หนี้แค้นแสนรันทด

“ถ้าพวกคุณสองคนไม่กลับไปก็ไม่เป็๲ไรนะครับ  ผมจะขอใช้โทรศัพท์โรงงานเรียกตำรวจมาจัดการจะได้จบ ๆ ไปเสียที  ตอนนี้พวกคุณไม่มีสิทธิมายุ่งกับภรรยาของผมอีกนะครับ  กรุณาเข้าใจด้วยว่าภรรยาผมแต่งงานมีครอบครัวแล้ว  และเธอต้องใช้เงินเช่นกัน  ดังนั้นไม่จำเป็๲ที่จะต้องให้เงินกับครอบครัวเฉิงอีก  ไม่มีกฎหมายข้อไหนให้ลูกสาวที่แต่งงานออกไปแล้วจ่ายค่าเลี้ยงดูครอบครัวหรอกนะครับ  หรือถ้าคุณอยากได้จริง ๆ ทำไมตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณไม่เคยไปขอเงินค่าเลี้ยงดูกับลูกสาวคนรองของคุณบ้างล่ะครับ  ได้ข่าวว่าสามีของเธอร่ำรวยไม่น้อยนี่ครับ”

“ไอ้บ้า  แกอย่ามาทำเป็๞พูดดีเลย  ฉันไม่ได้อนุญาตให้นังไป๋ฮวาแต่งงานกับแกสักหน่อย  พวกแกสองคนหนีไปแต่งงานกันเอง  นังไป๋ฮวามันลูกที่ฉันเบ่งออกมา  มันต้องเลี้ยงดูฉันไปจนกว่ามันจะตายโน่นแหละ”

“หึ! มันจะไม่มากเกินไปเหรอครับที่พูดแบบนี้  อีกอย่างภรรยาของผมบรรลุนิติภาวะนานแล้ว  เธอไม่จำเป็๲ต้องขออนุญาตคุณหรอกนะครับ  ผมขอเตือนเป็๲ครั้งสุดท้าย  ถ้าพวกคุณยังไม่เลิกรังควาญภรรยาของผมอีกล่ะก็ ผมจะฟ้องพวกคุณจนหมดตัวเลยทีเดียว  พวกคุณอยากลองไหมล่ะครับ”

หวางฮุ่ยพอเห็นหน้าตาดุร้ายของเฉียนหลงกับคำพูดที่จริงจังของเขาก็ยิ่งกลัวจนหัวหด  เธอเห็นเขามองเธออย่างกินเ๧ื๪๨กินเนื้อก็ยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่  เธอยังไม่อยากเข้าคุกนะ  หวางฮุ่ยที่ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงได้แต่ลากแม่สามีกลับไปโดยที่เธอยังโวยวายด่าทอเฉิงไป๋ฮวาไม่หยุดนั่นแหละ  นี่ถ้าสามีเธอรู้เข้าว่าเธอพาแม่ของเขามาวุ่นวายกับเฉิงไป๋ฮวาล่ะก็  เธอเองก็จะถูกเขาต่อว่าด้วย  ความจริงเธอแค่อยากได้เงินของแม่สามีนิดหน่อยเพื่อส่งกลับบ้านเหมือนทุกเดือนเท่านั้นเอง  ตอนนี้แม่สามีของเธอมีเงินไม่น้อยแต่ไม่ยอมให้เธอเบิกมากนัก  นอกจากตอนที่แม่สามีได้เงินจากเฉิงไป๋ฮวาเท่านั้นที่เธอพอจะขอมาใช้จ่ายได้บ้าง

บรรดาคนมุงทั้งหลายพอเห็นว่าทั้งสองคนต่างเดินจากไปแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ  พวกเขาปลอบโยนเฉียนหลงกับเฉียนไป๋ฮวากันอย่างเห็นใจ  ผู้จัดการฝ่ายบุคคลยังให้คำแนะนำกับพวกเขาด้วยว่าคราวหน้าถ้าเจอแบบนี้ให้แจ้งตำรวจเสีย  จะได้ไม่ต้องพากันเดือดร้อน

เฉียนหลงกับเฉียนไป๋ฮวาพากันขอบคุณทุกคนที่ช่วยเป็๞กำลังใจและให้คำแนะนำพวกเธอ  จากนั้นทุกคนจึงพากันเดินเข้าไปในโรงงานพร้อมกันเพราะใกล้จะถึงเวลาเข้างานพอดี

ส่วนจินหลิงหลิงที่ถูกลากออกมาได้แต่ด่าทอลูกสะใภ้ที่ไม่ได้เ๱ื่๵๹ของเธออย่างไม่ไว้หน้า  ทั้งที่เธออยู่ที่บ้านแล้วไปเล่นไพ่นกกระจอกเหมือนทุกวันก็สบายดีอยู่แล้ว  พอเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อยแล้วไม่ได้เงินกลับไปเธอจึงอารมณ์เสียไม่น้อย

หวางฮุ่ยได้แต่แก้ตัวให้ตัวเองแล้วโยนความผิดให้เฉิงไป๋ฮวาแทน  จินหลิงหลิงที่ไม่เคยถูกเฉิงไป๋ฮวาปฏิเสธมาก่อนก็โมโหขึ้นมาอีก  เธอด่าทอลูกสาวจนคนที่เดินผ่านสองคนนี้พากันมองพวกเธออย่างรังเกียจ  พวกเขาคิดว่าจินหลิงหลิงช่างทำตัวเหมือนแม่ค้าปากตลาดจึงไม่มีใครกล้าเดินใกล้พวกเธอสองคน

หวางฮุ่ยได้แต่เดินก้มหน้าด้วยความอับอาย  เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าแม่สามีเธอไปขุดคำด่าพวกนี้มาจากไหน  ใช่ว่าเธอจะชอบให้แม่สามีเป็๲เช่นนี้เสียเมื่อไหร่  ที่เธอยุยงเพราะเธออยากได้เงินบ้างเท่านั้นเอง

เฉิงเซียวหลงรู้ข่าวว่าแม่เขาไปสร้างเ๹ื่๪๫ให้น้องสาวอีกก็ได้แต่โมโห ที่เขารู้เพราะเพื่อนร่วมงานมาเล่าให้ฟังว่าแม่เขารู้จากคนอื่นมาอีกที  เฉิงเซียวหลงจึงรีบกลับบ้านในเย็นวันนั้นแล้วต่อว่าแม่กับภรรยาจนทั้งสองคนได้แต่เงียบกริบ  เพราะตอนนี้ในบ้านคนที่ทำงานก็มีแค่ลูกชายของเธอคนเดียว  ถ้าปัญหาที่เธอสร้างทำให้ลูกชายตกงานจริง ๆ พวกเธอก็ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน ด้วยว่าห้องนี้ให้เฉพาะพนักงานในโรงงานพักเท่านั้น  ถ้าถูกไล่ออกก็ต้องย้ายออกมา

นับแต่วันนั้นเป็๲ต้นมา  จินหลิงหลิงกับหวางฮุ่ยก็ไม่กล้าสร้างเ๱ื่๵๹สร้างราวอีก  จินหลิงหลิงใช้เงินจากงานศพสามีมาเล่นไพ่ทุกวันจนเงินค่อย ๆ ร่อยหรอลงเรื่อย ๆ เธอติดเล่นการพนันจนไม่ได้สนใจว่าเงินจะหมดไปมากน้อยแค่ไหน  กว่าที่จะรู้ว่าเธอไม่มีเงินก็ตอนที่หลานชายทั้งสองมาขอเงินไปโรงเรียนนั่นแหละ  ทำเอาจินหลิงหลิง๻๠ใ๽ว่าทำไมเงินตั้งหลายพันหยวนถึงได้หมดไปเร็วนัก  ตอนนี้เธอต้องใช้เงินเดือนลูกชายมาซื้อข้าวของเข้าบ้านเพื่อกินอยู่แล้ว  เฉิงเซียวหลงที่ไม่เคยเสียเงินให้แม่มาก่อนก็ได้แต่หงุดหงิด  เขาเริ่มบ่นว่าภรรยาเ๱ื่๵๹การดูแลบ้านและการใช้เงินของแม่เขาแทบทุกวัน  ทั้งที่เขาเหนื่อยทำงานมาทั้งวันแล้วยังต้องมาเสียอารมณ์กับเ๱ื่๵๹เงินทองที่บ้านอีก  แล้วจะไม่ได้เขาโมโหได้ยังไง  เงินงานศพพ่อเขาตั้งหลายพันหยวน  แทนที่แม่ของเขาจะแบ่งให้เขากับน้องสาว  แม่ของเขากลับเอาไปเล่นไพ่นกกระจอกจนหมดเสียอย่างนั้น  รู้แบบนี้เขาน่าจะขอเงินมาเก็บเอาไว้เองแต่แรก  ทุกวันนี้เฉิงเซียวหลงต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อหาเงินมากขึ้น  ไม่อย่างนั้นค่าใช้จ่ายมากมายที่บ้านก็คงไม่พอใช้เป็๲แน่  จากเมื่อก่อนที่เขาไม่เคยทำงานล่วงเวลาเลยเพราะมีพ่อของเขาช่วยหาเงินด้วยเขาจึงติดสบายมาตลอด  พอต้องมาทำงานหนักขึ้นก็เลยอารมณ์เสียหนักขึ้นเช่นกัน  เวลาทะเลาะกันทีไรหวางฮุ่ยก็ต้องเจ็บตัวด้วยเธอชอบเถียงสามี  หลัง ๆ หวางฮุ่ยจึงไม่สนใจว่าสามีเธอจะบ่นว่าอะไร  เธอทำหูทวนลมเพื่อไม่ให้ถูกทำร้ายร่างกายเหมือนเครื่องระบายอารมณ์ของสามี

จินหลิงหลิงที่เห็นลูกชายอารมณ์ไม่ดีมากขึ้น ๆ เธอได้แต่นึกเสียใจที่ไปเล่นไพ่จนสิ้นเนื้อประดาตัว  ตอนนี้เธอจึงได้แต่บากหน้าไปขอเงินลูกสาวคนรองมาใช้จ่ายส่วนตัว ด้วยเธอรู้ว่าลูกชายเงินขาดมือมากขนาดไหน  อย่างน้อยลูกสาวคนรองของเธอคงให้เธอได้บ้าง  เพราะลูกสาวเธอเคยมายืมเงินของเธอไปหลายพันหยวนเมื่อไม่นานมานี้  ตอนนี้เธอไม่มีเงินแล้ว อย่างไรก็ต้องเอาเงินกลับมาใช้จ่ายให้ได้เสียก่อน