มหาพิภพ เทพมังกรสยบราชัน

        ทุกคนต่างก็รอคอยให้ชายหนุ่มคนนี้สร้างปรากฏการณ์ที่นี่ใหม่อีกครั้งล้มคนตระกูลเซียวที่มีพลังขั้นที่หกถึงสองคน

        ในนั้นยังมีอีกหลายคนที่ไม่ชื่นชอบเขาสักเท่าไรในเมื่อความแตกต่างของพวกเขาคือพลังหนึ่งขั้น อีกทั้งยังเผชิญหน้ากับทั้งสองคนถ้าวันนี้เขาทำสำเร็จอีก เช่นนั้นมันคงกลายเป็นเหมือนตำนานในเทพนิยาย

        “ในเมื่อเป็นแบบนั้นก็เข้ามาเลย เลิกพล่ามสักที...”

        พลังปราณจำนวนมหาศาลเริ่มไหลเวียนกายสุริยะเริ่มเปล่งแสงจางๆ พลังแห่งหยางในมือขอเขาก็ก่อตัวกันแล้ว

        “นึกไม่ถึงว่าพละกำลังขั้นที่ห้าก็มีรังสีที่น่ากลัวเพียงนี้ดูเหมือนเจ้าหนุ่มนั่นไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย” มีคนมองหลงเหยียนคล้ายกำลังรอดู

        หลงเหยียนออกแรงส่งพลังพลังปราณพุ่งเข้าไปทางหลงหยุนฉีทันที จากนั้นก็จับหลังนางลากกลับมาอยู่ด้านหลังตนเอง ก่อนจะระเบิดเสียงคำรามด้วยความโมโห “ตั้งสติหน่อยบางทีข้าอาจเอาอยู่ หากข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสองคนนี้เจ้าต้องรีบกลับไปเป็นอันดับแรก ไปขอความช่วยเหลือจากบิดาข้า!ข้าพอมีกำลังยื้อเวลาพวกเขาอยู่บ้าง”

        หลงเหยียนพูดจบก็มองไปทางเซียวจื่อมั่ว“วันนี้ข้าจะสู้กับพี่ชายทั้งสองคนของเจ้า จะให้ดี เจ้าอยู่ดูเฉยๆ ดีกว่าถ้ากล้าลงมือกับหยุนฉี ข้ารับประกันว่าเจ้าต้องเสียใจ”

        ในเมืองมังกรตระกูลเซียวถือเป็นตระกูลที่ใหญ่โต คนรุ่นหลังที่ตระกูลฝึกขึ้นมาล้วนมีมารยาทผู้แข็งแกร่งขั้นที่หกสองคนสู้กับหลงเหยียนที่มีพลังขั้นที่ห้าถือเป็นเรื่องที่ขายหน้าตระกูลมากแต่พวกเขาก็แค่อยากสั่งสอนหลงเหยียนหน่อยเท่านั้น

        “ได้ ข้ารับปากเจ้าแต่จะให้ดีเจ้าควรขอให้พี่ชายข้าปล่อยเจ้าไปตั้งแต่ตอนนี้เสียดีกว่าข้าไม่อยากเห็นเจ้าที่เป็นอัจฉริยะเพียงคนเดียวในตระกูลหลงแพ้อย่างอนาถหรอกนะ”น้ำเสียงของนางคล้ายกำลังเยาะเย้ย ทำให้หลงเหยียนฟังแล้วรู้สึกไม่ชอบมาก

        “ผลของการหัวเราะเยาะอย่างหนักใส่ข้า ฮ่าๆ!” หลงเหยียนหัวเราะอย่างชั่วร้ายจากนั้นก็หมุนตัวอย่างรวดเร็ว ร่างกะพริบหลบการโจมตีของเซียวเทียนอวี่

        “แม่นาง เจ้าจำไว้นะ จะให้ดีรีบออกจากที่นี่ก่อนมิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าขายหน้าต่อหน้าทุกคน” หลงเหยียนเตือนพลังปราณในมือถูกส่งออกไป จากนั้นไม่นานเซียวเทียนอวี่กับเขาก็ปะทะกัน

        บนใบหน้าของหลงเหยียนมีรอยยิ้มที่มั่นใจในตัวเองสูงมากแววตาดูเด็ดเดี่ยว ทำให้ทุกคนนึกขึ้นได้เมื่อสามวันก่อนหลงเหยียนในสนามประลองก็มีท่าทีนี้เช่นกัน

        คนที่มุงดูนึกในใจ“เจ้าเด็กนี่ไม่เลวเลย แต่เสียดายที่ผยองเกินไป อีกทั้งยังวู่วามเพียงนั้นบางเรื่องอาศัยความแข็งแกร่งก็เอาชนะไม่ได้”

        “รีบดูเร็ว เจ้าหมอนี่กะพริบหายไปเร็วมากเลย แต่ดูเหมือนยังด้อยประสบการณ์ได้ยินมาว่าเขาเพิ่งได้วิชาหมัดสายฟ้าแปดทิศกับหมัดมายา เพียงแค่สามวันมีหรือที่เขาจะฝึกสำเร็จ ต่อให้ฝึกก็ไม่มีทางบรรลุภายในเวลาอันสั้น”

        มองหลงเหยียนและเซียวเทียนอวี่ที่กำลังปะทะกันเขากลับไม่ตื่นตระหนกหรือร้อนรน พวกเขาจึงหัวเราะอย่างชอบใจ “ดูเหมือนเจ้าหลงเหยียนนี่นึกว่าตนเองเป็นคนขึ้นมาแล้วกระมังดูเหมือนข้าไม่ต้องลงมือเอง เทียนอวี่คนเดียวก็รับมือได้แล้ว”

        “เจ้าหลงเหยียนนั่นบ้าไปแล้วหรือ มีพลังขั้นที่ห้าแต่กลับท้าชนพลังขั้นที่หกถึงสองคน แต่จะว่าไปเขาก็ใจกล้ามิใช่น้อย”

        เสียงพูดเยาะเย้ยทุกคนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อจิตใจของหลงเหยียนไม่นานพลังปราณก็ก่อตัวกันในมือของหลงเหยียน รังสีจากหมัดมายาที่อยู่รอบๆเริ่มก่อตัวกัน พลังปรากฏและพลังแห่งหยางหมุนตัวกันรังสีจากพลังทำให้เซียวเทียนอวี่ชะงักไป!

        เซียวเทียนอวี่หัวเราะอย่างเย็นชา“เหอะ! หมัดกระจอก” พลังปราณระเบิด ภายใต้พลังปราณที่แข็งแกร่งหลงเหยียนรับรู้ได้ถึงพลังทะลุทะลวงที่มาจากภายในร่างกายเขามันกำลังหลอมรวมเข้าหาตัวเอง

        ฝ่ามือกลายเป็นหมัด...พลังที่ทะลุทะลวงปรากฏหมัดจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นมา

        “แปดหมัดสะท้านฟ้า!”

        กายสุริยะของหลงเหยียนยึดขาทั้งสองข้างอยู่กับที่มุมปากประกายรอยยิ้มที่น่าพิศวง แล้วพุ่งเข้าไปปะทะกับเขาอีกครั้ง

        “หมัดสายฟ้าแปดทิศ! ระเบิดซะ!”

        “หนึ่ง ผนึกจิต”

        “สอง ทะลวงจิต”

        “สาม ทำลายกาย”

        “สี่ วิบากชะตา”

        หลงเหยียนส่งหมัดออกไปอย่างรวดเร็วทุกหมัดเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ หมัดที่ทรงพลังทำให้เซียวเทียนอวี่ถอยหลังอย่างต่อเนื่องทันใดนั้น ทุกคนต่างก็ประหลาดใจและคาดไม่ถึง

        ไม่เพียงแค่เซียวเทียนอวี่เท่านั้นที่ตกใจเซียวเทียนเซี่ยวที่อยู่ข้างกายก็ชะงักไปเช่นกัน พลังแห่งหยางที่แข็งแกร่งค่อยๆบีบพวกเขาทีละก้าว ไม่ปล่อยให้พวกเขามีโอกาสหายใจ เขาพยายามต่อต้านพลังปราณอย่างสุดชีวิตแต่กลับไม่อาจทำอะไรได้เลยพลังกระแทกตรงหน้าอกทำให้กระอักเลือดออกมา หน้าซีดเผือด

        มองพลังระเบิดกระจายเข้ามามองหลงเหยียนที่อยู่ตรงหน้า แววตาที่ไม่มีทางเชื่อกับเหตุการณ์นี้ร่างกายกำลังสั่นเทาอย่างรุนแรง!

        ทันใดนั้นผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่รอบด้านต่างก็จมเข้าสู่ความเงียบผู้คนจำนวนมากทำสายตาไม่อยากเชื่อ หลงเหยียนใช้เวลาแค่สามวันทว่ากลับสามารถฝึกวิชาการต่อสู้ระดับสูงได้ ไม่เพียงแค่นั้น ดูจากพลังของมันแล้วคาดว่าพละกำลังของมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าหลงอวี่ซีที่ใช้หมัดนี้เมื่อสามวันก่อนเสียอีก

        หลงหยุนฉีที่อยู่ข้างๆอ้าปากค้าง “พระเจ้า! หมัดสายฟ้าแปดทิศมีทั้งหมดแปดหมัดมากสุดพี่ใหญ่ก็ใช้ได้แค่เจ็ดหมัด ไม่รู้ว่าพี่เหยียนชกออกมาทั้งหมดกี่หมัด!”

        ทุกแรงเหวี่ยงบีบคนตระกูลเซียวสภาพของเซียวเทียนอวี่ในตอนนี้แลดูอนาถมากร่างกายโดนระเบิดจนเสื้อผ้าขาดเป็นหลุมเป็นบ่อ หน้าซีดเผือดหลงหยุนฉีเห็นแล้วก็ตกใจ ทว่ากลับรู้สึกสะใจมาก เมื่อครู่พวกเขาหัวเราะหลงเหยียนวินาทีนี้ รอยยิ้มของพวกเขาชะงักไปแล้ว

        มือของเซียวจื่อมั่วเองก็เริ่มสั่นนางยกมือขึ้นมาป้องปาก “พี่ พี่เซียว ท่านดูสิ เจ้าหลงเหยียนนั่นเหนือฟ้าไปแล้วเขาสามารถฝึกหมัดสายฟ้าแปดทิศสำเร็จภายในเวลาสามวัน”

        หลงเหยียนตาแดงก่ำระเบิดเสียงคำราม ฝ่ามือรวบรวมพลังปราณที่แข็งแกร่งคล้ายเป็นสายฟ้าที่ถูกผ่าลงจากสวรรค์เช่นนั้น!

        “ตูม!”

        “หมัดสายฟ้าพิโรธ!”

        พลังทั้งหมดถูกปล่อยใส่ร่างของเซียวเทียนอวี่ส่วนเขาใช้มือทั้งสองข้างกอดหน้าอก ทว่าภายใต้พลังปราณที่รุนแรงของหลงเหยียนสุดท้ายร่างกายของเขายังถูกพลังที่รุนแรงนี้ทำให้ตกอยู่ในสภาพอนาถ

        เสื้อผ้าเละกระจุยส่วนร่างของเขาก็กระเด็นลอยออกไปห้าสิบเมตร หลังจากร่วงลงพื้นก็กลิ้งไปสองตลบเขาส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกระอักเลือดออกมา

        จนกระทั่งเซียวเทียนอวี่ล้มลงบนพื้นหลงเหยียนยังคงยืนอยู่ที่เดินคล้ายเป็นเทพนักรบ ตอนนี้บรรยากาศจมเข้าสู่ความเงียบ

        “หมัดสายฟ้าแปดทิศ นี่... เจ้าหมอนี่ใช้จนถึงหมัดสุดท้าย...”

        “พระเจ้า... เจ้าหมอนี่มีพรสวรรค์เหนือชั้นจริงๆเขาต้องเป็นอัจฉริยะร้อยปีเป็นแน่...”

        ทุกคนรวมไปถึงเซียวเทียนเซี่ยวอึ้งจนพูดไม่ออก!

        เซียวเทียนเซี่ยวมีพลังระดับชีพมังกรขั้นที่หกสูงสุดในขั้นพลัง ถือว่าเขาแกร่งกว่าน้องชายเล็กน้อย และสิ่งที่น่าภูมิใจยิ่งกว่าคือฝึกวิชาการต่อสู้ที่สูงกว่าหมัดสายฟ้าแปดทิศนั่นก็คือวิชาสะท้านฟ้า

        วิชาสะท้านฟ้าคือวิชาหมัดที่ยืมพลังจากสวรรค์ในการบรรลุวิชาในด้านพลังถือว่าวิชานี้แกร่งกว่าหมัดสายฟ้าแปดทิศเป็นเท่าตัวเป็นวิชาการต่อสู้ระดับทองคำขั้นสูงเช่นกัน แต่คาดว่าต้องเหนือกว่าไม่น้อย รวมกับพลังระดับชีพมังกรขั้นที่ห้าของเขาสามารถบอกได้ว่ามันคือความแตกต่างที่ชัดเจน

        หลงเหยียนมองโสมจักรพรรดิมังกรที่เสียบไว้ข้างเอวเซียวเทียนเซี่ยวแววตาเป็นประกาย...

        เซียวเที่ยนเซี่ยวมองเซียวเทียนอวี่ที่กองอยู่บนพื้นไฟโทสะปะทุทันที เขาคำรามขึ้นฟ้า “ทุเรศ! นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะซ่อนพลังไว้มากเพียงนี้วันนี้ข้าจะเอาชีวิตเจ้า”

        วิชาสะท้าฟ้าภายใต้พลังปราณที่มหาศาลกำลังพุ่งเข้าไปทางหลงเหยียนด้วยความเร็วรังสีพลังที่แข็งแกร่ง ทำให้ทุกคนที่อยู่รอบด้านตกตะลึง

        “ดูเหมือนครั้งนี้หลงเหยียนจบเห่แน่ เซียวเทียนเซี่ยวฝึกวิชาการต่อสู้ที่แกร่งเช่นนี้ต่อให้หลงเหยียนมีพรสวรรค์ที่เหนือฟ้า แต่ก็ต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!”

        หลงหยุนฉีที่เมื่อครู่ยังตื่นเต้นบัดนี้ดูร้อนใจขึ้นมาทันที “พี่เหยียนระวังตัวด้วย...”

        แต่...จะเป็นไปตามที่ทุกคนคิดจริงหรือ? วินาทีที่ร่างกายเขาเคลื่อนไหวฝ่ามือของหลงเหยียนก็รวบรวมพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

        “หมัดมายา!”

        --------------------