ตอนที่15 โลกที่เย็นจนเป็น้ำแข็งไปหมด
หยาพาลี่เข้าไปในกระโจมของตัวเองพวกเขาเตรียมที่จะให้กำเนิดลูกท่ามกลางเหล่าทัพนักรบ
พวกเขาได้เตรียมที่จะผูกสัมพันธ์เป็คู่ผัวเมียกันในหน้าหิมะตั้งนานแล้วเพื่อที่จะได้อุ้มท้องทารกน้อยในหน้าหนาว ดังนั้นเมื่อถึงหน้าหนาวจึงตั้งอกตั้งใจทำลูกอย่างสุดกำลัง
เสียงที่ดังเล็ดลอดออกมาจากภายในกระโจมของหยากับลี่ทำให้ผู้คนผุดความคิดต่างๆนานาขึ้นมาไม่ขาดสาย
อาซีขดตัวเข้าไปอยู่ในหนังสัตว์กำลังครุ่นคิดถึงเื่น่ากระดากอายพรรค์นั้นที่นางทำกับอาไน่
พ่ออาซานเดินมาคว้าหนังสัตว์ดึงออกจากศีรษะของอาซี“เ้าทำเช่นนี้จะทำให้ตัวเองหายใจไม่ออกตาย”
“ข้าหนาว”
“ทนไว้”
คนในเผ่าไม่ใช่ไม่กลัวหนาวแต่ก็ไม่ได้รู้สึกหนาวเหมือนเช่นซีขนาดนี้
คนในเผ่าอดทนจนคุ้นชินแล้วไม่ได้รู้สึกว่าหนาวอะไรขนาดนั้น ที่พวกเขากลัวคือไม่มีอาหารมากกว่า อาหารต่างหากที่สำคัญต่อชีวิตคนที่สุด
สถานที่ที่ไม่มีแสงอาทิตย์ทำให้ไม่รู้วันคืนต้องพึ่งคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกถ้ำกลับมาบอกว่าผ่านไปแล้ววันหนึ่ง
“อาซี หมอผีให้เ้าไปหาดูเหมือนว่าจะมีเื่อันใดบางอย่าง” คนคนหนึ่งเดินมาบอก
อาซีคลุมหนังสัตว์เอาไว้พลางเดินไปอย่างเชื่องช้าทันใดนั้นพลันหยุดชะงัก เผยสีหน้าสะอิดสะเอียนออกมาให้เห็น
เธอเหยียบของที่น่าขยะแขยงอยู่ใต้ฝ่าเท้าเข้าให้แล้ว
อากาศในกระโจมหนังสัตว์นั้นอบอุ่นบรรดาผู้คนต่างเกียจคร้านจะไปปลดทุกข์ที่โพรงถ้ำเล็กซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
จึงปลดปล่อยอยู่นอกกระโจมตามอำเภอใจนี่จะไม่ทำให้ซีเหยียบกับเข้าได้อย่างไร
อาซีมีเพียงคำหนึ่งคำอยู่ในใจ‘ทนเอาไว้’
พอไปถึงข้างกายหมอผีเพศเมียที่มีแรงศรัทธา และความสามารถในการเป็ผู้นำอยู่บ้างต่างอยู่ที่นี่ทั้งหมด
อาซีนั่งอยู่ข้างๆเย่ว์ แล้วมองไปที่หมอผี
หมอผีพูดกับพวกอาซีว่า“อาหย่าตั้งท้องแล้ว แต่นางไม่รู้ตัว ซึ่งตอนนี้ก็ใกล้จะคลอดแล้ว แต่นางไม่รู้สึกอยากกินอะไรเลยเื่นี้อันตรายอย่างยิ่ง ถ้าหากไม่สามารถทำให้นางกินอะไรได้ เกรงว่าทารกน้อยในท้องจะไม่รอด”
เย่ว์มองอาหย่าที่อยู่ข้างๆพลางถามว่า “เื่ของเ้าเองเ้ายังไม่รู้อีกหรือ”
อาหย่าที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมองเย่ว์แวบหนึ่งแล้วพูดว่า“น่าจะเริ่มตั้งท้อง่ฤดูหญ้า แต่ตอนหน้าฝนไม่ได้รู้สึกตัว ตอนหน้าแล้งท้องก็ไม่ได้เด่นชัดอะไรนักหนำซ้ำการที่กินเยอะขึ้นก็ไม่ได้นึกว่าจะเป็เพราะท้อง สองวันมานี้เพิ่งจะค้นพบว่าไม่เหมือนกัน”
เพศเมียทั้งหลายต่างวุ่นอยู่กับความอยู่รอดไหนเลยจะคิดถึงเื่อื่น
เพศเมียที่อุ้มท้องมากมายยังคงทำงานต่อไปบ้างก็คลอดลูกในตอนที่กำลังอาบน้ำ บ้างก็คลอดใน่ที่กำลังเก็บผลไม้
พอเอาซีพบเจอกับอาหย่าคนนั้นมองดูท้องนางก็เห็นว่าไม่ได้ใหญ่อะไรมาก อุ้มท้องเด็กไว้ได้อย่างไร หนำซ้ำยังใกล้จะคลอดแล้วด้วย
นี่ต่างจากที่อาซีเคยพบเห็นโดยสิ้นเชิงการให้กำเนิดลูกของเพศเมียที่นี่ก็เป็เื่ที่พิเศษเหมือนกันเชียวหรือนี่
หมอผีพูดกับทุกคนว่า“พวกเ้าเอาผลไม้อะไรที่มีรสเปรี้ยวเล็กน้อยมาสักหน่อย แล้วไปถามคนอื่นๆ ดูด้วยว่ามีหรือไม่จะต้องรักษาเด็กคนนี้ไว้ให้ได้”
แทบจะทุกคนมองมาที่อาซีใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นว่าอาซีเก็บตุนผลไม้ไว้จำนวนมาก
“เดี๋ยวข้ากลับไปหาดู”อาซีดึงหนังสัตว์เอาไว้พลางกล่าว
เธอเดินคลำทางท่ามกลางความมืดกลับไปยังกระโจมของตัวเองแล้วจุดคบไฟอันเล็กเพื่อหาผลไม้อะไรที่มีรสเปรี้ยวอย่างถี่ถ้วน
รสเปรี้ยวสามารถกระตุ้นความอยากอาหารของคนได้เหมาะสำหรับหญิงตั้งท้องที่เบื่ออาหารเป็พิเศษ
อาซีคัดเลือกจนหาผลไม้หอบใหญ่หอบหนึ่งเจอจึงนำไปให้อาหย่า
“นี่คือผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวเ้าลองกินดู”
อาหย่าหยิบไป กินเข้าไปคำหนึ่งแล้วสั่นศีรษะกินคำหนึ่งแล้วก็ไม่อยากกินอีก
อาซีก็เลยนำมาให้เพศเมียตัวน้อยที่อยู่ข้างๆกิน แล้วส่งผลไม้ชนิดใหม่อีกผลหนึ่งให้กับอาหย่า
ผลไม้นี้มีรสชาติดีอย่างมากอาหย่ากินไปต่อเนื่องถึงสามผล
“อาหย่า วันนี้เ้ากินเท่านี้ก่อนอาซีเ้าทิ้งผลไม้ของเ้าไว้ ให้อาหย่าค่อยๆ กิน”
อาหย่ารับผลไม้ไปแล้วส่งของที่อยู่ในเปลือกผลไม้อันหนึ่งมา เมื่ออาซีหยิบไปมองดูพบว่าเป็น้ำมันสัตว์นี่จึงเป็การแลกเปลี่ยน
อาซีคืนน้ำมันสัตว์กลับไป“ที่ข้ายังมีผลไม้อีกมากมาย พวกนี้ก็ถือเสียว่าให้เ้า รอหน้าหญ้าเ้าค่อยเด็ดผลไม้พวกนี้คืนข้า”
“ขอบใจเ้ามากอาซี”
อาซีส่ายศีรษะ การช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็เื่ที่สมควรทำอยู่แล้ว
อาหารในหน้าหนาวนั้นสำคัญอย่างยิ่งยวดไม่ว่าจะครอบครัวใดต่างก็พยายามกินให้น้อยลงทั้งนั้น ทว่าในครอบครัวอาหย่ามีจำนวนคนค่อนข้างเยอะ
ทางฝั่งอาซีมีเพียงสองคนเท่านั้นผลไม้เล็กน้อยเท่านี้อาซีสามารถให้ได้
“อยากลองขึ้นไปดูข้างบนสักหน่อยหรือไม่”หมอผีเอ่ยถามอาซี
อาซีมองไปยังหมอผีได้อย่างนั้นหรือ
หมอผีผงกศีรษะ“แล้วก็เอาสมุนไพรพวกนี้ไปด้วย”
“อืม” อาซีคลุมหนังสัตว์แล้วหดคอหดไหล่เข้าไปข้างใน
คนที่อยู่รอบข้างล้วนหัวเราะให้กับท่าทางตื่นเต้นของอาซีเช่นนี้
อาซีถือคบไฟอันเล็กในมือไม่ได้กลัวความมืดแต่อย่างใด สืบเท้าออกไปก้าวหนึ่งให้มั่นคงแล้วค่อยก้าวออกไปอีกก้าว
พื้นที่ที่คับแคบบางส่วนจะแขวนหนังสัตว์เอาไว้ก็เพื่อกันลมหนาว
พอเจอหนังสัตว์ผืนแรกรู้สึกว่าเย็นเยียบพอหนังสัตว์แผ่นที่สองนั้นรู้สึกว่าแข็งๆ ตอนที่เจอหนังสัตว์แผ่นที่สามพบว่ามีน้ำแข็งเกาะอยู่
อาซีหดตัวลงไปราวกับคนแก่ก็ไม่ปานแล้วเดินไปข้างหน้าลมหนาวพัดเข้ามาพักหนึ่ง คบไฟที่อยู่ในมือก็ดับมอดในชั่วพริบตา
จากนั้นเธอก็โยนคบไฟทิ้งไปแล้วดึงหนังสัตว์ให้กระชับหันหลังให้กับทิศทางลม แล้วเอียงตัวสืบเท้าออกไปทีละก้าวๆ
ได้ยินเสียงหอบหายใจอยู่ข้างหน้า“หยา”
นึกไม่ถึงว่าหยากับลี่จะมีรสนิยมมาทำเื่พรรค์นั้นข้างบนนี้อากาศที่เย็นเยียบช่างเหมาะกับการออกกำลังแผ่ความร้อนบางอย่างเสียจริง
อาซีหน้าแดงก่ำเดินต่อไปข้างหน้า
คนในยุคดึกดำบรรพ์นี้้าตั้งท้องลูกใน่หน้าหิมะหยาเองก็กำลังหาโอกาสที่จะจับลี่กดสักครั้ง
ยิ่งเดินขึ้นไปเท่าใดก็ยิ่งหนาวเย็นเท่านั้นอาซีคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าพวกนักรบนั่งอยู่้าได้อย่างไร จะไม่ถูกแช่แข็งจนกลายเป็ก้อนน้ำแข็งหรอกหรือ
ข้างๆ ปากถ้ำมีโพรงถ้ำเล็กๆโพรงหนึ่ง คนที่เฝ้าปากถ้ำล้วนรวมตัวกันผิงไฟอยู่ตรงนั้นทั้งสิ้น
อาไน่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็เลยคิดที่จะเดินไปดู “อาซีหรือ”
“อืออือ ข้าหนาวมาก”
“ไฉนเ้าขึ้นมาเล่า”
“หมอผีอยากให้ข้าชินกับหน้าหิมะเร็วขึ้นสักหน่อยก็เลยให้ข้ามาัักับสภาวะที่หนาวที่สุด”
อาไน่นำของที่อยู่ในอ้อมอกอาซีส่งให้อาซานแล้วพาอาซีออกไปยังปากถ้ำ
บริเวณที่หนาวที่สุดนั้นอยู่นอกปากถ้ำลมหนาวโหมกระโชก ไม่หยุดโปรยหิมะเลยสักชั่วขณะ
อาซีห่อตัวเองเอาไว้โผล่ออกมาเพียงแค่ดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้นมองไปยังสรรพสิ่งที่เย็นะเืจนกลายเป็น้ำแข็งท่ามกลางโลกภายนอก
บริเวณตีนเขาล้วนเต็มไปด้วยหิมะเนื่องจากหิมะที่กองทับกันจนหนาเตอะทำให้ผู้คนไม่อาจแน่ชัดได้ว่าที่ใดเป็ที่ใด
ในป่าไม้อันเขียวชอุ่มมีต้นไม้หลากหลายต้นตั้งเรียงรายอยู่ประหนึ่งกับนักรบผู้เดียวดาย
นางนับว่าเห็นหิมะตกหนักเช่นนี้เป็ครั้งแรกเกล็ดหิมะใหญ่โตราวกับเสื่อ หิมะที่อยู่บนพื้นมีความลึกอย่างน้อยสิบเมตร
“หนาวเหลือเกิน”อาซีหดคอถอยกลับไปไม่อยากมองดูต่อไปแล้ว
คนที่เฝ้าปากถ้ำออกมาดูอาซีเห็นท่าทางสั่นไหล่ของอาซีแล้วก็หัวร่อ “หนาวมากใช่หรือไม่”
อาซีที่โพกตัวอย่างแ่าพยักหน้า“อือๆ”
“ข้าส่งนางกลับไปก่อน”อาไน่พูดกับคนในเหล่าคนอื่นๆ
“อาซีเ้าต้องเรียนรู้การใช้พลังของสัญลักษณ์เผ่าให้เป็”อาซานกล่าว
อาซีกำลังสั่นงั่กจึงไม่อยากพูดคุย
เพื่อเป็การฝึกอาซีหมอผีจึงให้อาซีขึ้นมายังปากถ้ำครั้งหนึ่งทุกๆ สามวัน
ซึ่งมันก็สามารถช่วยอาซีได้เช่นกันครั้งก่อนก่อนลดหนังสัตว์ไปได้ชิ้นหนึ่ง ครั้งก่อนก็ลดไปได้อีกชิ้นหนึ่ง
จนกระทั่งตอนนี้อาซีกล้าขึ้นมายังปากถ้ำโดยสวมหนังสัตว์แค่เพียงสามชิ้นแต่ระยะเวลาที่หยุดอยู่้าไม่นานนัก เดินหมุนเป็วงกลมครั้งหนึ่งก็ลงไปแล้ว
ปากถ้ำไม่ใช่สถานที่ที่คนจะพักอยู่เลยจริงๆ!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
5K
![[จบแล้ว] ระวังให้ดี! ชายาผู้นี้จะกลับมาทวงแค้น (ลดราคารายตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1706591744_25821966.webp)
