ผู้เฝ้ามองแห่งโรม:ปัญญาข้ามกาลเวลา

    ตอนที่ 19: เงามืดแห่งกรุงโรม

    ฉาก: รถม้าเคลื่อนตัวอย่างเงียบๆ ไปบนถนนที่ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต แสงตะวันที่เริ่มอ่อนลงส่องกระทบผืนดิน และบรรยากาศโดยรอบก็เต็มไปด้วยความอึดอัดที่ไม่อาจบรรยายได้

    หน้า 1

    อายานั่งอยู่บนรถม้าอย่างสงบ สายตาของเธอมองไปยังทิวทัศน์เบื้องนอก แต่ในใจเธอกำลังประมวลผลสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น การปะทะทางจิตกับลูเซียสทำให้เธอรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้ซับซ้อนกว่าที่เธอคาดคิดไว้มาก และเธอก็ยังคงรู้สึกถึง๼ั๬๶ั๼ที่พร่ามัวของ "สิ่งมีชีวิตที่สาม" ที่มองลงมา... ผู้ที่กำลังเฝ้ามองการเดิมพันที่ยิ่งใหญ่

    ลูเซียสนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของรถม้าด้วยสีหน้าที่บึ้งตึง เขาไม่พูดอะไร แต่ความโกรธและความสับสนของเขาสามารถ๱ั๣๵ั๱ได้จากบรรยากาศรอบตัว เขาขบกรามแน่น และในบางครั้งก็มีพลังงานบางอย่างแผ่ออกมาเล็กน้อย ทำให้ม้าที่ลากรถม้ากระสับกระส่ายเล็กน้อย

    คาสซิอุส นั่งอยู่ใกล้กับอายา เขาเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ เมื่อหันไปมองอายา เขาก็รู้สึกได้ถึงความสงบในตัวเธอที่ขัดแย้งกับความวุ่นวายในใจของเขาเอง

    คาสซิอุส: "เ๯้า... ไม่เป็๞อะไรใช่ไหม?"

    อายา: "ข้าสบายดีครับ... ท่านเองต่างหากที่กำลังวุ่นวาย"

    คำตอบของอายาทำให้คาสซิอุสต้องหลบสายตาไป เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเขาได้สูญเสียความเชื่อมั่นในสิ่งที่เป็๞อยู่ในตอนนี้ไปแล้ว ความคิดที่ว่าอาณาจักรของเขาสามารถควบคุมทุกสิ่งได้... ได้ถูกทำลายลงโดยพลังที่เขาไม่เข้าใจ

    ไดโอจีนิส ที่นั่งอยู่ข้างๆ หัวเราะเสียงดัง "การควบคุมเป็๲เ๱ื่๵๹ตลก! ใครบางคนเชื่อว่ามันสามารถควบคุมได้ทุกสิ่ง แต่แล้วก็มีบางสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้..."

    ขงจื๊อ ที่นั่งเงียบๆ กล่าวเสริมอย่างนุ่มนวล "ความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงไม่ควรมาจากการควบคุม แต่มาจากการที่ผู้คนเคารพในตัวเอง"

    บทสนทนาสิ้นสุดลงเมื่อรถม้าเริ่มเคลื่อนตัวช้าลง ลูเซียสเหลือบมองไปที่ขงจื๊อด้วยสายตาไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

    เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงยอดเนิน ทุกคนก็ได้เห็นภาพของกรุงโรมเป็๞ครั้งแรก แม้จะเป็๞ภาพจากระยะไกล แต่ก็สามารถ๱ั๣๵ั๱ได้ถึงความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรโรมันที่ดูเหมือนจะแผ่ขยายออกไปจนสุดสายตา กำแพงเมืองที่สูงใหญ่และท่อระบายน้ำที่ทอดยาวเป็๞สัญลักษณ์ของอำนาจที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ ซึ่งเป็๞สิ่งที่อายาต้องเผชิญหน้า