ตอนที่ยี่สิบเจ็ด Familiar อสูรรับใช้ของนายบาบาเรี่ยน
คุณเวเนียร์คาบไปป์และพร้อมกับลูบคางกล่าวอย่างครุ่นคิดว่า
“ทั้งที่เ้าได้รับพรและพลังจากเทพเ้าขนาดนี้เ้ายังไม่ค่อยเคารพต่อเทพเ้าหรือนี่?”
ผมพยักหน้า
“ครอมและปีศาจของเขาเกลียดคนที่เรียกร้องหาเขาที่สุดตำนานของเรากล่าวว่าครอมได้เป่าพลังที่จะสังหารและเอาชีวิตรอดสู่ท้องของไคมีเรี่ยนทุกคนเมื่อยามเราอยู่ในครรภ์และครอมจะไม่ให้อะไรต่อเรานอกจากนั้นอีกมนุษย์ไม่สามารถขอจากเทพเ้าได้มากกว่านั้น”
ผมกล่าวตอบตาม ประวัติ Lore ของครอมและชาวไคมีเรี่ยน
“ฮืมเทพเ้าก็การเรียกร้องต่อสาวกที่แตกต่างไปล่ะนะ”
คุณเวเนียร์พยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจมากนัก
การที่อยู่ในโลกที่มีเทพเ้าตัวเป็ๆและสามารถมอบพลังให้กับสาวกและแสดง
ปาฏิหาริย์ Miracle
ที่ขอบเขตเวทย์ของจอมเวทย์ธรรมดาไม่สามารถทำได้
ก็ทำให้แต่ละคนค่อนข้างจะยอมรับเื่ศาสนาของคนอื่นได้ดีพอสมควรแม้แต่ศาสนาที่เป็ศัตรูกันทางเทคนิค ทุกอย่างยังสามารถคุยกันได้หากผลประโยชน์ลงตัว
เพื่ออธิบายว่าทำไมอัศวินผู้พิทักษ์คุณธรรมถึงมารวมปาร์ตี้เดียวกับเนโครแมนเชอร์ได้นั่นเอง
สัญชาตญาณ Instinct ของผมบอกว่าคุณเวเนียร์ท่าทางจะตรวจจับผมเป็การลับด้วยเวทย์พอสมควรนั่นล่ะ
แต่ไคมีเรี่ยนสร้างมาให้แข็งแกร่งอยู่แล้วว่ากระทั่งเทพเ้าของตนเองยังไม่สนใจไยดีเรา..ทำไมเราต้องหวาดกลัวเทพเ้าของคนอื่นด้วย?
เรียกว่าครอมคือเทพเ้าที่เหมาะที่สุดสำหรับคนที่ไม่้าเคารพเทพเ้าแต่ไม่อยากเป็เอทิสม์
ครอมให้ชีวิตกับกำลังแก่คุณแล้วที่เหลือไปหาเอาเองจากโลกใบนี้
Crom Care Not
ครอมไม่สนใจ
แต่เทพเ้าอื่นๆดันสนใจ...
ฟุ่บ
ซันแฟงก์มีััที่อบอุ่นและเรืองแสงขึ้นมาเล็กน้อย
“ท่าทางซันแฟงก์จะถูกใจเ้ามากนะนี่อย่าทำให้เสียชื่อซันแฟงก์เด็ดขาด”
คุณเวเนียร์กล่าวเตือนอย่างจริงจัง
ผมพยักหน้ารับ
ผมชูซันแฟงก์สูงขึ้น
และเอามือของผมัักับดาบอย่างแรงจนเืไหลออกมา
Bound Familiar ผูกพันอสูรรับใช้
เืของผมไหลเข้าไปในดาบเท่านี้เฮลิเอลก็จะกลายเป็ อสูรรับใช้ familiar ของผม
อย่างที่กล่าว
Action Economy เศรษฐศาสตร์การกระทำ
คือสิ่งที่ทำให้นำไปสู่ชัยชนะ
ตัวผมที่มีเฮลิเอลคอยใช้เวทย์หรือแม้แต่แค่ใช้ไอเท็มอยู่ข้างๆนั้นแข็งแกร่งกว่าตัวผมที่ต้องใช้ไอเท็มหรือเวทย์ด้วยตนเองมากมายนัก
ผมรู้สึกดีใจมากที่ผมแข็งแกร่งมากกว่าเดิมขึ้นหลายเท่า!!!
และที่สำคัญ ต่อให้ดาบซันแฟงก์พังไปตราบใดที่ผมยังอยู่ เฮลิเอลก็เสกซันแฟงก์จำลองขึ้นมาได้อีกนั่นล่ะแม้จะชั่วคราวก็ตาม
นี่คือความโกงของิญญาระดับเทพ
อาวุธที่เสกแม้อยู่ได้ชั่วคราวและไม่สามารถสู้กับอาวุธที่ดีที่สุดได้
แต่จะมีใครสักกี่คนที่จะได้อาวุธที่ดีที่สุดมากัน?
การได้คนที่สามารถเสกอาวุธเวทย์ขึ้นมาได้แม้เพียงชั่วคราวน่ะ
ก็ถือว่าคุ้มค่ามากที่สุดแล้ว
อย่างที่ Hunter X Hunter ว่าไว้เสกอาวุธมาเองจะสะดวกมากกว่าในการต่อสู้
“จะ-เ้าทำสัญญาอสูรรับใช้กับเทพเ้าได้?เ้าเป็ใครกันแน่?”
แม้แต่คนที่ใจเย็นมาตลอดอย่างคุณเวเนียร์กลับใกับไอ้คาถากระจอกกระจอกขนาดพ่อมดwizard ที่พึ่งจบจากโรงเรียนเวทย์ก็ใช้เป็นี่มันน่าขายหน้าจริงๆ