ถึงแม้พรหมลิขิตบันดาลชักพาให้แก้วกาญจน์กินรีมาพบรักกับนาคาเพชร ทว่าฟ้าดินและบาดาลมีกฎเกณฑ์แบ่งแยกเผ่าพันธุ์ แล้วทั้งสองจะต้องต่อสู้ดิ้นรนอย่างไร จึงสมหวังในความรักที่ปรารถนา
.............

"เขาไม่ใช่มนุษย์เดินดินธรรมดา ไม่ใช่ทวยเทพบนสวรรค์ชั้นฟ้า และไม่ใช่ผู้รักษาศีลบริสุทธิ์ ทว่าเขาเป็นราชันย์เดียรัจฉานที่มากด้วยพิษสงเล่ห์เหลี่ยม นิ่งเงียบแต่ว่องไว สงบเยือกเย็นแต่ดุร้ายอันตราย ลุ่มหลงในกิเลสตัณหาราคะแต่มีคู่ครองเพียงหนึ่งชีวิตเท่านั้น
หากรัก เขาจะรักอย่างถวายวิญญาณ
หากคลั่งไคล้ เขาจะผูกใจหมกมุ่นชั่วนิรันดร์
หากชัง เขาจะพาลอย่างร้ายกาจ
หากเคียดแค้น เขาจะอาฆาตพยาบาทไปจวบจนกัลปาวสาน"
.............

"ต่อให้ชาติหน้า เจ้ากลับมาเกิดเป็นงูดินพี่ก็จะรอ"
ทั้งสองยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมแห่งเปลวไฟ ทว่าความอบอุ่นนั้นกลับให้ความรู้สึกเยือกเย็นเหน็บหนาวเหมือนเจาะลึกตรงเข้าไปถึงหัวใจ
เส้นผม ผิวเนื้อ กระดูก ทุกส่วนอันประกอบเป็นเรือนร่างของแก้วกาญจน์กินรีค่อย ๆ สลายกลายเป็นหมอกควัน ซึ่งลอยฟุ้งไปตามลำแสงแห่งดวงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ
"ฟ้าดินช่างใจร้ายกับเราทั้งสองเหลือเกิน..."
นาคาเพชรเงยหน้ามองขึ้นไปยังเบื้องบน นัยน์ตาสีอำพันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวดร้าวราน หยาดน้ำที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นเป็นสีแดงสดดั่งหยดเลือด
"หากชาตินี้ตัวข้า นาคาเพชรมีบุญบารมีไม่มากพอที่จะได้ครองคู่กับแก้วกาญจน์กินรี ข้าขออุทิศกายสังขารอมตะที่นางมอบให้แก่ข้า ถวายคืนแด่พระผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง ข้าขอจำศีลภาวนาอยู่ในถ้ำแห่งนี้ไปจนกว่านางผู้เป็นที่รักจักกลับมาเกิดใหม่ เพื่อครองคู่อยู่กินร่วมกันฉันท์ผัวเมีย"
อำนาจของคำอธิษฐานนั้นทำให้แก้วจันทร์สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันลึกซึ้งมั่นคงของชายหนุ่ม แม้นบัดนี้กายเนื้อของเขาละลายกลายเป็นสายน้ำที่ไหลคืนลงสู่สระมรกตไปแล้ว แต่หล่อนก็รับรู้ว่า เขากำลังรอคอยใคร เขารักใครมากที่สุด
ประดุจว่าหัวใจที่เต้นอยู่ข้างในทรวงอก คือดวงใจอันเป็นหนึ่งเดียวกันของเขาและหล่อน
..............

ผีหมายหัว คือเรื่องราวความรักเร่าร้อนอันสุดแสนสะเทือนใจระหว่างนาคาเพชรกับแก้วกาญจน์กินรี และเป็นต้นตำนานแห่งโรคคำสาปร้ายของผู้ชายในตระกูลชยางกุล ซึ่งเป็นนิยายภาคต่อ เรื่องสมสู่ประสานสองชีพไซร้ (นิยายทั้งสองเล่มสามารถอ่านแยกได้ค่ะ)