เธอนั่งอยู่บนตัวเขา
ร่างนั้นค่อยๆ เคลื่อนตัวอย่างช้าๆ เขาครางออกมาเบาๆ
มือของเขาจับทรวงอกของเธอบีบเคล้น
และเมื่อเธอเพิ่มความเร็วจากการโยกย้ายส่ายสะโพก
เขาก็แอ่นร่างรับเพื่อให้เข้ากับจังหวะที่เธอเป็นผู้กำหนด
ทั้งคู่สอดผสานการทำงานกันอย่างลงตัว
เหมือนกระบอกสูบของเครื่องยนต์ที่ทำงานเรียบเป็นจังหวะ

เขายิ้มให้คนที่อยู่บนร่าง คนที่ทำหน้าที่ขับเคลื่อน
เธอทำงานได้ดี แน่นอน เขาต้องมีรางวัลให้
ชายหนุ่มจับเอวของหญิงสาวแล้วกดตัวเข้าหาร่างเขาจนสุด
ขณะที่เขาเองก็ดันร่างขึ้นรับ จังหวะของมันจึงหนักแน่น

เสียงเนื้อกระทบเนื้อ
เสียงครวญครางสอดผสานกัน
โลก สวรรค์ นรก เป็นผืนแผ่นเดียวกัน
ไม่มียามหลับ ไม่มียามตื่น มีแต่ยามสุขจนลืมกาลเวลา