แวมไพร์หลงยุค (เล่ม 1)-จบแล้ว

    เล่ม 1 - บทที่ 34 - โอเมก้าพาเที่ยว

    [ห้องของเหมันต์]ชานนท์นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ที่มุมห้องด้วยความเสียใจ เพราะเขายังตั้งรับไม่ทันที่จู่ ๆ ก็มาเห็นเพื่อนที่เขาหลงรักมาตั้งแต่เด็กจู๋จี๋กับแวมไพร์ต่อหน้าต่อตาแบบนี้ฮึก ฮึก ฮึกหนุ่มน้อยปกรณ์เดินเข้าไปย่อตัวนั่งลงข้าง ๆ ชานนท์ ก่อนที่เขาจ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องแวมไพร์หลงยุค (เล่ม 1)-จบแล้ว ที่คุณอ่าน