บทที่ 22 ‘เรือแห่งทะเลทราย’
“ปลูกเมล็ดพันธุ์ไว้ในใจ คลิก คลิก คลิก คลิก!”
เฉียวซู่สวมหมวกกันแดด ฮัมเพลงและขับรถออฟโรดสีดำฝ่าทะเลทราย
ล้อที่หมุนอย่างรวดเร็วกดทับทรายร้อน สาดเมฆฝุ่น และวาดเส้นสีส้มเหลืองในทะเลทรายอันกว้างใหญ่
เมื่อเหล่าผู้ชมในไลฟ์เห็นฉากนี้ ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
[พี่ซู่ทำยังไงให้ตัวเองมีความสุขได้ขนาดนี้ ทั้งที่ยังแยกความแตกต่างระหว่างเบรกกับคันเร่งไม่ได้ด้วยซ้ำ]
[เมื่อกี้นี้ทำผมขำแทบตาย พูดเื่รถมาตั้งมากมาย สุดท้ายจบลงที่ ‘คันเร่งคืออันไหน?’]
[อย่าพูดไร้สาระนะ อย่างพี่ซู่จะไม่รู้จริง ๆ เหรอ? นี่เป็การทดสอบความรู้พื้นฐานของพวกเราต่างหาก...พรืดด ฉันแถต่อไปไม่ไหวแล้วว่ะ]
[โชคดีที่ไม่มีตำรวจสัญจรไปมาในทะเลทราย ไม่อย่างนั้นคนแบบพี่ซู่คงได้ใบปรับมากกว่าสิบใบในแต่ละวัน]
[ฮ่า ๆ ๆ เป็ผู้พิทักษ์ทะเลทรายแท้ ๆ แต่ไม่รู้ว่าอันไหนคือคันเร่ง]
ใบหน้าของเฉียวซู่เคร่งขรึมขึ้น และเขาเริ่มพูดสำบัดสำนวน “มีอะไรแปลก ั้แ่ที่ผมได้ใบขับขี่มา ยังขับรถได้ไม่ถึงสิบครั้งเลย”
“อีกอย่าง รถคันนี้เป็เกียร์ธรรมดา ส่วนรถที่บ้านผมเป็เกียร์อัตโนมัติทั้งหมด จะตั้งตัวไม่ทันในตอนแรกก็เป็เื่ปกติไม่ใช่เหรอ?”
ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ออกมา คอมเมนต์ก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น
[ไม่หรอกมั้ง ไม่หรอกมั้ง คงไม่มีใครที่ยังขับรถเกียร์ธรรมดาไม่เป็หรอกใช่ไหม?]
[พี่ซู่อ่อนโยนไปทุกอณู มีเพียงแค่ปากเท่านั้นที่แข็ง]
[มีแค่ฉันที่สังเกตถึงคำพูดของพี่ซู่ที่ว่า ‘รถบ้านผมทั้งหมด’ เหรอ? ว่าแต่ ครอบครัวของพี่ซู่เป็แบบไหนล่ะ?]
เมื่อเห็นคอมเมนต์นี้ เฉียวซู่ก็หดคออย่างไม่รู้ตัว เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ
ภูมิหลังครอบครัวและการที่เขาเข้าร่วมทีมผู้พิทักษ์ทะเลทราย นั้นคล้ายคลึงกับเนื้อเพลง ‘ปู่ของฉันเป็คนทรยศ ยายของฉันทำงานเป็ล่ามภาษาญี่ปุ่น ลุงของฉันเป็โจร และพ่อของฉันเป็ทหารผิวดำ แล้วหลังจากนี้ฉันไปเป็ทหารได้ไหม’ อย่างน่าประหลาด
แน่นอน เฉียวซู่รู้ดีว่ามันไม่ใช่ความผิดของพ่อเขา
ด้วยสถานการณ์ในยุคนั้น ตอนนั้นการพัฒนาอุตสาหกรรมได้รับความสำคัญเป็อย่างมากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใน่ที่สร้างชาติ จำเป็ที่จะต้องส่งทรัพยากรไปยังทุกส่วนของประเทศอยู่ตลอด
การตัดต้นไม้ ทำเหมืองแร่ และเหมืองถ่านหิน... แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะสร้างความเสียหายต่อสภาพแวดล้อมอย่างมาก แต่มันก็ช่วยให้ประเทศพัฒนาอย่างรวดเร็ว
การกระทำเหล่านี้ของตระกูลเฉียวไม่ได้ทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว จึงไม่มีสิ่งใดให้ละอาย
รถออฟโรดขับไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็ว คลื่นความร้อนในทะเลทรายตอนกลางวันราวกับเปลวไฟที่แผดเผาลุกโชติ่
ด้วยความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ลมร้อนพัดปะทะเข้ามาทำให้ผมของเฉียวซู่และอาหลีน้อยบนที่นั่งผู้โดยสารปลิวว่อน
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์พัฒนาตัวเอง ทักษะ ‘การขับขี่ขั้นพื้นฐาน’ ถูกเปิดใช้งานแล้ว]
[ติ๊ง! โฮสต์ปลดล็อกทักษะด้วยตัวเอง ได้รับรางวัลเป็กรีนพอยต์ 1,000 แต้ม!]
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ใบหน้าของเฉียวซู่ก็ประดับด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
รู้จัก ‘เทพนักซิ่งแห่งเทือกเขาอากินะ’*[1] ไหม?
ซู้มมม!
ความรู้สึกบางอย่างเข้าจู่โจมกะทันหัน อีกนิดเดียวอาหลีน้อยก็จะปลิวออกไปแล้ว มันรีบร้อนะโเข้าอ้อมแขนของเฉียวซู่เพื่อขอที่คุ้มภัยด้วยสีหน้าหวาดกลัว
เฉียวซู่ยิ้มตาหยีลูบหัวจิ้งจอกตัวน้อยไปหนึ่งที จากนั้นเหยียบคันเร่งอย่างแรงอีกครั้งด้วยสีหน้ามั่นใจ
หลังจากที่นั่งลง รถออฟโรดก็คำรามอย่างเกรี้ยวกราด ความเร็วในตอนนี้ถึงขีดจำกัดสูงสุด
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เฉียวซู่ก็เปลี่ยนจากระดับนักขับมือใหม่ไปเป็นักแข่งมืออาชีพในทันที
อย่างไรก็ตาม อาจเป็เพราะว่าทักษะการขับรถนั้นง่ายเกินไป ไม่ได้ยุ่งยากเหมือนกับสัตวแพทยศาสตร์หรือการปีนผา ดังนั้นระบบจึงให้กรีนพอยต์แค่พันแต้มเท่านั้น
เหล่าผู้ชมตกตะลึงขณะมองดูเฉียวซู่ที่ซิ่งรถอย่างบ้าคลั่งในหน้าจอ แม้แต่ก้อนหินที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้ายังแวบหายไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่อาจเข้าใจว่าทำไมเฉียวซู่ที่เมื่อกี้ยังเป็มือใหม่ซึ่งแม้แต่แยกแยะความแตกต่างระหว่างเบรกกับคันเร่งยังไม่ได้ ถึงได้กลายเป็เทพนักซิ่งไปอย่างกะทันหัน
[นี่… นี่พี่ซู่เหรอ?]
[แม่เ้า พี่ซู่คงไม่ได้ถูกอะไรเข้าสิงใช่ไหม?]
[แถมยังดริฟต์รถด้วย? นี่เป็รถออฟโรดโทรม ๆ มูลค่า 100,000 หยวนนะ ไม่ใช่รถแข่ง!]
ด้วยการคุมพวงมาลัยของเฉียวซู่ รถออฟโรดยังคงขับผ่านภูมิประเทศที่เป็อันตรายอย่างทะเลทรายและโซนหินต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง
ฝุ่นบนท้องฟ้าและเสียงคำรามของเครื่องยนต์ทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นเต้นไปถึงกระดูก
ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ กลุ่มของสิ่งมีชีวิตสีน้ำตาลเหลืองก็ปรากฏตัวขึ้นที่ปลายทะเลทรายในระยะไกล
ดวงตาของเฉียวซู่เป็ประกาย เขาะโอย่างตื่นเต้น “ทุกคน ดูทางนั้นสิ!”
เหล่าผู้ชมหันไปเมื่อได้ยิน และโดรนก็ซูมกล้องเข้าไปอย่างให้ความร่วมมือ
ภาพที่เห็นคือฝูงสัตว์ที่มีหัวเล็ก ส่วนคอหนาและยาวโค้งเหมือนคอห่าน ลำตัวสูงตระหง่าน ที่ส่วนหลังนูนสูง
เ้าสัตว์ชนิดนี้มีรูปลักษณ์ที่แปลกประหลาด ทั้งหน้าตายังดูโง่งม
[เห้ย นี่มันอูฐไม่ใช่เหรอ?]
[โชคดีอะไรขนาดนี้ที่ได้เจอฝูงอูฐป่า]
[น่าเสียดายที่เป็อูฐหนอกเดียว ถ้าเป็อูฐป่าสองหนอกนี่คงจะโคตรสุดยอด ว่ากันว่าพวกมันหายากกว่าแพนด้าั์ซะอีก]
[พี่ซู่ไม่แนะนำหน่อยเหรอ]
เฉียวซู่พูดอย่างหมดความอดทน “แนะนำอะไร? ขนมชีสอูฐน่ะเหรอ...”
“อูฐก็ไม่ใช่สัตว์ป่าที่คนไม่รู้จักอะไร ทุกคนก็น่าจะรู้กันดี”
แม้ว่าเขาจะพูดแบบนั้น แต่เฉียวซู่ก็ยังคงชะลอความเร็วลงเพื่อไม่ให้อูฐที่อยู่ข้างหน้าใ
อูฐคืออะไร? มันคือสัตว์ที่ถูกเรียกว่า ‘เรือแห่งทะเลทราย’ เชียวนะ!
สำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ทะเลทรายที่แห้งแล้ง คุณูปการของพวกมันไม่น้อยไปกว่าวัว ม้า และสุนัข ที่เป็ ‘เพื่อนที่แสนดีของมนุษย์’
กล่าวได้ว่า อารยธรรมในทะเลทรายของมนุษย์ถูกสร้างขึ้นที่บนหลังของอูฐ
รถออฟโรดขับเข้าใกล้ฝูงอูฐขึ้นเรื่อย ๆ เฉียวซู่ก็ได้ปลดล็อกคู่มือภาพประกอบของอูฐ
[ชื่อ : อูฐหนอกเดียว]
[ชื่อสามัญ : เรือแห่งทะเลทราย]
[อาณาจักร : สัตว์]
[ชั้น : สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม]
[วงศ์ : อูฐ]
[สกุล : คาเมลัส]
[แนะนำโดยสังเขป : โครงสร้างร่างกายที่เป็เอกลักษณ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเคี้ยวเอื้องขนาดใหญ่ช่วยให้พวกมันปรับตัวเข้ากับสภาพอากาศที่มีลมแรงและเป็ทรายในทะเลทราย พวกมันดื่มน้ำเพียงครั้งเดียวก็สามารถอยู่ได้หลายวันโดยไม่ต้องดื่มน้ำอีก จึงถูกเรียกว่าเรือแห่งทะเลทราย]
[อาหาร : สัตว์กินพืช อาหารหลักคือหญ้า โดยเฉพาะพืชมีหนามและเกลือ นอกจากนี้ยังสามารถกินหนาม พืชแห้ง และพืชเค็มอื่น ๆ ที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมไม่สามารถกินได้]
สมกับที่เป็สิ่งมีชีวิตที่เหมาะสมกับการอยู่ในทะเลทรายมากที่สุด อวัยวะของอูฐกล่าวได้ว่าเกิดมาเพื่อทะเลทรายโดยตรง
เฉียวซู่เกิดความสงสัย เขาแอบล็อกเป้าหมายไปยังอูฐตัวน้อยที่อยู่ท้ายฝูงอย่างเงียบ ๆ โดยหวังว่าจะเช็กดูรางวัลในการล่าอูฐ
อูฐตัวน้อยใ มันหันมาทางนี้ในทันที
จากนั้นเท้าข้างหนึ่งของมันพลันเสียสมดุล มันล้มลงไปอย่างโง่เขลา เตะเอาทรายและฝุ่นจำนวนมากฟุ้งขึ้นมา
อูฐตัวใหญ่ที่อยู่ด้านข้างมองอูฐตัวน้อยด้วยความอ่อนโยน มันก้มหัวใช้คอที่ยาวช่วยพยุงอูฐตัวน้อยให้ลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง
มุมปากของเฉียวซู่ซึ่งเป็เ้าพ่อรถออฟโรดกระตุกเล็กน้อย
อย่ามากล่าวหากันนะเฟ้ย แกล้มลงไปเอง ฉันยังไม่ได้แตะแกเลยสักนิดเดียว...
[ติ๊ง! ทักษะ ‘นักล่า’ ถูกเปิดใช้งานแล้ว เป้าหมายของคุณคืออูฐหนอกเดียว รางวัลสำหรับเป้าหมายคือ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอย่างถาวร]
เฉียวซู่ก้มศีรษะลง อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมากุมขมับ
ระบบ ช่วยออกมาชี้แจงด้วย…
ทำไมรางวัลแต่ละอย่างของแกถึงได้น่าดึงดูดขนาดนี้!!
[1]เทพนักซิ่งแห่งเทือกเขาอากินะ กล่าวถึงพระเอกจากมังงะ Initial D เป็การ์ตูนญี่ปุ่นเกี่ยวกับการแข่งรถและการแต่งรถ