“งั้นก็จงรู้ไว้ซะว่าที่เ้ารอดมาได้ก็เพราะพลังเวทย์ของข้า”
“เ้ามนุษย์!” เป็แค่เพียงมนุษย์อันต่ำต้อยและเด็กน้อยไม่รู้โลกแท้ๆ แต่กลับ... แต่กลับช่างกล้านัก เมื่ออยู่ต่อหน้าัผู้สูงส่งยิ่งใหญ่เช่นนี้ที่เป็ถึงตำนานในตำนานผู้ครองผืนนภาแห่งนี้แท้ๆ แต่เ้าเด็กนี้มัน... ไม่รู้จักประมาณตนเลยเสียจริงถึงมันจะเพิ่งฟักตัวออกมาในระดับที่ต่ำกว่าัทั่วไปซึ่งเกิดจากความผิดพลาดอะไรบางอย่างแต่มันก็มีพลังอยู่ถึงในระดับขาวขั้นต่ำั้แ่แรกฟักเชียวนะเพียงแค่เด็กน้อยเพิ่งเกิดเช่นนี้... แค่ดีดทีเดียวก็ปลิวแล้ว
ในสายตาของมีคาเอลมันค่อนข้างที่จะเชื่อได้ยากแต่ก็ใช่ว่าจะไม่น่าเชื่อเพราะเขาเองก็ไม่เคยเห็นัตัวเป็ๆ เลยสักครั้ง ในความคิดนั้นตอนนี้เขาได้มาอยู่ต่อหน้าัแล้วงั้นหรือ ัที่ว่ากันว่าเป็สัตว์อสูรผู้ส่งสูงและยิ่งใหญ่เหนือกว่าเหล่าใด ัที่ขนาดปู่ของเขาเองที่มีอายุมายืนยาวยังมิเคยมันกับตาเลยสักครั้ง ัจริงๆ หรือนี้... ท่านพ่อสอนไว้เสมอว่าอย่าเชื่ออะไรง่ายๆ มิเช่นนั้นอันตรายอาจถึงชีวิตได้ต้องรู้คิดพินิจพิเคราะห์ให้พบความแน่ชัดความจริงเสียก่อนค่อยเชื่ออย่างสนิทใจ หากเป็เช่นนั้นข้าก็ฝากใจเชื่อไว้ครึ่งหนึ่งและเชื่อน้อยครึ่งหนึ่งก็แล้วกัน แต่หากนับความยิ่งใหญ่แล้วหากเป็จริง ‘ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภา’ มัน.... มีชนชั้นสูงก็ยังมีชนชั้นสูงในชนชั้นสูงนั้นอีก เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้า เหนือัก็ยังมีัที่เหนือกว่าอย่างไรเล่า
แต่ว่าถึงจะเป็ังั้นรึ... แล้วอย่างไรเล่าเพราะแท้แล้วอย่างไรซะที่เ้าฟักตัวออกมาก็เพราะพลังเวทย์ของข้า
“เ้ามันหน้าไม่อายเ้าหัวขโมยมาขโมยพลังของข้าไปแปรธาตุของตนเอง!”
ัน้อยสีฟ้าตรงหน้าเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจเมื่อรับรู้ถึงสิ่งที่มีคาเอลคิด อันว่าหากใน่ที่เวลาที่จิติญญากำลังทำการเลื่อนระดับนั้นปัจจัยตัวช่วยในการเลื่อนระดับก็มีหลายอย่าง เช่น พลังธรรมชาติที่ยิ่งอัดแน่นบริสุทธิ์ยิ่งดีที่จิติญญาก่อกำเนิดของมีคาเอลดูดซับไปเองก็เช่นเดียวกันหากแต่ว่าดูดซับแต่ไม่แปรให้หมุนวนเข้ากับจิติญญาของตนเองเพื่อแปลงธาตุ และอีกด้วยความที่มีคาเอลยังเด็กจนเกินไปในวัยนี้จึงไม่สามารถควบคุมและเข้าใจกระบวนการนี้ของจิติญญาก่อกำเนิด ยิ่งพลังธรรมชาติบริสุทธิ์นั้นมากจนเกินไปก็อาจทำให้ดวงจิตนั้นปริและแตกสลายมีอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ แต่โชคก็ยังดีอยู่ที่มีวัตถุบางอย่างหรือก็คือไข่ัใบนั้นอย่างไรเล่าที่หล่นลงมาจากฟากฟ้ามาที่ตัวมีคาเอลอย่างพอดีนั่นแลเต็มไปด้วยพลังธาตุที่แข็งแกร่งและดีมากที่ธาตุเดียวกัน จิติญญาของมีคาเอลจึงทำการดูดซับพลังธาตุนั้นเข้ามาสร้างความสมดุลหมุนวนกับพลังธรรมชาติและทำการก่อกำเนิดได้อย่างสำเร็จ
“แต่ตัวเ้าก็้าพลังธรรมชาติที่ข้าดูดซับมาและแปรไปเป็ของตนเองเช่นกันไม่ใช่รึ” เป็อย่างที่มีคาเอลเอ่ย นี่ก็ไม่ใช่ประโยชน์แต่ฝ่ายเดียวขอบมีคาเอลไปเลยเมื่อไข่ัใบนั้นก็้าพลังธรรมชาติเช่นเดียวกันในการทำการฟักตัวจึงทำการดูดซับพลังธรรมชาติที่เกินจากตัวมีคาเอลถือว่าเป็การแลกเปลี่ยนกันที่สมดุลแล้ว และความสมดุลความแข็งแกร่งของพลังธาตุเดียวกันทั้งสองระหว่างแลกเปลี่ยนหมุนวนธาตุของทั้งสองนั้นก็ทำให้เกิดอะไรบางอย่างขึ้น....
“เ้าต่างหากที่มันช่างหน้าไม่อายจริงๆ กล้าแอบอ้างตนเป็ถึงัเลยงั้นรึ เวลาัมันฟักก็ต้องออกมาอย่างน่าเกรงขามไม่ใช่รึ ไม่ใช่เป็อสรพิษตัวน้อยๆ อย่างเช่นเ้า”
มีคาเอลเอ่ยออกมาตามประสาเด็กไม่ประสาสิ่งที่เขาคิดคือหากเป็ัก็ต้องออกมาอย่างยิ่งใหญ่กว่านี้สิไม่ใช่ออกมาเป็เพียงอสรพิษหน้าตาแปลกๆ เช่นนี้หรือก็อาจจะเสียงร้องแรกโลกที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วปฐีให้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ นั้นสิมีคาเอลอย่างไรเสียก็ยังเด็กนักที่ไม่รู้เลยว่ารูปลักษณ์ที่แปลกออกไปนี้เกิดจากอะไรหรือสัตว์อสูรที่รูปลักษณ์แปลกๆ นั้นอาจจะเป็สัตว์อสูรที่ไม่เคยปรากฏเลยก็ว่าได้ อย่างเช่น.... ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภา ผู้พลังธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งไม่พอยังพลังแห่งผืนนภานี้ ด้วยเป็สิ่งที่เรียกว่าความสูงส่งยิ่งใหญ่ที่ไม่มีอยู่จริงเพราะไม่มีใครเคยพบเห็นอย่างไรเล่า แต่ตอนนี้มันมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ามีคาเอลแล้ว
แต่เด็กน้อยอย่างมีคาเอลนั้นหารู้และสนใจเชื่อเื่แท้จริงไม่ สนใจและตัดสินจากเพียงรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นไม่สามารถมองเห็นถึงระดับพลังของสัตว์อสูรได้หากเขารู้ว่าสัตว์อสูรตรงหน้านั้นนอกจากจะฟักตัวออกมาแล้วมีสติปัญญาเลยแต่ยังมีระดับถึงระดับขาวขั้นต่ำทีเดียวซึ่งไม่มีสัตว์อสูรสายพันธุ์ใดๆ แน่ที่จะยิ่งใหญ่เช่นนี้นอกจากนั้นแม้ไร้เสียงร้องแรกโลกแต่พลังไอเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วปฐีดั่งเ้าผืนนภาก็ทำให้เหล่าสัตว์อสูรในละแวกนั้นคลั่งกู่ร้องตามรับรู้และรู้สึกหวั่นเกรงกลัวคล้ายการเกิดหรือการตื่นขึ้นของผู้ปกครองพื้นนภา รวมถึงแม้แต่เหล่าผู้เก่งกาจทั้งหลายออกตามหาเพื่อแย่งชิงมาเป็สัตว์อสูรในพันธะสัญญา แต่ก็ใช่ว่าจะเป็เื่ง่ายยิ่งสูงส่งพลังอำนาจมากยิ่งใหญ่ก็ยิ่งยากแต่มันก็คุ้มค่าแน่นอนกำลังพลจึงเป็สิ่งสำคัญศึกแย่งชิงจึงอาจเกิดขึ้น บ่งบอกแล้วว่านี่คือความจริงและความยิ่งใหญ่อย่างคาดไม่ถึง
แต่.... มีคาเอลไม่รู้!
“ก็เพราะเ้านั่นแหละเ้าเด็กหัวขโมย”
“เ้าเด็กที่ริอาจเป็หัวขโมยแต่น้อย มาขโมยเก็บกักพลังเวทย์ของข้าไป หากพลังของข้ารวมกับพลังธรรมชาติบริสุทธิ์ที่ดูดซับมาได้ มีหรือข้าจะเป็แบบนี้” ถึงัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาจะเอ่ยออกไปเช่นนั้นแต่ก็ใช่ว่าจะเป็ความจริงไปทั้งหมด มันเองก็ยังไม่แน่ใจไม่เข้าใจเช่นกันว่ามันมาฟักตัว ณ ที่แห่งนี้ได้ยังไง หากจะว่าพลังธรรมชาติที่มันอยู่ก็มีมากกว่าและบริสุทธิ์มากกว่าที่แห่งนี้ด้วยซ้ำ ในขณะที่ยังไม่ฟักตัวมันก็รู้สึกถึงแกนพลังธาตุที่แข็งแกร่งกว่าอีกด้วยและเหมือนมีอะไรบางอย่างเรียกและดึงดูดมันมาที่นี้ที่มีเด็กชายน้อยเส้นผมและดวงตาสีรัตติกาลดุจดั่งความมืดสนิทรัตติกาลนี้
“หากเป็เช่นนั้นข้าก็ตายกันพอดีนะสิ” หากว่าโชคไม่ช่วยมีคาเอลมีไข่ใบนั้นตกลงมาจากฟากฟ้าพอดีให้เ้าจิติญญาจะกละตะกลามของเขาดูดซับพลังธาตุเหมันต์ปานนี้เขาก็คงจะตกตายั้แ่เพิ่งก่อกำเนิดจิติญญาแล้วกระมัง สำหรับแล้วมีคาเอลแล้วั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เช่นกันที่ตนนั้นได้เสวนากับเ้าสัตว์อสูรัน้อยสีฟ้าใสตรงหน้านี้อย่างคนพูดจาวาความมากมายทั้งๆ ที่ตนนั้นเป็คนไม่ค่อยพูดค่อยจาแท้ๆ
“ก็เื่ของเ้า” ัน้อยสีฟ้าใสเอ่ยออกมาอย่างไม่ใส่ใจอะไรนักคล้ายเป็เพียงชีวิตมดปลวกแต่นั่นก็จริงเพราะแท้จริงแล้วหากจะว่าไปเผ่ามนุษย์ก็เป็เพียงเผ่าพันธุ์อันต่ำต้อยยิ่งนักเมื่อเทียบกับตัวตนอันสูงส่งของมันและเผ่าพันธุ์ใดๆ ก็ต่ำต้อยกว่าทั้งนั้น
“งั้นมันก็เื่ของข้า” มีคาเอลเองก็ใช่ว่าจำเป็ที่ต้องเกรงกลัวต่อสัตว์อสูรนี้แม้ว่าตนควรจะเกรงกลัวต่อสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าตรงหน้านี้ก็ตาม แม้จะไม่เข้าใจเลยแต่เขาเพียงทำความรู้สึกเท่านั้นความรู้สึกบอกว่าไม่กลัวก็ไม่กลัว และมีคาเอลก็กำลังจะรู้ต่อไปนี้ล่ะ เพราะ.... เขายังเด็กจึงไม่รู้เลยว่าขณะที่กำลังเลื่อนระดับพลังระหว่างทำการแลกเปลี่ยนหมุนวนธาตุนั้นตนได้ทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรัวารเหมันต์แห่งผืนนภาตรงหน้านี้แล้ว!
“เ้ามนุษย์!!!!!”
“เ้ากล้าดียังไง! กล้าดียังไงที่มาทำพันธะสัญญาน่ารังเกียจนั้นกับข้า!”
เสียงร้องว่ากล่าวที่แผดดังพร้อมกับไอเย็นเวทย์ที่แผ่กระจายซ่านออกมาด้วยแรงอารมณ์ของัน้อยสีฟ้าใสตรงหน้าที่แทบจะแช่เย็นแข็งทุกสิ่งอย่างแม้มันจะเป็ไม่ผลกับมีคาเอลโดยที่ไม่ทราบสาเหตุเช่นกันแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับการบ่งบอกจุดตำแหน่งที่ตนอยู่เหล่าสัตว์อสูรที่มีความแข็งแกร่งอยู่บ้างที่้าต่อกรเพื่อแย่งชิงแก่นจิติญญาชนชั้นสูงก็ยังมีและเหล่าขุมอำนาจผู้แข็งแกร่งทั้งหลายที่้าตัวมันจึงจับััเพื่อตรงมาทีู่เาแอลฟ์กันอย่างทันที สัตว์อสูรชนชั้นสูงไม่พอยังเป็ธาตุเหมันต์ซึ่งเป็ธาตุพิเศษอีกด้วยหายากในหายากมีหรือที่เหล่าผู้ละโมบโลภมากทั้งหลายจะไม่มาทำการแย่ง่ชิงเพื่อเป็ของตนเอง
“พันธะสัญญา?”
“พันธะสัญญาอะไรกัน” มีคาเอลไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพันธะสัญญานี่ลึกซึ้งแล้วคืออะไร ทำอย่างไร จะว่าตนนั้นก้าวหน้ามากกว่าวัยเดียวกันถึงระกับก่อกำเนิดจิติญญาแล้วและเป็อัจฉริยะแล้วอย่างแท้จริงนั้นก็ได้อยู่แต่การทำพันธะสัญญาอะไรนั้นที่สัตว์อสูรชั้นสูงตรงหน้านี้กล่าวว่าตนมานั้นก็หาใช่เื่จริงหรือเื่ที่เป็ไปได้ไม่
แต่ในความเป็จริงนั้นก็คือความเป็จริงระหว่างมีคาเอลและัวารีเหมันต์แห่งผืนนภานี้ได้ถูกผูกกันด้วยพันธะสัญญาแล้ว และเนื่องจากการทำพันธะสัญญานี้ทำให้ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภานั้นถึงได้สามารถล่วงรู้ความคิดอ่านของผู้ที่เปรียบเสมือนนายตนอย่างไรเล่า
“เป็ความจริงอย่างนั้นรึ” ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาไม่เคยคิดเลยว่าตนนั้นจะตกอยู่ในพันธะสัญญาเป็สัตว์อสูรของผู้ใด ตัวตนสัตว์อสูรในตำนานของตำนานที่สูงส่งเช่นมันสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่ไม่มีทางก้มหัวให้ผู้ใดและไม่มีทางพ่ายแพ้ เหตุใดถึงเป็เช่นนี้...
หลายอย่างที่มันไม่อาจเข้าใจได้เลยทั้งที่มันมาปรากฏตัวอยู่ ณ ที่แห่งนี้ต่อหน้าเด็กน้อยผู้นี้ที่ว่าคล้ายจะเป็อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งแน่ๆ ในกาลหน้า การรับรู้สึกถึงแกนพลังธาตุที่แข็งแกร่งกว่าและไหนเลยจะการแลกเปลี่ยนระหว่างกันนั้น
“นี่มัน....”
519
