ในสถานที่แห่งหนึ่งทางตอนเหนือของเมืองไทย ที่ที่ซึ่งเต็มไปด้วยูเาสูงตระหง่าน ทอดยาวสลับซับซ้อนเรียงกันไปมา แสงสีทองระเรื่ออันอบอุ่นเริ่มส่องสว่างขับไล่ความมืดมิดในยามย่ำคืนให้มลายหายไป เปิดเผยให้เห็นถึงความเป็จริงเเละความงดงามของธรรมชาติ ให้ปรากฏเด่นชัดขึ้นมาในสายตาของผู้คนที่พบเจอ
ณ รีสอร์ทแห่งหนึ่ง ในหมู่บ้านเล็กๆติดเชิงเขา มีสายหมอกสีขาวนวลบริสุทธิ์ลอยเอื่อยๆบดบังสายตามิให้มองเห็นสิ่งรอบตัวได้ดีนัก ความสวยงามปนเปความลึกลับของพลังธรรมชาติ บังเกิดขึ้นในทุกๆวันของช่วงเช้าในฤดูฝนต้นหนาวแบบนี้ บนเตียงนอนสีขาว มีชายหนุ่มคนหนึ่งนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มสีน้ำตาลผืนใหญ่ ที่ทำมาจากผ้าพื้นเมืองของหมู่บ้านแห่งนี้ ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางที่ไกลหลายชั่วโมง ทำให้เขาสลบไสลไปกว่าสิบชั่วโมงได้ หนุ่มคนนี้มิใช่ใครอื่น เขาก็คืออดีตเทพอาหาร ที่มีชื่อว่า “นายต้นข้าว” นั่นเอง“เอก อี๊ เอ้ก เอ้กกกกก.....”
เสียงไก่ขันที่ดังขึ้นเป็นช่วงๆ เปรียบเสมือนนาฬิกาธรรมชาติ ที่คอยปลุกผู้คนให้ตื่นจากการหลับไหล นายต้นข้าวได้ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ พร้อมหยิบโทรศัพท์มาดูเวลา ซึ่งก็เป็นเวลา 6 โมงเช้าพอดี
“เช้าเเล้วหรอเนี่ย วันเวลานี่เดินไม่เคยรอใครกันเลยจริงๆ...ไปเปิดหน้าต่างรับอากาศบริสุทธิ์สักหน่อยกันดีกว่า” ต้นข้าวลุกออกจากเตียงนอน ตรงไปเปิดหน้าต่างไม้ที่อยู่ตรงข้างเตียงของเขา
เมื่อบานหน้าต่างเปิดออกมา สายลมหนาวได้พัดเข้ามาปะทะเข้ากับใบหน้าของเขา ความรู้สึกเย็นสบายที่มิอาจพรรณนาได้บังเกิดขึ้นในจิตใจ เขามองออกไปนอกหน้าต่างพลางชื่นชมกับความงดงามของธรรมชาติ เเสงสีทองของพระอาทิตย์ยามเช้ากับทะเลหมอกสีขาวนวลจางๆ ลอยเอื่อยไปตามเชิงเขา มองเเล้วให้ความรู้สึกสงบเเละงดงาม เปรียบดั่งศิลปะที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้นมาให้ได้เชยชม
“อื้ม.....สวยสดงดงามมากและอากาศก็ดีจริงๆ นี่น่ะหรอที่เขาเรียกกันว่า ศิลปะธรรมชาติ ไม่มีใครมากำหนดให้เป็นไปในเเบบ ที่ต้องการได้ อิสระยิ่งกว่ามนุษย์อย่างฉันเสียอีกนะ...”
ต้นข้าวชื่นชมในสิ่งที่เห็นเเละจมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง สักพักก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา
"... กริ๊งๆ...กริ๊งๆ..."
เขาจับโทรศัพท์์ของเขาขึ้นมาดูว่าใครโทรมาเช้าขนาดนี้ พอรู้ว่าใครโทรเข้ามาเขาก็กดรับสาย
“ฮัลโหล...ผมต้นข้าวพูดครับ ลุงหลงมาถึงเเล้วหรอครับ ผมพึ่งจะตื่นได้สักพักเอง แหะๆ” ต้นข้าวหัวเราะเบาๆ พลางจัดกระเป๋า ทำโน่นทำนี่ไปด้วยพูดคุยไปด้วย
“ลุงมาถึงเเล้วล่ะหนุ่ม เลยโทรมาบอกให้รู้น่ะ บ้านลุงอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก เลยว่าจะเเวะมาดื่มกาเเฟสักหน่อยด้วย...” ลุงหลงซึ่งเป็นคนทำหน้าที่ในการนำทางต้นข้าวเข้าป่าได้ตอบกลับไป
“ได้ครับ เดี๋ยวผมทำธุระส่วนตัว กับจัดข้าวของเสร็จเเล้วจะลงไปหานะครับ...”
ต้นข้าวตอบกลับแล้วกดวางสาย พร้อมรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำจัดการภารกิจส่วนตัวให้แล้วเสร็จ จากนั้นก็รีบออกมาจัดเตรียมของลงกระเป๋าต่อ ทั้งเสื้อผ้า ยารักษาโรค มีดพก กล้องถ่ายภาพขนาดพกพา และของจิปาถะอื่นๆอีกหลายรายการ
หลังจากผ่านไป 30 นาทีกว่า เขาก็จัดเตรียมของทุกอย่างลงกระเป๋าเสร็จเเล้ว พลางหันไปมองกระเป๋าเป้ใบใหญ่อีกครั้ง
"เอิ่ม...นี่เราจะย้ายบ้านหรอเนี่ย ดูมันจะเยอะไปหน่อยหรือป่าวนะ ไม่น่าซื้อของมาเพิ่มเลย...ฮ่าๆ" ต้นข้าวคิด พลางส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขาจะต้องเตรียมพร้อมในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดที่อาจะเกิดขึ้นได้เสมอๆ
ระหว่างนั้น ลุงหลงเดินไปสั่งกาแฟที่ร้านกาแฟในรีสอร์ทมาแก้วหนึ่ง พร้อมจานที่ใส่ปลาท่องโก๋ไว้อีกสี่ห้าชิ้น เเล้วเดินมานั่งลงบริเวณมุมหนึ่งใกล้กับลำธารเล็กๆที่อยู่ในรีสอร์ท ลุงหลงหยิบปลาท่องโก๋มาฉีกให้เป็นชิ้นพอดีคำ จุ่มลงไปในกาเเฟร้อนเเล้วยกขึ้นมาเคี้ยวตุ้ยๆ พร้อมพยักหน้าอย่างพึงพอใจในรสชาติ
"ยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะ กาแฟกับปลาท่องโก๋ของที่นี่เนี่ย..." ลุงหลงยิ้มกริ่มพลางพึมพำออกมาเบาๆ
ภายในห้องพัก ต้นข้าวจัดแจงยกกระเป๋าเป้ใบใหญ่ขึ้นแบกไว้บนหลัง เเล้วเดินออกจากห้องพักตรงไปยังเคาน์เตอร์รีสอร์ท เพื่อทำการเช็คเอาท์ออกจากที่นี่
"สวัสดีครับ ผมต้องการเช็คเอาท์ออกน่ะครับ" ต้นข้าวพูดกับพนักงานต้อนรับที่เคาน์เตอร์พร้อมยื่นกุญแจห้องส่งให้กับพนักงาน
"ได้ค่ะ เดี๋ยวทางเราขอเช็คห้องพักสักครู่นะคะ" พนักงานต้อนรับหญิงวัยกลางคนท่าทางเป็นกันเองตอบกลับ พลางบอกให้เเม่บ้านเข้าไปตรวจที่ห้องพักว่ามีสิ่งใดเสียหาย หรือลูกค้าลืมสิ่งของไว้ภายในห้องหรือไม่
เมื่อจัดการเช็คห้องพักเสร็จเเล้ว พนักงานก็จัดการคืนเงินมัดจำ จำนวน 200 บาท ให้กับเขาพร้อมกับพูดว่า
"ขอบคุณที่ใช้บริการของรีสอร์ทเรานะคะ อาหารเช้าวันนี้มีข้าวต้มทรงเครื่อง ลูกค้าสามารถทานได้ฟรีที่ร้านกาเเฟของเราค่ะ และหากมีข้อเสนอ เเนะหรือติชมอะไร คุณลูกค้าสามารถเขียนโน็ตใส่ไว้ในกล่องไม้นี่ได้เลยค่ะ"
พนักงานต้อนรับยิ้มเเย้มพร้อมทำท่าทางชี้ไปยังกล่องไม้ ที่มีลักษณะคล้ายๆกล่องจดหมายใบหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ข้างๆบนเคาน์เตอร์ตอนรับ"ขอบคุณมากครับ หากมีโอากาสคงได้มาใช้บริการใหม่ ที่นี่บรรยากาศดีมากครับ..."
ต้นข้าวยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง พร้อมกับยื่นมือไปรับเงินค่ามัดจำมาเก็บไว้ในกระเป๋า หลังจากนั้นก็เดินไปร้านกาเเฟที่อยู่ไม่ไกลกับเคาน์เตอร์ของรีสอร์ทนี้ทันที...
__________________________________________________
249
![แชมเปญทิวลิป [Champagne Tulip]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1651108631_71450722.webp)
