หงส์ซ่อนน้ำตา

สุสานขององค์ชายห้าถูกขุดขึ้นอย่างเร่งรีบด้วยบุรุษที่ใบหน้าถูกปกปิดด้วยผ้าสีดำเปิดให้เห็นเฉพาะดวงตาที่ไร้ซึ่งความรุ้สึกใดๆ ร่างของงอคืชายห้าที่ถูกตั้งไว้บนแท่นสูงเมื่อพิศมองเหมือนคนนอนหลับก็ไม่ปาน

บุรุษชุดดำสองคนช่วยกันยกร่างใส่เข้าไปในเกี้ยวและปิดปากสุสานบรเิวณที่ขุดให้เหมือนเดิมเหมือนไม่เคยมีใครมาขุดมาก่อนเสียงฝีเท้าม้าที่วิ่งลากเกี้ยวเยาะย่างฝ่าความมืดเบื้องหน้าหายวับไปทันที

กระท่อมร้างโดดเดี่ยวกลางป่าไผ่องค์ชายห้านอนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับจิ่นเกอที่บรรจงหยอดยาถอนพิษเข้าสุ่ริมฝีปากที่ปิดสนิท

"องค์ชายอีกนานไหมกว่าองค์ชายห้าจะรุ้สึกตัว"

"เพียงไม่กี่ชั่วยามระหว่างนี้ข้าอยากให้เจ้ากลับวังหลวง ดูว่ามีอะไรคืบหน้าบ้างองค์ชายสิบสามคงจะพยายามหาทางยื้อการประหารจิวซินไม่ได้อีกสองสามวัน"

"เช่นนั้นจิ่นฉินขอลาหากองค์ชายห้าฟื้นคืนองค์ชายใหญ่แจ้งข่าวด้วยและอธิบายให้องค์ชายทราบเจตนารมณ์ของเราด้วย"จิ่นเกอพยักหน้า

"ตอนนี้ข้าห่วงจิวซนมากคุกหลวงแม้จะลำบากแต่ก็ปลอดภัยดีแต่อสจมีบางอย่างที่เราคาดไม่ถึงก็ได้ในเมื่อตอนนี้ชงไฉ่ไม่แยแสจิวซินแม้แต่น้อยไห่หยวนเองก็ล้มป่วยฉะนั้นคนที่น่ากลัวที่สุดตอนนี้คือกงกงเฒ่าผู้นั้น เจ้าเองกลับไปอย่าทำตัวให้มีพิรุธเด็ดขาด