นิยายเื่นี้มีความแฟนตาซีอยู่มาก
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
คําอธิบายเกี่ยวกับข้อมูลในระบบ: ระบบนี้มาจากดาวอังคาร มันถูกสร้างขึ้นโดยด็อกเตอร์ชาร์ลอทผู้โด่งดังในดาวอังคาร เพื่อเปิดทางให้มนุษย์เข้าถึงระดับจิติญญาขั้นสูงของอาหาร มันถูกสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 3100 เมื่อให้มนุษย์ที่อาศัยอยู่ดาวอังคารได้กินพืช ผักและเนื้อสัตว์มากกว่าอาหารเหลวที่แสนจืดชืดไม่มีรสชาติและได้ทำการติดตั้งเข้ากับร่างทดลองแล้วหนึ่งร่าง คุณคือร่างที่หนึ่งยินดีด้วย
“…” หึหึ การได้เป็หนูทดลองมันเป็เื่น่ายินดีใช่ไหมฉันสมควรจะจุดพลุฉลองดีไหมจางหยวนโจวถึงกับปากกระตุก
เป้าหมายสูงสุดของระบบ: ระบบนี้จะช่วยให้คุณมีความรู้อย่างละเอียดเกี่ยวกับพืชผักและสัตว์ที่กินได้และกินไม่ได้ สรรพคุณต่างๆ ประโยขน์และโทษของพืชและสัตว์ เพื่อที่คุณจะได้กลายเป็สุดยอดนักล่าอาหารของดาวอังคาร
ร่างทดลอง : จางหยวนโจว (มนุษย์ธรรมดา สัญชาติ: ไทยเชื้อสายจีน)
เพศ: ชาย อายุ: 33 ปี
คุณภาพทางกายภาพในการเป็นักล่าอาหาร: ระดับเอฟ (จากการประเมินโดยทั่วไปของการตอบโต้ของ ระบบประสาท ความแข็งแกร่ง การสอดประสาน ความว่องไว ฯลฯ ค่อนข้างต่ำ)
ความสามารถในการล่า : ไม่ทราบ
ทักษะ: ไม่มี
เครื่องมือที่ถนัดในการล่า : ไม่มี
จากผลการประเมินการล่าอาหารทั้งห้ามิติ: ระดับมือใหม่ (คุณเป็เพียงมือใหม่ในวงการนักล่าอาหารเท่านั้น)
[ว้าว คุณมีความสามารถทางด้านการทำอาหารที่ยอดเยี่ยมมาก]
ร่างทดลอง : จางหยวนโจว (มนุษย์ธรรมดา สัญชาติ: ไทยเชื้อสายจีน)
เพศ: ชาย อายุ: 33 ปี
คุณภาพทางกายภาพในการทำอาหาร: ระดับเอ (จากการประเมินโดยทั่วไปของการตอบโต้ของ ระบบประสาท ความแข็งแกร่ง การสอดประสาน ความว่องไว ฯลฯ)
ความสามารถในการทําอาหาร: เอ
ทักษะ: เอ
การใช้เครื่องมือ: เอ
ผลการประเมินการทําอาหารทั้งห้ามิติ: ระดับมือเอบวก (คุณเป็เชฟมือหนึ่งในวงการทําอาหาร คุณได้สำเร็จวิชาการทำอาหารจากทุกประเทศ)
[ภารกิจแรกคือหาทางออกจากป่านี้ให้ได้]
“หยวนโจวนายได้ยินฉันไหม ระบบอะไร? ทางองค์กรไม่เคยติดตั้งระบบอะไรให้นายก่อนเคลื่อนย้ายเลยนะ” โยชิทากะร้องถามอย่างกังวลยิ่งเห็นหยวนโจวยืนนิ่งค้างโยชิทากะก็ยิ่งอยู่ไม่สุข
“ทากะนายรู้จักด็อกเตอร์ชาร์ลอทผู้โด่งดังในดาวอังคารไหม" จางหยวนโจวเอ่ยถามอย่างใจเย็น
“ด็อกเตอร์ชาร์ลอทหรอ รู้จักสิเขาเป็หัวหน้าฝ่ายพัฒนาระบบขององค์กรพัฒนาเทคโนโลยี บริหารการบิน และอวกาศนานาชาติน่ะ มีอะไรหรือเปล่าทำไมนายรู้จักชื่อของด็อกเตอร์ชาร์ลอทได้” โยชิทากะเอ่ยถามอย่างสงสัยเพราะจางหยวนโจวไม่เคยสนใจเื่ขององค์เขาจึงมั่นใจว่าเพื่อนรักไม่มีทางรู้จักคนดังของทางองค์กรแน่นอน
"ไอ้ด็อกเตอร์ชาร์ลอทนั่นมันอยู่ไหนไปเลือกมันมาคุยกับฉันเดี๋ยวนี้” จางหยวนโจวะโเสียงดังลั่นป่าอย่างโมโห
“หยวนโจวเพื่อนรักนายใจเย็นก่อนน่ะค่อยๆ พูดกันก็ได้” โยชิทากะเลิ่กลั่กทันทีเขาไม่เลยเห็นจางหยวนโจวแสดงท่าทีเกรี้ยวกราดขนาดนี้มาก่อน
“ไปเรียกมันมาแกได้ยินที่ฉันบอกไหมทากะ” ตอนนี้จางหยวนโจวหัวร้อนเป็อย่างมากไม่มีใครเข้าหน้าเขาติดขนาดโยชิทากะที่เป็เพื่อนรักยังโดนด่าแล้วนับประสาอะไรกับคนในองค์กรที่เขาไม่รู้จักเล่า
“โอเคๆ ฉันจะติดต่อด็อกเตอร์ชาร์ลอทให้เดี๋ยวนี้เลย” โยชิทากะพยักหน้าเข้าใจที่เพื่อนรักบอกก่อนจะหันไปบอกหัวหน้าระบบการสื่อสารติดต่อทางสำนักงานใหญ่ให้และเนื่องจากทางสำนักงานใหญ่กำลังประชุมเื่การจัดการที่อยู่อาศัยให้กับประชากรจำนวนมากกันอยู่ แต่จางหยวนโจวก็ถือว่าเป็เื่เร่งด่วนเช่นกันทางองค์กรสาขาประเทศไทยจึงแจ้งว่าเป็เื่เร่งด่วนที่ต้องรีบแก้ไขให้เร็วที่สุดทำให้ใบหน้าบึ้งตึงของจางหยวนโจวเด่นหล้าอยู่หน้าจอขนาดั์ในห้องประชุมนานาชาติ
“สวัสดีครับผมโยชิทากะหัวหน้าฝ่ายขนส่งสาขาประเทศไทย มีเื่เร่งด่วนที่้าพูดคุยกับด็อกเตอร์ชาร์ลอทครับ” โยชิทากะเอ่ยแนะนำตัวก่อนจะเชื่อมต่อระบบการสื่อสารแล้วโยนเื่น่าหัวให้กับด็อกเตอร์ชาร์ลอททันที
“สวัสดีจางหยวนโจวไม่ทราบว่าคนไหนคือด็อกเตอร์ชาร์ลอท” หยวนโจวไล่มองหน้าคนในองค์กรสาขาใหญ่ทีละคนก่อนจะเอ่ยทักทายและถามเข้าประเด็นทันที
“ผมด็อกเตอร์ชาร์ลอทครับไม่ทราบว่าคุณจางมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ” ด็อกเตอร์ชาร์ลอทเอ่ยถามอย่างสุภาพถึงจะงงๆ อยู่บ้างเพราะเขาเป็หัวหน้าพัฒนาระบบจึงไม่เข้าใจว่าจางหยวนโจวมีเื่อะไรจะคุยกับเขา
“มีสิปัญหาใหญ่ด้วยไม่ทราบว่าใครอนุญาตให้คุณติดตั้งระบบสุดยอดนักล่าอาหารแห่งยุคบ้าบออะไรนั้นในตัวผมกันห๊ะ แล้วไหนจะการที่ผมต้องมาโผล่ผิดที่ผิดทางอีกองค์กรห่วยแตกของพวกคุณทำงานกันยังไงห๊ะ พวกคุณจะแก้ปัญหานี้อย่างไร แล้วพวกคุณดูสิว่าผมมาโผล่ที่ไหนดูสิลูกหมูตัวใหญ่เท่าควายพวกคุณคิดว่าผมจะเอาชีวิตรอดจากที่ประหลาดนี้ได้ยังไง” จางหยวนโจวโวยวายขึ้นทันทียิ่งหางตาเหลือบไปเห็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายกับหมูที่ออกมาหากินร่วมกันเป็ฝูงจางหยวนโจวก็ยิ่งควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
อารมณ์ของจางหยวนโจวแตกต่างจากผู้คนในองค์กรเป็อย่างมากไม่ว่าจะเป็ห้องประชุมนานาชาติหรือจะเป็องค์กรสาขาที่ไทย ได้แต่มองหมูในหน้าจออย่างตกตะลึงยิ่งจางหยวนโจวพยายามออกห่างจากลูกหมูตรงหน้ามากเท่าไหร่กับมีแวบหนึ่งที่เห็นแม่หมูเข้าให้ ทำให้ตอนนี้คนในห้องประชุมส่งเสียงดังและสร้างความวุ่นวายเป็อย่างมากจึงไม่สามารถจับใจความได้สิ่งที่จางหยวนโจว้าจะสื่อได้
"หยวนโจวใจเย็นไว้เพื่อนรักเดี๋ยวฉันจะรีบหาทางช่วยนายให้เร็วที่สุดตอนนี้นายรีบมาที่หลบภัยที่ปล่อยภัยก่อนฉันจะส่งเครื่องมือป้องกันสัตว์ร้ายไปให้ ฉันขอไปประชุมเพื่อหาทางช่วยนายก่อน ถ้านาย้าอะไรสามารถกดสั่งซื้อได้เลยทางเราจะรีบส่งไปให้เดี๋ยวฉันจะติดต่อกลับไปอีกทีนะดูแลตัวเองด้วย” โยชิทากะตัดสัญญาณระหว่างจางหยวนโจวกับสาขาใหญ่ก่อนจะให้คนในสาขาประเทศไทยช่วยกันขนส่งของใช้ที่จำเป็ส่งไปให้จางหยวนโจวเป็การเร่งด่วน
“ปัดโธ่เว้ย! ให้มันได้อย่างนี้สิ” หยวนโจวรีบเดินออกห่างจากฝูงหมูั์นั่นให้เร็วที่สุด
“ระบบเธอทำอะไรได้บ้างสามารถพาฉันออกจากป่านี้ได้หรือไม่” หยวนโจวเลิกสนใจคนให้องค์กรหันมาคิดหาทางรอดจากป่านี้ดีกว่า หยวนโจวก็คลิกไปที่ภารกิจเบื้องต้นและพยายามหาข้อมูลเพื่อเอาชีวิตรอดจากป่าแห่งนี้
[ระบบจะทำการสแกนพื้นที่ป่าเพื่อหาทางออกให้คุณเดี๋ยวนี้ ตี๊----ตี๊----การสแกนเสร็จสิ้นแผนที่ทั้งหมดได้ถูกส่งไปให้คุณเรียบร้อยแล้ว]
“หึ เ้าระบบนี้ยังมีประโยขน์กว่าไอ้พวกในองค์กรเสียอีก” หยวนโจวคลิกเปิดแผนที่เพื่อหาทางออกมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง หยวนโจวหยิบน้ำแร่ออกจากกระเป๋าใส่ของที่โยชิทากะส่งมาให้ขึ้นดื่ม
“อืม อากาศที่นี่โคตรดีถ้าพาแม่และมีมี่มาได้ก็คงดี” จางลี่มี่เป็ลูกสาวของพี่สาวหยวนโจว แต่ด้วยอุบัติเหตุจึงทำให้จางลี่มี่เสียทั้งพ่อและแม่ไปพร้อมๆ กัน ั้แ่เธออายุได้ 7 เดือนหยวนโจวจึงได้เซ็นรับจางลี่มี่มากเป็ลูกสาวบุญธรรม
ในระหว่างทางที่หยวนโจวกำลังจะเดินชมนกชมไม้อย่างสบายใจอยู่นั่นเขากับได้ยินเสียงต่อสู้ หยวนโจวรีบหาที่ปลอยภัยหลบทันทีโลกใบนี้เป็โลกประหลาดเขาจะไม่มีวันเดินมั่วซั่วแน่นอน เมื่อทุกอย่างเงียบลงหยวนโจวจึงค่อยๆ เดินของไปสำรวจว่าเกิดอะไรขึ้น
“โลกนี้โหดใช่ย่อยแฮะ” หยวนโจวมองศพสี่ห้าศพที่ร่างกายฉีกขาดออกจากกันเืแดงฉานตามพื้นคนกลุ่มนี้คงต่อสู้กับสัตว์มาสินะ หยวนโจวเดินสำรวจแต่ละศพก่อนจะหันห่อเสื้อจำหยิบขึ้นมาเปิดอ่านด้านในมาชุดห้าหกชุดมีกระดาษสามสี่แผ่น
“จางหยวนโจวเหอะอะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น” หยวนโจวหยิบแผ่นไม้เล็กๆ ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอ่านถึงกับมุมปากกระตุก
[ภารกิจแรกคือหาทางออกจากป่านี้ให้ได้]
เคล็ดลับของภารกิจนี้: ในฐานะที่คุณกําลังจะหาทางออกจากป่า คุณสมควรจะแต่งตัวให้เข้ากับสถานที่จงหยิบเสื้อผ้าในห่อผ้านั้นมาใส่ แล้วคุณจงเดินต่อไปขอให้โชคดี