ยุทธเวทผลาญปีศาจ

        หุ่นเชิดทั้งยี่สิบกว่าตัวเหาะเข้าไปจวนจะถึงตัวสวีหยางอี้แล้ว!

        สัตว์ประหลาดสามหัวอยู่ห่างจากอีกฝ่ายไม่ถึงสิบเมตร!

        ขอเวลาแค่เสี้ยวอึดใจ... เพียงเสี้ยวอึดใจเท่านั้น!

        วินาทีนี้ หัวใจของสวีหยางอี้สั่นระรัวรุนแรง!

        “เอือก!” อยู่ๆ เลือดสดก็พุ่งออกจากปากอย่างไม่มีสัญญาณบอกกล่าว!

        เขาหยุดค้างอยู่กับที่ฉับพลัน เรี่ยวแรงทั่วร่างสลายหายไปในพริบตา

        เลือดที่กระอักออกจากปากนี้ไม่ได้เป็นเพราะได้รับบาดเจ็บ...ทว่าเลือดในร่างกายของเขาเกิดพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างผิดปกติ

        เขารีบเพ่งจิตสำรวจภายในร่างกายก็พบว่าเมล็ดก้อนผลึกในทะเลลมปราณดันเกิดรอยแตกขึ้นในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้เสียได้!

        มวลความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างยากอธิบายจู่จับขึ้นกลางอกมันเป็นความกระหายประเภทหนึ่ง... แรงกระหายที่มีต่อพลังจิต พลังปราณและเลือดเนื้อ!

        สติปัญญาของสวีหยางอี้เกิดแตกฉานขึ้นมาทันใด

        ยืนอยู่ตรงนี้รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แผ่ซ่านออกมาจากบาดแผลบนร่างปีศาจขนาดใหญ่นั่นเป็นพลังปราณจากผลึกพลังปีศาจ และคลื่นพลังปราณตัวนี้เองที่เป็นต้นเหตุความผิดปกติของเมล็ดผลึกในทะเลลมปราณ

        “สวรรค์เข้าข้างฉันสินะ!” หมิงเสินกัดฟันเร่งความเร็วพุ่งเข้ามาก็พบว่าสวีหยางอี้ยืนค้างอยู่ตรงที่เดิมได้ประมาณสามวินาทีแล้ว!

        แม้เป็นเวลาสั้นๆ แต่ก็มากพอ!

        หุ่นเชิดยี่สิบกว่าตัวไล่ตามสวีหยางอี้ทันที!

        “ฮ่าๆๆๆ ฆ่ามัน!” เสียงหัวเราะบ้าคลั่งเจือความอำมหิตดังลั่นดาบจากปากหุ่นเชิดยี่สิบกว่าเล่มพุ่งเข้าแทงสวีหยางอี้พร้อมกันจากด้านหลัง ทว่าตอนนี้ประสาทสัมผัสของสวีหยางอี้ไม่ตอบสนองต่อสิ่งใดแล้ว!

        ในช่วงนาทีเป็นตายนี้เอง อยู่ๆ ร่างกายของเขาก็สั่นงั่กทั่วทั้งร่างสติกลับมาแจ่มแจ้งทันที ปลายแหลมจากคมดาบยี่สิบกว่าเล่มพุ่งเข้าจู่โจมหมายทะลวงเข้าที่หัวใจเขาจากด้านหลัง!

        “โถ่เอ๊ย!”

        แต่ในช่วงเวลาคับขันนี้เอง!

        ทันใดนั้น เขาก็พุ่งตัวไปด้านหน้า แต่ช้าไปเสียแล้วเสียงเหล็กกระทบเสียดสีกันดังลั่น บนแผ่นหลังเกิดแผลฉกรรจ์ลึกจนเห็นกระดูก!

        “กรอด!” เขากัดฟันข่มความเจ็บปวด เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก โชคดีที่หลบทันจึงไม่อันตรายถึงชีวิต แต่สภาพของเขาตอนนี้อาบไปด้วยเลือดอุ่นผ่าวทั่วทั้งร่างไปเสียแล้ว!

        ความเจ็บปวดแผ่ซ่านมาจากแผ่นหลัง!

        หลังจากคมดาบยี่สิบกว่าเล่มพุ่งเข้าใส่เสื้อผ้าท่อนบนก็ขาดกระจุยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

        หมิงเสินถอนลมหายใจลากยาว ก่อนเอ่ยด้วยแววตาเย็นชา “หมดเวลา...เล่นเกมแล้ว...”

        “หุ่นเชิดย้ายร่าง”

        ประโยคสี่พยางค์ดังขึ้น หมิงเสินสับเปลี่ยนตำแหน่งกับหนึ่งในหุ่นเชิดข้างๆสวีหยางอี้ทันที

        ทว่ากลับไม่มีใครสังเกตเหตุสิ่งผิดปกติบางอย่างแม้แต่ตัวสวีหยางอี้เองก็ตาม

        ตอนนี้ ขณะที่เลือดในร่างกายสวีหยางอี้กำลังไหลออกมา เลือดที่ไหลออกจากร่างปีศาจของปี้ปัวเจินเหรินกลับไหลย้อนกลับเข้าไปที่บาดแผลของมันตามเดิมเสมือนเล่นมายากล!

        ประหนึ่งเลือดที่ไหลออกมาจากร่างสวีหยางอี้เป็นศัตรูตามธรรมชาติของเลือดปีศาจ

        สวีหยางอี้หอบเล็กน้อย แม้จะเสียเลือดไปมากแต่เขาก็ยังไม่หมดสติ ทว่าก็ไม่มีเวลาคิดต่อและได้แต่จ้องมองศัตรูเบื้องหน้าอย่างเงียบๆ

        อีกฝ่ายกำลังจ้องมองเขาอย่างตาไม่กะพริบอยู่เช่นกัน

        คล้ายเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นอีกครั้ง

        เปลวไฟอันเร่าร้อนต่างสุมขึ้นในใจของพวกเขาทั้งสองสวีหยางอี้เหลือบตามองที่นาฬิกา

        ตอนนี้มีเวลาอย่างมากที่สุดก็แค่สิบนาที หลังจากนั้นต้องมีผู้ฝึกตนคนอื่นๆตามมาแน่ๆ

        ทั้งขั้นจู้จีระดับปลาย... ระดับสมบูรณ์ หรือแม้แต่ขั้นจินตันเองก็ด้วย!

        และพวกเขาคงไม่มีวันแบ่งสมบัติที่ร่างปีศาจของปี้ปัวเจินเหรินทิ้งไว้ให้พวกผู้ฝึกตนขั้นเลี่ยนชี่อย่างแน่นอน!

        พวกเขาที่ยืนอยู่ตรงหน้าผลึกพลังปีศาจทั้งที จะยอมได้อย่างไร!

        ถ้าผลึกพลังปีศาจยอมรับในตัวผู้ครอบครอง จะมีใครหน้าไหนกล้าเข้าไปแย่ง...จะมีใครกล้าลิ้มลองรสชาติของผลึกพลังปีศาจ? !

        คนธรรมดาพากันแตกตื่น! พวกเขาไม่รู้เลยว่าช่วงเวลานี้ ผู้คนด้านนอกแตกตื่นแค่ไหน!

        เสียงกรีดร้องจากความตกใจและหวาดกลัว เพราะตอนที่ม่านอาคมพังทลายลงภาพที่ปรากฏสู่สายตาพวกเขาก็คือร่างสัตว์ประหลาดน่ากลัวขนาดใหญ่หนึ่งตัว!จากนั้นก็มีมนุษย์คนผู้ซึ่งดูเหมือนเทพเซียนที่พวกเขาเคยอ่านเจอในนิยายปลดปล่อยกระบวนท่าที่มีให้เห็นตามภาพยนตร์ใส่กัน!

        “ถ่ายเอาไว้รึยัง!” “นี่มันอะไรกันเนี่ย!” “อีกสักพักอัพโหลดลงเวยปั๋ว[1]ด้วยล่ะ!นี่มันสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยมีมาก่อน!” “พวกเขาเป็นเทพเซียนงั้นเหรอ!?” “โลกนี้มีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?!”

        เหล่าโจวกับเหล่าฟาง นักท่องเที่ยวสัญจรสองคนก่อนหน้านี้ยืนตกใจราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่างด้านหน้ากล้องพวกเขาไม่อยากจะเชื่อกับภาพทั้งหมดที่พวกเขาได้เห็นตั้งแต่ต้นจนจบ!

        คลื่นละอองแสงสีขาวท่วมท้องฟ้ามันคืออะไรกัน?

        ดอกพลับพลึงประกายแสงขนาดใหญ่ที่ปะทุขึ้นเหนือท้องฟ้านั่นมันอะไรกัน?

        ทำไมสองคนนี้ถึงมีแสงสีขาวสุกสว่างเปล่งออกมาจากมือ? แล้วก็ไฟด้วย

        “นะ นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม...” วัยรุ่นคนหนึ่งที่อยู่บริเวณจุดกางเต้นท์ตัวสั่นคุกเข่าลงบนพื้นจ้องมองภาพที่เห็นราวกับเทพอภินิหาร“พวกเขาคือเทพเซียน... คือเทพเซียนจริงๆ ด้วย...”

        สวีหยางอี้กับหมิงเสินไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวตอนนี้แม้แต่น้อย

        มาถึงจุดนี้แล้ว จะปล่อยไปได้อย่างไร!

        สำแดงพลังอภินิหารต่อหน้ามนุษย์ธรรมดางั้นเหรอ! แล้วมันทำไมกัน!เห็นก็เห็นไปสิ! นาทีนี้ต้องกล้าได้กล้าเสีย นั่นผลึกพลังปีศาจที่หลอมร่างสร้างฐานมาเป็นพันปีจนตกผลึกพลังแบบนี้คนโง่เท่านั้นที่ปล่อยให้หลุดมือไป!

        ตอนนี้ หมิงเสินยืนอยู่ท่ามกลางดงหุ่นเชิดยี่สิบกว่าตัวด้านหน้าคือสัตว์ประหลาดสามหัว ผมสีเงินของเขาแผ่ซ่านเคลื่อนไหวกระเพื่อมแม้ไร้ลมอยู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่ง “ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนายอีกต่อไปแล้ว...”

        “ขอส่งนายไปดีในการโจมตีครั้งต่อไปแล้วกัน!”

        “คิดเหมือนฉันพอดี” สวีหยางอี้เลียริมฝีปากความบ้าคลั่งบางอย่างปะทุขึ้นในทะเลลมปราณ และกำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆเขาต้องจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด!

        ต้องจบเรื่องนี้ภายในห้านาที ชิงผลึกพลังมาให้ได้ภายในสองนาทีและจากที่แห่งนี้ไปภายในสามนาที

        “ขอสักการะแก่ทวยเทพ...” หมิงเสินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนร่ายมนต์อณูปราณรอบๆ ร่างกายไหวกระเพื่อม “แสงครามอัสดง”

        “หวูด...” หุ่นเชิดยี่สิกว่าตัวดูดซับอณูปราณรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง

        อณูปราณที่พวกมันดูดซับเข้าร่างควบแน่นเป็นกระสุนแสงขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือและเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

        กระบวนท่านี้ คือท่าไม้ตายที่แท้จริงของหมิงเสิน!

        และเป็นท่าไม้ตายสุดยอด!

        “บงกชเพลิงทศทิศ...” แววตาสวีหยางอี้เกร็งเขม็งนี่เป็นศัตรูขั้นเลี่ยนชี่ระดับกลางที่รับมือยากที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา!

        หมิงเสินลอบถอนหายใจลากยาวเมื่อได้ยินคำปลดปล่อยพลังของสวีหยางอี้

        กระบวนท่านี้น่ากลัวยิ่งนัก ทั้งยังมีพลังทำลายล้างสูง

        แต่ว่าเขาก็มั่นใจว่ากระบวนท่าของตัวเองสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้!

        ขณะนั้น... เขาก็แอบลูบแหวนมิติเบาๆด้านในมียันต์เคลื่อนย้ายพริบตาอยู่หนึ่งใบเขามั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าหลังจบเรื่องจะสามารถหนีไปจากที่นี่ได้ทันที!

        แต่สิ่งเดียวที่อยู่นอกเหนือการคาดคะเนของเขาก็คือดันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ขึ้นขณะที่มาไขปริศนา!เขาจึงเอาโลงศพหมายเลขสิบติดมือมาด้วยแค่โลงเดียว ถ้ารู้แบบนี้ล่วงหน้าไม่งั้นเขาคง...

        วินาทีต่อมา รูม่านตาเขาก็หดเกร็งฉับพลัน! 

        “กระบวนท่า สังเวยชีพ”

        น้ำเสียงอีกฝ่ายสิ้นสุดจง หมิงเสินพบว่า...เปลวไฟปะทุขึ้นมาจากมือทั้งสองข้างของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง!

        คลื่นลมปราณสั่นกระเพื่อมเป็นวงกลมอย่างรุนแรงและฉับพลันทำเอาหมิงเสินหวั่นหวาดกับการต่อสู้ครั้งนี้ขึ้นชั่ววูบ!

        นี่คือท่าไม้ตายของสวีหยางอี้!

        ต่อไป คือนาทีรู้ผลแพ้ชนะแล้ว!

        คลื่นพลังปราณที่แผ่ซ่านออกมาจากรอบตัวอีกฝ่ายเป็นวงกระเพื่อมจนตามองเห็นนั้นทำเอาหมิงเสินตะลึงงันเหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ควบตัวไหลลงตามกรอบหน้า! นี่มันมากกว่าที่เขาคาดไว้ไปไกลมากไม่คิดไม่ฝันว่าอีกฝ่ายจะเพิ่มพลังเวททำลายล้างขึ้นมาได้สูงระดับนี้!

        “ฆ่ามัน!!!” หมิงเสินตะเบ็งเสียงดังลั่น กระสุนแสงปราณยี่สิบกว่าลูกควบแน่นเป็นดวงแสงสีม่วงครามขนาดเท่าหัวกะโหลกภายในเสี้ยววินาทีพวกมันพุ่งเข้าใส่สวีหยางอี้ราวกับอัสนีฟาด!

        ในเวลาเดียวกัน สวีหยางอี้ก็สะบัดมือทั้งสองข้างขึ้นกลางอากาศ...มังกรเพลิงสองหัวตัวหนึ่งพลันปรากฏขึ้นพร้อมร้องคำรามพุ่งเข้าใส่ดวงแสงเบื้องหน้าทันที!

        สองเศียรมังกรผงาด!

        “ตู้ม!” พลังเวทสองจากกระบวนท่า สองผู้ฝึกตนพุ่งปะทะกันแม้แต่ร่างปีศาจขนาดใหญ่ยังสะเทือน!

        บังเกิดกระแสลมร้อนผ่าว แรงระเบิดทำให้เกิดคลื่นพลังลูกใหญ่มวลอากาศบีบอัดลงฉับพลัน ปัดเป่าต้นไม้ ใบหญ้า และเส้นผมลู่ไปด้านหลังตามแรงลมจนเรียบแปล้!

        สีแดงแดงสุกสว่างคลอเคล้าเสียงมังกรคำรามดังกังวานบังเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองหน้าผิวน้ำทะเลสาบสั่นสะเทือนเดือดผุด!

        ไม่ใช่แค่ผิวทะเลสาบเท่านั้นแม้แต่ร่างปีศาจขนาดร่วมสามร้อยกว่าเมตรก็ยังเนื้อสั่นไม่หยุด!

        แบบนี้มันไม่ใช่พลังเวทจากผู้ฝึกตนขั้นเลี่ยนชี่ธรรมดาๆ แล้ว!!! 

        ทว่า แรงสั่นสะเทือนจากพลังเวทปะทะกันสิ้นสุดลงยังไม่ถึงหนึ่งวินาที อยู่ๆก็เกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นอีกระลอก หากเป็นผู้ฝึกตนธรรมดาคงแยกระหว่างคลื่นพลังเมื่อครู่กับแรงสั่นสะเทือนนี้ไม่ออกอย่างแน่นอนแต่สำหรับสวีหยางอี้ที่ประสาทสัมผัสคมกริบแล้วนั้น แค่นี้ไม่ใช่ปัญหา

        “นี่มัน...” สวีหยางอี้เหลือบเห็นหน้าผิวน้ำสั่นสะเทือนเขารับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่แผ่ซ่านมาจากก้นทะเลสาบ! 

        วินาทีต่อมา... ร่างปีศาจทั้งตัวก็เคลื่อนที่ราวกับถูกมือขนาดใหญ่ไร้รูปทรงเคลื่อนย้ายมัน!

        สวีหยางอี้เพ่งสายตามองไปที่ทะเล รูม่านตาหดเกร็งฉับพลัน!

        ท่ามกลางทะเลสาบขนาดใหญ่... เกิดวังน้ำวนขนาดสองสามร้อยเมตรขึ้นอย่างรวดเร็วจากนั้นคลื่นพลังปราณชวนหวั่นใจก็พุ่งปะทุออกมา!

        เดิมทีก้นทะเลสาบมืดบอดไร้แสงส่องถึง ทว่าเมื่อวังน้ำวนเผยตัวกลับบังเกิดแสงศักดิ์สิทธิ์เรืองรองแผ่รัศมีเป็นแฉกแสงหลายพันแฉก!

        แฉกแสงที่ส่องสว่างขึ้นใต้ก้นทะเลลึกอันมืดมิด...ย้อมทะเลสาบแห่งนี้เป็นสีทองอร่ามงดงามน่าจับตาทั่วทั้งผืน!

        สวีหยางอี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หนึ่งเฮือกหมายขยับไล่ตามร่างปีศาจไป ทว่าขาที่สั่งการได้ก่อนหน้านี้ไม่ขยับแต่กลับหยุดค้างปักหลักราวกับถูกตะปูตอกยึดติดกับพื้นเอาไว้!

        ร่างปีศาจนี้... เป็นสมบัติล้ำค่าหายากเชียวนะ...มันกำลังจะถูกดูดลงไปก้นทะเลสาบแล้ว!

        สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนพลังงานบางอย่างสูญเสียการควบคุมจากพลังจิตและในที่สุด แรงดูดของห้วงน้ำวนก็ก่อให้เกิดพายุพลังจิตขึ้นเหนือผิวหน้าอย่างฉับพลัน!

--------------------------------------------------------------------------------

[1] เวยปั๋ว คือเว็บไซต์ไมโครบล็อกมีลักษณะคล้ายกับลูกผสมระหว่างทวิตเตอร์กับเฟซบุ๊ก