “มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”อลินตาถามขึ้นรวดเร็ว

                “เธอรู้ไหมฉันตามหาวิญญาณเธอให้ควักแล้วอยู่ๆ เธอก็โผล่มา ฉันมีเรื่องสงสัยที่จะถามเธอตั้งมากมายเลยนะ” อลินตาถามรัวๆ แพงอรละมือจากการทอผ้าก่อนจะนั่งเรียบร้อยมือประสานกัน แม้เป็นวิญญาณอลินตาก็ยังสังเกตเห็นว่าแพงอรกิริยางดงามยิ่งนัก

                “ข้าเจ้าเป็นวิญญาณที่ยังไม่ได้ไปผุดไปเกิดเจ้า”อลินตาขมวดคิ้ว ก่อนจะถามขึ้น

                “แล้วตอนนี้วิญญาณเธอสถิตอยู่ที่ไหน?”อลินตาถามเร็วปรื๋อ แต่คำตอบของแพงอรนี่สิทำเอาอลินตาแทบไม่อยากจะเชื่อ มิน่าเล่า เธอควานหาวิญญาณของแพงอรเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

                “วิญญาณข้าเจ้าอยู่ในที่ที่ปลอดภัยภายใต้การดูแลของท่านปถานาคราช แห่งลุ่มแม่น้ำทางเหนือ ซึ่งเป็นผู้ครองพญานาคตระกูลเอราปถนาคราชเจ้า..”นี่ไงสิ่งที่อลินตาคิดหาคำตอบเกี่ยวกับตระกูลของพญานาคเมื่อครู่นี้และอยู่ๆ ก็ได้คำตอบ แต่กระนั้นอลินตาก็ยังไม่คลายสงสัย รีบถามต่อทันที

                “วิญญาณของเธอไปรู้จักกับปู่นาคได้ยังไง? แล้ววิญญาณของเธอมาเข้าร่างน้องสาวฉันได้ยังไง?” แพงอรค้อมหัวรีบตอบเพื่อให้อลินตาคลายสงสัย

                “เรื่องที่ข้าเจ้ารู้จักกับท่านปถานาคราชได้อย่างไรนั้นแม่หญิงต้องไปถามท่านปราถะนาคราชเถิดเจ้า ส่วนเรื่องที่เข้าร่างแม่หญิงผู้นี้นั้นคำตอบก็คือ ข้าเจ้าจะเข้าร่างได้เฉพาะทายาทของท่านโหรหลวงหนานเมืองอินทร์เท่านั้นซึ่งก็คือแม่หญิงเนตรนภาคนนี้และต้องเป็นช่วงที่แม่หญิงเนตรนภาเปิดรับพลังวิญญาณเจ้า” อลินตาหรี่ตามองด้วยความสงสัยก่อนจะทวนคำ

                 “ช่วงที่เปิดรับพลังวิญญาณ?”แพงอรค้อมศีรษะ

                “ใช่เจ้านั่นก็คือช่วงที่แม่หญิงคนนี้อยู่กับกี่ทอผ้านี้เท่านั้นเจ้า..” อลินตามองหน้าแพงอรก่อนจะใคร่ครวญ และถามต่อด้วยความมั่นใจ

                “วิญญาณของเธออยู่ในเสากลางบ้านของฉันใช่ไหม?”คราวนี้ผีแม่หญิงแพงอรค้อมศีรษะก่อนจะรับคำ

                “ใช่เจ้า...” คำตอบหนักแน่นดังเช่นคำถาม ว่าแล้วเชียวทำไมผีนางตะเคียนถึงได้หวงเสานักหนานี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ผีนางตะเคียนหวงเสาตกน้ำมันยิ่งกว่าสิ่งใดอลินตาหลับตาก่อนจะนึกสะกิดใจอะไรบางอย่าง จึงได้ถามวิญญาณแพงอร

                “เดี๋ยวนะเธอบอกว่าถ้าอยากรู้ว่าเธอรู้จักกับปู่นาคได้ยังไงให้ฉันไปถาม ท่านปราถะนาคราชใครคือ ปราถะนาคราชกัน..” เมื่ออลินตาถามมาถึงตรงนี้วิญญาณแพงอรก็ยิ้มละไมก่อนตอบ

                “ก็คนที่แม่หญิงเรียกขานท่านว่าเจ้าภูแสนเจ้าแต่เรื่องนี้ข้าเจ้าคิดว่าแม่หญิงคงจะสืบความได้ไม่ยากนัก” ความกระจ่างใจเกิดขึ้นกับอลินตาอย่างชัดแจ้งแน่แล้ว เจ้าภูแสนหาใช่เจ้าภูแสนอย่างที่สันนิษฐานไว้ไม่มีผิดเพี้ยนหลายอย่างที่อลินตาอยากรู้รอวันเปิดเผยในเร็ววัน แต่ก่อนที่อลินตาจะถามสิ่งใดด้วยความรอบคอบหญิงสาวจึงได้ถามขึ้นเพื่อความแน่ชัด

                “มาอยู่ในร่างน้องฉันได้นานแค่ไหน?”วิญญาณแพงอรรีบตอบ

                “กำลังจะกลับแล้วเจ้าตอนนี้แม่หญิงเนตรนภายังมีพลังวิญญาณไม่แข็งแกร่งพอ ข้าเจ้าจึงอยู่ได้ไม่นานเพราะถ้าอยู่นานกว่านี้ ข้าเจ้ากลัว!” อลินตาย่นคิ้วทันที

                “กลัวอะไร!?”