ฐิสารู้ชะตาตัวเองแล้วว่าวันนี้ ต้องหิ้วปีกน้องแน่นอน เพราะหลังจากทำความรู้จักกัน พ่อนพของตัวเองก็เหมือนจะไม่สนใจตัวเธออีกแล้ว นั่งคุยอยู่แต่กับริสา เหมือนจะถูกคอกันมาก ถ้าคุยกันเฉยๆคงไม่เป้นไรมาก แต่มีน้ำสีอำพันที่ รินยกกันจนเสียงพูดดังไม่เหมือนเดิม
พ่อนพ : เดียวพ่อพาริสาลูกรักลุยเอง
ริสา : ลุยๆพ่อลุยเลยคะ มันน่าเจ็บใจอะ
พ่อนพ : อยู่กับพ่อกลัวอะไรลูกสาว ใครมันกล้าทำลูก นายกนพเสียใจ ไม่โอเค
ฐิสา สมา แม่ได้แต่ส่ายหัว ส่วนสายชล กับสิและหนูดี นั่งหัวเราะ พ่อลูกคู่ใหม่ที่เข้ากันเป็ปี่เป็ขลุ่ย
สมา : คักบ่บาดนิ เมาบักคัก แม่ๆ พ่อแกคืออารมณ์ดีแท้ (เป็ยังไงล่ะทีนี้ เมามาก แม่ๆ พ่อแกอารมณ์ดีเนาะ)
แม่ : ดีใจลูกสาวกลับบ้านไง แต่ไม่พูดตรงๆ แล้วก็คงปลื้มลูกสาวคนใหม่แหละ
แม่พูดพร้อมกับเอามือไปโอบฐิสาที่นั่งข้างๆ มาซบไหล่หลังสังเกตุลูกเริ่มน้ำตาคลอ จากการตัดสินใจผิด เชื่อมั่นใตัวเอง แต่งานไปกับ นายเอกเพื่อนๆของเพื่อนเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ที่เป็จุดทำให้ฐิสากับพ่อแทบไม่คุยกัน และไม่กลับบ้านในเทศกาลใดใด
ฐิสา : ขอโทษนะคะ
แม่ : ไม่เป็ไร บ้าน พ่อ แม่ คือเซฟโซนให้ลูกกลับมาเสมอ จำไว้ เด้ออีหล้า
ฐิสากอดเอวตอบแม่ รู้สึกอุ่นใจที่ได้กลับมาในอ้อมกอดแม่ แม้จะผ่านวันแย่ๆมาแล้ว แล้วก้มองดูความสนุกสนานของครอบครัว แม้จะมีคนนอกเพิ่มมา 1 คน แต่ก็ผสมกลมกลืนกับครัวได้ลงตัว
..
ฐิสา : ริสา พอได้แล้ว เมามากแล้วนะ
ริสา : ม่ายย เมา นะคุณแฟน เนาะ พ่อนพเนาะ
พ่อนพ : ช่ายย ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล
ริสา : พ่อทั้งคู่เลย กลับๆ เมาเป็เด็กๆกินไม่เก่งยังชอบกิน
พ่อนพ : เนี้ยๆ พ่อ กับแฟนนะ ดุไปไหน ดุเหมือนไอ้โบ้แถวบ้านเลย
ริสา : ก็ห่วงหรือเปล่าคะ ถ้าไม่ใช่แฟน กับพ่อ เป็คนอื่นจะห่วงหรือเปล่าละ ดุยิ่งกว่าหมาก็ได้นะ ถ้าอยากลอง
พ่อนพ และริสาอึ่งๆ เมื่อเจอฐิสาหมวดเข้ม สรุปวงต้องแยกย้าย ริสาที่เดินไม่ค่อยตรงบ เดินมานั่งรถของสิ ที่ตอนนี้ฐิสาจะใช้เป็รถพาคนเมากลับเข้าบ้านที่ของแก่นของครอบครัวริสาเพราะต้องทำธุระต่อพรุ่งนี้ ส่วนครอบครัวตัวเองกลับบ้านที่ห่างจากขอนแก่นไม่มาก
....
ริสา : บี๋ ๆๆ คุณแฟน ๆๆ ขอบคุณนะคะ
ฐิสา : จะนอนทั้งแบบนี้เหรอ ลุกไปอาบน้ำ พรุ่งนี้มีงานคะ
ริสา : คร๊าบบบ บี๋คะ
ฐิสา : ค่ะ พี่เตรียมเสื้อผ้าไว้ในห้องน้ำแล้ว เดียวพี่ไปอาบห้องนู้จะได้รีบนอน
ริสา : รักพี่นะคะ
พูดจบริสาก็เดินมาก้มจูบแก้มคนพี่เต็มสูบก่อนจะไปอาบน้ำ แต่คนเป็พี่นั่งหน้าแดงอยู่กับการหาของในกระเป๋าเพื่อไปอาบน้ำ แม้จริงๆแล้วจะไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว แต่คำบอกรักกับทำให้ใจเต้นรัวเป็กลองชุด
7.00 น.
ฐิสา : ริสา ตื่นได้แล้วคะ
ริสาขยับตัวหันหน้าไปหาไปหานอนที่กอดนอนซุกอยู่ด้านหลังมาทั้งคืน
ริสา : เรามีนัด 9 โมงไม่ใช่หรือคะ นอนต่อสักนิดได้หรือเปล่าคะ สาเวียนหัว
คนพี่ลุกขึ้นนั่ง
ฐิสา : ขอนแก่นตอนเช้ารถติดเหมือนกันนะคะ เดียวพี่ไปอาบน้ำก่อน เดี่ยวมาปลุกใหม่นะคะ
พี่ก้มลงหอมหน้าผากคนที่ยิ่งปลุกยิ่งซุกไม่ยอมลุก ก่อนจะลุกไปอาบน้ำเมื่ออาบเสร็จ คนน้องก็พร้อมอาบน้ำแล้ว ลุกมาเก็บที่นอนแล้วเดินเข้ามาหอมแก้มพี่ก่อนเดินไปอาบน้ำ พร้อมจะลุยงานวันนี้
มื้อเช้าฐิสาในฐานะเ้าถิ่นพาน้องไปกินอาหารเช้าสไตล์เวียดนาน ร้านดังต้องแวะมาเช็คอินของขอนเก่น ไข่กะทะ ขนมปังสอดไส้ ต้มเืหมู ก๋วยจั๊บญวน ปากหม้อญวณถูกสั่งมา พร้อมกาแฟดำ และน้ำส้ม เรียกว่าไม่เบาเลยมื้อเช้า ก่อนริสาจะเดินทางไปที่สาขาของบริษัทที่เดินทางออกนอกตัวเมืองไป9 กิโลเมตร
แต่แทนที่จะเข้าไปที่บริษัท ริสาเลือกจะจอดรถรอ ที่ร้านกาแฟในปั๊มน้ำมันใหญ่เหมือนรอใครบางคน แยกกันนั่งคนละด๖๊ะกับคนพี่ แต่นั้งเอียงข้างเห้นกันและกัน
เมื่อก่อนริสาจะมาตรวจงานที่หน้างานขอนแก่นบ่อยๆ จนคนในบริษัทจำรถที่ใช้ได้ แต่วันนี้ ริสาใช้รถกระบะ 4 ประตูรุ่นใหม่ของบ้านคนพี่ จึงไม่มีใครจับสังเกตุว่าริสามาบริษัท รอจนถึง 10 โมงเช้า ก็มีรถเก่งสีดำเข้ามาจอด ก่อนจะรีบเดินตรงมาหาที่โต๊ะริสานั่งอยู่ข้างๆคนพี่
"คุณริสา สวัสดีคะ รอนานหรือเปล่าคะ"
มวลอากาศเริ่มแปลกในความรู้สึกฐิสา เมื่อเห็นสายตาบางอย่างที่สาวหน้าตาดี ในชุดเสื้อเชิตสีขาว กระโปรงทรงเอ ลุคทางการ แต่งหน้าจัด หน้าสวยเฉียวเลยทีเดียว แต่เอ้ะ สายตามองคนน้องและเธอแปลกๆ
ริสา : คุณฝนสบายดีนะคะ รบกวนอีกแล้ว เกรงใจจัง
ฝน : ยินดีเสมอถ้าคุณริสา้านะคะ ทุกเื่
เอาแล้ว ฐิสาถึงบางอ้อ ว่าแล้วมองกันไม่ธรรมดา ทุกเื่ตานิหยาดเยิ้มมาเลย อ้อแบบนี้นี่เอง ใจเต้นตุบๆ แต่เมื่อมองทาทีคนน้องยังปกติก็เย็นลงมาหน่อย เบื่อคนเ้าชู้จนหย่า หรือว่างานนี้ หนีเสือปะจรเข้นะเรา ฐิสาคิดในใจ
ริสา : ขอมูลออเดอร์จากทางหนองคายและประเทศเพื่อนบ้านที่สั่ง มันสวนทางกับของออกจากทางบริษัทเราแบบนี้นานหรือยังคะ แล้วคุณฝนได้มาจากไหน
ฝน : ญาติฝนค้าขายกับฝั่งนู้นมานานคะ เลยรู้ข้อมูล แล้วก็มีการตำนิ การคอมเพลน ร้องเรียนเื่สินค้า 3 เดือนมานี้ผิดปกติ คุณภาพต่ำกว่าเดิม ทั้งที่สั่งของแบบเดิม
ริสา : แล้วมีใครทราบบ้างคะว่าคุณฝนส่งข้อมูลให้สา
ฝน : ท่านประธานคะ แล้วก็คุณแพน ส่วนผู้บริหารที่นี่ ไม่มีใครทราบ ฝนทำตามคุณพ่อคุณสาสั่งไว้ รายงานทั้งแบบเปเปอร์และในฮับไดรฟ์นี้คะ แต่คุณริสา จะไม่อันตรายแน่นะคะ ฝนเป็ห่วง
ห่วงอะไรยะหล่อน นี่แฟนฉันนะยะ ฐิสาคิดในใจ แต่ สีหน้ายังนิ่ง เล่นมือถือเหมือนไม่สนใจ แต่อยากจะกรี๊ดใส่หน้าแม่สาวสวยหน้าเก๋คนนี้ดังๆ แต่ก็ได้แค่คิด นั่งชิวๆเล่นมือถือต่อไป ทั้งที่ไม่สนใจอะไรในจอเล็กๆในมือ
ริสา : คุณฝนก็ระวังตัวด้วยสาเป็ห่วงเหมือนกัน แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ สาจะมีผู้ใหญ่ และคนช่วยอยู่
ห่วงอะไรกันจ้ะหล่อน เย็นไว้ฐิสา เย็นไว้ น่าลุกชึ้นตบหัวคนน้องสักป้าบ หว่านเสน่ห์ดีนัก
ฝน : คุณริสามาขอนแก่นกี่วันคะ
ริสา : น่าจะทำธุระหลายวันอยู่คะ ต้องไปสารคามด้วย
ฝน : ถ้าเหงา ไม่มีเพื่อนนั่งรถดูทาง หรือ อยากจะทบทวนเื่วันเก่า ฝนว่างสำหรับคุณสาเสมอนะคะ
นั้นไง วันเก่าอะไรย่ะหล่อน ว่าแล้วกลิ่นแปลกๆมองไม่เคยพลาด ส่วนน้อง ริสารู้สึกขนลุกขนชันที่หลังตลอดเวลา หนาวๆร้อนๆ นั่งไม่มีสมาธิ แต่ก็ต้องรักษามาดผู้บริหารไว้
ริสา : สาไม่เหงาแล้วคะ มีแฟนแล้ว เสร็จงานจะไปบ้านแฟนคะ
ฝน : โห เหมือนอกหักเลย
ริสา : โหคุณฝน เด็กออกจะเยอะ
ฝน : เกลียดคนรู้ทัน
ริสา : คุณฝนสอนวิชาเมื่อก่อนไง
ฝน : ฝนไปแล้วนะคะ แฟนเพลอแล้วเจอกัน ค่ะคุณสา
ริสาอ้าปากค้าง เมื่อผู้ช่วยพ่อ สาขาขอนแก่น ทิ้งะเิก้อนโตไว้ แล้วไปไม่ลามาไม่ไหว้ไปเฉยๆ เหมือนรู้ว่าคนข้างๆเป็แฟนลูกเ้านาย เลยทิ้งะเิไว้
ฐิสา : ไม่ตามไประลึกความหลังเหรอคะ
นั้นไง ริสาเดาไม่ผิด แทนที่จะรีบแก้ตัว กับอมยิ้มดีใจที่พี่เก็บอากหารหึงหวงตัวเองไว้ไม่อยู่
ริสา : หึงเหรอคะ
ฐิสา : ไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครคะ และ เด็ดขาดเื่การนอกใจ แต่งงานแล้วยังหย่าได้เลยนะคะ เพื่อจะลืม
ริสา : โหพี่ เป็เพื่อนเที่ยวเฉยๆ มีครั้งไปเที่ยวแล้วเมา ไม่ได้ใครกลับมา แค่วันไนท์ แล้วจบเลยคะ
ฐิสา : เพื่อจะลืม เราเริ่มต้นที่วันไนท์เหมือนกัน
...