"ไป ! เธอจะไปที่ไหนก็ไป !ฉันไม่อยากเห็นหน้าคนอย่างเธอ "
เมื่อได้ฟังที่ชาร์ดเตอร์พูดจบมิเชลก็น้ำตาไหลพราก หัวสมองของเธอตื้อไปหมด เธอไม่ตอบโต้อะไรหรือพูดอะไรตอบไปทั้งนั้นเธอคิดอยู่ในใจเพียงอย่างเดียวว่า มันหมดเวลาของเธอแล้วเข้าไม่้าเธอแล้ว
จากนั้นมิเชลก็เดินหันหลังแล้วเดินออกจากห้องไปเธอเดินไปเรื่อย ๆ จนมาถึงข้างล่างก็พบกับเชนทร์
"นายหญิงครับนายหญิงจะไปที่ไหนหรอครับ" มิเชลไม่ตอบอะไรยิ้มให้เชนทร์ทั้งน้ำตา แล้วเธอก็เดินออกไปจากโรงแรม แล้วก็เดินตามถนนไปเรื่อยๆไม่มีจุดหมายใดๆ เชนทร์เมื่อเห็นมิเชลเป็อย่างนั้นก็ไม่พูดไม่ซักถามอะไรมากเขาได้แต่เดินตามมิเชลอยู่ห่างๆ และให้ลูกน้องขับรถต่างมาด้วยแบบห่างๆ เช่นกัน
มิเชลเดินไปตามถนนเรื่อยๆพร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอยู่ตลอดเวลา เธอได้แต่บอกตัวเองว่าไม่เป็ไรมันหมดเวลาของเธอแล้ว มันไม่จบวันนี้อีกไม่นานมันก็ต้องจบ
แต่แปลกมากเวลาไม่ถึงเดือนที่มิเชลได้อยู่กับชาร์ดเตอร์ทำไมมันทำให้เธอรู้สึกกับเขาได้มากขนาดนี้แค่เธอเดินออกมาตรงนี้ไม่กี่นาทีเธอยังรู้สึกคิดถึงเขามากขนาดนี้แล้วถ้าต่อไปนี้เธอจะไม่ได้เจอเขาอีกต่อไปพอคิดแล้วอกข้างซ้ายมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาเหมือนมีอะไรมาบีบจนหายใจไม่ออกยิ่งคิดมันยิ่งทำให้เธอเจ็บจี๊ดจนหายใจไม่ออก เธอพยายามทุบที่อกซ้ายของเธอแล้วเธอก็ล้มลงไปกับพื้น
เชนทร์เดินตามมิเชลมาสักพักก็เธอนายหญิงของกำลังทุบอกตัวเอง แล้วก็ล้มลงกับพื้น เขาจึงรับวิ่งไปอุ้มมิเชลขึ้นรถเพื่อไปส่งโรงพยาบาล
ทางด้านของชาร์ดเตอร์หลังจากพลั้งปากพูดไล่มิเชลออกไปเมื่อเข้าเห็นน้ำตาของ มิเชลที่ไหลพรากออกมามันทำให้ใจของเขามันกระตุกวูบเมื่อชาร์ดเตอร์ได้สติว่าตัวเองได้ทำพลาดไปนั้นมิเชลก็ไม่อยู่ไม่อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เมื่อเขาจะตามออกไป
"โอ๊ย พี่ชาร์ดเตอร์ชาน่าเจ็บแผลนะคะชาน่าเจ็บ" เสียงน้องสาวเขาก็ขัดขึ้น ชาร์ดเตอร์จึงเดินพาน้องเขาไปทำแผลแล้วจึงโทรไปบอกให้มอสตามมิเชลไป
เมื่อเขาทำแผลให้ชาน่าเสร็จเขาก็ได้รับรายงานจากมอสว่ามิเชลเข้าโรงพยาบาลเพราะหมดสติไปเมื่อชาร์ดเตอร์ได้ยินดังนั้น ก็เกิดความร้อนรุ่มในจิตใจอยากจะไปหามิเชลเพื่อไปขอโทษเธอแล้วปรับความเข้าใจกับเธอแต่น้องสาวของเขาไม่ยอมปล่อยให้เขาไปไหนได้เลย
"พี่ชาร์ดเตอร์จะไปที่ไหนคะ อยู่กับชาน่าก่อนนะคะชาน่าเจ็บที่แผลมากเลยค่ะอีกอย่างขาน่าเพิ่งมาพี่จะทิ้งน้อง ให้น้องอยู่คนเดียวหรอคะ "
ทางด้านของมิเชลเมื่อเชนทร์พามิเชลส่งโรงพยาบาลอาหมอก็บอกว่าไม่เป็อะไรเธอแค่หมดสติไปเฉย ๆ
เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมง มิเชลก็ตื่นขึ้นมา
"นายหญิงครับ เป็อย่างไรบ้างครับ
"มิเชลไม่เป็ไรค่ะพี่เชนทร์ "
"เอ่อพี่เชนทร์คะ มิเชลอยากไปหาคุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ พี่เชนทร์ช่วยพามิเชลไปหน่อยนะคะ"
"ครับนายหญิง"ตอนนี้พ่อของเธอพักรักษาตัวอยู่ที่เชียงรายที่รีสอร์ตในเครือเกร์ยเนอร์และมีแม่ของเธอคอยดูแลอย่างใกล้ชิด
วันถัดมาชาร์ดเตอร์ก็ตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพราะเมื่อคืนเขานอนไม่หลับเลย แม้จะมีน้องสาวเขานอนอยู่ข้างๆให้กอด แต่มันไม่เหมือนตอนที่มีมิเชลนอนด้วยเลย เช้าวันนี้มันเป็เช้าที่เงียบเหงาแม้จะมีน้องสาวอย่างชาน่าคอยพูดเล่าเื่นั้นเื่นี่ให้ฟังแต่เขาไม่ได้ยินที่เธอพูดเลยในหัวของเขาตอนนี้มีแต่มิเชลว่าเธอจะเป็อย่างไรบ้างเพราะเธอเข้าโรงพยาบาลั้แ่เมื่อวาน
เมื่อทานอาหารเช้ากับน้องสาวของเขาเสร็จเขาก็บอกน้องสาวว่าของตัวไปทำงานก่อน เมื่อมาถึงที่ทำงานมอสก็เข้ามารายงานเขาว่ามิเชลได้ออกจากโรงพยาบาลั้แ่เมื่อคืนแล้วแล้วตอนเช้านี้เธอก็ขึ้นเครื่องบินส่วนตัวไปที่ไหนสักแหล่งซึ่งเราไม่สามารถสืบได้ครับ
ชาร์ดเตอร์ได้ยินดังนั้นก็คิดหนักแล้วพยายามโทรเขามือถือของเธอ แต่พบว่าเธอปิดเครื่อง นี้เธอจะไปจากเขาแล้วจริงหรอชาร์ดเตอร์ให้คนไปตามสืบมาว่ามิเชลไปอยู่ที่ไหน
วันทั้งวันในหัวของชาร์ดเตอร์ได้แต่คิดถึงมิเชลว่าเธออยู่ที่ไหน แล้วจะตามหาเธอได้อย่างไร
พอตกเ็าร์ดเตอร์ก็กลับไปที่พักน้องสาวของเขาก็เขามาพูดคุย ชวนเขาดูหนังกับเธอ แต่ชาร์ดเตอร์ก็ปฏิเสธไปบอกเหตุผลไปว่าเขาเหนื่อย แล้วอยากจะพัก
เมื่อชาร์ดเตอร์เขามาในห้องนอนทำให้เขาคิดถึงมิเชลมากขึ้นซึ่งตอนนี้น้องสาวของเขาแยกไปนอนคนเดียวอีห้องแล้ว ห้องนอนที่กว้างอยู่แล้วก็กว้างเขาไปอีกในห้องนอนดูเงียบเหงาเมื่อขาดเธอไป ชาร์ดเตอร์ได้แต่คิดว่าตอนนี้มิเชลจะอยู่ที่ไหนกำลังจะทำอะไร แค่คิดว่าเขาจะไม่ได้เจอมิเชลอีก เขาอยู่ไม่ไหวจริง ๆ
ทำไมกันแค่เพียงเวลาไม่ถึงเดือนเขาถึงรู้สึกกับมิเชลได้มากขนาดนี้เมื่ออยู่ด้วยกันมันก็ไม่รู้ตัวหรอกว่าเขารู้สึกอะไรกันแน่กับมิเชลแต่เมื่อห่างกันมันทำให้ความรู้สึกเขาชัดเจนว่าเขารักเธอ รักเธอมากคิดถึงเธอมากเลยตอนนี้
จากหนึ่งวันเป็สองวันจากสองวันเป็สามวัน แล้วไปเรื่อย ๆ ตอนนี้ก็เป็เวลาอาทิตย์หนึ่งแล้วที่เขาและมิเชลไม่ได้เจอกัน หลังจากวันนั้นวันที่เขาไล่เธอไป
ทุกวันชาร์ดเตอร์จะคอยถามความคืบหน้าจะมอสอยู่ทุกวันว่าหามิเชลเจอหรือยังแม้ชาร์ดเตอร์จะมีอำนาจมากมายล้นฟ้า แต่ไม่ใช่ที่นี่ ที่เอเชียแห่งนี่ถ้าเป็อเมริกาหรือยุโรปเขาจะสามารถตามหามิเชลได้เจอเพียงแค่ 10 นาที
แต่เป็ที่นี้ช่างสืบยากเหลือเกิน.เพราะคนที่เขาตามหานั้นเป็ถึงนายหญิงแห่งเกร์ยเนอร์ ที่ยิ่งใหญ่ในเอเชียการที่จะตามเธอจึงเป็เื่ค่อนข้างยากไปสักหน่อยแต่ไม่ใช่ว่าจะหาไม่เจอแต่มันใช้เวลานาน
ทางด้านของมิเชลตอนนี้เธอได้มาถึงที่เชียงรายได้สัปดาห์หนึ่งแล้วเธอปิดโทรศัพท์ั้แ่วันแรกที่มาถึง มาวันแรกแรกเธอแทบจะไม่ทำอะไรเลยเธอได้แต่เก็บตัวอยู่คนเดียว ทั้งวันเธอได้แต่เฝ้าคิดถึงชาร์ดเตอร์แต่ดีหน่อยที่วันถัดมารีสอร์ตเกิดเื่ยุ่งที่ทำให้เธอต้องไปจัดการทำให้เธอไม่มีเวลาว่างได้คิดถึงชาร์ดเตอร์เลย
ตอนนี้ก็เช่นกันเธอกำลังเดินตรวจความเรียบร้อยของรีสอร์ตเดินไปสักพักเธอก็เห็นพี่เชนทร์วิ่งหน้าตั้งมาทางเธอ
"นายหญิงครับ นายหญิงครับ"
"ใจเย็น ๆ พี่เชนทร์ค่อยหายใจ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ ? "
"ข่าวดีครับนายหญิง นายท่านฝืนแล้ว"
.......................................................................
2K
