สาวน้อยกับสถานที่ อดีต ปัจจุบัน อนาคต

     พวกบรรดาย่าๆ ยายๆ แม่ๆ ป้าๆ น้าๆ อาๆ ที่อยู่ในละแวกใกล้เคียงกับพวกเด็กๆ ต่างก็พากันมองพวกเด็กๆกันไม่ได้ที่สนุกสนานกับการนั่งแช่ นอนแช่ในถังไม้ที่ใส่น้ำพุร้อนแช่ตัวกันอย่างสุขสบายใจกันเหลือเกิน

     “อิจฉาพวกเด็กๆเหมือนกันนะคะว่าไหม?? ตัวเล็กๆเลยได้นอนแช่น้ำพุร้อนกันได้เลยไม่ต้องรอบ่อน้ำพุร้อนให้เสร็จ”แม่

     “ใช่น้องสะใภ้ พวกเราคงได้แต่ตักอาบน้ำพุร้อนกันไปก่อนล่ะนะ”ป้าถัวผัน

     “ถ้าจะให้ได้แช่น้ำพุร้อนจริงๆ คงจะต้องสละถังใหญ่ในบ้านที่เก็บน้ำไว้ใช้นั่นแหละ พวกเราตัวโตๆถึงจะได้นั่งแช่น้ำพุร้อนกันได้บ้างล่ะนะ!!”ป้าเทียนหลันเซ่อ

     “น้องว่าคงจะนอนแช่นี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาดแน่นอนเพราะลักษณะถังเก็บน้ำของพวกเรามันไม่เหมาะ และถ้าจะให้นั่งแช่น้ำพุร้อนในนั้นก็คงจะไม่ได้เช่นกันล่ะค่ะพี่สะใภ้ 

     เพราะขืนถ้าพวกเรานั่งคงจะจมถังใส่น้ำกันแน่นอนค่ะ อย่างพวกเรานี่ต้องเรียกว่ายืนแช่น้ำพุร้อนกันเสียมากกว่านะคะ ถ้าจะใช้ถังเก็บน้ำใบใหญน่ะค่ะพี่สะใภ้”แม่

     “โอ้…!!!”ป้าสะใภ้

     “ยืนแช่น้ำพุร้อน…..!!!”ป้าสะใภ้ทั้งสอง

     “น้องสะใภ้ช่างหาคำพูดได้ถูกใจพวกพี่สะใภ้จริงๆ เหมาะแล้วที่จะเป็นแม่ของเสี่ยวจื่อน้อยน่ะนะ”ป้าถัวผัน

     “ใช่ๆ อันนี้เห็นด้วยจริงๆเลยนะ”ป้าเทียนหลันเซ่อ

     “พี่สะใภ้ล่ะก็พากันล้อน้องเล่นกันเสียแล้วสิ!!!”แม่

     “ฮ่า…..ฮ่า……”แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองพากันหัวเราะคำพูดของแม่เสี่ยวจื่อน้อย รวมทั้งแม่เองก็ด้วย

     พวกผู้ใหญ่เองก็พากันอิจฉาพวกเด็กๆกันถ้วนหน้าจริงๆ เพราะมันยังไม่มีสถานที่เหมาะสมกับพวกท่านที่จะสามารถนั่งแช่ นอนแช่กันทั้งตัวได้เหมือนกับพวกเด็กๆ รุ่นเล็กพวกนี้

     กลับไปทางด้านพวกเด็กๆที่ตัวเล็กกะทัดรัดแบบพกพาได้ ที่กำลังนั่งๆ นอนๆ ในถังไม้แช่น้ำพุร้อนกันอย่างสบายใจ สองสาวน้อยของบ้านตระกูลเผิงเองก็เช่นกัน

     “เอ๋….???”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “มีอะไรหรือเปล่าพี่สาว???”เสี่ยวจื่อน้อย ที่เห็นพี่สาวเหลียวหลังมองอะไรบางอย่างที่สนใจมากๆ จึงเอ่ยปากถามขึ้นมาทันที

     “ก็ตรงโน้นน่ะสิ น้องเล็กเห็นไหมพวกพี่ๆในเครื่องแบบ พากันยกถังน้ำที่ใส่น้ำพุร้อนกันไปคนละทางกับที่แคมป์สุสานเก่าเลยนะ ทางนั้นมัน….”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ทางนั้นไปทางด้านหน้าหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเรา”เสี่ยวจื่อน้อย เองก็ขยับตัวไปใกล้ๆกับพี่สาวอู๋หมิงจื่อ มองไปที่พวกพี่ชายในเครื่องแบบกันด้วย

     “ใช่ๆน้องเล็ก ทางที่รถจะมุ่งหน้าไปเป็นทางด้านประตูทางเข้าหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราจริงๆนั่นแหละ”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “อือ……”

     “เสี่ยวจื่อว่า น่าจะเอาน้ำพุร้อนพวกนี้ไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านที่อยู่หมู่บ้านใกล้เคียงกับหมู่บ้านเป่าเฉิงของพวกเราแน่นอนเลยนะ คงจะเป็นคุณปู่ท่านนายพลแน่นอนเลยที่จัดการหาคนมาช่วยดูแลแจกจ่ายน้ำพุร้อนพวกนี้น่ะพี่สาว”เสี่ยวจื่อน้อย

     “อ้อ….จริงด้วย”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “เพราะถ้าให้พวกเราชาวบ้านในหมู่บ้านเป่าเฉิงแจกจ่ายเองในตอนนี้ คงจะพากันวุ่นวายไปหมดนั่นแหละ ให้คนของคุณปู่ท่านนายพลจัดการดีที่สุดแล้ว พอหลังจากนี้ค่อยให้คนของหมู่บ้านเราจัดการทีหลังจะดีกว่า

     เพราะถึงอย่างไรเสียตอนนี้คนของทางเมืองใหญ่ยังจะต้องจัดการและกันเขตแถวสุสานไม่ให้คนอื่นๆเข้ามวุ่นวาย หรือเข้าใกล้น่ะพี่สาว”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ใช่ๆ ขนาดพวกเราเป็นคนในหมู่บ้านเป่าเฉิงเองยังเข้าไปในเขตสุสานเก่าไม่ได้แล้วเหมือนกัน”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     “ใช่ๆพี่สาว อย่างน้ำพุร้อนนี่พวกเราแจกจ่ายออกไปให้เร็วที่สุดมันก็ย่อมดีอยู่แล้ว รอไม่ได้หรอกเพราะมันคือสิ่งที่ช่วยคนอื่นๆได้ไม่มากก็น้อยนะ ขนาดเราไม่ได้เจ็บไข้ หรือมีโรคอะไร แต่พอได้นั่งแช่ นอนแช่น้ำพุร้อนพวกนี้แล้วรู้สึกดี ผ่อนคลายมากๆเลยล่ะ อย่างที่คุณลุงไฉหรงซิ่งได้บอกถึงคุณประโยชน์ของน้ำพุร้อนไว้ให้พวกเราฟังอย่างไรล่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “จริงด้วย นี่ดีนะที่พวกเราหมู่บ้านเป่าเฉิงมีบ่อน้ำพุร้อนเป็นของตัวเองไม่ได้เดินทางไปไกลเนอะน้องเล็ก พวกเรานี่โชคดีมากจริงๆ และต้องขอบใจน้องเล็กที่สุดด้วยนะน้องเล็กคือดาวนำโชคตัวน้อยๆของพี่สาวและทุกๆคนในบ้านเลย จุ๊บ…จุ๊บ….”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ ให้รางวัลจุ๊บเหม่งน้องเล็กของเธออีกแล้ว

     “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลยพี่สาว เรื่องแค่นี้เองนะ เสี่ยวจื่อโชคดีที่ได้เห็นสถานที่พื้นที่ทับซ้อนในขณะที่คนอื่นๆไม่เห็น ถือเสียว่าใช้ความพิเศษนี้ช่วยเหลือกันและกันไป”เสี่ยวจื่อน้อย

     “ใช่ๆ น้องเล็กพูดถูก”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     สองสาวน้อยมองไปที่พวกพี่ๆในเครื่องแบบ ทีกำลังช่วยกันยกถังน้ำใส่น้ำพุร้อนใส่รถทหารของพวกเขากัน

ณ บริเวณหน้าประตูทางเข้าหมู่บ้านเป่าเฉิง

     พวกชาวบ้านที่อยู่ละแวกใกล้เคียงกับหมู่บ้านเป่าเฉิงยังคงไม่ได้ไปไหนกัน ยังคงปักหลักชะเง้อมองดูกันที่หน้าประตูทางเข้าหมู่บ้านเป่าเฉิงแห่งนี้อย่างอยากรู้อยากเห็นกันตลอด

“เอ๊ะ….พวกเราดูสิรถทหารออกมาตั้งหลายคันแน่ะ???”ชาวบ้านที่อื่น

     “ไหนๆ…..!!!”

    “โอ้…!!!จริงด้วย รถบรรทุกของทหารนี่หน่าทำไมถึงขับออกมาจอดหน้าหมู่บ้านเป่าเฉิงตั้งหลายคันล่ะนี่”

     “นั่นน่ะสิ มันเกิดอะไรกันขึ้นอีกเหรอ???”

     “ก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกเราก็อยู่ด้วยกันตรงนี้นี่!!”

     “จริง !!!”

     “โอ้….!!!นั่นๆทหารพวกนั้นร้องเรียกพวกเราใช่หรือเปล่า???”

     “ใช่จริงๆพวกเรา!!!”

    “เอ่อ……นายไปก่อนสิ!!!”

   “ไม่ๆ พวกนายนั่นแหละนำหน้าไปก่อนสิ เห็นบ่นตลอดนี่หน่าว่าอยากรู้ว่าหมู่บ้านเป่าเฉิงเกิดอะไรขึ้นบ้างน่ะ!!!”

   “ก็….!!”

   พวกชาวบ้านจากที่อื่นมาต่างก็เริ่มพากันตื่นตระหนก ตกใจกันบ้างนิดหน่อยที่จู่ๆ พวกทหารก็พากันร้องเรียกพวกเขาเข้าไปหา ทั้งๆที่ว่ามารอกันตั้งแต่เช้ามืดจนถึงบ่ายกันแล้ว ไม่มีชาวบ้านในหมู่บ้านเป่าเฉิงออกมาจากนอกหมู่บ้านสักคน ยิ่งเหล่าพวกทหารของทางเมืองใหญ่นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย พวกเขายิ่งไม่มาวุ่นวายกับพวกชาวบ้านทั่วๆไปอย่างพวกเขาอย่างแน่นอน และใช่ว่าชาวบ้านอยากจะให้พวกทหารมาวุ่นวายด้วยเสียที่ไหนกัน!!!

     “พวกเราเงียบๆกันหน่อยสิ และพากันตั้งใจฟังว่าพวกทหารเขาพูดอะไรกัน”

    “ใช่ๆ พวกเราเงียบก่อน”

    “...............”ด้านนอกเสียงก็เงียบกริบเหมือนไม่มีใครยืนหรือนั่งคอยอะไรอยู่ตรงบริเวณใกล้ประตูหมู่บ้านเป่าเฉิงแม้แต่คนเดียว ทั้งๆที่มีเป็นร่วมร้อยคนที่ยืนมองดูความสนุกสนานกันอยู่

    “ฟังทางนี้นะทุกๆคน เนื่องด้วยผู้บัญชาการทหารสูงสุดของพวกเราที่อยู่ดูแลพื้นที่ของหมู่บ้านเป่าเฉิงแห่งนี้ และหัวหน้าหมู่บ้านเป่าเฉิงกับผู้อาวุโสของพวกเขา ได้ประชุมหารือกันและตกลงกันว่่าให้นำ น้ำพุร้อนเหล่านี้มาแจกจ่ายให้กับพวกคุณทุกๆคนได้อาบ ได้แช่กัน

     ให้ตั้งแถวกันอย่างเรียบร้อยเพื่อมารอรับน้ำพุร้อนกัน หรือว่าจะอาบ จะแช่น้ำพุร้อนกันตรงบริเวณแถวนี้ก็ได้แล้วแต่ใครจะสะดวกแบบไหน แต่ต้องไม่ขวางทางด้านหน้าของประตูหมู่บ้านเป่าเฉิง”ทหารผู้รับหน้าทีดูแลการแจกจ่ายน้ำพุร้อนนี้

    “ห๊าาาาาาาา……..”

    “น้ำพุร้อน…!!!!”

    “พวกเราได้ยินไหม เขาบอกว่าจะแจกน้ำพุร้อนน่ะ!!!”

     “ได้ยินสิ เนี่ยได้ยิน แต่มันเหมือนหูอื้ออึงไปเลย….”

     “น้ำพุร้อนมาจากไหนกัน????”

     “หรือในหมู่บ้านเป่าเฉิงขุดเจอน้ำพุร้อนงั้นเหรอพวกเรา???”

     “แซ่ด……..”เสียงวิจารณ์พูดคุยเริ่มดังกันอีกครั้งเพราะพากันตื่นตกใจที่ได้ยินข่าวนี้กัน

    “อันนี้น่าจะเป็นไปได้สูงนะ เพราะเมื่อตะกี้ทหารยศสูงๆคนนั้นบอกว่านายของเขากับหัวหน้าหมู่บ้านเป่าเฉิงมีการประชุมพูดคุยกันนี่หน่า ต้องใช่แน่ๆเลยน้ำพุร้อนพวกนี้มาจากหมู่บ้านเป่าเฉิงล่ะพวกเรา!!!”

    “โอ้….!!!”

    “หมู่บ้านเป่าเฉิงมีบ่อน้ำพุร้อนจริงๆ ช่างโชคดีอะไรอย่างนี้”

    “นั่นน่ะสิ นี่คงเป็นสาเหตุที่เหล่าทหารจากเมืองใหญ่ เดินทางมุ่งตรงมาที่หมู่บ้านเป่าเฉิงใชไหมพวกเรา???”

    “มันต้องใช่นแน่ๆล่ะ!!”

    “แบบนี้พวกเราก็มีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ใกล้ๆหมู่บ้านกันแล้วสิพวกเรา ไม่ต้องเดินทางออกไปไกลถึงเขตต่างเมืองอื่นกันแล้ว”

     “ใช่ๆ มีบ่อน้ำพุร้อนเขตนอกเมืองแบบนี้ช่างดีจริงๆเลย”

     “ไม่ขอคุยต่อแล้วนะ เดี๋ยวพาพวกเด็กๆไปแช่น้ำพุร้อนกันตอนนี้เลยดีกว่า เพราะหมู่บ้านของผมอยู่ไกลไปหน่อยกว่าจะไปถึงกลัวว่าน้ำพุร้อนจะหายร้อนเสียก่อนน่ะสิ ไปก่อนนะ”

    “จริงด้วย!!! พวกเราก็อาบน้ำพุร้อนตรงนี้กันก็ได้เลยนะ”

    “ไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยนกันนะพวกเรา จะทำอย่างไรกันดีล่ะ”

    “ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก เปียกก็แค่พากันกลับบ้านและรอบหลังก็พากันเอาเสื้อผ้ามาเผื่อเปลี่ยนด้วยเลย แบบนี้พวกเขาจะมาแจกน้ำพุร้อนให้ทุกวันหรือเปล่าล่ะ???

    “คงจะต้องสอบถามพวกทางทหารกันนั่นแหละนะ”

    “แบบนี้พาปู่ย่า ตายาย มาอาบน้ำพุร้อนที่หน้าประตูหมู่บ้านเป่าเฉิงก็ดีนะ”

    “ไปกัน เถอะหมู่บ้านพวกเราอยู่ใกล้แค่นี้เองไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงหมู่บ้านเป่าเฉิงกันแล้ว กลับไปรับคนกันดีกว่านะ”

    “ไปๆ…”

    ชาวบ้านคนอื่นๆแต่ละคนก็พากันไปรวมตัวเพื่อรอรับน้ำพุร้อนกัน และพวกเหล่าทหารเองก็จัดสถานที่ตั้งให้ได้อาบน้ำพุร้อนกันเป็นอย่างดี แยกระหว่างชาย และหญิงให้เรียบร้อยอีกด้วย 

     ส่วนอีกกลุ่มก็พากันแยกย้ายกลับหมู่บ้านของตนเองกัน แต่เฉพาะกลุ่มที่เป็นหมู่บ้านใกล้เคียงมากที่สุดเท่านั้น เพราะจะเสียเวลาการเดินทางไปและกลับนั่นเอง

     ด้วยความที่กลุ่มทหารของเมืองใหญ่เคยรับสถานการณ์หลากหลายรูปแบบจึงไม่เป็นปัญหาในการจัดการความเรียบร้อยให้พวกชาวบ้านสำหรับแจกจ่ายน้ำพุร้อนกัน

 กลับไปทางด้าน ณ หมู่บ้านเป่าเฉิง

     “เดี๋ยวจัดเตรียมก่อกองไฟใหญ่ ไว้ทางด้านหน้าตรงนั้นด้วยนะ”ปู่

     “ครับพ่อ..”พ่อ ลุง ลุง

     “และได้จัดเวรยามกันแล้วใช่ไหมว่าใครจะนอนก่อน หรือนอนหลังน่ะ”ตา

     “เรียบร้อยดีแล้วครับพ่อ”ลุงกัวกัว

     “ดี ดีมาก”ตา

     พวกผู้ชายต่างก็พากันวุ่นวายจัดเตรียมการและสถานที่สำหรับนอนค้างคืนกันที่ด้านนอกนี้กันอย่างเต็มที่ จะมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกแม่ๆ จะนอนค้างคืนด้วย ส่วนมากจะพากันกลับไปนอนพักที่บ้านกันเสียมากกว่าเพราะทางด้านพวกผู้หญิงในหมู่บ้านเป่าเฉิงตอนนี้ก็มีภาระหน้าที่สำหรับการตระเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำอาหารไปขายให้กับคนของทางเมืองใหญ่ที่แคมป์สุสานเก่านั่นเอง

     “ลา…ล่า…ล้า…ลัน….ลัน…ลา…”เสียงฮึมฮัมเพลงจากสองสาวน้อยที่กำลังนอนๆ นั่งๆแช่ในถังไม้อยู่อย่างสบายใจอยู่เลย ไม่ได้สนใจอะไรใดๆทั้งสิ้นในตอนนี้ 

     “ไม่มีบ่อน้ำพุร้อนในตอนนี้ก็ไม่เป็นไร พวกเรามีถังน้ำพุร้อนนั่งๆนอนๆแช่สบายๆเนอะพี่สาวเนอะ”เสี่ยวจื่อน้อย

     “หงึก…หงึก….ใช่ๆน้องเล็ก ถังน้ำพุร้อนแสนสบายๆ”พี่สาวอู๋หมิงจื่อ

     ทางด้านแม่และป้าสะใภ้ที่ท่านกะว่าจะมาดูว่าสองสาวอยากจะเลิกแช่น้ำพุร้อนแล้วหรือยังก็ได้ยินคำพูดคุยสองพี่น้องพอดิบพอดีเลย

     “อิ….อิ……”แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสองคน

     “เห็นไหมเล่าเสี่ยวจื่อน้อยเหมาะจริงๆกับเป็นลูกน้องสะใภ้น่ะว่าไหม???”ป้าถัวผัน

     “เข้าใจพูดเสียจริงๆ ถังน้ำพุร้อน มันก็ถูกต้องตามเจ้าตัวเล็กว่านั่นแหละนะ ก็นั่งๆนอนอๆแช่ในถังนี่หน่าว่าไหมพวกเรา”ป้าเทียนหลันเซ่อ

    “ใช่ค่ะ”แม่ ป้าถัวผัน

    “ฮ่า….ฮ่า….”แม่ ป้าสะใภ้ทั้งสอง

     “สองสาวน้อยของพวกเราท่าทางจะไม่ยอมลุกจาก ถังน้ำพุร้อนของพวกเขาแบบง่ายๆเสียแล้วสิคะ”แม่    

     “ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้สองสาวน้อยนั่งๆนอนๆแช่ในถังน้ำพุร้อนของพวกเขาไปก่อนก็แล้วกันนะ”ป้าถัวผัน

    “ไว้สักพักค่อยพาขึ้นจากถังน้ำพุร้อนของพวกเขา”ป้าเทียนหลันเซ่อ

    “งั้นพวกเรากลับไปทางที่เดิมกันดีกว่าค่ะพี่สะใภ้”แม่

    “ไปๆ”ป้าสะใภ้ทั้งสอง

     แม่และป้าสะใภ้ทั้งสองคน ก็พากันเดินย้อนกลับไปรวมกลุ่มกับพวกเพื่อนๆของพวกท่านเช่นเดิม ปล่อยให้สองสาวน้อยนอนๆ นั่งๆแช่ในถังน้ำพุร้อนของพวกเขาอย่างสบายใจไปก่อน   

*********

     หวังว่าชาวบ้านคนอื่นๆคงจะได้ประโยชน์จากการใช้สอยบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้ด้วยเช่นเดียวกันกับคนในหมู่บ้านเป่าเฉิง