ฉันกำลังเตรียมตัวจัดกระเป๋าออกทริปกับอัยย์แบบไม่มีกำหนดกลับจนกว่าสมองจะโล่งและเขียนงานเสร็จ บางทีฉันอาจจะหาแรงบันดาลใจจากคู่รักต่างชาติที่มาเที่ยวก็เป็ได้ อัยย์เรียกทริปนี้ว่า ‘ทริปศึกษาความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของมนุษย์’ หลังจากที่ถามออกไปว่าจะเที่ยวที่ไหนนางก็สาธยายมาว่า
“เกาะ TPK เป็แหล่งท่องเที่ยวที่เปิดใหม่แห่งหนึ่งทางภาคใต้ของไทย เ้าของเดียวกันกับโรงแรม TPK สุดหรูที่อเมริกาเลยนะแก ได้ข่าวว่าเ้าของหล่อมาก แซ่บมากทั้งพี่ทั้งน้อง แถมเป็คนไทยอีกตั่งหาก”
นางสาธยายอย่างออกอรรถรส
“เป็คนไทยแล้วทำไมไปทำธุรกิจที่นู่นล่ะ” ฉันถามอย่างสงสัย
“เห็นว่าย้ายไปั้แ่รุ่นพ่อแม่นะ สาเหตุนี้ไม่รู้เหมือนกัน ส่วนลูกชายทั้งสองก็ไปต่อ Hight school ที่นั่น พ่อแม่ก็บุกเบิกธุรกิจโรงแรม เก่งมากเลยแก ลูกชายพวกเขาต้องหล่อมากแน่ๆ ไม่มีสื่อไหนได้เก็บภาพสักที รู้แต่ว่านามสกุล ติณพัฒณภาคิน ตัวย่อคือ TPK นั่นแหละ”
“เอ้า แล้วกลับมาไทยทำไม”
“โอ้ยแกนี่ก็ถามเยอะถามแยะ เห็นฉันเป็ google หรือยังไง ขนาด google ที่ว่าแน่ยังไม่รู้ทุกเื่บนโลกใบนี้เลย ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันย่ะ รู้แต่ว่าที่เกาะ TPK นี่สวยมากกกกกก ที่สำคัญนะ ตอนนี้โปรโมชั่นเปิดเกาะเริดมาก ลดราคา 50% ใน 1 เดือน สำหรับนักท่องเที่ยวในไทย 30 คนแรก ส่วนโควตาที่เหลือเขารับนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามา 70 คน รับรอบละ 100 คนเท่านั้น เพราะไม่้าทำลายความสวยงามของทะเล และจะมี่ปิดพักฟื้นอีกปีละครั้งด้วยนะแก๊ รักโลกสุด ห่วงใยสิ่งแวดล้อม”
“นี่แกอวยซะเว่อร์เชียวนะ”
“คิคิ พูดไปแล้วก็เขิน แต่คนนี้ฉันยกให้แก ถ้ามีโอกาสได้เจอไม่ว่าจะพี่หรือน้องแกต้องรีบคว้าไว้นะ ส่วนฉันมีเยอะแล้วฉันยอมให้แกคนนึง”
“พูดเป็ละครหลังข่าว คิดหรอว่าจะได้เจอคนที่เป็ระดับผู้บริหารได้ง่ายๆ เฮ้อ”
ฉันส่ายหัวให้กับความเพ้อฝันของอัยย์ ขนาดฉันเป็นักเขียนยังจินตนาการไม่ล้ำเลิศเท่า ถ้าหันมาเอาดีทางด้านงานเขียนคงจะรุ่งไม่น้อย
“แหมก็ไม่แน่หรอกย่ะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ อ่อ ถึงมันจะไม่เกิดขึ้น อย่างน้อยงานเขียนของแกจะต้องเดินหน้าแน่ๆ เพราะที่นี่ส่วนใหญ่เป็นักท่องเที่ยวต่างชาติ ต่างชาติกับทะเล แกเอ๊ย ได้เห็นคนใส่ชุดว่ายน้ำกันให้เกลื่อนแน่ และฉันเองก็เตรียมเรียบร้อย รวมถึงของแกด้วย ไว้ไปโชว์หุ่นเเซ่บ แล้วนั่งเสพ six pack แน่นๆ ฮื้มมม”
“หยุด วางถุงกาวลงก่อน แกไม่คิดว่าจะมีแต่ผู้สูงอายุมาเที่ยวพักผ่อนหรอยะ”
ฉันรีบหยุดความคิดของยัยอัยย์ที่มันจะเริ่ม 18+ เพราะฉันเองก็เริ่มเคลิ้ม ไม่แน่ใจว่าหยุดความคิดอัยย์หรือของตัวเองเหมือนกัน เริ่มสับสน
“มีแต่หนุ่มหล่อสาวสวยแน่นอนย่ะ เพราะรอบนี้ถือเป็รอบโปรโมทเกาะ์ ทางโรงแรมจะคัดแขกที่อยู่ในวัยหนุ่มสาวแต่ที่สำคัญ หน้าตาดีเข้ามาพัก แต่ไม่ได้กำหนดเพศ ซึ่งฉันก็คิดว่ามีโซลเมทของฉันรออยู่ที่นั่น เขินจัง บ้าจริง”
อัยย์ใช้เสียงสอง เดาว่าปานนี้ผมคงถูกม้วนเล่นจนเป็ลอนแล้วแน่ๆ ก่อนที่นางจะเปลี่ยนน้ำเสียงเป็จริงเป็จังขึ้นมา
“แกเองก็เหมือนกัน ควรมองหาหนุ่มๆ สักคนและเปิดใจลองศึกษากันดูก่อน ถ้าใช่ค่อยไปต่อ แถมแกอาจจะได้ประสบการณ์ตรงมาเขียนนิยายอีกด้วยนะ แถมได้แฟนติดไม้ติดมือกลับไป หรือถ้าไม่ได้แฟนอย่างน้อยก็ได้พล็อตใหม่ๆ มาเขียน เห็นไหมมีแต่ได้กับได้”
ฉันคิดตามคำพูดของอัยย์และเริ่มคล้อยตาม เพราะตอนนี้ฉันเองก็อายุ 25 อีกไม่กี่เดือนก็จะ 26 ปีแล้ว แต่ยังไม่เคยมีแฟนกับเขาสักคน อีตอนอยากมีก็ดันกลายเป็เพื่อนสาว หลังจากครั้งนั้นก็เลิกสนใจผู้ชายในชีวิตจริงไปเสพนิยาย การ์ตูน และซีรี่ย์ต่างๆ แทน หรือฉันควรจะลองเริ่มอีกสักครั้ง ลองดูก็ไม่เสียหายนี่นา ฉันเองก็ไม่ได้หัวโบราณ ชาตินี้ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอรักแท้แต่งงานครองคู่กันอย่างในนิยายอยู่แล้ว
“ไว้ฉันจะลองดูละกัน ถ้าเจอผู้ชายไทป์เดียวกับนิยายที่ฉันชอบเขียนก็อาจจะเดินหน้ารุกจีบดู”
ฉันพูดอย่างขำๆ เพราะคิดว่าผู้ชายไทป์ที่ฉันชอบเขียนมันไม่มีหรอก ถึงมีก็คงจะหายากมาก เพราะผู้ชายคนนั้นจะต้องดึงดูดสายตาฉันั้แ่แรกเห็น สูง 180-190 หล่อ กล้ามแน่น มาดนิ่ง สุขุม ดูเป็ผู้ใหญ่ ฉันถึงจะลองศึกษาความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของมนุษย์กับเขา แต่ไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องกลายเป็ผู้ชายของฉันตลอดไป เพราะถ้าคาดหวังเมื่อไรคงจะต้องพบเจอกับความเ็ป เจอก็ดีถือว่ากำไร ไม่เจอก็ไม่เป็ไรถือว่าเท่าทุน ชิลๆ อยู่แล้ว
“แหม สเป็กสูงจริง ถ้าเป็แบบนั้นฉันว่าในสองพี่น้องเ้าของ TPK นั่นต้องมีไทป์แกแน่นอน”
อัยย์ค่อนขอดอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะชงเ้าของ TPK ให้ฉันต่อ
“ให้ได้เจอเขาก่อนเถอะ ฉันกลัวว่าแม้แต่เงาก็ไม่ได้เห็นน่ะสิ”
ฉันพูดอย่างขำๆ
“ฉันจะช่วยแกเอง ยัยชะนีนน้อยของฉัน”
ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับความมุ่งมั่นลมๆแล้งๆ ของเพื่อน หน้าตาเข้ายังไม่เคยเห็นแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็เขา
หลังจากเก็บของที่จำเป็ รวมทั้งเสื้อผ้าทั้งหลายลงกระเป๋าเรียบร้อย พร้อมสำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้ ฉันก็ออกจากห้องของตัวเองมาที่ห้องอาหารในเวลามื้อค่ำพอดี
“ไง ยอมออกจากตำหนักได้แล้วหรอ นึกว่าต้องให้แม่บ้านยกอาหารไปประเคนให้อีก”
พี่จีนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับพี่อคินเอ่ยทักฉันขึ้นมา ตามประสาพี่สาวที่ชอบจิกกัด แต่ไม่มีอะไรนอกจากความรักและห่วงใย
“ก็เดี๋ยวจะมีคนแถวนี้เป็ห่วงจนทานข้าวไม่ได้ไงคะ ออกมาเพราะทนความคิดถึงของพี่จีนไม่ไหว”
ฉันยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมกับเดินไปหอมแก้มซ้ายขวา และหันไปหาตัวช่วยที่เดินเข้ามาพอดี
“ใช่ไหมคะพี่คิน”
พี่คินยิ้มอบอุ่นให้ฉัน ก่อนจะพยักพเยิดให้นั่งข้างพี่จีน ส่วนตัวเองนั่งฝั่งตรงข้าม
“ออกไปเที่ยวซะบ้างก็ดี นี่ถ้าไม่ได้น้องอัยย์พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเราเหมือนกัน”
พี่จีนพูดอย่างงอนๆ
“โอ๋ นีนขอโทษนะคะที่โหมงานเขียนมากไปหน่อย คราวนี้จะพักให้เต็มที่ พี่จีนชื่นใจได้เลยค่ะ ดีกันนะ”
ฉันยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าพี่จีน พร้อมกับขยับนิ้วก้อยดุ๊กดิ๊กไปมา
“นะ พี่จีน น้า”
ออดอ้อนเต็มที่ พร้อมกับเอาแก้มถูไหล่เหมือนลูกแมวเชื่องๆ
“รู้ว่าแพ้ลูกอ้อนก็อ้อนเก่งจริงนะยัยน้องคนนี้”
พี่จีนยอมเกี่ยวก้อยและเอามือมายีหัวฉันอย่างเอ็นดู ฉันยิ้มแป้นเต็มใบหน้าเมื่อง้อสำเร็จก่อนจะเอ่ย
“เอ วันนี้มีอะไรทานบ้างน้า กลิ่นหอมฉุยไปถึงข้างบนเชียว กลิ่นแบบนี้แสดงว่าจะได้ลิ้มรสมือเชฟจีนใช่ม้า”
“พอรู้ว่าวันนี้นีนจะลงมาทานข้าว จีนก็ขอให้พี่เคลียร์งานต่อให้ เพื่อกลับมาเตรียมอาหารเย็นเลยนะ”
พี่คินพูดอย่างเอ็นดูสายตาที่มองพี่จีนเต็มไปด้วยความรักหวานซึ้ง กลิ่นความรักอบอวล เป็สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันสบายใจ กล้าวางมือจากมือขวาของพี่จีนมาทำสิ่งที่ตัวเองรักก็เพราะพี่คินนี่แหละ ฉันช่างแสนโชคดีที่พี่จีนได้คู่ชีวิตอย่างพี่คิน ฉันถึงได้หมดห่วง เดินหน้าทำตามฝันตัวเองอย่างเต็มที่ เพราะหลังจากที่พ่อแม่เสียไปก็เหลือแค่เราสองพี่น้องที่ต้องฝ่าฟันวิกฤติ่นั้น มาด้วยกัน
“หืมมมม พี่จีนน่ารักที่สุด นีนรักพี่จีนที่สุดเลยน้าาา”
ฉันกอดพี่จีนอย่างเอาใจ
“ดูสิคะคุณ ก็อ้อนเก่งแบบนี้แล้วฉันจะรอดได้ไง ไหน พรุ่งนี้น้องอัยย์จะมารับกี่โมง”
พี่จีนกอดตอบฉันก่อนจะหันไปแซวฉันก็กับพี่คิน และหันกลับมาถามฉันอีกรอบ
“บ่ายสามค่ะ เพราะกะกันไว้ว่าเดินทางประมาณ 3 ชม. ทั้งจากบ้านไปสนามบิน ไปลงที่ตัวจังหวัด และรวมเวลานั่งเรืออีก ไปถึงที่พักก็น่าจะราวๆ 5-6 โมงเย็น จะได้พักผ่อนให้เต็มที่แล้วค่อยลุยเกาะในวันรุ่งขึ้นค่ะ”
“แล้วจะไปนานแค่ไหนล่ะ”
คราวนี้เป็พี่คินที่เอ่ยถามบ้าง
“ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ แต่ไม่น่าจะเกิน 1 เดือน”
“ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยล่ะ อย่าไปก่อเื่วุ่นวายให้ใครเขา”
พี่จีนกำชับ
“โห พี่จีนอะ”
หลังจากนั้นก็พี่จีนกับพี่คินก็ะเิหัวเราะ ในขณะที่ฉันหน้ามุ่ย แหม เข้ากันเป็ปี่เป็ขลุ่ยเชียวน้า สามีภรรยาคู่นี้
2K
