บทที่ 2 ถ่ายรูปแสดงความรัก
หลังจากที่เธอพูดจบ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ก็ลอยผ่านปลายจมูกของกงเจ๋ออวี่ จู่ ๆ จวีซือหนานก็ยื่นหน้ามาใกล้คล้ายว่าเธอกำลังจะจูบเขา!
กงเจ๋ออวี่ชะงักไปชั่วขณะ ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเื่แบบนี้ขึ้น เขากำลังจะยกมือผลักเธอออก แต่เมื่อก้มลงมองกลับเห็นจวีซือหนานหมุนตัวไปหยิบมือถือออกมาแล้วถ่ายเซลฟี่ จากนั้นก็ส่งรูปให้คนที่ชื่อหานเกาอี้แล้วปล่อยมือจากเขา
สีหน้าของเขาเ็าลงในทันที ผู้หญิงคนนี้ดึงเขาเข้าไปเพียงเพื่อถ่ายรูปส่งให้คนอื่นงั้นเหรอ?
ซือหนานจวิ้นเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาใจนต้องเอามือทาบอกตัวเองแล้วเอ่ยว่า “คุณชายกง ผมใหมดเลย นึกว่าเธอจะลวนลามคุณชายซะอีก ที่แท้ก็เธอแค่ถ่ายรูปคู่กับคุณนี่เอง งั้นเราเข้าไปข้างในกันเถอะ อย่าให้ใครมาเห็นแล้วหัวเราะเราเลย!”
ทว่ากงเจ๋ออวี่กลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งยืนมองจวีซือหนานอย่างนิ่งงัน
เขาถูกสาวน้อยคนหนึ่งแหย่เล่นเหรอเนี่ย?
ทันทีที่ส่งรูปไป หานเกาอี้ก็ตอบกลับมาอย่างบ้าคลั่ง ส่วนจวีซือหนานเพียงเก็บมือถือเข้ากระเป๋าไป เพราะสำหรับเธอ แค่ทำให้หานเกาอี้โกรธได้ก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว
จวีซือหนานจ้องมองกงเจ๋ออวี่ด้วยสายตาหยาดเยิ้ม จมูกโด่งปลายคางเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากได้รูปรับใบหน้าที่คมสันราวกับถูกแกะสลักโดยช่างฝีมือดี นับว่าหล่อเกินไปแล้ว!
หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำ แม้แต่หานเกาอี้ยังหาคนอื่นมาปรนเปรอได้ แล้วทำไมเธอจะหาหนุ่มหล่อระดับพรีเมียมแบบนี้มาอยู่เป็เพื่อนไม่ได้ล่ะ?
เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอก็เอื้อมไปจับมือกงเจ๋ออวี่ “คนหล่อ ไปด้วยกันไหม พี่สาวคนนี้จ้างนายทั้งคืนเลยนะ~”
ซือหนานจวิ้นหน้าซีดเผือดและตัวสั่นด้วยความใ ผู้หญิงคนนี้อยากตายรึไงกัน
ถึงกับกล้ามายั่วยวนคุณชายกง!
เพื่อช่วยเหลือสาวน้อยที่หลงผิด ซือหนานจวิ้นจึงรีบวิ่งเข้ามาผลักจวีซือหนานออกไปอย่างแรง “ไปซะ ๆ คิดอะไรอยู่กันแน่! คุณคิดว่าแค่ทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ แล้วจะได้ขึ้นเตียงคุณชายกงงั้นเหรอ”
กงเจ๋ออวี่ชำเลืองมองอย่างเ็า ทันใดนั้นซือหนานจวิ้นก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง ทันใดนั้น จู่ ๆ กงเจ๋ออวี่ก็ผลักเขาออกไปด้วยมือข้างเดียว
เขาหันขวับและเบิกตาโพลง คิดว่ากงเจ๋ออวี่จะลงมือซ้อมผู้หญิงตรงหน้า จึงแทรกตัวเข้าตรงกลางอย่างสุดชีวิต “คุณชายกงอย่าโกรธเลย เธอก็แค่ผู้หญิงที่เมามากเท่านั้น…”
ยังไม่ทันที่ซือหนานจวิ้นจะพูดจบ มือเรียวของหญิงสาวก็ฟาดเข้าที่ท้ายทอยของเขาอย่างแรง แล้วก็ปัดเขาจากซ้ายไปขวา จนร่างหมุนเป็ลูกข่างไปรอบ ๆ คนทั้งสอง
นาทีนั้น ซือหนานจวิ้นโมโหมาก เธอกล้าลงมือกับเขาแบบนี้อยากตายหรือไง ?
เขาคิดจะใช้พละกำลังของตัวเองยกตัวจวีซือหนานขึ้นแล้วโยนออกไป
ทว่าจวีซือหนานกลับว่องไวราวกับเป็แมวป่าตัวน้อย ร่างกายเธอหลบเลี่ยงเงื้อมมือของเขาได้อย่างคล่องแคล่ว
มากไปกว่านั้นคือเธอยังกระชากคอเสื้อของกงเจ๋ออวี่และคว้ากระดาษทิชชูสองสามแผ่นมายัดเข้าไปในเสื้อของเขาด้วย!
ขณะเดียวกัน มือเรียวเล็กก็ลูบไล้แผ่นอกขอชายหนุ่มไปมา แถมเธอยังจงใจจับกล้ามหน้าท้องของกงเจ๋ออวี่ ก่อนอ้าปากเล็ก ๆ ของเธอพูดขึ้นว่า “คนหล่อ นี่คือเงินมัดจำ ถ้าบริการดีจะมีแบงก์ใหญ่ ๆ อีกเพียบเลยนะ~”
ซือหนานจวิ้นที่มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดได้แต่เดินวนไปมาด้วยความร้อนใจ ผู้หญิงคนนี้คงอยากตายจริง ๆ ถึงได้มาหาเื่ใส่ตัวแบบนี้!
ยังไม่ทันที่ซือหนานจวิ้นจะะเิอารมณ์ออกมา กงเจ๋ออวี่กลับพยักหน้าแล้วพูดว่า “ตกลง”
หลังจากพูดจบ กงเจ๋ออวี่ที่รู้สึกมึนเมาไปกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ แปลกประหลาดจากตัวจวีซือหนาน และดวงตาที่บริสุทธิ์ของเธอซึ่งเครื่องสำอางไม่สามารถปกปิดไว้ได้ ก็พลันขยับตัว
กงเจ๋ออวี่ไม่รอช้า เข้าช้อนตัวเธอมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนทันที!
ซือหนานจวิ้นเห็นท่าทางนี้แล้วก็เกือบจะกลอกตาค้างแล้วเป็ลมไป โลกนี้มันกลับตาลปัตรไปแล้วแน่ ๆ!
เ้านายของเขากำลังสนใจผู้หญิงคนนี้!
จวีซือหนานร้องเสียงหลงโดยไม่รู้ตัว เขาพยายามจะแยกคนทั้งสองออก แต่กงเจ๋ออวี่กลับอุ้มเธอได้มั่นคง แล้วเดินออกจากบาร์ไปอย่างรวดเร็ว
“แย่แล้ว นี่มันเื่อะไรกัน!” ซือหนานจวิ้นะโไล่หลังของคนทั้งสองอย่างหมดแรง “แล้วผมจะอธิบายกับลูกค้ายังไงเนี่ย!”
กงเจ๋ออวี่จึงตอบเสียงแ่เบาว่า “ฉันเพิ่มโบนัสให้เป็สองเท่า”
ทันใดนั้น ซือหนานจวิ้นก็ยืนตัวตรงราวกับโดนฉีดยาชูกำลัง เขายกมือขึ้นทำความเคารพ “รับรองว่าจะผมทำภารกิจให้สำเร็จครับ”
เช้าวันต่อมา แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องพักของโรงแรม
จวีซือหนานขยับกายอย่างยากลำบาก ร่างทั้งร่างรู้สึกปวดร้าวราวกับอวัยวะของเธอจะหลุดออกเป็ชิ้น ๆ จากนั้นจึงถอนหายใจเบา ๆ
เมื่อวานนี้เธอถูกใครตีหรือเปล่านะ ทำไมถึงได้เจ็บขนาดนี้?
บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอึดอัด จวีซือหนานรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอขมวดคิ้วพลันลุกขึ้นนั่งและเหลือบมองไปด้านข้างอย่างไม่ได้ตั้งใจ
6K
