ตอนที่ 13 – ดวงใจของบ้าน และหัวใจของน้องสาว
ยามเช้าของหมู่บ้านหยุนหลิงมักเงียบสงบ มีเพียงเสียงไก่ขันกับลมพัดเบา ๆ แต่ในบ้านหลังหนึ่ง เสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วกลับดังก้องอยู่เสมอ และเสียงนั้นมักเริ่มต้นจากเด็กหญิงนามว่า ‘หลี่เซวียน’ น้องสาวผู้น่ารักของหลี่เหวิน
เธอมีดวงตากลมโต ใบหน้าร่าเริง และหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา
ความลับของการเกิดใหม่
ในห้วงความฝันเมื่อยังเป็ทารก หลี่เซวียนจำได้ถึงอีกโลกหนึ่งที่มีสิ่งประดิษฐ์มหัศจรรย์ ตึกสูงเสียดฟ้า ยารักษาโรคทันสมัย และ... ครอบครัวที่เธอเคยสูญเสีย
เมื่อฟื้นขึ้นมาในโลกนี้ เธอรู้ทันทีว่านี่คือโอกาสใหม่ โอกาสที่ฟ้าประทานให้ได้มีครอบครัวที่รักเธออย่างแท้จริง ไม่มีใครทอดทิ้ง ไม่มีการเ็าจากพ่อแม่หรือพี่น้องอีกต่อไป
หลี่เซวียนบอกตัวเองั้แ่นั้น “ชีวิตนี้...ข้าจะปกป้องทุกคนที่รักข้า ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไร”
แม่ผู้แสนอ่อนโยน
ิ่ซือเหนียงแม้จะดูเงียบขรึม แต่ดวงตาของนางเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนในทุกการัั หลี่เซวียนมักแอบเห็นแม่ลูบหัวตนอย่างเบาที่สุดยามคิดว่าตนหลับสนิทแล้ว หรือยามนางนั่งเย็บเสื้อผ้าขาด เธอก็มักจะกระซิบกับตัวเองเบา ๆ
“ลูก ๆ ต้องอบอุ่น ต้องไม่ลำบากเหมือนข้า”
นั่นทำให้หัวใจเล็ก ๆ ของหลี่เซวียนแน่นหนึบ เธอจึงใช้มิติฟาร์มเร่งปลูกสมุนไพร ยา บางครั้งแม้จะฝืนพลังของตนมากเกินไปจนเกือบหมดสติ เธอก็ยอม
เพียงเพื่อไม่ให้แม่ต้องกังวล...
พี่ชายที่เปรียบเหมือนูเา
หลี่เหวินคือแบบอย่างของความแข็งแกร่ง แม้จะดูขี้เล่น หัวเราะง่าย แต่ในสายตาน้องสาว เขาคือูเาที่เธอฝากชีวิตไว้ได้
ครั้งหนึ่งเมื่อถูกเด็กโตจากหมู่บ้านข้าง ๆ รังแก หลี่เหวินที่เพิ่งกลับจากเก็บฟืน รีบปรี่เข้ามาบังเธอไว้
“หากคิดจะทำร้ายเซวียน เ้าต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”
แม้จะยังเด็ก พลังยังไม่เท่าคนโต แต่เขาก็ยืนนิ่งไม่ถอย หัวใจหลี่เซวียนจึงจดจำภาพนั้นไว้ตลอด
“ถ้าพี่ชายสามารถยืนหยัดเพื่อข้าได้ ข้าก็จะยืนหยัดเพื่อครอบครัวเช่นกัน”
พี่ใหญ่ผู้ไม่เคยอิจฉา
หลี่จื้อ พี่ชายคนโต มักถูกมองว่าเรียบง่าย ไม่ค่อยเก่งเื่พลังยุทธ แต่เขาคือคนที่คอยตื่นแต่เช้าไปล่าสัตว์ หาอาหารให้ครอบครัวเงียบ ๆ
หลี่เซวียนเห็นเสื้อพี่ชายขาดบ่อยครั้งแต่ไม่เคยได้ยินเสียงบ่น นางจึงแอบซ่อมให้ในมิติฟาร์ม เอาเสื้อใหม่วางแทนโดยไม่ให้พี่รู้
“ข้ารู้ว่าท่านแบกไว้เยอะ...แต่ข้าจะช่วยให้มากที่สุดเท่าที่ข้าทำได้”
ไม่กลัวถูกหลอก เพราะความรักไม่อาจหลอกลวง
ใครหลายคนอาจมองว่าเด็กหญิงที่มีพลังพิเศษอาจถูกใช้ประโยชน์ได้ง่าย แต่นั่นเป็เพราะพวกเขาไม่เข้าใจ...หลี่เซวียนไม่กลัวถูกหลอก เพราะเธอรู้ว่าในครอบครัวนี้ ไม่มีใครเห็นเธอเป็เครื่องมือ
แม่สอนให้รัก พ่อสอนให้กล้า พี่ชายสองคนสอนให้เชื่อมั่นในตัวเอง
“ตราบใดที่พวกเขายังรักข้าอย่างแท้จริง ข้าก็จะตอบแทนด้วยทุกสิ่งที่ข้ามี ไม่ว่ามิติพิเศษหรือชีวิตของข้าเอง”
ปิดท้ายในคืนเงียบ
ยามราตรี หลี่เซวียนวางสมุนไพรบางชนิดลงในถุงผ้า ก่อนจะหยิบออกไปวางหน้าห้องพี่ใหญ่ แอบใส่น้ำสมุนไพรให้แม่ และวางแผ่นหยกระบายลมให้พ่อที่ชอบร้อนง่าย
เมื่อกลับเข้าห้อง มองฟ้าแล้วกระซิบกับตัวเองว่า
“ในโลกก่อน ข้าตายอย่างเดียวดาย... แต่โลกนี้ ข้าจะมีชีวิตเพื่อพวกเขา”