
แวมไพร์หลงยุค (เล่ม 1)-จบแล้ว
ชีวิตที่เป็นอมตะ และ หัวใจที่ด้านชากลับมามีความหมายอีกครั้งเมื่อข้าได้พบเจ้า สามร้อยปีที่ผ่านมาข้ายังจดจำเจ้าได้เสมอ ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรอยู่ไหน ข้าไม่หวังครอบครองเจ้า ขอเพียงเจ้ามีความสุข ก็พอแล้ว..
แนะนำตัวละคร
หมับ!
เขาคว้าข้อมือของแวมไพร์อลันมากุมไว้และฉีกชายเสื้อของตัวเองออกมาพันรอบ ๆ ข้อมือให้เพื่อปกปิดบาดแผลจากคมเขี้ยว จากนั้นเขาก็ถามและต่อรองกับอลันออกไปว่า
“ถ้าผมยอมสมัครใจให้คุณดื่มเลือดของผม คุณจะสัญญากับผมได้รึเปล่าว่าคุณจะไม่ออกไปเที่ยวดื่มเลือดบนโลกมนุษย์”
“ท่านจะยอมให้ข้าดูดเลือดจากร่างกายของท่านเหรอ?”
อลันเงยหน้าขึ้นมาถามชานนท์อย่างมีความหวัง ก่อนที่ชานนท์จะย้ำเงื่อนไขของเขากลับไปเพื่อต่อรอง
“ถ้าคุณสัญญากับผมว่าจะไม่ทำลายชีวิตของมนุษย์คนอื่น”
“ข้าสัญญา”
อลันรับปากพร้อมกับจ้องมองไปยังเส้นเลือดใหญ่ที่กำลังสูบฉีดผ่านลำคอของชานนท์ด้วยแววตาแดงก่ำ
