ราชันหมื่นอักขระ

จารึกที่ 147 : การค้นพบความลับ : บัญชีเลือดและการเตรียมพร้อม

แสงแดดของวันใหม่สาดส่องลงมายังซากปรักหักพังของเรือนไผ่ม่วง ฝุ่นละอองจากการรื้อค้นเมื่อเช้ายังคงลอยคว้างอยู่ในอากาศ

อาเจีย นั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางกองข้าวของที่ระเกะระกะ ใบหน้าของเขาเรียบเฉยแต่แววตาฉายแววอำมหิตลึกซึ้ง

ในมือของเขา ถือสมุดบัญชีปกหนังสีดำที่ได้มาจากคลังสมบัติตระกูลหลิว เขาพลิกอ่านมันอีกครั้งอย่างละเอียดทุกตัวอักษร ภายใต้การคุ้มกันของ เจ้าสัวทมิฬ ที่ยืนเฝ้าระวังอยู่หน้าประตูเรือนที่พังเสียหาย และ เจ้าถุงเงิน ที่เกาะอยู่บนขื่อหลังคา คอยสอดส่องสายตาแปดดวงมองหาผู้บุกรุก

"ยิ่งอ่านยิ่งน่ากลัว..." อาเจียพึมพำเสียงเครียด

เนื้อหาในสมุดบัญชีเล่มนี้ ไม่ใช่แค่การโกงกินหรือค้าของเถื่อนธรรมดา แต่มันคือหลักฐานการ "สมคบคิดก่อกบฏ"

หน้ากระดาษที่ถูกเขียนด้วยหมึกสีแดงสด ระบุแผนการส่งมอบ "แก่นโลหิต" ของศิษย์ในสำนักหมึกวารี ให้กับ "พรรคเงาโลหิต" เพื่อแลกกับวิชาลับและโอสถปีศาจ

และที่น่าตกใจที่สุด คือรายชื่อของ "ผู้สนับสนุน" ในสำนัก

แม้จะใช้นามแฝง แต่ด้วยสติปัญญาของอาเจียและการปะติดปะต่อเรื่องราว เขาก็พอจะเดาได้ว่ามี "ผู้อาวุโสระดับสูง" บางคนหนุนหลังตระกูลหลิวอยู่

"มิน่าล่ะ... หลิวจินถึงได้กร่างนัก ทั้งที่ฝีมือก็งั้นๆ"

อาเจียปิดสมุดลง แล้วเก็บมันเข้าสู่ "กล่องซ้อนกล่อง" ที่ลงอักขระปิดผนึกแน่นหนา

"ถ้าข้าเอามันไปข่มขู่เรียกเงินตอนนี้ ข้าคงได้ตายก่อนจะได้ใช้เงิน... แต่ถ้าเก็บไว้เฉยๆ ก็เหมือนกอดระเบิดเวลา"

ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงจิตวิญญาณ

"เจ้าหนุ่ม..."

ร่างโปร่งแสงของ มู่เฉิน (จิตวิญญาณแห่งพู่กันนิรันดร์) ปรากฏขึ้นนั่งลอยอยู่กลางอากาศ

ใบหน้าของชายชราผู้ทรงภูมิเต็มไปด้วยความกังวล

"กลิ่นอายจากสมุดเล่มนั้น... ข้าจำได้แม่น... มันคือกลิ่นอายเดียวกับพวกที่เคยทำลายล้างสำนักบรรพกาลในอดีต... พวกเงาโลหิตพวกนี้กัดไม่ปล่อย และพวกมันจมูกไวมาก"

"ท่านหมายความว่า... พวกมันอาจจะรู้ว่าข้ามีสมุดนี้?" อาเจียถาม

"ยังไม่รู้ชัดแจ้ง... แต่อีกไม่นานพวกมันต้องระแคะระคายแน่" มู่เฉินเตือน "เจ้าต้องรีบแข็งแกร่งขึ้น... พลังระดับรวบรวมลมปราณของเจ้าในตอนนี้ ไม่เพียงพอที่จะปกป้องตัวเองจากพรรคมาร หรือแม้แต่ตระกูลหลิวที่เอาจริง"

อาเจียพยักหน้าช้าๆ เขาเข้าใจสถานการณ์ดี

"งานประลองประจำปีที่จะถึงนี้... ไม่ใช่แค่เวทีหาเงินแล้วสินะ... แต่มันคือสนามรบที่ข้าต้องประกาศศักดา"

"ข้าต้องชนะ... เพื่อชิง 'แร่มิติสวรรค์' มาซ่อมพู่กันให้สมบูรณ์... และเพื่อแสดงให้พวกมันเห็นว่า ข้าไม่ใช่หมูในอวยที่จะเคี้ยวได้ง่ายๆ"

"เจ้าสัว!" อาเจียเรียกหา

[ น้อมรับบัญชา... นายท่าน ] หุ่นเชิดหยกทมิฬเดินเข้ามา คุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างนอบน้อม

"ในอีกเจ็ดวันที่เหลือก่อนงานประลอง... ข้าจะเปลี่ยนเรือนไผ่ม่วงให้เป็น 'นรกจำลอง'"

อาเจียลุกขึ้นยืน ดวงตาเปล่งประกายมุ่งมั่น

"เราจะฝึกซ้อมกันจนกว่าจะรากเลือด... ข้าต้องการ 'กระบวนท่าสังหารประสาน' ที่จัดการศัตรูได้ในพริบตา ไม่ว่ามันจะมาเดี่ยวหรือมาเป็นกองทัพ!"

...

ตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืนต่อมา เสียงระเบิดตูมตามและแสงสีวูบวาบก็เกิดขึ้นไม่ขาดสายภายในเขตเรือนไผ่ม่วง จนศิษย์ระแวกใกล้เคียงต่างพากันหวาดผวา นึกว่ามีคนบ้ามาทดลองระเบิดภูเขา

วันที่ 1-2 : การประสานจิต

อาเจียฝึกการควบคุม เจ้าถุงเงิน ในร่างใหม่ "แมงมุมเงาจันทรา"

ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นจนตาเปล่ามองไม่ทัน อาเจียต้องฝึกใช้ "เนตรอักขระ" ควบคู่กับการส่งคำสั่งทางจิตที่รวดเร็วระดับเสี้ยววินาที

"ซ้าย! พ่นใย! หลบ! กัด!"

เจ้าถุงเงินเคลื่อนไหวตามคำสั่งราวกับเป็นแขนขาที่งอกออกมา พ่นใยไร้สภาพพันธนาการหุ่นไม้ฝึกซ้อมจนขยับไม่ได้ แล้วฉีดพิษชาจนไม้เปื่อยยุ่ย

วันที่ 3-4 : การปรับแต่งหุ่นเชิด

อาเจียรื้อระบบของ เจ้าสัวทมิฬ เพื่อปรับแต่ง "แขนซ้ายแขนมาร"

หลังจากที่เจ้าสัวดูดกลืนเจตจำนงของอสูรเงาโลหิตเข้าไป (ตอนที่ 138) พลังงานด้านลบมักจะปะทุออกมาทำให้อาเจียควบคุมยาก

อาเจียใช้ "พู่กันนิรันดร์" วาดอักขระ "ชำระ (Jing)" และ "กดข่ม (Ya)" ลงบนแขนซ้ายของเจ้าสัว เพื่อสร้าง "วาล์ว" ควบคุมการไหลของพลังมาร ให้เจ้าสัวสามารถดึงพลังออกมาใช้ได้ทีละน้อยโดยไม่คลุ้มคลั่ง

วันที่ 5-6 : การฝึกฝนตนเอง

อาเจียสวม "ถุงมือไหมอัคคีสวรรค์" ฝึกวาดอักขระกลางอากาศ

ด้วยคุณสมบัติของถุงมือที่ช่วยนำพาปราณธาตุไฟ เขาพบว่าเขาสามารถวาดอักขระธาตุไฟได้รวดเร็วขึ้นเป็นเท่าตัว!

"อักขระเพลิงผลาญ!"

อาเจียตวัดมือวาดวงกลมอักขระกลางอากาศ ลูกไฟขนาดยักษ์พุ่งออกมาเผาหุ่นฟางจนเป็นจุณในพริบตา

"ยอดเยี่ยม... ถุงมือนี้ช่วยลดภาระของเส้นลมปราณข้าไปได้มาก ข้าสามารถใช้อักขระต่อเนื่องได้โดยไม่เหนื่อยหอบ"

วันที่ 7 : คืนสุดท้ายก่อนงานประลอง

อาเจีย เจ้าสัว และเจ้าถุงเงิน นั่งล้อมวงกันกินหม้อไฟ (ฉลองล่วงหน้า)

"พรุ่งนี้แล้วสินะ..." อาเจียคีบเนื้อเข้าปาก

"งานประลองปีนี้ ได้ข่าวว่าโหดหินกว่าทุกปี... เห็นว่าท่านเจ้าสำนักอนุญาตให้ 'ศิษย์แลกเปลี่ยนพันธมิตร' เข้าร่วมด้วย ผู้อาวุโสคุมกฎเลยต้องการคัดคนอ่อนแอออกให้เยอะที่สุดในรอบแรก"

[ นายท่านไม่ต้องกังวล... ] เจ้าสัวกล่าวเสียงเรียบขณะรินสุราให้อาเจีย [ ด้วยแผนการอัน... เอ้ย แผนการอันแยบยลของท่าน บวกกับพละกำลังของข้า และความว่องไวของไอ้ตัวเล็ก... ไม่มีใครหยุดเราได้ขอรับ ]