ครอบครัวเฉิงที่หนานกิงเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ที่มีลูกชายคนโต ลูกสาวคนรองและลูกสาวคนเล็กอยู่ร่วมกัน  เฉิงไป๋ฮวาคือลูกสาวคนเล็กของบ้านนี้  เธอถูกใช้งานมาตั้งแต่เด็กโดยไม่เคยเอ่ยถึงความลำบากของเธอเลย  แม้กระทั่งเธอแต่งงานออกไปแล้ว  เธอยังต้องนำเงินของครอบครัวมามอบให้บ้านเดิม  ทั้งยังต้องทำงานบ้าน ทำอาหารให้พวกเขาอีก  กระทั่งสามีของเธอรู้เข้า  เขาไม่พอใจในตัวเธอมากที่เธอทำให้ครอบครัวลำบากเพราะเอาเงินทั้งหมดไปให้บ้านเดิมจนลูกชายและลูกสาวต้องตายเพราะขาดสารอาหาร  เขาขอหย่าเธอทันทีที่ฝังศพลูกทั้งสองคน ตั้งแต่นั้นมาเฉิงไป๋ฮวาก็ต้องกลับไปอยู่บ้านเดิมและถูกเอาเปรียบทุกอย่าง กระทั่งอาหารเธอยังไม่ค่อยได้กิน  เนื่องจากพี่ชายกับพี่สะใภ้ต้องการให้ลูก ๆ ของพวกเขากินมากกว่าจะให้เธออิ่ม  กระทั่งวันหนึ่ง เธอแอบได้ยินสิ่งที่คนในบ้านพูดกันเรื่องจะเอาเปรียบเธอและหาว่าเธอเป็นคนโง่เขลาที่กตัญญูมากจนบ้าไปแล้ว  วันนั้นจึงเป็นวันสุดท้ายที่คนในบ้านได้พบเธอ ด้วยรับความเจ็บปวดไม่ไหวอีกต่อไป  เธอจึงไปกระโดดน้ำตายและสาบานว่าหากชาติหน้ามีจริงขอให้เธอไม่มีคนเหล่านี้เป็นครอบครัวของเธออีก

แต่เหมือนกับสวรรค์ไม่เป็นใจ  เธอตายก็จริง  แต่ก็ย้อนเวลากลับมาตอนที่เธอกำลังจะแต่งงาน  โดยวันนั้นพี่สะใภ้ไม่พอใจเธอจึงผลักเธอจนล้มหัวกระแทกผนังจนสลบไปเพราะเรื่องที่เธออยากแต่งงาน  พวกเขากลัวว่าจะไม่มีคนทำงานบ้านต่าง ๆ และให้เงินพวกเขาอีก  จึงเกิดการทะเลาะกันขึ้นจนเธอได้รับบาดเจ็บ  มาดูกันว่าชาตินี้เธอจะพลิกชีวิตตัวเองได้หรือไม่

***นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น  หากนักอ่านคนใดไม่ชอบแนวนี้ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ***

***เรื่องนี้เน้นบรรยายเป็นหลัก หากไม่ถูกจริตของนักอ่านก็ขออภัยค่ะ***

***สถานที่และผู้คนในนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมุติ***

***นักอ่านสามารถติชม พูดคุยกับผู้เขียนได้นะคะ ยินดีรับทุกความคิดเห็นค่ะ ขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ***

***สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายเรื่องนี้ ไปคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง แก้ไข รวมเล่ม สแกน ถ่ายรูป แปลเป็นภาษาอื่น จัดพิมพ์ เพื่อนำออกเผยแพร่โดยมิได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเด็ดขาด***