“ทำกันไปถึงไหนแล้วค่ะ”
เสียงใสใสของบุญทิวาร้องทักพวกคนงานพร้อมกับเดินเข้าไปช่วยงานอย่างสนิทสนมคุ้นเคย มองแวบเดียวก็รู้ว่าเธอเป็ที่รักของพวกคนงานขนาดไหน
“ลุงก็ได้เ้าเงาะนี่แหละที่ช่วยแบ่งเบาภาระไปได้บ้าง”
นายณรงค์ชัยกล่าวขณะจับจ้องสายตาที่มีแววเอื้อเอ็นดูไปที่ลูกสาวบุญธรรม
“ แกอายุเท่าไหร่แล้วครับ ดูเหมือนยังเด็ก ไม่คิดจะเรียนต่อแล้วหรือไง”
ลุฟเดินเคียงคู่กับนายณรงค์ชัยเพื่อตรวจตราความเรียบร้อยของคนงานที่ใส่ปุ๋ยไปล่วงหน้า
“อายุสิบแปดแล้ว พึ่งจบมัธยมปลาย ไปสอบที่มหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯไว้แล้วรอเปิดเทอมก็จะเข้าไปเรียน เขาใฝ่ฝันที่จะเป็ครู ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าครูแก่นกะโหลกอย่างนี้จะสอนลูกศิษย์ ออกมาเป็แบบไหน”
ตอนท้ายนายณรงค์ชัยถึงกับหัวเราะออกมาด้วยนึกภาพไม่ออกว่าลูกสาวจอมแก่นของตนจะวางตัวให้น่านับถือสมกับอาชีพครูได้อย่างไร
“ถ้าหากเป็ความฝันของเขา เขาอาจจะทำได้ดีก็ได้นะครับ”
ลุฟออกความเห็น
“ก็คงจะจริงอย่างที่ลุฟว่า ถึงไม่มีใครคิดห้ามเขาเลยสักคน อยากเรียนอะไรก็ให้เรียน ทั้งๆที่ความจริงลุงอยากให้เขาเรียนด้านการเกษตรเพื่อที่จะมีความรู้มาช่วยในไร่ได้มากกว่า”
“แล้วคุณลุงได้คุยเื่นี้กับเขาบ้างหรือเปล่า”
“คุยแล้ว แต่เขาก็บอกว่างานในไร่นี้เขาก็เรียนรู้จากประสบการณ์จริงอยู่แล้ว มีอะไรก็ให้ลุงช่วยสอน ไม่เห็นจำเป็ต้องไปเรียนที่ไหนอีก ลุงก็เลยไม่รู้จะพูดยังไง อีกอย่างลุงก็เห็นว่างานในไร่มันก็หนักเกินไปสำหรับผู้หญิง นี่ถ้าเขาเป็ผู้ชายก็คงดี”
นายณรงค์ชัยกล่าวเหมือนรำพึงถึงการที่ตนอยากมีลูกชายไว้สืบทอดกิจการแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีทั้งลูกหญิงลูกชายจึงต้องไปขอหลานของภรรยามาเลี้ยงเป็ลูกบุญธรรม และแม้เธอจะเป็เด็กดีและเขาก็รักเธอมากแต่บางครั้งเขาก็อดนึกถึงปมด้อยข้อนี้ของตนไม่ได้
“แต่เงาะก็คงไม่เคยทำให้คุณลุงผิดหวัง”
ลุฟกล่าวเหมือนจะปลอบใจผู้สูงวัยกว่า
“มันก็จริงอย่างที่ลุฟพูดน่ะ ว่าแต่ลุฟเถอะอยู่ทางโน้นเป็อย่างไรบ้าง แม่เขาสบายดีหรือเปล่า ที่ไร่นี่ก็ช่างกันดารสัญญาณโทรศัพท์ เวลาคิดถึงจะโทรไปคุยบ้างก็ไม่ได้”
“อยู่ทางโน้นก็โอเคดีครับ คุณแม่ก็สบายดี เห็นบ่นคิดถึงคุณยายกับคุณลุงอยู่เหมือนกัน แต่คงต้องรอให้แด๊ดมีเวลาว่างกว่านี้ก่อนจึงจะมาได้”
“แล้วแมคทำงานอะไรหรือยัง”
“ผมพึ่งเรียนจบปริญญาโทเมื่อปีที่แล้วเองครับ เรียนหลายอย่างเลยจบช้าหน่อยแล้วผมอยากเที่ยวไปรอบโลก ่นี้แด๊ดก็เลยให้เวลาท่องเที่ยวไปให้ทั่วให้พอใจก่อนแล้วค่อยกลับไปรับ่ดูแลงานต่อจากแด๊ด ท่านจะได้พักบ้าง ถึงตอนนั้นแด๊ดอาจจะได้พาคุณแม่มาอยู่กับคุณยายที่บ้านไร่นี้ก็ได้”
“โอ งั้นก็นับเป็ข่าวดีของคุณยายเลยนะเนี่ย ท่านคิดถึงลูกสาวของท่านมาก ลุงเคยบอกจะพาไปหาที่เยอรมัน แต่ท่านยืนยันแบบหัวเด็ดตีนขาดเลยว่าไม่ไป เพราะไม่กล้านั่งเครื่องบิน บอกกลัวมันตก”
ลุฟฟังแล้วก็ขำกับความคิดของคุณยาย แต่ดูเหมือนคนแก่หลายๆคนก็จะเป็แบบนี้
“งั้นผมก็จะรีบกลับไปรับ่งานจากแด๊ด คุณยายจะได้เจอลูกสาวเร็วๆ”
9K
![[จบแล้ว] โชคสะท้านฟ้าของซุปเปอร์สตาร์ชาวไร่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739428665_19125809.webp)
