First Love รักแรกในวันวาน

        ๻ั้๹แ๻่เกิดเ๱ื่๵๹ในวันนั้นธีร์ยังรับส่งมารตี ไปมาหาสู่กันตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่มารตีก็ยังมีความสงสัยอยู่ภายในใจแต่เธอไม่อาจถามธีร์ได้ เพราะกลัวจะทะเลาะกันเธอจึงแอบสืบเ๱ื่๵๹ของธีร์อย่างเงียบๆ มารตีแอบนัดเจอกับไตรภพเพื่อสอบถามเ๱ื่๵๹ราวเกี่ยวกับธีร์ในมุมของธีร์ที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน

        CoffeeCafe

        "สวัสดีค่ะคุณไตรภพขอโทษที่นัดมากระทันหันแบบนี้นะคะ" มารตีกล่าวทักทายไตรภพ

        "ไม่เป็๞ไรเลยครับคุณมารตีเพื่อที่ผมจะได้ซื้อภาพของคุณ เวลาไหนก็ออกมาได้ครับ" ไตรภพกล่าว

        "คือวันนี้ที่ชั้นนัดคุณไตรภพ ชั้นไม่ได้จะมาคุยเ๱ื่๵๹การขายภาพน่ะค่ะ"มารตีมองหน้าไตรภพ ไตรภพสบตากับ พร้อมกับวางถ้วยกาแฟลง

        "คือชั้นสงสัยในคำพูดของคุณ๻ั้๫แ๻่วันนั้นน่ะค่ะ" มารตีเริ่มเปิดประเด็น

        "5555เ๱ื่๵๹ของคุณธีร์น่ะเหรอครับ" ไตรภพหัวเราะมารตี

        "หัวเราะอะไรคะ?" มารตีถามไตรภพด้วยความไม่พอใจ

        "คือคุณนัดผมมาเพราะเ๱ื่๵๹ของคุณธีร์น่ะเหรอครับ เฮ้อ" ไตรภพลุกขึ้นแล้วถอนหายใจ

        "จะไปไหนล่ะคะ?"

        "ผมว่าอย่ารู้จากปากผมเลย เดี๋ยวธีร์จะหาข้อแก้ตัวให้กับตัวเองไม่ได้555" แล้วไตรภพก็เดินจากไปมารตีเรียกเท่าไหร่ เขาก็ไม่หันกลับมา

        "นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรกันแน่ะนะ"มารตีบ่นกับตัวเอง เธอเริ่มนึกย้อนไป ว่าเธอไม่เคยรู้จักพ่อแม่ของธีร์เพื่อนฝูงเขาเลย มารตีจึงเอาเ๹ื่๪๫นี้ไปปรึกษา วียาดา เพื่อนสนิทของเธอที่เป็๞เด็กทุนด้วยกัน

        มหาวิทยาลัยเวียนนา

        "ชั้นว่าแกอย่าพึ่งคิดมากไปเลย บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ พี่ธีร์เค้าก็ดีกับแกมาตลอดนี่ไม่ใช่เหรอ" วียาดากล่าว

        "ชั้นก็พยายามคิดนะว่าไม่มีอะไรแต่ทำไมใจชั้นกลับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างก็ไม่รู้" มารตีบอกกับวียาดา

        "นั่นไงพี่ธีร์มารับพอดี นี่ถ้ามีอะไรนะ แกก็ถามไปเลยตรง ๆ อย่าไปกลัว"วียาดาให้กำลังใจมารตี

        "อื้อชั้นจะลองดู" มารตีกล่าว จากนั้นธีร์ก็เดินเข้ามาหามารตีและวียาดา

        "พี่มารับแล้วจ้าอ้าวน้องวีสวัสดีจ้ะ ขอขโมยตัวเพื่อนไปน้า" ธีร์บอกวียาดา

        "ได้ค่ะฝากเพื่อนด้วยนะคะ" วียาดากล่าว

        "ไปก่อนนะแก"มารตีกล่าวลาวียาดา

        พอมารตีเจอหน้าเขาเธอก็ไม่กล้าถามออกไป ได้แต่เก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ในใจ ธีร์ขับรถไปเรื่อย ๆจนเขาสังเกตว่าทำไมวันนี้เธอดูเปลี่ยนไป

        "มารตีเธอเป็๞อะไรหรือเปล่า ทำไมวันนี้ดูเงียบจัง?" ธีร์ถามมารตี

        "เปล่าค่ะวันนี้แค่เหนือๆนิดหน่อย" มารตีกล่าว

        "แล้วไปนึกว่าไม่สบาย เป็๞ห่วงนะคะ" ธีร์ลูบหัวมารตี

        "วันนี้จะพามารตีไปไหนเหรอคะ?" มารตีหาเ๱ื่๵๹ชวนธีร์คุย

        "เป็๞ที่ที่เธอต้องชอบแน่ๆ"

        "หืมมมมจริงหรือเปล่าคะเนี่ย"

        "เธอต้องไปเห็นเอง^^"

        พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย

        "ถึงแล้ว"ธีร์ชี้ไปที่พิพิธภัณฑ์

        "โหพี่ธีร์ คือดีมากเลย ขอบคุณนะคะ" มารตีจูบธีร์

        "สงสัยต้องพามาบ่อยๆแล้วมั้ง มารตีจะได้จูบพี่บ่อย ๆไง"

        "ทะลึ่งน่ะพี่ธีร์เข้าไปดูกันเถอะค่ะ" มารตีดีใจจนเนื้อเต้น รีบลงจากรถเดินตรงไปที่พิพิธภัณฑ์ทันทีธีร์พามารตีเดินชมรอบพิพิธภัณฑ์

        "ที่นี่สวยและรู้สึกมีมนต์ขลังมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่พามารตีมาที่นี่"

        "งั้นต้องมีรางวัลให้พี่แล้วน้า" ธีร์กล่าว

        "โหพี่ทำดีหวังผลนี่นา" มารตีทำเสียงน้อยใจ

        "พี่พูดเล่นนา"ธีร์หันหน้าเข้าหามารตีพร้อมกับจับมือทั้งสองข้างของมารตี ขึ้นมาจุมพิต

        "พี่รักมารตีนะพี่ขอแค่อย่างเดียว อย่าไปฟังคำพูดของใคร นอกจากพี่นะคะ"

        "ค่ะ"มารตีกอดธีร์ เธอรู้สึกว่าเธอสามารถที่จะวางหัวใจของเธอไว้ที่ผู้ชายคนนี้ได้จริง ๆเธอกับเขาเดินดูรอบ ๆ จนพิพิธภัณฑ์ใกล้ปิดลง

        "พี่ว่ากลับกันเลยดีกว่าเดี๋ยวไว้วันไหนว่างๆ พี่พามาอีกนะ"

        "ได้ค่ะกลับกันเถอะ" ระหว่างที่ทั้งสองเดินกลับที่รถ มารตีก็รู้สึกเหมือนมีคนเดินตามแต่พอหันไปก็ไม่เจอ

        "เป็๞อะไรหรือเปล่ามารตี?"

        "เปล่าค่ะสงสัยคิดไปเอง ชั้นว่าเรากลับกันเลยเถอะค่ะ" มารตีได้แต่เก็บความสงสัยนั้นไว้ในใจแล้วขึ้นรถกลับบ้านไป

        บ้านพักของมารตี

        "กลับบ้านดีๆนะคะพี่ธีร์"

        "พรุ่งนี้เดี๋ยวพี่มารับนะ"

        "ค่ะ"

        ธีร์ขับรถออกไปมารตีรู้สึกว่าธีร์พูดดักเธอเอาไว้ว่าให้เชื่อใจเขาอย่างเดียวเท่านั้นหรือเขาจะรู้ว่าเธอกำลังสงสัยในตัวเขากันแน่นะ