บทที่ 3
พิธีการต่างๆดำเนินไปอย่างรวดเร็ว จูเฟยหลินมีหน้าที่เพียงทำตามคำบอกกล่าวของคนด้านข้างเท่านั้นจวบจนเวลานี้นางก็ยังลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ได้ แหม..ก็มันไม่ได้เหมือนพิธีสู่ขอแห่ขันหมากเหมือนคนไทยนี่นางจะได้นึกออกว่าควรทำเช่นไรบ้าง เวลานี้จึงทำได้เพียงนั่งรอตามคำบอกของใครก็ไม่รู้ที่เดินจากไป ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมนางต้องมานั่งรอเช่นนี้ ด้วยวัย17ปีของร่างบางนี่ไม่น่าเชื่อว่าจะถูกจับแต่งงานเสียแล้ว คิดแล้วเสียดายชีวิตวัยรุ่นนี้ยิ่งนัก พลานนึกชังน้ำหน้าเ้าบ่าวด้านนอกนั่นด้วย คิดไปคิดมาก็ได้แต่ถอนใจ เพราะนี่เป็เื่ปกติของยุคนี้ที่นิยมออกเรือนั้แ่วัยนี้กันเสียหมด แต่เอาเถอะอย่างไรเสียนางก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วพอนึกว่าเหตุการณ์ต่อไปนับจากนี้คือการร่วมหอก็ให้หวั่นใจขึ้นมา นายท่านจิ้งเจิ้งหลี่ขึ้นชื่อเื่ฮูหยินไม่น้อย ด้วยมีฮูหยินในจวนถึง5นางด้วยกันหากร่วมเฟยหลินด้วยก็คงเป็ 6 เสียแล้วช่างมักมากเสียจริง ด้วยวัยเพียง27ปีนี้บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเขามัวเมาสตรีมิใช่น้อยน่าแปลกที่ฮูหยินทั้ง5มิมีใครมีบุตรเลยสักคน คงเพราะเขามีฮูหยินมากไปกระมังคิดแล้วเฟยหลินก็ได้แต่ยกยิ้มหน้าแดง
นั่งรออยู่นานสามีป้ายแดงก็ไม่มาเสียที มงกุฏหรืออะไรสักอย่างบนหัวนี่ก็หนักเสียจนปวดคอไปหมดหากยกออกจากหัวเองได้โดยมิผิดธรรมเนียมจนเสื่อมเสียไปถึงตระกูลจูของนางนี่นางจะยกเสียตอนนี้เลย ประมาณครึ่งชั่วยามที่เฟยหลินนั่งรอสามีของนาง ชายรูปร่างสูงใหญ่สมส่วนก็เดินเข้ามาในห้องหอ กลิ่นสุราชั้นดีลอยคละคลุ้มเข้ามาด้านในเฟยหลินถอนหายใจยาว เปิดผ้าปิดหน้าออกพร้อมสิ่งต่างๆบนศรีษะทั้งหมด พร้อมทั้งเดินไปหาบุรุษตรงหน้าผู้ชายสมัยนี้นิยมเพียงดื่มสุราเคล้านารีกันหรือไรช่างหน้าสงสัยนักที่ชายตรงหน้าสามารถคุมกิจการต่างๆได้เป็อันดับหนึ่งของเมือง ร่างสูงใหญ่ถูกพามานอนบนเตียงจะว่าไปเขาก็หน้าตาดีไม่น้อย คิ้วทั้งสองเข้ม จมูกโด่งเป็สัน ริมฝีปากบางราวหญิงสาว ขาดเพียงดวงตาเท่านั้นที่ตอนนี้มันปิดสนิทเสียแล้ว เฟยหลินค่อยๆถอดผ้าเขาออกใบหน้าแดงร้อนเสียจนแทบอยากจะเอามุดอ่างน้ำที่สาวใช้เตรียมไว้ให้ที่หัวเตียง แม้ดวงิญญานางจะเข้าใกล้เลขสี่สิบเต็มทีแต่ก็ยังเป็สาวพรหมจรรย์อยู่นะ ถ้ากอดจูบลูบคลำนี่อาจเคยผ่านมาบ้างแต่แหมให้ถอดผ้าผู้ชายที่แบบว่าหล่อล่ำแบบนี้ก็อดที่จะใจสั่นไม่ได้เหมือนกัน ใช้เวลาไม่นานร่างสูงใหญ่ก็เปลือยต่อหน้านางเอ่อ..ไม่สิเกือบต่างหากเพราะยังเหลือกางเกงด้านในที่นางขออนุญาตไม่ถอดละกัน..ไม่อยากเป็ตากุ้งยิงตอนนี้ มือบางหยิบผ้าชุบน้ำในอ่างเช็ดตามเนื้อตัวเขา สังเกตเห็นขนกายเขาลุกชันจึงใช้มือวัดระดับอุณหภูมิน้ำ มันค่อนข้างเย็นไปจริงๆแต่ช่างเถอะดึกขนาดนี้แล้วจะให้นางเรียกเหลียนฮวามาเปลี่ยนน้ำให้อีกก็ออกจะเกินไปหน่อยไหนๆเขาก็ไม่มีสติอยู่แล้วเช็ดไปก็คงไม่รู้หรอก ใช้เวลาสักประมาณ1เค่อ (15นาที) เหยหลินก็จัดการใส่เสื้อผ้าชุดนอนสีขาวบางให้เขาก่อนห่มผ้าให้ จากนั้นจึงไปจัดการอาบน้ำล้างเนื้อตัวในห้องอาบน้ำด้านข้างมือบางบีบนวดต้นคอตัวเองอย่างเมื่อยล้า ถ้ารู้ว่าเขาจะเมามายไร้สติเช่นนี้กลับมานะนางคงจัดการตนเองเสียั้แ่1ชั่วยาม(2ชม.)ที่แล้วไม่นั่งทนเมื่อยคอเช่นนี้เป็แน่
เสียงอาบน้ำจากด้านหลังม่านทำให้รู้ว่าหญิงสาวหนึ่งเดียวในห้องกำลังอาบน้ำอยู่หลังม่านจิ้งเจิ้งหลี่ ลืมตาขึ้นมามือหนากุมอกตนเองหัวใจของเขายังคงเต้นกระหน่ำราวกำลังออกรบก็ไม่ปาน ใครจะคาดคิดว่าหญิงสาววัย17ปีจะกล้าเปลื้องผ้าเขาเสียเกือบหมด พร้อมทั้งเช็ดเนื้อตัวเปลี่ยนผ้าให้เขาใหม่เช่นนี้ ช่างไร้ยางอายนักสมเป็นางจิ้งจอกน้อยจริงๆ หรือบางทีนางอาจจะมีประสบการณ์การปรนนิบัติบุรุษมาก่อน นึกแล้วจากหัวใจที่กำลังจะสงบก็เต้นระรัวอีกครั้งมือหนากำแน่นขึ้นมาในทันที พยายามหักห้ามใจมิให้เข้าไปกระชากร่างบางในอ่างน้ำนั่นมาถามเื่ที่คาใจ สายตาทอดมองไปที่ม่านพลันดวงตาเขาก็ต้องเบิกกว้าง ลำคอแห้งผากขึ้นมากะทันหันเมื่อร่างบางหลังม่านลุกขึ้นมาจากอ่างน้ำ แม้ไม่เห็นนางชัดเจนแต่เงาสะท้อนด้านหลังก็ทำให้เห็นรูปร่างของนางเสียจนร่างกายเขาร้อนไปหมด ผมยาวที่เปียกน้ำกำลังถูกมือบางใช้ผ้าซับ ร่างบางเอนไปด้านข้างเล็กน้อยจึงทำให้เห็นสรีระชัดเจน เอวบางได้รูปนั้นให้ความรู้สึกอยากโอบกอดขึ้นมา จิ้งเจิ้งหลี่รีบทิ้งกายลงนอนควบคุมลมหายใจของตนเองให้กลับมาสงบอีกครั้งเขาจะต้องไม่หลงกลนางจิ้งจอกน้อยนั่น จิ้งเจิลหลี่พยายามข่มตาให้หลับลงหากแต่ก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน ประมาณครึ่งชั่วยามต่อมาร่างบางจึงเดินออกมาจากหลังม่านนางก้มลงเป่าเทียนดับลง จิ้งเจิ้งหลี่รอนางเดินมาขึ้นเตียงเคียงข้างเขา เขาอยากรู้ว่านางจะมีเล่ห์กลใดอีก หากแต่ผ่านไปเนิ่นนานนางก็ไม่มีทีท่าจะขึ้นมาสักที เมื่อลืมตาขึ้นภาพตรงหน้าทำให้เขาถึงกับขมวดคิ้วเมื่อร่างบางนอนฟุบอยู่ที่โต๊ะน้ำชา ช่างเป็สตรีที่ประหลาดโดยแท้