สัตย์สาบานแห่งดวงดาว

ยูรันมองทารกซึ่งกำลังนอนสบายอยู่ในอ้อมกอดของหลิงเยวี่ย ก่อนเอ่ยเตือน

“เฮ้ ทำงานก่อน”

“สรุปแล้วครรภ์แห่งดวงดาวนี่เป็นอย่างไร ลองว่ามาสิว่าจะตรงกับที่ข้าคิดเอาไว้หรือไม่”

ทารกเหลือบมองครรภ์ภายในดาราจักรของหนานอวี้อีกครั้ง

“บู้!”

หนานอวี้รีบหันมาถาม

“ศิษย์น้อง มันว่าอย่างไร?”

“อืม...มันบอกว่าครรภ์นี่กินได้ แต่มีพลังงานน้อยไปหน่อย”

“...”

ทุกคนหันไปมองทารกพร้อมกัน ที่แท้มันตรวจดูสิ่งตรงหน้าในฐานะอาหารหรอกหรือ?

ยูรันกล่าวต่อโดยไม่สนใจปฏิกิริยาของคนอื่น

“นอกจากนี้มันยังบอกว่า ก่อนตัวอ่อนจะถือกำเนิด หากนำสายเลือดของผู้มีกายาพิเศษใส่เข้าไป แล้วปล่อยให้หลอมรวมกับสายเลือดฟีนิกซ์ของท่าน สายเลือดทั้งสองจะรวมเข้ากับกายาและยกระดับไปพร้อมกัน”

เขาลูบคางอย่างครุ่นคิด

“อืม น่าสนใจ...”

“แทนที่สายเลือดทั้งสองจะขัดแย้งกันจนทำให้อ่อนแอลง กลับสามารถหลอมรวมและยกระดับซึ่งกันและกันได้”

ดวงตาของยูรันเริ่มเปล่งประกายด้วยความสนใจ

“หมายความว่า หากหาสายเลือดจากกายาธาตุไฟโง่ ๆ มาสักอย่าง แล้วนำมาหลอมรวมกับสายเลือดฟีนิกซ์...”

“สุดท้ายอาจถือกำเนิดเป็นกายาเทพวิหคเพลิงดาราสวรรค์ หรือกายารูปแบบอื่นซึ่งอยู่ในระดับใกล้เคียงกันก็ได้”

“น่าสนใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าสนใจ”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนนึกถึงข้อสงสัยอีกอย่าง

“แต่หากจุติกลายเป็นเทพเจ้าแล้ว กายาพิเศษก็จะถูกยกระดับให้กลายเป็นกายาที่แข็งแกร่งที่สุดในสายนั้นอยู่แล้วมิใช่หรือ?”

“บู้!”

ยูรันพยักหน้า

“โอเค แสดงว่าข้าเข้าใจถูกแล้ว”

“ไม่ว่าจะใช้กายาใดเป็นจุดเริ่มต้น เมื่อเดินไปถึงปลายทาง มันก็จะวิวัฒนาการจนกลายเป็นกายาระดับสูงสุดของสายนั้นอยู่ดี”

เขาหันกลับไปทางหนานอวี้

“เอาตามนี้แหละศิษย์พี่”

“ตอนนี้ท่านต้องประคองครรภ์แห่งดวงดาวเอาไว้ก่อน อย่าปล่อยให้ตัวอ่อนถือกำเนิดขึ้นมาจนกว่าพวกเราจะหาสายเลือดกายาพิเศษที่เหมาะสมได้”

“อาจลำบากอยู่บ้าง เพราะท่านต้องคอยตรวจสอบมันตลอดเวลา”

หนานอวี้พยักหน้าอย่างจริงจัง

“เข้าใจแล้ว ข้าจะไม่ปล่อยให้ตัวอ่อนถือกำเนิดก่อนพวกเราจะเตรียมทุกอย่างพร้อม”

“อืม เช่นนั้นก็ดี”

ยูรันตบมือเบา ๆ ก่อนหันไปหาหลานชิงอวี้

“เอาละ ต่อไปก็ถึงตาของชิงอวี้แล้ว เปลี่ยนวิถีกันเถอะ”

หลานชิงอวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนดวงตาจะเปล่งประกายขึ้นมาทันที

“ตอนนี้เลยหรือเจ้าคะ?”

“อืม ตอนนี้ยังเช้าอยู่ หากไม่มีปัญหาอะไร กว่าจะแลกเปลี่ยนตบะเสร็จก็น่าจะเที่ยงพอดี”

ยูรันหันไปทางไป๋หลิง

“หลิงเอ๋อร์ เปิดดาราจักรของเจ้าด้วย”

“ครั้งก่อนข้าต้องเสียเวลาค้นหาระบบดาวที่เหมาะสมภายในดาราจักรของตนเองอยู่นาน รอบนี้ลองใช้ดาราจักรทั้งสามแห่งพร้อมกันดู บางทีอาจหาได้รวดเร็วขึ้น”

เขาชี้ไปทางหนานอวี้

“ตบะของเจ้ากับศิษย์พี่สามสูงกว่าข้า ระบบดาวซึ่งถือกำเนิดขึ้นภายในดาราจักรของพวกเจ้าน่าจะพัฒนาไปไกลกว่าและมีโครงสร้างสมบูรณ์กว่า”

“เดี๋ยวให้ทารกช่วยค้นหาอีกแรง น่าจะเจอระบบที่เหมาะสำหรับจำลองสุริยุปราคาได้ไม่ยาก”

ไป๋หลิงพยักหน้า

“ได้”

“เย้!”

หลานชิงอวี้ชูกำปั้นขึ้นด้วยความดีใจ ในที่สุดก็ถึงคราวของนางเสียที

ยูรันลุกขึ้น ก่อนสะบัดมือวางค่ายกลหลายชั้นปกคลุมไปทั่วทุกที่

อักขระจำนวนมากแทรกซึมลงไปตามพื้น ผนัง เสา และโครงสร้างของตำหนัก เสริมความแข็งแกร่งให้อาคารทั้งหลัง พร้อมสร้างม่านพลังสำหรับกักเก็บแรงระเบิดไม่ให้กระจายออกไปภายนอก

“ครั้งก่อนข้าไม่รู้ว่าจะเกิดระเบิด จึงไม่ได้เตรียมการเอาไว้”

“คราวนี้ต่อให้เกิดขึ้นอีก อย่างน้อยตำหนักก็คงไม่สั่นไปทั้งหลัง”

ทุกคนแยกย้ายไปยืนรอบค่ายกล ก่อนตั้งใจเฝ้ามองพิธีอย่างใจจดใจจ่อ

โดยเฉพาะวิธีที่ยูรันใช้ควบคุมพลังระหว่างการแลกเปลี่ยนตบะ หากพวกเขาสามารถจดจำและเรียนรู้เอาไว้ได้ ภายหน้าก็จะช่วยแบ่งเบาภาระของยูรันลงได้มาก ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้เขารับมือทุกอย่างเพียงลำพังอีกต่อไป

หลังจากทุกคนเตรียมตัวเรียบร้อย พิธีเปลี่ยนวิถีของหลานชิงอวี้ก็เริ่มต้นขึ้น

ยูรัน ไป๋หลิง และหนานอวี้สำแดงดาราจักรของตนเองออกมาพร้อมกัน ก่อนปล่อยให้ทารกดาราสวรรค์เดินทางเข้าไปค้นหาระบบดาวซึ่งเหมาะสม

ครั้งนี้ทุกอย่างรวดเร็วกว่าครั้งก่อนมาก

ดาราจักรของไป๋หลิงกับหนานอวี้เกิดจากตบะระดับก่อแกนเอกภพขั้นกลาง ระบบดาวภายในจึงมีจำนวนมากกว่าและพัฒนาไปไกลกว่าดาราจักรของยูรันอย่างเห็นได้ชัด

ใช้เวลาไม่นาน ทารกก็พบระบบดาวที่สมบูรณ์สามแห่ง

แต่ละแห่งมีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ซึ่งมีชั้นบรรยากาศเหมาะสม ตำแหน่งวงโคจรเองก็สามารถจำลองสุริยุปราคาได้โดยไม่ต้องดัดแปลงมากนัก

ยูรันจึงดึงภาพจากระบบดาวทั้งสามออกมา ก่อนจัดวางเอาไว้รอบตัวหลานชิงอวี้เป็นรูปสามเหลี่ยม

สุริยุปราคาสามวงปรากฏขึ้นจากสามมุมมอง

แสงสว่างกับความมืดจากทั้งสามทิศซ้อนทับกันตรงตำแหน่งหัวใจของหลานชิงอวี้อย่างพอดิบพอดี ก่อนก่อตัวเป็นสะพานเชื่อมระหว่างวิถีเดิมกับเส้นทางดารา

“เริ่มได้”

หลานชิงอวี้หลับตาลง ก่อนทำตามคำชี้แนะของยูรันทีละขั้น

นางเริ่มสลายพลังปราณภายในตันเถียนอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเคลื่อนย้ายพลังทั้งหมดไปยังพื้นที่ว่างเปล่าซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นภายในหัวใจ

สุริยุปราคาทั้งสามวงเริ่มหมุนเวียน

พลังจากวิถีเดิมถูกดึงออกจากตันเถียน ผ่านการกลั่นกรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนเปลี่ยนสภาพกลายเป็นละอองฝุ่นและหมอกควันซึ่งลอยกระจายอยู่ภายในความว่างเปล่า

ระเบิดขนาดเล็กเริ่มเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ตูม!

ตูม!

ตูม!

ทุกครั้งที่แรงระเบิดแผ่กระจาย พื้นที่ภายในหัวใจของหลานชิงอวี้ก็ขยายใหญ่ขึ้น ขณะที่ละอองดาวจำนวนมากค่อย ๆ ถือกำเนิดและรวมตัวกันหนาแน่นกว่าเดิม

ยูรันคอยควบคุมเสถียรภาพของดาราจักรอยู่ด้านนอก

ไป๋หลิงกับหนานอวี้เองก็ตั้งใจสังเกตทุกขั้นตอน โดยเฉพาะจังหวะซึ่งยูรันแบ่งพลัง ควบคุมการระเบิด และประคองพื้นที่ภายในหัวใจไม่ให้พังทลาย

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

เมื่อตบะเดิมส่วนสุดท้ายถูกเปลี่ยนเป็นพลังของเส้นทางดารา ดาราจักรแรกกำเนิดภายในหัวใจของหลานชิงอวี้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ตูมมมม!

แรงระเบิดพุ่งออกจากร่างของนาง แต่คราวนี้กลับไม่รุนแรงเท่าการเปลี่ยนวิถีของไป๋หลิงกับหนานอวี้

นอกจากคราวนี้จะมีผู้เปลี่ยนวิถีเพียงคนเดียวแล้ว ตบะเดิมของหลานชิงอวี้ยังอยู่ต่ำกว่าขอบเขตสร้างรากฐาน พลังซึ่งต้องแลกเปลี่ยนจึงมีปริมาณไม่มากนัก

เมื่อทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบ หลานชิงอวี้จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ภายในหัวใจของนางปรากฏห้วงอวกาศกว้างใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยละอองดาวและหมอกควันส่องประกาย แม้ยังไม่มีดาวหรือวงโคจรถือกำเนิดขึ้น แต่ความหนาแน่นของพลังกลับสูงกว่าผู้เริ่มต้นทั่วไปอย่างชัดเจน

หลานชิงอวี้เปลี่ยนวิถีสำเร็จ และก้าวเข้าสู่ขอบเขต

หลอมรวมละอองดาวขั้นสูง

ยูรันเหลือบมองแสงอาทิตย์ด้านนอก ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ

“อืม เสร็จก่อนเที่ยงพอดี”

เขาหันกลับมาหาหลานชิงอวี้

“ยินดีด้วยนะชิงอวี้”

“เดี๋ยวข้าจะออกไปตรวจงานส่วนอื่นต่อ พวกแกสองตัวเตรียมวัตถุดิบเอาไว้ให้เรียบร้อย ไว้ข้ากลับมาค่อยช่วยกันทำอาหารกลางวัน”

เฮยหลงกับเยว่หลินยังไม่ทันรับคำ ร่างของยูรันก็หายวับไปจากห้องเสียแล้ว

“...”

หลานชิงอวี้ไม่สนใจว่าศิษย์พี่จากไปแล้ว นางรีบหลับตาสัมผัสพลังภายในหัวใจ ก่อนสำแดงดาราจักรแรกกำเนิดของตนเองออกมากลางห้อง

ห้วงอวกาศขนาดเล็กซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นและหมอกดาราปรากฏขึ้นตรงหน้า แสงจากละอองดาวส่องประกายระยิบระยับราวกับมหาสมุทรแห่งดวงดาว แม้ยังไม่มีสิ่งใดเป็นรูปร่างชัดเจน แต่กลับงดงามจนยากจะละสายตา

ดวงตาของหลานชิงอวี้เปล่งประกายเจิดจ้า

“โคตรสวย...”

นางหมุนภาพดาราจักรไปมา ก่อนขยายดูละอองดาวแต่ละบริเวณด้วยความตื่นเต้น

“ข้านอนดูทั้งวันยังได้เลย!”

ไป๋หลิงกับหนานอวี้มองท่าทางเห่อพลังใหม่ของนาง ก่อนนึกถึงสภาพของตนเองในวันแรกขึ้นมาแล้วไม่คิดกล่าวล้อเลียน

ส่วนหลิงเยวี่ยยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

นางเผลอยกมือขึ้นมากัดปลายเล็บ ดวงตาจับจ้องดาราจักรของลูกศิษย์โดยไม่ยอมละไปไหน

[แม้แต่ชิงอวี้ก็เปลี่ยนวิถีสำเร็จแล้ว...]

[แต่ข้าซึ่งเป็นอาจารย์กลับยังใช้ก้าวพริบตาไม่ได้ด้วยซ้ำ!]

ทางด้านเฮยหลงกับเยว่หลินเองก็จ้องดาราจักรตรงหน้าด้วยความอิจฉาจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

[หากตบะต่ำกว่านี้ พวกเราก็คงได้เปลี่ยนวิถีไปแล้วเช่นกัน!]