
เส้นทางเจ้าสำราญ
พ่อ! ข้าไม่อยากไปหาฟืนแล้ว ข้าอยากนอนจนตะวันขึ้นฟ้า!” เด็กชายในชุดผ้าฝ้ายสีหม่นร้องลั่น พลางกลิ้งตัวลงจากแคร่ “เจ้าเหวิน! เจ้าคิดจะเป็นคุณชายเจ้าสำราญให้ได้เลยหรือไง!” เสียงเข้มจากชายร่างกำยำผู้แบกธนูไว้ข้างหลังดังมาแต่ไกล “ก็ใช่น่ะสิพ่อ! นี่คือเส้นทางแห่งข้า ข้าจะเปิดโรงน้ำชา เลี้ยงหญิงงามสักสิบคน—อั่ก!” หมัดของผู้เป็นพ่อซัดเข้าที่หัวทันทีโดยไม่ต้องคิด หลี่เหวิน เด็กชายวัยสิบขวบ ผู้มีเรี่ยวแรงมากมายกว่าคนทั่วไป ไม่เคยรู้ว่าความฝันของตนนั้นจะต้องผ่านเลือดและหยาดเหงื่อสักเท่าไร แม้ใจจะอยากสบาย แต่โชคชะตากลับมิปล่อยให้เป็นดั่งหวัง
พ่อ! ข้าไม่อยากไปหาฟืนแล้ว ข้าอยากนอนจนตะวันขึ้นฟ้า!” เด็กชายในชุดผ้าฝ้ายสีหม่นร้องลั่น พลางกลิ้งตัวลงจากแคร่
“เจ้าเหวิน! เจ้าคิดจะเป็นคุณชายเจ้าสำราญให้ได้เลยหรือไง!” เสียงเข้มจากชายร่างกำยำผู้แบกธนูไว้ข้างหลังดังมาแต่ไกล
“ก็ใช่น่ะสิพ่อ! นี่คือเส้นทางแห่งข้า ข้าจะเปิดโรงน้ำชา เลี้ยงหญิงงามสักสิบคน—อั่ก!”
หมัดของผู้เป็นพ่อซัดเข้าที่หัวทันทีโดยไม่ต้องคิด
หลี่เหวิน เด็กชายวัยสิบขวบ ผู้มีเรี่ยวแรงมากมายกว่าคนทั่วไป ไม่เคยรู้ว่าความฝันของตนนั้นจะต้องผ่านเลือดและหยาดเหงื่อสักเท่าไร แม้ใจจะอยากสบาย แต่โชคชะตากลับมิปล่อยให้เป็นดั่งหวัง

