จอมอาคมกู้บัลลังก์

แสงตะวันในยามเช้าของวันใหม่สาดส่องลงมายังจวนเจ้าเมืองชากังราว แต่บรรยากาศที่เคยอบอุ่นและสงบสุขตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมากลับดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไป

หลังจากค่ำคืนแห่งการลอยกระทง ความสัมพันธ์ระหว่างคำอินทร์และดาวก็ดูเหมือนจะขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง

ความเงียบที่เคยคั่นกลางระหว่างพวกเขาได้ถูกทำลายลงถูกแทนที่ด้วยบทสนทนาที่ยาวนานขึ้นและแววตาที่สื่อความหมายต่อกันอย่างเปิดเผยมากขึ้น จนแม้แต่บ่าวไพร่ในจวนก็ยังอดที่จะยิ้มและแอบส่งใจช่วยให้คนทั้งสองสมหวังไม่ได้

ทว่า...สายลมแห่งโชคชะตานั้นไม่เคยพัดพามาเพียงแค่ความสุข มันมักจะนำพาเอารอยร้าวและบททดสอบมาด้วยเสมอ

ในบ่ายของวันนั้นขณะที่คำอินทร์กำลังฝึกดาบอยู่เพียงลำพังในลานฝึกซ้อม เจ้าพระยาเพชรพิไชยก็ได้เดินเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติ

"มีข่าวจากอยุธยามา" ท่านเจ้าเมืองกล่าวเปิดประเด็น ทำให้คำอินทร์ต้องหยุดชะงักและหันมาฟังอย่างตั้งใจ

"ทัพจากกรุงเก่าและหัวเมืองฝ่ายใต้...กำลังจะยกขึ้นมาสมทบกับเราที่นี่ เพื่อเตรียมการเปิดศึกใหญ่ ตีเอาหัวเมืองฝ่ายเหนือคืนจากพวกพม่าให้สิ้นซาก"

คำอินทร์นิ่งไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น ในใจของเขารู้สึกทั้งยินดีและหนักใจ ยินดีที่แผ่นดินสยามกำลังจะกลับมาเป็นปึกแผ่นแต่ก็หนักใจที่นั่นหมายความว่าช่วงเวลาแห่งความสงบสุขของเขากำลังจะจบลงและเขาจะต้องกลับเข้าสู่สมรภูมิรบอีกครั้ง

"แล้ว...เกี่ยวกับหญิงสาวผู้นั้น แม่หญิงดาว" ท่านเจ้าเมืองกล่าวต่อ สายตาของท่านมองลึกเข้าไปในดวงตาของคำอินทร์ "ข้าได้สั่งให้คนของข้าไปสืบหาครอบครัวของนางตามที่นางได้แจ้งไว้แต่กลับไม่พบร่องรอยของพ่อค้าคณะใดที่ตรงกับที่นางกล่าวอ้างเลยแม้แต่น้อย เรื่องราวของนางมันมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล"

คำอินทร์ขมวดคิ้ว เขาเองก็เคยสงสัยในความรู้และความสามารถที่ดูสูงศักดิ์เกินหญิงชาวบ้านของนางเช่นกัน แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้ ก็ได้บดบังความสงสัยเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น

"ท่านหมายความว่าอย่างไรขอรับ"

"ข้าไม่แน่ใจ" ท่านเจ้าเมืองถอนหายใจ "นางอาจจะแค่สับสนและจำเรื่องราวผิดเพี้ยนไปเพราะความตกใจ...หรืออาจจะมีเหตุผลบางอย่างที่นางต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงเอาไว้"

"คำอินทร์...ข้ารู้ดีว่าเจ้ามีความรู้สึกที่ดีต่อนาง ซึ่งข้าก็ไม่ได้คิดจะขัดขวาง นางเป็นเด็กสาวที่ดีและดูบริสุทธิ์แต่ในยามสงครามเช่นนี้ เราจะไว้วางใจใครโดยง่ายไม่ได้ เจ้าต้องระวังตัวให้ดีและจงพยายามสืบให้รู้ความจริงเกี่ยวกับนางให้ได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป"

คำพูดของท่านเจ้าเมืองเป็นดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในบึงน้ำที่เคยสงบนิ่ง มันสร้างแรงกระเพื่อมแห่งความไม่ไว้วางใจขึ้นในใจของคำอินทร์เป็นครั้งแรก

เย็นวันนั้นเมื่อเขาได้พบกับดาวในสวนตามปกติ บรรยากาศระหว่างพวกเขาก็ดูจะเปลี่ยนไป

คำอินทร์พยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะลอบสังเกตท่าทีของนางอย่างละเอียดมากขึ้น เขาเริ่มตั้งคำถามกับทุกคำพูด ทุกการกระทำของนาง ความเชื่อใจที่เคยมีให้เต็มร้อย บัดนี้กลับมีรอยร้าวเล็กๆ เกิดขึ้นเสียแล้ว

เขาลองหยั่งเชิงนางด้วยการชวนคุยถึงเรื่องครอบครัวของนางอีกครั้ง

"ดาว...เจ้าเคยเล่าว่าบิดาของเจ้าเป็นพ่อค้า แล้วปกติเขาค้าขายสินค้าอะไรหรือ...เผื่อข้าจะพอช่วยสืบหาเบาะแสจากพ่อค้าคนอื่นๆ ในเมืองให้ได้บ้าง"

ดาวชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น แววตาของนางหลุบลงต่ำ นางพยายามจะสร้างเรื่องราวขึ้นมาแต่คำโกหกที่เคยเตรียมไว้ บัดนี้กลับรู้สึกว่ามันติดอยู่ที่ริมฝีปาก นางไม่อยากจะโกหกเขาอีกต่อไป แต่นางก็ยังไม่พร้อมที่จะบอกความจริง

"ขะ...ข้า...จำไม่ค่อยได้แล้ว" นางตอบเสียงอ่อย "ตอนนั้นข้ายังเด็กนัก อีกทั้งยังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "

คำตอบที่ดูมีพิรุธนั้นยิ่งทำให้ความสงสัยในใจของคำอินทร์เพิ่มมากขึ้นไปอีก 

เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของนาง พยายามจะค้นหาความจริง แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นเพียงความสับสนและความเศร้าสร้อยที่นางพยายามจะปิดบังเอาไว้

ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าครอบงำพวกเขาทั้งสองเป็นครั้งแรก

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ดาวก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของคำอินทร์เช่นกัน นางรู้สึกได้ถึงระยะห่างที่เขาสร้างขึ้น รู้สึกได้ถึงสายตาที่เคลือบแคลงสงสัยที่เขามองมา มันทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดและน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก

นางรู้ดีว่านางกำลังโกหกเขาแต่ที่นางทำไปทั้งหมด ก็เพื่อความปลอดภัยของนางเองและเพื่อไม่ให้เขาต้องเดือดร้อนไปด้วย หากความจริงถูกเปิดเผย อะไรจะเกิดขึ้นกับนางและอะไรจะเกิดขึ้นกับเขา  

ความกลัวและความรัก ได้สร้างกำแพงที่มองไม่เห็นขึ้นมาขวางกั้นระหว่างคนทั้งสอง 

ช่วงเวลาที่เหลือของวันนั้น แทบจะไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้นอีก มีเพียงความเงียบงันที่เต็มไปด้วยคำถามและความไม่เข้าใจ 

ค่ำคืนนั้นทั้งสองต่างนอนไม่หลับ 

คำอินทร์นอนครุ่นคิดถึงคำเตือนของท่านเจ้าเมืองและความจริงที่เขาต้องค้นหา ส่วนดาวก็นอนร้องไห้อย่างเงียบๆ เสียใจในคำโกหกของตนเองและหวาดกลัววันที่ความจริงจะถูกเปิดเผย

รอยร้าวเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันได้เริ่มต้นกัดเซาะความสัมพันธ์ที่เคยงดงามของพวกเขาแล้วและมันกำลังจะนำไปสู่บททดสอบครั้งใหญ่ ที่อาจจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาสร้างร่วมกันมาให้พังทลายลงในพริบตา...