ผู้คนหวาดกลัวนามของเขา เพราะทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว มักมีใครบางคนล้มลงโดยไร้รอยแผล

บางศพนอนนิ่งเหมือนคนนอนหลับ บางศพยังยิ้มอยู่—ไม่รู้เลยว่าได้ตายไปตั้งแต่เมื่อใด

มีคนเรียกเขาว่า “นักฆ่าพิษ” บ้างก็ว่าเป็น “เซียนมาร” แต่ไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงอีกด้านหนึ่งของเขา—ชายผู้ไม่เคยลงมือกับผู้บริสุทธิ์

เขาไม่ฆ่าเพื่อเงิน เขาเลือกเหยื่อเฉพาะคนที่แม้แต่กฎหมายยังทำอะไรไม่ได้ ขุนนางทุจริต พ่อค้ามืด ขุนศึกเลว หรือเจ้าสำนักที่สร้างบารมีจากศพของคนอ่อนแอ

เขาเดินอยู่บนเส้นทางที่เปื้อนพิษ แต่ไม่เคยยอมให้หัวใจตนเองเปื้อนเลือด พิษที่เขาใช้—อาจกลืนชีวิตได้เงียบงันกว่าดาบ แต่ไม่เคยหลุดจากกรอบแห่งความยุติธรรมในใจเขาเอง บางคนว่าเขาคือปีศาจในคราบมนุษย์ แต่ในเงามืดของยุทธภพ—เขาอาจเป็นแสงเดียวที่ยังส่องอยู่

ฝากคอมเมนต์กันแบบสุภาพและสร้างสรรค์ด้วยนะ ไรท์น้อมรับฟังทุกความเห็นเพื่อปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น