
พลิกฟ้าสยบใต้หล้า
“ชาตินี้…” “ข้าจะไม่เป็นแค่เทพโอสถอีกต่อไป” เขากำมือแน่น เสียงกระดูกลั่นเบา ๆ “ข้าจะเป็น…” “ผู้ที่ยืนอยู่เหนือทุกสิ่ง”
ภาพแรกที่ผุดขึ้นชัดเจนยิ่งกว่าทุกสิ่ง คือฟ้าสีชาดเหนือแดนเทพอันแตกร้าว พายุสวรรค์คำราม เหล่าเทพยุทธผู้เคยก้มหัวขอโอสถจากเขาหันคมมีดกลับมาแทงกลางหลัง เสียงหัวเราะของชายผู้ครอบครองพลังยุทธ์อันไร้เทียมทานในยุคนั้น และสายตาเย็นชาของหญิงงามผู้เคยถูกกำหนดให้เป็นคู่หมั้นของเขา
“ข้าไม่เคยเลือกเจ้าเลยตั้งแต่แรก”
ประโยคนั้นยังดังสะท้อนอยู่ในหู ราวกับคมดาบที่ยังคงแทงคาอยู่ในหัวใจ แม้ร่างเดิมจะแตกสลายไปแล้วก็ตาม
“จากสวะ…”
“ข้าจะปีนขึ้นไปเหยียบฟ้าดินอีกครั้ง”

