ติณภพ = ติน- นะ- พบ

ธนวินท์ = ทะ- นะ- วิน

ติณภพถูกความทรงจำเหนี่ยวรั้งให้ยึดติดอยู่กับอดีต จะทำอย่างไรเมื่อหัวใจของเขาไม่อาจลืมเลือนรักครั้งเก่าแต่กลับต้องมาหวั่นให้กับลูกชายของคนที่เขารัก สุดท้ายเขาจะเลือกอะไรระหว่างอดีตที่แสนเจ็บปวดใจกับเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา …..

นายเอกเป็นแค่หลานของพระเอกที่หลงรักพระเอกตั้งแต่เด็ก ส่วนพระเอกปักใจรักเพียงแม่นายเอกไม่เคยสนใจเหลี่ยวมองใคร ทำตัวเย็นชาเอาแต่พลักใส่นายเอกออกไปจากชีวิต แต่พอนายเอกหายไปจากชีวิตเกือบสองปีทำเขาแทบบ้าตามหาน้องจนแทบคลั่งเมื่อมารู้หัวใจตัวเองในวันที่สายไปแล้ว

:อาภพไม่ต้องรู้สึกอะไรกับน้องวินก็ได้ ขอแค่อาภพไม่เกลียดกันได้ไหม

:คราวหน้าคราวหลังถ้าอะไรที่ฉันไม่ได้สั่งก็อย่าสะเออะทำอีก โดยเฉพาะ… อย่าพยายามทำเหมือนเป็นเมียฉัน

“แม่ตายไปตั้งนานแล้วทำไมอาภพถึงยังฝั่งใจ ความรักของวินมันไม่สามารถเยียวยาจิตใจอาภพได้เลยเหรอครับ…”

“อย่าคิดว่าวินไม่รู้นะว่าตอนนี้อาภพยังมีใครอีกคน… ฮึก อาภพรักคนอื่นได้แต่อาภพไม่รักวิน ฮึกๆ~”

…..

“อาภพทำแบบนี้ได้ยังไง ทั้งที่วินมองอาภพเป็นครอบครัว เป็นคนรัก เป็นสามี”

….

“ฉันจะรักเธอได้ยังไงก็ในเมื่อคนที่มันทำให้คนที่ฉันรักต้องตาย คนที่พรากความสุข พรากครอบครัวไปจากชีวิตฉันมันคือเธอไงละธนวินท์!! เพราะเธอ!วาดถึงต้องจากฉันไปตลอดชีวิต!”

…..

“เพราะเธอเลยทำให้ฉันไปเอากับใครไม่ได้”

……

“แค่รักอาภพ ทำไมวินถึงตัองเจ็บขนาดนี้ด้วย”