“ตัวอย่างทดลองหมายเลข 24 ฉีดสารละลายวัลคีรีเรียบร้อย ยื้อชีวิตได้ 2 นาที 45 วินาที เวลาตาย ตีสี่ 22 นาที...”
ที่บ้านมีแค่ฉันคนเดียวนี่หว่า... เสียงใครกัน?
หานเซียวลืมตาโพลงทันที แสงสีขาวสาดเข้ามาจนแสบตา ประตูเครื่องเล่นเกมที่คุ้นเคยหายไปแล้ว สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือเพดานสีขาวโพลน ผนังรอบด้านให้ความรู้สึกเย็นแบบโลหะ ดูไซไฟสุดๆ
การตกแต่งภายในห้องเหมือนกับห้อง ICU ในหนังวิทยาศาสตร์ เขานอนอยู่บนเตียงโลหะ ท่อนบนเปลือยเปล่า มีสายไฟจากเครื่องมือสารพัดชนิดระโยงระยางเต็มตัวไปหมด แผ่นหลังแนบชิดกับเตียงโลหะ ความเย็นเฉียบแทรกซึมลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ
ข้างๆ มีคนใส่ชุดกาวน์เหมือนนักวิจัยยืนล้อมอยู่หลายคน ทำหน้าเหมือนเห็นผี
‘เมื่อกี้ฉันเพิ่งรับงานปั๊มเลเวลไอดีใหม่ให้ลูกค้าไม่ใช่เหรอ? เลือกฉากเปิดตัวแบบธรรมดาไปนี่หว่า แล้วที่นี่มันที่ไหนเนี่ย?’
หานเซียวปวดหัวจะะเิ ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิงเหมือนมีข้อมูลมหาศาลถูกยัดเยียดเข้ามา ความทรงจำสุดท้ายคือเขากำลังรับจ้างเล่นเกม อยู่ที่หน้าสร้างตัวละครของเกมสตาร์โอเชียนแล้วจู่ๆก็เหมือนได้กลิ่นโปรตีนไหม้เหม็นคลุ้ง...
“รีบไปแจ้งคุณเฮล่า เร็วเข้า! ตัวทดลองฟื้นแล้ว!”
“เรียกหน่วยรักษาความปลอดภัย! มาคุมตัวทดลองเดี๋ยวนี้!”
พวกเสื้อกาวน์ะโโวยวาย หานเซียวไม่เคยได้ยินภาษาที่พวกเขาพูด แต่กลับเข้าใจความหมายเฉยเลย คำว่า ‘ตัวทดลอง’, ‘ระยะเวลาที่มีชีวิต’, ‘หน่วยรักษาความปลอดภัย’ คำพวกนี้ทำให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เสียงฝีเท้าถี่รัวดังมาจากนอกประตู มีคนกำลังพุ่งเข้ามาทางนี้
จะอยู่เฉยๆ หรือรีบชิ่ง?
หานเซียวลังเลแค่วินาทีเดียวก็เลือกอย่างหลังทันที นั่งรอความตายไม่ใช่นิสัยเขา หานเซียวพลิกตัวกระชากสายไฟที่ต่อกับตัวจนขาดกระจุย แล้ววิ่งโซซัดโซเซพุ่งไปที่ประตูห้องแล็บ พวกเสื้อกาวน์รีบถอยกรูด ไม่กล้าเข้ามาขวาง
ปัง!
เขากระแทกประตูเปิดออก ข้างนอกเป็ทางเดินยาวสีขาว ตรงหัวและท้ายทางเดินมีหน่วยรักษาความปลอดภัยกว่าสิบคนใส่ชุดปฏิบัติการสีดำถือกระบองไฟฟ้าวิ่งล้อมเข้ามา
หานเซียวจำตราสัญลักษณ์รูป ‘ครึ่งต้นกล้า’ ที่อกซ้ายของชุดเครื่องแบบพวกนั้นได้ เขาถึงกับสูดหายใจเฮือก
“องค์กรเจอร์มินัลในดาวอาความารีน เวอร์ชัน 1.0 เหรอ? มันล่มสลายไปแล้วไม่ใช่เรอะ?!”
หน่วยรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งฟาดกระบองไฟฟ้าลงมาเต็มแรง หานเซียวยกแขนขึ้นกันตามสัญชาตญาณ
เปรี้ยง!
ความเ็ปจากการถูกช็อตทำให้ตัวเขาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง กระดูกแทบจะร้าว ครึ่งตัวชาจนขยับไม่ได้
“ความเ็ประดับร้อยเปอร์เซ็นต์เลยเหรอ?!”
หานเซียวใแทบช็อก การปรับระดับความเ็ปในสตาร์โอเชียน สูงสุดอยู่ที่ 40% ถ้าเกินกว่านั้นจะทำลายระบบประสาทของผู้เล่น เครื่องเล่นเกมมีระบบตรวจสอบสัญญาณชีพ ถ้าเกิดความผิดพลาดขนาดนี้ ตามหลักแล้วระบบต้องตัดการเชื่อมต่อบังคับออฟไลน์ไปแล้วสิ!
เกิดบ้าอะไรขึ้น เครื่องเล่นเกมที่เพิ่งเปลี่ยนเมื่อ 7 ปีก่อนเจ๊งอีกแล้วเหรอ?
เวรเอ๊ย! ช่างซ่อมที่มาเมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งฟันค่าแรงไปสามร้อยหยวน สาบานเป็มั่นเป็เหมาะว่าครึ่งปีไม่มีปัญหาแน่ เชื่อไม่ได้สักอย่าง เดี๋ยวเถอะ จะโทรไปด่าฝ่ายบริการลูกค้าขอเงินคืนเสียเลย!
หน่วยรักษาความปลอดภัยร่างบึ้ก... เอ่อ ร่างกำยำกว่าสิบคนกรูเข้ามาพร้อมกัน หานเซียวเลยได้ััประสบการณ์โดนชายฉกรรจ์รุมทึ้ง เขาถูกคุมตัวลากไปขังไว้ในห้องมืดเล็กๆ ห้องหนึ่งก่อนที่พวกหน่วยรักษาความปลอดภัยจะ ล็อกประตูแ่าแล้วออกไปจนหมด
รอบตัวมืดสนิท เหลือเขาอยู่แค่คนเดียว
หานเซียวเ็ปจนใบหน้าบิดเบี้ยว เขานวดข้อมือรอให้หายชา
จู่ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง ข้อมูลมหาศาลไหลทะลักเข้ามาในสมอง
ผ่านไปพักใหญ่ หานเซียวถึงปะติดปะต่อเื่ราวได้
“ฉันทะลุมิติเข้ามาใน... สตาร์โอเชียน?”
หานเซียวตาโต หน้าตาตื่นตะลึง
สตาร์โอเชียนเป็เกมโฮโลแกรมแบบสมจริงที่เซิร์ฟเวอร์ครอบคลุมทั่วโลก สถิติคนออนไลน์พร้อมกันสูงสุดเกือบหกสิบล้านคน
ฉากหลังของเกมคือจักรวาลและดวงดาว แผนที่และฉากต่างๆ ถูกสร้างขึ้นอัตโนมัติโดยซูเปอร์คอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุดหลังจากที่ผ่านการป้อนพารามิเตอร์เข้าไป แผนที่ใหญ่โตมโหฬารจนน่าเหลือเชื่อ รองรับผู้เล่นออนไลน์พร้อมกันเป็ร้อยล้านคนได้สบายๆ มีกิลด์และกลุ่มธุรกิจนับไม่ถ้วนเข้ามาหาเงิน สำรวจแผนที่ ลงดันเจี้ยน อุปกรณ์ระดับเทพชิ้นหนึ่งขายได้ราคาเวอร์วังถึงหลักแสนหลักล้านดอลลาร์
เกมที่ฮิตะเิขนาดนี้ ความสมดุลต้องยอดเยี่ยมแน่นอน ทั้งต้องรับประกันว่าพวกเทพทรูที่ยอมจ่ายเงินจะมีความได้เปรียบระดับหนึ่ง แต่ก็ต้องไม่ให้ความได้เปรียบนั้นมากจนผู้เล่นสายชิลรู้สึกไม่ยุติธรรม วิธีหลักในการรักษาสมดุลคือเน้นความสามารถในการแข่งขันและทักษะผู้เล่น สตาร์โอเชียนเองก็ไม่เว้น จนทำให้เกิดอาชีพโปรเพลเยอร์และลีคอาชีพขึ้นมา
ถึงหานเซียวจะหากินกับเกม แต่คำว่า ‘โปรเพลเยอร์’ นั้นไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลย เขาเป็นักรับจ้างปั๊มเลเวลที่ผู้เล่นส่วนใหญ่เกลียดขี้หน้า แถมยังเป็พวกฉายเดี่ยวไม่มีสังกัดอีกต่างหาก
ในฐานะนักปั๊มเลเวลระดับเดนตายของสตาร์โอเชียน หานเซียวผ่านการอัปเดตมาแล้วทุกเวอร์ชัน มีชื่อเสียงพอตัว ครองตำแหน่งท็อปร้อยในบอร์ดจัดอันดับยอดฝีมือโซนจีนมาตลอด จำได้ว่าล่าสุดอยู่อันดับที่ 47 ฉะนั้นตามหลักแล้วด้วยฝีมือระดับนี้ ไปเป็โปรเพลเยอร์ได้สบาย แต่เขาดันเป็แค่นักรับจ้างเล่นที่ทำเพราะใจรัก
“องค์กรเจอร์มินัล, เวอร์ชัน 1.0, หนึ่งในดาวเคราะห์จุดเกิดของผู้เล่นใหม่, เหตุการณ์บนดาวอความารีน...”
หานเซียวพึมพำกับตัวเอง
ก่อนที่เขาจะทะลุมิติมา สตาร์โอเชียนเปิดให้บริการมาสิบกว่าปีแล้ว เหตุการณ์ในเวอร์ชัน 1.0 กลายเป็ประวัติศาสตร์ไปตั้งนานแล้ว นี่เขาย้อนเวลากลับมาเหรอ?
หานเซียวสีหน้าเคร่งเครียด
“นั่นหมายความว่าคงไม่ได้ไอ้เงินสามร้อยหยวนนั่นคืนแล้วสินะ?!”
เพียะ!
หานเซียวตบหน้าตัวเองไปหนึ่งฉาด ทะลุมิติมาขนาดนี้แล้วยังจะมาห่วงเงินคืนอะไรอีก ฉันนี่มันบ้าหรือเปล่า?!
ความทรงจำในหัวเหมือนจะขาดหายไปบางส่วน ไม่รู้อดีตของเ้าของร่างเดิม แม้แต่ชื่อก็ยังไม่รู้ จำได้แค่ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับโลกนี้ เช่น เวลา ตอนนี้เขาอยู่ในปีปฏิทินเซียนไห่ที่ 687 ส่วนกำหนดการเปิดโอเพ่นเบต้าอย่างเป็ทางการคือปี 688
ในยุคเวอร์ชัน 1.0 สามขั้วอำนาจั์ใหญ่ระดับจักรวาลอย่างสหพันธรัฐเรเดียนซ์,จักรวรรดิสีชาดและศาสนจักรอาร์เคน ยังคงรักษาสันติภาพที่มีมายาวนานหลายหมื่นปีนับั้แ่สิ้นสุดยุคสำรวจ
กองทัพปฏิวัติสีเงินยังไม่ถูกก่อตั้ง ต้นตอของภัยพิบัติเอสเปอร์ยังซุกหัวนอนรอวันตายอยู่บนดาวเคราะห์ร้างสักแห่ง โลกประกายแสงยังไม่ถือกำเนิด อารยธรรมต้นไม้โลกยังไม่ได้รุกรานจักรวาลที่ยังไม่ถูกสำรวจ ส่วนวงแหวนดาราแตกสลายที่ดาวอความารีนตั้งอยู่ก็ยังเป็แค่พื้นที่บ้านนอกขอบจักรวาลที่ไม่มีใครสนใจ...
เพื่อรักษาความน่าดึงดูดของเกมสตาร์โอเชียนได้หยิบยืมไอเดียจากเกมชื่อ เวิลด์ออฟวอคราฟเมื่อหลายปีก่อน การอัปเดตเวอร์ชันแต่ละครั้งคือหายนะและเหตุการณ์ใหญ่ั์ กุลดาน·แดเนียลวู ก่อเื่มาตั้งหลายปี สุดท้ายก็โดนอิลลิดานขยี้ตาย (เอ๊ะ ทำไมต้องบอกว่าโดนขยี้อีกแล้วนะ) เบิร์นนิ่งลีเจียนบุกอีกรอบ ใครจะรู้ว่าจะกลับมาอีกกี่รอบ
ในจุดนี้ สตาร์โอเชียนเรียนรู้ประสบการณ์จากเวิลด์ออฟวอคราฟมาเต็มๆ ตอนเล่นมันก็มันส์ดีหรอก แต่ถ้าต้องทะลุมิติมาจริงๆเนี่ย... เพื่อนเอ๋ย พอจะมีตั๋วขากลับขายไหม?
หากว่าจะให้เทียบองค์กรเจอร์มินัลกับหายนะระดับาดวงดาวในเวอร์ชันหลังๆก็เหมือนเด็กเล่นขายของ แต่สำหรับหานเซียวในตอนนี้นั้น นี่คือสถานการณ์อันตรายถึงชีวิต
“ดาวอความารีนมีโมเดลใกล้เคียงโลก องค์กรเจอร์มินัลคือองค์กรที่คิดจะล้มล้างรัฐบาลของประเทศมหาอำนาจ ถ้าจำไม่ผิดตัวทดลองของ ห้องทดลองวัลคีรีจะถูกล้างสมองแล้วเปลี่ยนให้เป็ตัวตายตัวแทน”
ที่มาของร่างกายนี้คือ ‘วัตถุดิบ’ ที่องค์กรเจอร์มินัลเอามาใช้ทดลองกับมนุษย์ ความทรงจำ่ก่อนหน้านั้นขาดหาย นอกจากเื่ทั่วไปแล้ว ที่เหลือมีแต่เศษเสี้ยวความทรงจำตอนถูกขังและภาพการทดลอง
อายุประมาณยี่สิบปี หน้าตาคล้ายกับเขาในชาติก่อนลางๆ ส่วนเื่สุขภาพนี่พูดยาก เขาจำคำพูดของพวกเสื้อกาวน์ได้ เขาถูกฉีดสารละลายวัลคีรีเข้าไป สิ่งนี้เป็ยาพันธุกรรมตัวหนึ่งขององค์กรเจอร์มินัลที่ใช้สำหรับเสริมประสิทธิภาพสมอง อัตราการตายสูงถึง 70% แต่ดันเกิดการกลายพันธุ์ขึ้นในตัวเขา
ทันใดนั้น ตัวหนังสือสีฟ้ากึ่งโปร่งแสงก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า:
[คุณได้รับการฉีดสารละลายวัลคีรี, ศักยภาพความอึด +1, ได้รับพร์—สมาธิขั้นสูง, ได้รับพร์—ความยืดหยุ่นทางจิตระดับต่ำ]
“ข้อมูลหน้าต่างสถานะ!” หานเซียวดีใจวูบ
ม่านแสงสีฟ้ากึ่งโปร่งใสแผ่ออกมาในระดับสายตาซึ่งดูล้ำสมัยสุดๆและไม่บดบังการมองเห็น
——————
ชื่อ: หานเซียว
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ฐานคาร์บอน (ผิวเหลือง)
เทมเพลต: NPC (นับถอยหลังเปิดเซิร์ฟเวอร์ 1.0: 358 วัน 11 ชั่วโมง 03 นาที)
เลเวลรวม: 1
ค่าประสบการณ์ (EXP): 0
อาชีพรอง: ประชาชน Lv1 (0/50)
อาชีพหลัก: ไม่มี
ค่าสถานะส่วนตัว: พละกำลัง 2, ความว่องไว 2, ความอึด 3, สติปัญญา 3, ความลึกลับ 1, เสน่ห์ 2, โชค 1
แต้มสถานะอิสระ: 0
พลังงาน: 0 (Lv0)
ระดับพลังงาน (Energy Level): 1~2
ระดับ (Rank): F (มนุษย์ปุถุชน)
[ไอ้อ่อนหัด พลังต่อสู้แค่ห้า ลาก NPC ข้างถนนมาสักคนยังจับแกกระทืบจมดินได้เป็ร้อยรอบ ย้ำว่าร้อยรอบ!]
เื (HP): 23/30 (เคล็ดขัดยอก)
ค่าความเหนื่อย (Stamina): 36/36
พร์: สมาธิขั้นสูง — เพิ่มความเร็วในการเรียนรู้และการสร้าง 10%
ความยืดหยุ่นทางจิตระดับต่ำ — ได้รับค่าต้านทานทางจิต +3
สกิล: ไม่มี
แต้มศักยภาพ: 0
ผังความรู้อาชีพ: ยังไม่เปิด
อิทธิพล: ไม่มี
แต้มตำนาน: 0
อุปกรณ์: ไม่มี
——————
หน้าต่างสถานะเกมสตาร์โอเชียน! ขอบคุณ์ ของพวกนี้ยังอยู่ ์เข้าข้างคนหล่อจริงๆ
แต่หานเซียวก็พบความผิดปกติอย่างรวดเร็ว
เทมเพลต NPC? ตัวเขาไม่ใช่ผู้เล่นเหรอ? นับถอยหลังเปิดเซิร์ฟเวอร์ 1.0?
หานเซียวคิ้วขมวดมุ่น พบปัจจัยสำคัญหลายอย่าง
หนึ่ง... ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมหน้าต่างสถานะถึงตามเขาข้ามโลกมาด้วย แต่นี่คือโลกแห่งความจริง ทุกชีวิตมีเืเนื้อ ถ้าเขาตายก็จะไม่มีการฟื้นคืนชีพเหมือนในเกม
สอง... ตัวเองข้ามมาเป็ NPC แต่กลับมีหน้าต่างระบบของผู้เล่น นี่เป็ข่าวดีชัดๆ แปลว่าสามารถเก็บเลเวลและเติบโตได้เหมือนผู้เล่น
สาม... การนับถอยหลังเปิดเซิร์ฟเวอร์ทำให้เขารู้ว่า โลกความจริงคงย้อนกลับไปใน่เวลาก่อนที่สตาร์โอเชียนจะเปิดตัว เขาได้ย้อนอดีตกลับมาจริงๆ! งั้นแปลว่าผู้เล่นพวกนั้นจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเหรอ?
ข้อสี่ต่างหากที่เป็ประเด็นสำคัญ... ตอนนี้เขาตกอยู่ในอันตรายอย่างมาก!
หานเซียวรู้สึกปวดศีรษะ ดูการทะลุมิติของคนอื่นสิ นั่นสิถึงจะเรียกว่าการเริ่มต้นแบบปกติ ห้าร้อยเหรียญทอง ประชากรสิบคน มีทรัพยากร มีลูกสมุน เผลอๆ แถมแฟนเก่ามาให้ด้วย ต่อให้ไม่มีของพวกนี้ อย่างน้อยสภาพแวดล้อมก็ต้องปลอดภัยสิ
ต่อให้มีศัตรูที่อยากฆ่าแกให้ตายก็ทำได้แค่ลับๆ ล่อๆ แทงข้างหลัง แล้วเขาล่ะ? เปิดมาก็เจอฉากา เป็ฮีโร่ตัวคนเดียวแถมยังตกอยู่ในดงศัตรู เผลอนิดเดียวพระเ้าก็พร้อมส่งกลับบ้านเก่า...หากว่าเขามีบ้านเก่าให้กลับน่ะนะ
ตอนนี้หานเซียวไม่มีความสามารถฟื้นคืนชีพแบบผู้เล่น ชีวิตมีแค่ชีวิตเดียว ทิ้งไว้ตรงนี้ก็น่าเสียดายแย่
ใช่แล้ว... เขาคิดว่า ‘น่าเสียดาย’ มันต่างจากความคิดคนปกติที่ว่า ‘ฉันต้องรอด’ อยู่เล็กน้อย ส่วนพวก ‘ชะตาข้าลิขิตเอง์ไม่เกี่ยว ์จะฆ่าข้า ข้าจะถล่ม์’ หรือ ‘กลืนจินตานลงท้อง ทลายประตูเป็ตาย’ อะไรเทือกนั้น โดยปกติแล้วมันเป็ปฏิกิริยาของพวกเบียวระยะสุดท้าย
“อะไรกันเนี่ย มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่เจอซอร์ดอาร์ตออนไลน์?” หานเซียวบ่นพึมพำ
ถึงประสาทััของเขาจะเหมือนจริงทุกอย่าง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสงสัยมหาศาล
แก่นแท้การมีอยู่ของตัวเองคืออะไร? เป็สิ่งมีชีวิตจริงๆ? หรือเป็แค่ชุดข้อมูล? ิญญาข้ามภพ? หรือว่าเป็เพราะสาเหตุอื่น?
“มาแล้วก็ต้องอยู่ให้ได้ ก้าวไปทีละก้าวแล้วกัน” หานเซียวคิดในใจ
ไม่ว่าตัวเองจะเป็อะไร ถ้าไม่อยากตายอย่างวีรบุรุษ (ที่ไม่มีใครจำ) ก็ต้องหาทางรอด
เหลือเวลาอีกหนึ่งปีกว่าจะเปิดเซิร์ฟเวอร์ ก่อนที่ผู้เล่นจะจุติลงมานั้นตัวเขายังมีเวลาเตรียมตัวอีกหนึ่งปี นี่เป็ข่าวดีเดียวที่ทำให้เขาฮึกเหิมขึ้นมาได้ในตอนนี้ เขารู้ซึ้งในพลังการทำลายล้างของผู้เล่นเป็อย่างดี พวกนั้นมันเหมือนฝูงตั๊กแตน เป็ตัวแทนของความโกลาหลและความบ้าคลั่ง
โครม!
ตอนนั้นเองที่ประตูห้องมืดก็เปิดออก คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาแต่เป็เพราะการย้อนแสงจึงมองหน้าได้ไม่ชัด หานเซียวเห็นแค่รางๆว่าคนนำหน้ามีรูปร่างอ้อนแอ้นและเป็ผู้หญิงหุ่นแซ่บ
“สถานะตัวทดลองเป็ยังไงบ้าง?” ผู้หญิงคนนั้นถามลูกน้องข้างหลัง น้ำเสียงแหบพร่านิดๆ มีเสน่ห์เหมือนกาแฟรสเข้มซึ่งฟังดูเกียจคร้านแต่เย้ายวน
“ดูเหมือนจะพ้น่คลุ้มคลั่งแล้วครับ” หัวหน้าผู้รับผิดชอบการทดลอง หลินเว่ยเสียนใช้สายตาร้อนแรงกวาดมองหานเซียวขึ้นๆ ลงๆ สายตาเหมือนกำลังมองของสะสมส่วนตัว
หานเซียวเสียงแหบแห้งถาม “พวกแกเป็ใคร?”
“หืม? ดูเหมือนความทรงจำจะมีปัญหานะ?” ผู้หญิงเลิกคิ้ว
“วัลคีรีกระตุ้นสมอง การที่ความทรงจำขาดหายเป็ปฏิกิริยาปกติครับ” หลินเว่ยเสียนหรี่ตาตอบ
พอดวงตาเริ่มชินกับแสง หานเซียวก็มองเห็นหน้าตาของผู้หญิงคนนั้นชัดเจน ก็ถึงกับตะลึงในความงาม
ผมยาวหยิกเป็ลอนสีแดงไวน์ปิดบังใบหน้าครึ่งซีก สวมชุดปฏิบัติการสีดำรัดรูป หุ่นะเิระเบ้อเหมือนจะดันเสื้อออกมาให้ได้ ดึงดูดฮอร์โมนเพศชายสุดๆ เครื่องหน้ามีความคมชัดแบบชาวตะวันตกผสมกับความอ่อนหวานแบบตะวันออก ราวกับลูกครึ่ง สวยสะกดใจ ทาอายแชโดว์สีดำและทั้งตัวแผ่กลิ่นอายความเป็ผู้ใหญ่ที่ดูเกียจคร้านราวกับอสรพิษแสนสวย
‘ถ้านางต๋าจี่สวยเบอร์นี้ พระเ้าโจ้วตายก็ไม่เสียดายชีวิต...’ หานเซียวแอบคิดในใจ
“เฮล่า หัวหน้าของที่นี่” สาวงามผมแดงจ้องมองหานเซียว โบกมือสั่ง “พามันไปตรวจเื ฉัน้าเห็นรายงานเดี๋ยวนี้!”
หน่วยรักษาความปลอดภัยระดับสูงสีหน้าไร้อารมณ์สองคนเดินเข้ามาล็อกแขนซ้ายขวาของหานเซียวแล้วลากตัวเขาออกไป หานเซียวเหลือบมองร่างกายกำยำภายใต้ชุดเครื่องแบบกับปืนพกที่เอวของหน่วยรักษาความปลอดภัยแล้วล้มเลิกแผนขัดขืนทันที
เขาจดจำ ‘อสรพิษแดง’เฮล่า ได้แล้ว!
นี่คือหนึ่งในฉากที่ท้าทายที่สุดของ ดาวอความารีน— ห้องทดลองวัลคีรีหนึ่งในฐานทัพย่อยขององค์กรเจอร์มินัล
ในสมัยเวอร์ชัน 1.0 บอสเฮล่าคนนี้ตบผู้เล่นใหม่ที่เกิดบนดาวอความารีนจนร้องหาพ่อหาแม่ ถึงขั้นถูกตั้งฉายาในบอร์ดว่า ‘เจ๊สั่งลา’ (เจ๊ที่ทำให้คนเลิกเล่น) ในอนาคตเธอยังกลายเป็ยอดฝีมือระดับจักรวาลแห่งกระจุกดาวโคลตัน พลังเหนือกว่าระดับภัยพิบัติจนได้รับสมญานามว่า ‘เทพธิดาแห่งความตาย’ โด่งดังไปทั่ว วงแหวนดาราแตกสลาย
หานเซียวแอบยิ้มขื่น
สถานการณ์ของเขานี่มันเดือนสิบสองชัดๆ... หนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ!
……