ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

    นิชากำลังหัวร้อนเรื่องที่ศิลาแอบเอาเงินหลายหมึ่นไปซื้อสร้อยทองให้เธอ 

     "หนูบอกแล้วไงคะว่าต้องขออนุญาติหนูก่อน" นิชายืนเอามือเท้าสะเอวดุศิลาที่นั่งอยู่หน้าคอม

     "ก็พ่อซื้อของขวัญให้หนูนะ จะดุพ่อทำไมนี่" ศิลานั่งเถียงนิชาไปพิมพ์งานไป

     "ก็ต้องบอกหนูก่อนสิคะ หนูจะได้จัดสรรเงินในบ้านถูก" นิชาดุต่อ

     "อะไรกันเงินแค่สี่หมึ่นเอง แล้วซื้อทองมันก็ไม่ได้หายไปไหน" ศิลาเถียงต่อไม่ยอมแพ้นิชา

     "บอยนั่งทำการบ้านไปฟังนิชากับศิลาไปจนเขารำคานเลยหอบหนังสือวิ่งเข้าห้องนอน

     "ก็มันฟุ่มเฟือยเกินไปนี่คะ แล้วพ่อรู้ไหมว่าหนูจะต้องเอาเงินไปจ่ายค่าเทอมให้บอยกับหนูนะ" นิชาดุเสียงแข็งขึ้น

     "โถ่ ถ้าพ่อขอหนูก่อนมันก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ " ศิลาเถียง

     "แล้วรู้ไหมว่าหนูไม่ได้อยากจะได้ทองเลย" นิชาเริ่มโมโหจัดเพราะศิลาเถียงต่อปากต่อคำเธอไม่หยุด

     "เออ ๆ ไม่เอาก็จะเอาไปทิ้ง" ศิลาโกรธจนน้อยใจที่นิชาไม่เข้าใจความหวังดีของเขาและเผลอด่านิชาเสียงดัง

     "ดี งั้นเอาไปดูแลเองเลยค่ะ หนูจะไม่ยุ่งเรื่องเงินแล้ว" นิชาด่าตอบ

     ฟุ่บบบ! เธอวางสมุดบัญชีเงินเก็บและบัตรเอทีเอ็มลงโต๊ะแรงแล้ววิ่งไปในห้องนอน

     แกร๊กกก! ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาล็อคประตูห้องนอนแล้วขึ้นไปนอนคว่ำฟุ่บหน้าร้องไห้อยู่บนหมอน

    เธอแค่อยากจะสอนศิลาดีๆ แต่เขากลับเถียงเธอไม่หยุด นิชาไม่ได้ร้องไห้เพราะเรื่องเงิน เเต่เธอเสียใจที่ศิลาด่าเธอแรง และไม่ยอมรับผิด 

    คำพูดของเขาเหมือนมีดกรีดใจของเธอให้เจ็บช้ำจนร้องไห้กระซิกๆเพราะเจ็บปวดในอก

    ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ ใบหน้าเรียวขาวซุกอยู่บนหมอน และน้ำตาใสๆก็ไหลพรากออกจากดวงตาโตๆ ขนตายาวงอนเปียกชุ่มจนมองอะไรมืดมัว

    นิชานอนร้องไห้ตั้งแต่เย็นจนมืด

    ศิลานั่งโกรธปนน้อยใจแล้วหายใจฟึดฟัด พอเขาทำงานเสร็จก็เดินไปรดน้ำต้นไม้และแปลงผักสวนครัวหน้าบ้าน บอยวิ่งมาพรวนดินและรดน้ำช่วยศิลา

     ศิลาคิดไปคิดมาเขาก็ทำถูกแล้วที่หวังดี แต่เขาเพิ่งนึกได้ว่าเขาผิดที่แอบเอาเงินเก็บในบ้านไป เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองผิดแต่ไม่ยอมรับผิด

     "บอยครับ หิวไหม" ศิลาถามลูก

     "หิวสิครับมืดแล้วเนี่ย" บอยตอบ

     "ไปบอกพี่นิชาทำกับข้าวให้เรากินป่ะ" ศิลาบอก

     เฮ้อออ! บอยถอนหายใจแล้ววิ่งไปเคาะประตูห้องเรียกนิชาออกมาทำอาหาร 

     "พี่นิชาครับ ออกมาเถอะนะครับ ผมหิวข้าว" 

      นิชาลุกมาเช็ดคราบน้ำตาที่แห้งติดแก้มของเธอแล้วเปิดประตูออกมา

     เธอเดินเข้าครัวไปหุงข้าวและทำไข่เจียวหมูสับและมานั่งกินข้าว

     เธอนั่งก้มหน้าก้มตากินข้าวไม่พูดไม่คุยกับใครเลย

     ศิลามองหน้าขาวสวยของนิชาที่กำลังบึ้งตึง ดวงตาของเธอบวมแดงจนเขารู้สึกผิด

     "พ่อขอโทษนะ พ่อผิดเองแหละ" ศิลาจ้องหน้านิชาแล้วขอโทษเธอ

     แต่ดูเหมือนจะสายไปเมื่อนิชาไม่ยอมพูดจากับเขาเลย

    ฟุ่บบบ! นิชาลุกไปอาบน้ำแล้วหอบโน๊ตบุ๊คไปนอนทำงานบนเตียงในห้องแถมยังล็อคห้องนอนไว้

    ศิลาใจหาย เขาไม่คิดว่านิชาจะโกรธเขามากขนาดนี้ เขาไปอาบน้ำในห้องบอยแล้วออกมานั่งเล่นเกมส์กับบอยจนค่ำ

    บอยขอตัวไปนอนส่วนศิลาก็ง่วงมาก เขาอยากเข้าไปนอนกอดนิชาเต็มแก่แล้ว

    ก๊อกกก! ๆ ๆ "นิชาเปิดประตูหน่อยจ้ะ" เขาเคาะประตูห้องนอนขอเข้าไป

    นิชาเงียบไม่ตอบ

    "พ่อง่วงแล้ว ขอไปนอนด้วยนะ" ศิลาเคาะเรียกอีก

    แต่ก็ไร้เสียงตอบรับจากนิชา

    "ก็ได้ พ่อนอนข้างนอกให้ยุงกัดตายไปเลยก็ได้ ถ้าพ่อตายฝากดูแลน้องด้วยนะ" ศิลาใช้ไม้เด็ด เขาพูดแล้วก็ปิดไฟและล้มลงไปนอนบนพื้นหน้าประตูห้องนอน

     แกร๊กกก! ได้ผล! 

     นิชาเดินมาเปิดล็อคประตูแล้วเดินกลับไปปิดไฟนอน

    ฟุ่บบบบ! ศิลาขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆนิชาที่นอนหงายใส่ชุดนอนสีชมพูอยู่

    หมับบ! ศิลาหันมานอนคะแคงแล้วกอดเอวนิชา

    ผลั่กกก! นิชาดันอกศิลาแรง 

    ฟุ่บบบ! เธอขยับไปนอนคะแคงริมเตียงหันหลังให้เขา

    ฟุ่บบ! ๆ ๆ หมับบ! ศิลากระเถิบตัวไปนอนกอดเอวนิชาอีก

    และแล้วนิชาก็ยอมพูดกับศิลาจนได้

     "อย่ามาโดนตัวหนูนะ" นิชาตะคอกดังจนศิลาตกใจแล้วถอยไปนอนห่างเธอเพราะเขากลัวว่านิชาจะร้องไห้อีก เขาแคร์ความรู้สึกเธอมากถึงแม้มันจะช้าไปหน่อย

     ศิลาได้แต่นอนตะแคงมองหลังนิชา และเรือนร่างขาวเพรียวสวยที่เขาเคยกอดทุกวันทุกคืน แต่วันนี้เขากลับไม่มีสิทธิ์แม้จะได้แตะ

    นิชานอนหน้าบึ้งหลับตาปริบๆ เธอหายใจเสียงดังจนศิลาได้ยิน

    ศิลารู้สึกผิดเต็มๆถึงแม้นิชาจะไม่เข้าใจความหวังดีของเขา เขานอนมองนิชาด้วยความเสียใจจนหลับไป

    นิชาผลอยหลับไนท่านอนหันหลังให้ศิลา 

    ตกดึกนิชานอนดิ้นมากอดศิลาอย่างเคยชิน เธอเอาหน้าซุกอกเขาแล้วกอดเอวเขาไว้แน่น 

    ศิลาก็กอดนิชาแล้วเอามือบีบจับนมเธอหลับไปอย่างเคยชินโดยไม่รู้ตัว

    อึ๋ยยย! นิชาสะดุ้งตื่นมาตอนเช้ามืดพบว่าเธอกอดรัดศิลาไว้แน่น เธอยังโกรธเขาเต็มที่อยู่เลย 

    ฟุ่บบบ! นิชาค่อยๆดึงตัวออกจากอ้อมอกของศิลาช้าๆและเบาๆ เพราะถ้าเขาตื่นมาตอนนี้นิชาคงจะเสียทีเสียฟอร์มให้เขาแน่ๆ

    ฟุ่บบบ! ๆ ๆ นิชาทั้งดันหน้าอกทั้งยกแขนที่ใหญ่ล่ำของศิลาที่พาดท้องของเธอขึ้นอย่างยากลำบากแสนสาหัส เพราะแขนที่ใหญ่และมีแต่กล้ามของศิลาหนักเหมือนหินกองเท่าบ้าน

    อึ๊บบบบ! ๆ ๆ นิชาเกร็งหน้าแล้วกลั้นใจยกแขนศิลาสุดแรง

    ฟุ่บบบบ! แฮ่กก! ๆ ๆ ๆ เธอยกแขนเขาออกไปวางบนที่นอนจนได้แล้วเธอก็ขยับไปนอนหอบอยู่ริมขอบเตียง

    นิชากัดฟันกร่อด เธอยังโมโหเขาไม่หายที่ไม่ยอมฟังเธอสอนในฐานะแม่บ้าน แถมยังไม่ยอมรับความผิดตัวเอง

    ศิลาตื่นมาอีกทีตอนเช้าเขามองซ้ายมองขวากวาดไปรอบเตียงก็ไม่เจอนิชา

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เขารีบวิ่งออกจากห้องนอนมามองหาเธอด้วยความเป็นห่วง

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เขาวิ่งไปห้องครัวก็ไม่เจอ ไปดูในห้องน้ำก็ไม่เจอนิชา

    ศิลาใจหายใจคว่ำแล้ววิ่งไปใส่เสื้อยืดแล้วหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์จะขับไปตามหานิชา

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาวิ่งหน้าตั้งออกไปหน้าบ้านแล้วกระโดดคร่อมมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์แล้วก้มหน้าเสียบกุญแจรถ

    "พ่อจะไปไหนครับ" บอยตะโกนมาจากแปลงผักหน้าบ้าน ศิลารีบเงยหน้าไปมองบอยเห็นเขากำลังรดน้ำผักและมีนิชายืนถือสายยางรดน้ำอยู่ข้างๆ แต่เธอไม่ยอมมองมาหาศิลา

     เห้ยยย! ศิลากระพริบตาสองสามทีเห็นนิชาก้มหน้าขาวสวยเรียวเล็กรดน้ำต้นไม้จนตกใจ

     "เอ่ออ ๆ ๆ คือ ๆ พ่อจะไปซื้อนมน่ะ" ศิลารีบแก้ต่างเพราะกลัวบอยกับนิชารู้ว่าเขากำลังตามหาเธอจนหน้าแตก

     "ผมไปด้วยครับ" บอยวิ่งหน้าตั้งมาขึ้นซ้อนท้ายแล้วกอดเอวนิชา 

     บรืนนนน! ๆ ๆ ๆ ศิลาขี่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่ออกมาหน้าบ้าน เขาชำเลืองตาแอบมองว่านิชาสนใจเขาไหม 

    แต่ก็ไม่เลย นิชาก้มหน้าก้มตามองผักโดยไม่ชายแม้แต่หางตามามองเขาเลย

    โครมมมม! "เห้ยยยพ่อ" ศิลามัวก้มมองกระจกหลังดูนิชาจนลืมมองไปข้างหน้าและขับรถชนประตูบ้าน

    ยังดีที่เขาขับไม่เร็ว "โทษทีๆ พ่อเพิ่งตื่น" ศิลาหันมาบอกบอยแล้วขยับรถออกไปทางช่องว่างหน้าประตูบ้านช้าๆ

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ เขาขับรถพาบอยไปร้านขายของหน้าหมู่บ้าน 

    บอยกอดเอวศิลาแน่นแล้วยิ้มกว้าง เขาดีใจทุกครั้งที่ได้ซ้อนบิ๊กไบค์คันใหญ่

    ศิลาคุยกับบอยสนุกสนานแล้วพากันซื้อขนมมาตุนเพราะวันนี้เป็นวันหยุด เขาพาบอยไปร้านกาแฟแล้วซื้อเค้ก และชาเขียวปั่น และแวะซื้อดอกกุหลาบแดงมาหนึ่งช่อ

    บรืนนนน! ๆ ๆ ๆ เขารีบขับรถกลับบ้านแล้วเข้าครัวไปหานิชา ส่วนบอยเอาขนมไปเก็บในตู้แล้วนั่งดูการ์ตูนยามเช้า

    "นี่ชาเขียวกับเค้กส้มที่หนูชอบจ้ะ" ศิลายื่นแก้วชาเขียวปั่นให้นิชาที่กำลังยืนทำอาหารเช้าอยู่

    นิชาก้มหน้าก้มตาไม่พูดกับเขาเหมือนเดิม

    "ถ้าไม่รับพ่อก็จะยืนถืออยู่แบบนี้แหละนะ" ศิลาบอกแล้วยืนถือแก้วชานิ่งอยู่ห้านาทีได้

    หมับ! นิชายอมหันมารับแก้วชาเขียวและเค้กจากมือเขาจนได้

    ปั่กกก! เธอวางแก้วชาเขียวกระแทกโต๊ะแรงจนศิลาสะดุ้งโหยง

    "แล้วนี่ดอกกุหลาบสำหรับคนสวยจ้ะ" ศิลายื่นช่อดอกกุหลาบแดงให้นิชา

    หมับบบ! นิชารับช่อดอกไปวางบนโต๊ะแล้วทำอาหารต่อ

     ศิลาเห็นนิชาไม่ยอมคุยกับเขาเลยเดินออกมากวาดบ้านรอเธอทำกับข้าว

    แล้วทั้งสามคนก็นั่งกินข้าวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาแบบเงียบงัน

    บอยเห็นนิชาไม่พูดไม่จากับศิลาจนเขาพลอยสะพรึงไปด้วย 

    ศิลาเอาช้อนตัดไข่เจียวมาใส่จานข้าวบอยและจานข้าวเขา

    อ้ำ! ๆ ๆ ๆ ศิลากินไข่เจียวอย่างเอร็ดอร่อยแล้วซดน้ำต้มจืดเต้าหู้สาหร่ายตาม ข้าวสวยร้อนๆทำให้เขาอิ่มอร่อยในยามเช้า

    ศิลาตักไข่เจียวมากินอีก เขารู้สึกว่ามันอร่อยมาก 

    "หนูครับ นี่ไข่เจียวอะไรรึอร่อยจัง" ศิลาลองถามนิชาอีกเผื่อเธอจะยอมพูดกับเขา

    "ไข่เจียวดอกกุหลาบสับ" นิชาตอบเสียงห้วนๆแล้วก้มหน้ากินข้าว

     หาาาา! บอยหันมามองหน้าศิลาแล้วทั้งคู่ก็ตาโตอ้าปากค้าง

     แหวะ! ศิลากับบอยแทบจะอ้วกแตก เขาทั้งคู่รีบยกแก้วน้ำมาดื่มแล้วซดต้มจืดตาม

     นิชาก้มหน้าแสยะยิ้มอย่างสะใจแล้วกินต้มจืดกับข้าวสวยร้อนๆ

    ฮิ! ๆ ๆ เธอแอบขำเบาๆแล้วกินข้าวไปด้วย

     สายๆนิชานั่งทำงานอัพรูปให้ศิลาและทำงานรับแปลเอกสารภาษาอังกฤษอยู่หน้าโต๊ะคอม

     บอยกับศิลาพากันล้างรถในบ้าน ทั้งรถเก๋ง รถโฟล์ววิวและรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์

     ซ่าาา! ๆ ๆ 55555 ศิลากับบอยเล่นเอาน้ำในสายยางฉีดใส่กันแล้ววิ่งไปมาๆหน้าบ้านหัวเราะเสียงดัง

     เชอะ! นิชาหันหน้ามามองศิลาแล้วก็สะบัดหน้ากลับ

     บรืนนนน! ๆ ๆ พอบ่ายๆศิลาพาบอยนั่งบิ๊กไบค์ออกไปข้างนอกแล้วหายไปนานสองนานจนนิชาเป็นห่วงเขาแต่ก็ไม่กล้าทักแชทไปหาเพราะกลัวเสียฟอร์ม

     ศิลาเอาทองไปขายแล้วเอาเงินสดไปฝากกลับเข้าสมุดบัญชีเก็บเงินของนิชา

    เขาพาบอยเดินหาซื้อชุดสวยๆให้นิชาและบอยคนละตัว

    "ไปไหนกันนะนี่มันเย็นแล้วยังไม่กลับอีก" นิชาเดินกอดอกไปมาไปมาหน้าบ้าน

    บรืนนนน! ๆ ๆ ๆ พอศิลากับบอยกลับมาเธอรีบวิ่งไปนั่งที่โต๊ะคอมแล้วทำทีก้มหน้าก้มตาทำงาน

    "พ่อขอโทษนะครับคนสวย" ศิลาเดินมากอดหลังนิชาแล้ววางสมุดบัญชีเงินเก็บกับบัตรเอทีเอ็มคืนให้นิชาบนโต๊ะ

    ฟุ่บบ! นิชาปัดมือศิลาออกแล้วพิมพ์งานต่อ

     ตกกลางคืนศิลาย่องๆเข้าไปนอนบนเตียงตอนนิชาหลับไปแล้ว

    เขาก้มหน้ามองใบหน้าขาวนวลเนียนในความมืด

    นิชาช่างสวยขึ้นทุกวันๆจนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดสวย ใบหน้าเธอเรียวขาวปากสีชมพูเล็กและมีจมูกขาวๆปลายโด่งเชิดรับกับแก้มที่อิ่มอูม แถมตาเธอยังโตกลมแป๋วและขนตายาวงามงอน

    เขาเอามือจับริมฝีปากเรียวบางให้ทำให้ปากนิชาจู๋

    จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ ศิลาก้มหน้าไปจูบปากนิชาทั้งๆที่เธอยังหลับอยู่ 

     อุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ นิชาตื่นมาบ่นอุบอิบแต่พูดไม่ออกเพราะปากโดนศิลาจูบอยู่

     หมับ! ๆ ฟุ่บ! ๆ นิชาดิ้นแล้วเอามือดันหน้าศิลาออกจนเขายอมถอยเพราะกลัวว่านิชาจะร้องไห้

     "จำไว้นะคะ ถ้าทำผิดต้องยอมรับผิด" นิชาจ้องตาคมดุของศิลาแล้วบอกเขาช้าๆ

     "ครับ จะจำไว้และไม่ทำอีก" ศิลาตอบนิชาแล้วก้มลงจูบปากสีชมพูอีก

     จุ๊บบ! ๆ ๆ ๆ เขาดูดปากนิชาอย่างดูดดื่มและแผ่วเบา

     ฟุ่บบบ! นิชาดันหน้าเขาออกอีก

     "และต้องให้เกียรติหนูในฐานะแม่บ้านด้วยนะคะ" นิชาสอนศิลา

     "ครับ จะให้เกียรติหนูและไม่เถียงไม่ด่าหนูอีกแล้ว" ศิลาบอก

      หมับบบ! นิชาเอาสองมือน้อยๆจับแก้มศิลาแล้วดึงหน้าเขาลงไปจูบ 

      จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่จูบกันเนิ่นนานอย่างกระหายราวกับไม่ได้จูบกันเป็นปี 

     แค่ไม่ได้กอดกันคืนเดียวทั้งคู่ก็แทบจะทนไม่ไหวเสียแล้ว

      ฟุ่บบบ! ๆ ๆ ศิลาค่อยๆถอดชุดนอนสีฟ้าของนิชาออก  

      จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาก้มหน้าดูดเต้านมอิ่มๆสองเต้าอย่างหิวโหย

      อือ! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางและบิดส่ายเอวไปมาๆ

     แผล็บ! ๆ ๆ ๆ ๆ อ๊าาาา! ๆ ๆ ๆ ศิลาก้มหน้ามุดหว่างขาขาวๆแล้วละเลงลิ้นเลียจนนิชาร้องครางระงม

     หนวดเคราของศิลาบาดขาอ่อนนิชาจนเธอเสียวปนเจ็บ ปลายจมูกโด่งๆของเขาชนติ่งเสียวของนิชาและลิ้นของเขาก็เลียรูสาวจนเธอเสียวซี๊ด

     นิชาดึงศิลาให้ขึ้นมาคร่อมตัวเธอ 

สวบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาแทงท่อนเอ็นยาวใหญ่กระแทกหว่างขานิชาช้าๆเน้นๆ

     อ่าส์! ๆ ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่ร้องครางแข่งกันระงม

     ฟุ่บบบบ! เเต่เหมือนจะยังไม่ถูกใจนิชา เธอดึงศิลาลงมานอนหงายบนเตียง

     ขวับ! นิชาขึ้นมานั่งคร่อมท่อนเอ็นของเขาแทน

     ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ เธอขย่มตัวกระแทกขึ้นลงๆสุดแรง เต้านมขาวๆหัวนมสีชมพูกระเพื่อมขึ้นลงอย่างสุดเซ็กซี่ ผมยาวสยายโบกปลิวไปตามแรงกระแทกของนิชาอยู่กลางหลัง

     โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ ศิลาร้องลั่นอย่างโหยหวน

     อ๊าาาา! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางลั่นแล้วบดตูดวนๆเป็นวงกลมควงท่อนเอ็นลำโตของศิลาจนหว่างขาแดงแจ๋

     ตับ! ๆ ๆ ๆ จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ นิชาขย่มต่อแล้วก้มตัวลงเอานมยัดปากศิลาให้เขาดูดอย่างเมามันส์

     ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่กระแทก

กระทั้นร่างกายใส่กันและกันอยู่นานจนเสร็จพร้อมกันแล้วนอนกอดแขนขาพันกันแล้วหลับไป