พี่เลี้ยงแสนรัก NC 20+

        เขาไม่แน่ใจว่าร่างงามตรงหน้าให้ความร่วมมือหรือเปล่าแต่เขารู้สึกว่าเพียงออกแรงดึงเบาๆ กางเกงที่หล่อนสวมอยู่ลื่นหลุดลงไปอย่างง่ายดายมาก

        ...อือ..ตูดพี่นุชนุ่มมือดีจัง...มืออวบของเขาลูบไล้ปลีก้นหยุ่นเด้งของหล่อนเบาๆก่อนจะ เลื่อนนิ้วสัมผัสไปตามความยาวของร่องกลีบเนื้อนุ่ม...ช้าๆ แผ่วเบา...

        อื้อ...เหมือนจะเปียกๆแฉะๆ อยู่นะ...มันเปียกเพราะน้ำของเขายังค้างอยู่ภายในร่างหล่อน...หรือว่าหล่อนกำลังฝันว่ากำลังร่วมรักกับใครอยู่...

        ช่างเถอะเราอยากทำจนจะแย่แล้ว...อยากเอาดุ้นเราใส่เข้าไปในร่างเธอลึกๆ...แล้วแช่คาไว้นานๆเราชอบความรู้สึกแบบนั้นจังเลย มันนุ่มๆ อุ่นๆ

        ชายหนุ่มรูดกางเกงนอนของตนหลุดจากปลายขาอย่างรวดเร็ว...มือใหญ่ประคองท่อนเอ็นแกร่งสอดเข้าไปใต้ง่ามก้นอวบขยับเสียดสีไปตามรูปทรงของกลีบเนื้อนุ่มอย่างช้าๆ แผ่วเบา...อืม รู้สึกดีจัง

        อ่า...เริ่มแฉะแล้วน้ำหล่อลื่นไหลออกแล้ว...อูยย..เสียวหัวจัง...แบบนี้คงใส่เข้าไปได้แล้วล่ะ...

        นวพลจับท่อนเอ็นเขื่องให้ส่วนปลายทู่ตรงปากรูน้อยที่คับแคบพลางกดเอวเข้าไปช้าๆ...

        อ่า...หัวมันเข้าไปแล้ว...เขาขยับดันเข้าไปจนสุดลำก่อนนอนนิ่งแช่คาไว้อย่างนั้น...

        ร่างสวยกึ่งเปลือยสะดุ้งผวาสุดตัวเมื่อแท่งเอ็นแกร่งล่วงล้ำเข้าไปในร่างกายของเธอแบบที่ไม่ได้ตั้งตัวมาก่อน...ในสมองว่างเปล่า หล่อนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงมีความรู้สึกเสียวแป๊บๆ ในช่องท้องแบบนี้

        “อ๊าห์...โอ๊ะ...อะไรน่ะ...เกิดอะไรขึ้น...ทำไม..ทำไม...อืออ...”เสียงหล่อนชะงักไปเหมือนจะนึกอะไรได้...หรือว่านายต้น...ไม่นะ...

        นงนุชลืมตาขึ้นทันทีอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าจะมีใครแอบเข้ามาลักหลับหล่อนในยามดึกเช่นนี้...ชั่วอึดใจต่อมาเธอก็ได้คำตอบ...

        “สวัสดีครับพี่นุช...ผมเองแฟนพี่งัย...” แฟนหนุ่มยิ้มอย่างสุขใจที่หล่อนไม่มีทีท่าว่าจะผลักใสเขาเหมือนเมื่อก่อนอีก...เขาขยับแขนไปโอบลำตัวหล่อนไว้

        “อ๊าห์...นะนายกำลังทำอะไรนี่...อูยย...” หญิงสาวครางเบาๆ เมื่อเขาเริ่มขยับตัว แต่ยังไม่วายส่งเสียงถามด้วยความเคยชิน

        ชายหนุ่มไม่ตอบคำถามของเธอแต่ใช้การกระทำเป็นการบอก... สองมือของเขาโอบรัดใต้ทรวงอกแฟนสาวแน่นก่อนโยกตัวถอนลำเอ็นออกมาจนสุด ก่อนกระแทกเข้าไปสุดแรง...แล้วก็ดึงออกมาแล้วกระเด้ากลับเข้าไป...ต่อเนื่องวนไป...

        แม้จังหวะถอนออกมาจะช้าๆแต่ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปกลับรุนแรงและรวดเร็ว จนร่างสวยสั่นสะท้านครางเสียงลั่น...

        “อ๊าห์...อ๊าว...โอ้วว...อ๊าว..”

        “จริงๆเลย ต้น..นายนี่มัน...อูยย...” เสียงสั่นต่อว่าไม่หยุด ขณะที่เอวก็ส่ายไปมาช้าๆ...อืม รู้สึกดีจัง...

        “อิ อิตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วนี่...แบบนี้ ได้ไม่ใช่เหรอ...อูยย..”ชายหนุ่มใบหน้าระรื่น ส่วนล่างขยับเข้าออกไม่หยุด

        “อ๊าย...อูยย...นายมันบ้า...ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย...โอ้วว...”นงนุชครางไปบ่นไปไม่หยุด ขณะที่สะโพกขยับส่ายรับแรงกระแทกของร่างที่ซ้อนหลังอย่างยินดี...

        “อ๊าห์...โอ้วว...แรงๆ...”ร่างสวยพลิกตัวนอนคว่ำลง  สองแขนกางเหยียดออกไปเหนือศีรษะสองมือจิกกำที่นอนแน่น จนแทบขาดติดนิ้วเรียวสวยของหล่อน

        นวพลขยับตามไปประกบก้นอวบเด้งโดยที่แก่นกายร้อนยังค้างคาอยู่ในช่องแคบนุ่มลื่นที่คับแน่น..สองแขนเท้าพื้นโหย่งก้นกระแทกลำเอ็นรัวๆ เสียงหน้าขากระทบปลีก้นดังสนั่น

        “บั่บบั่บ”

        “แบบนี้รู้สึกดีใช่มั้ย พี่...อูยย” ชายหนุ่มถามเสียงสั่น ปนเสียงคราง

        “ฉะฉัน...ไม่รู้...โอ้วว...” แม้น้ำเสียงจะไม่ยอมรับ แต่ร่างกายกลับส่ายไปมาไม่ไหยุดอืม...ทำไมมันเสียวแบบนี้...

        “อือไม่ต้องอาย ครับ...บอกมาเหอะ..โอเคมั้ย...โอ้วว...”ชายหนุ่มยกตัวขึ้นตรงสองมือกดไปที่ปลีก้นอวบแน่น กระเด้าเน้นรัวๆ ราวกับจะยืนยันให้หญิงสาวเข้าใจความรู้สึกที่แท้จริง

        “กะก็ได้...ก็ได้...อูยย...มันรู้สึกดี...ดีมาก...อ๋ายย...โอ้วว...”สาวสวยกำมือแน่นหอบหายใจรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำ...ไม่ปิดบังความรู้สึกอีกต่อไป...

        นวพลโน้มตัวไปรูดเสื้อสายเดี่ยวตัวน้อยออกทางศีรษะหล่อนยืดแขนออกไปอย่างรู้งาน...ก่อนที่เขาจะดึงมือกลับมาถอดเสื้อตัวเองอย่างรวดเร็ว

        สองร่างเปลือยเปล่าเร่าร้อนนอนคว่ำหน้าประกบแนบชิด แบบไม่มีอะไรมาขวางกันชายหนุ่มสอดมือใต้รักแร้ไปจับหัวไหล่มนไว้แน่น...ขณะที่มือเรียวนุ่มของหญิงสาวที่นอนอยู่ด้านล่างถูกดึงกลับมากุมข้อมือของเขาไว้...

        ช่วงบนแนบชิดแต่ช่วงล่างขยับเข้าออก ชิด ห่าง ชิด ห่าง เป็นจังหวะแม้ร่างด้านบนจะหนาหนัก...แต่ร่างที่คว่ำหน้าแบกรับกับไม่สามารถรับรู้ถึงน้ำหนักที่กดทับลงมาแม้แต่น้อย...

        หล่อนรับรู้เพียงความสุขเสียวที่ถาโถมเข้ามาราวกับทะเลคลั่ง...อ่า...ทำกับคนที่ชอบช่างให้ความรู้สึกดีจริงๆ...

        “อ่าา...มันรู้สึกดีมากเลย...อูยย...”หล่อนครางเบาๆ ก่อนปล่อยมือแหงนหน้าพริ้มตาเหมือนรอคอยอะไรสักอย่าง

        ชายหนุ่มเข้าใจทันที...ไม่ต้องให้รอเขายกตัวขึ้นก้มหน้าลงไปประกบริมฝีปากที่เผยอรอก่อนจะสอดลิ้นสากเข้าไปอย่างรุกราน...อย่างเร่าร้อน...

        นงนุชค่อยๆพลิกตัวมานอนหงายจังหวะที่ชายหนุ่มกระดกก้นขึ้นดึงดุ้นเนื้อออกไปพ้นปากทางเข้าเตรียมกดตัวลงไปอีกครั้ง...

        เมื่อช่องทางเปลี่ยนทิศท่อนเอ็นที่กำลังแทงสวนลงมาจึงพลาดเป้าไปอย่างน่าเสียดาย...

        หญิงสาวไม่รอช้ารีบเอื้อมมือควานตามไปคว้าไว้ทันที ราวกลับกลัวมันจะหายไปก่อนจะจูงมาจ่อตรงร่องรูของหล่อนอย่างรวดเร็ว...ชั่วอึดใจดุ้นเอ็นเขื่องก็กลับเข้าไปอยู่ในร่างของหล่อนเหมือนเดิม

        ขาขาวเรียวยาวโอบกระหวัดรัดเอวของนวพลไว้แน่นรั้งให้ช่วงล่างของทั้งสองแนบชิดกันยิ่งขึ้น...แต่ชายหนุ่มกลับแข็งขืนไม่ยอมหยุดนิ่งกระแทกลำเอ็นเข้าออก ถี่ ยิบ รัวๆ

        “โอ้วว..พี่..พี่...ผมจะแตกแล้ว...อูยย...”ชายหนุ่มครางเสียงดังราวกับเจ็บปวดสุดจะทน

        “โอ้วว...อย่าเพิ่ง...อย่างเพิ่ง...เดี๋ยวๆ..อูยย...”ร่างสวยบิดส่ายเอวราวกับงู เชิดหน้าครางระงม...บ้าจริงนายต้น...ฉันเกือบแล้ว...ต่ออีกนิด...ใช่ใช่ แบบนั้น

        “โอ๊ย...โอ๊ะ...”สิ้นเสียงหน้าท้องของหล่อนก็เกร็งแน่นก่อนจะกระตุกรุนแรง สองขาขาวโอบรัดเอวเขารั้งเข้าหาร่างของหล่อนสุดแรง

        ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดอันมหาศาลที่บีบเข้ามาทุกทิศทางจนเข้าไม่อาจทานทนต่อไปได้เขากระแทกลำเอ็นเข้าไปสุดกำลังหวังให้เข้าไปลึกที่สุด...ก่อนทำนบน้ำร้อนจะพังทลายไหลนองท่วมท้นโพรงเนื้ออัดแน่นในร่างบาง ที่แอ่นเข้ามาอย่างลืมตาย

        “โอ้ยย...แตกแล้ว...อูยย...”ชายหนุ่มขยับสะโพกเบาๆ สองสามครั้ง ก่อนฟุบหน้านิ่งบนร่างสวยเบื้องล่าง

        แต่ไม่ลืมที่จะยกศีรษะขึ้นมาประทับจูบอย่างอ่อนโยนที่ริมฝีปากแดงฉ่ำของคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่อย่างเป็นสุข...

        “ขอบคุณครับพี่...ผมมีความสุขมาก มากจริงๆ...” เสียงอ่อนโยนกระซิบแผ่วเบาที่ริมหูแดงก่ำก่อนจะพลิกร่างลงนอนข้างๆ ร่างขาวนุ่มนิ่มโดยไม่สนใจว่าของเหลวที่ไหลล้นออกมาจากร่างกายอีกฝ่าย ย้อยหยดไปถึงไหน

        หญิงสาวก็ไม่ใส่ใจอะไรเช่นกันตะแคงร่างกอดแฟนหนุ่มไว้หลวมๆ หลับตายิ้มอย่างเป็นสุข...กระซิบแผ่วเบา

        “อืมม...ต้นจ๋า...ขอนอนกอดแบบนี้จนหลับไปได้ไหม...”สิ้นเสียงไม่นานร่างงามก็นิ่งไปทั้งๆ ที่ยังเปลือยล่อนจ้อนแบบนั้น

        ชายหนุ่มยิ้มอย่างดีใจความสุขล้นปรี่เต็มทรวงเข้ายื่นริมฝีปากไปสัมผัสหน้าผากขาวเนียนที่ชื้นเหงื่อเบาๆ  ก่อนจะหลับตาลง ตระกองกอดร่างบางอย่างหวงแหน...หลับตาลงอย่างสุขใจ

            ...

        รุ่งเช้า...

        “หือ...พี่นุช...ไปไหนนี่”นวพลลืมตาขึ้นมาพลางวาดมือไปมาที่ด้านข้าง...ที่นอนว่างเปล่า

        เขาลุกพรวดอย่างตกใจรีบเดินออกไปด้านนอกอย่างร้อนลน ตะโกนลั่นห้อง “พี่นุช..พี่นุช...”

        “ว่าไงมีอะไร เหรอ...” เสียงหวานใสตอบกลับมาอย่างงงๆ

        “พี่นุชพี่นุชจริงๆ ด้วย...พี่ยังอยู่ที่นี่...” ชายหนุ่มหันไปมองร่างสวยสุดเซ็กซี่ในชุดเสื้อยืดสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนเอวลอยกางเกงขาสั้นตัวเมื่อวานที่กำลังวุ่นวายอยู่ในครัว รอยยิ้มเต็มใบหน้าอย่างยินดี

         “ผมลืมตาขึ้นมาหาพี่ไม่เจอ...ผมกลัวว่าพี่จะหนีกลับไปแล้วอ่ะ...”เขาเอ่ยอย่างมีความสุข ก่อนตรงเข้าไปโอบกอดร่างงามจากด้านหลังอย่างทะนุถนอม

        หญิงสาวรู้สึกว่ามันดีมากจริงๆเหมือนกับคู่รักที่เพิ่งแต่งงานใหม่เลย...เธอจึงปล่อยให้เขากอดตามที่ต้องการพลางเอียงหน้าสีแดงระเรื่อไปมองก่อนจะถามเบาๆ

        “เอ่อตอนนี้นายอยากให้ฉันเอาไข่ใส่ในซุปของนายด้วยไหม...หรือจะกินไข่ลวกดี...” นงนุชเอียงหน้ามองเขายิ้มๆ...เธอเคยรู้มาว่าไข่ลวกจะเพิ่มพลังหนุ่มที่เสียไปยามค่ำคืนได้ดี...

        นวพลแนบริมฝีปากไปชิดใบหูของสาวสวยตรงหน้าก่อนกระซิบออดอ้อน“เอาครับ...ไข่ลวกก็ดี...แต่ผมดีใจที่ได้กินข้าวเช้ากับพี่มากกว่าครับ”

        มือใหญ่แข็งแรงขยับขึ้นมากอบกำเต้าอวบหยุ่นก่อนจะเกลี่ยนิ้วบนส่วนยอดเต่งที่ดันเนื้อผ้าตุงออกมาเบาๆ

        “ข้างบนไม่ได้ใส่...แล้วข้างล่างล่ะ...”ชายหนุ่มถามยิ้มๆแต่สัมผัสได้ว่านอกจากกางเกงขาสั้นบางเบาแล้วด้านในก็ไม่มีอะไรอีก

        “เอ่อ...ชั้นไม่ชอบใส่ชุดชั้นในเวลาอยู่บ้านน่ะ...”นงนุชตอบเบาๆ ใบหน้าเต็มใบด้วยสีแดงเข้ม ใจเต้นแรงขึ้น ก็...จริงๆแล้วชุดเมื่อวานมันเลอะน้ำของนายนั่นแหละ...อีตาบ้า...วันนี้คงต้องยืมสุดชั้นในญารินดามาใส่แล้วมั้ง...

        ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเอ่ยเบาๆ  “ผม...มีเรื่องขอร้องครับพี่...”

        นงนุชตอบรับอย่างไม่ลังเล“ได้สิ...เรื่องอะไรเหรอจ๊ะ...”

        เธออารมณ์ดีมากหลังจากที่เขาเติมเต็มความต้องการของหล่อนเมื่อคืน...และนอนกอดหล่อนไว้แบบนั้น...หล่อนชอบมากอยากให้เขากอดหล่อนทั้งวันทั้งคืนเลย...

        แฟนหนุ่มยิ้มอย่างดีใจพลางหยิบชุดกันเปื้อนสำหรับสวมทำครัว ลายดอกไม้หวานแหวว ยื่นไปให้หล่อนโดยไม่พูดอะไร

        “นายจะทำอะไรจะให้ฉันใส่ชุดนั้นเหรอ ทำไมล่ะ...” สาวสวยถามกลับไปแบบงงๆยังไม่ค่อยเข้าใจเจตนาของเขาเท่าไรนัก

        “ถอดชุดนั้นออก...แล้วก็...เอ่อแล้วก็ใส่ชุดนี้อย่างเดียว...นะ นะ ขอร้องล่ะครับ ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ นะนะ...” หนุ่มรุ่นน้องวิงวอนหน้าตาน่าสงสาร เหมือนว่าถ้าหล่อนไม่ทำตามเขาจะขาดใจตายอย่างไร อย่างนั้น

        หญิงสาวส่ายหน้าไปมาก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “เฮ้อ...ฉันจะทำอย่างไรกับ ไอ้โรคจิต คนนี้ดีเนี่ย...”

        ...

        อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชมวิจารณ์ด้วยจ้า เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้นคำแนะนำติชมเป็นสิ่งที่ไรต์ต้องการสุดๆ อ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ  ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า