“อยู่ในครัว” เพทายส่ายหัวให้กับน้องสาวที่เอาแต่เล่นโทรศัพท์ไม่สนใจเขาเลย เขาจึงเดินไปหาแม่ในครัว
“แม่สวัสดีครับ” พร้อมกับยกมือไหว้
“อ้าวลูกชายกลับมาแล้วหรอนึกว่าจำทางกลับบ้านไม่ได้ซะแล้ว” มารดาแซวลูกชายพร้อมกับรอยยิ้ม
“โถ่..! แม่ก็พูดไป ผมไม่ได้กลับบ้านมาแค่สามเดือนเอง”
“จ้าาา สามเดือนเอง” มารดาหมั่นไส้ลูกชายจึงตีไปที่แขนลูกชายหนึ่งที
“โอ้ยยย แม่ผมเจ็บ” พร้อมเอามือลูบที่แขน
มารดาส่ายหัวให้กับความขี้เล่นของลูกชาย
เพทายนั่งทานเข้ากับครอบครัวเสร็จก็กลับคอนโดเลย ส่วนขนมขอนอนที่บ้านพรุ่งนี้ค่อยจะกลับหอแต่เช้า
เพทายกลับมาถึงก็ไม่ลืมที่จะเดินไปที่ห้องของใบชา เขาอยู่ที่หน้าห้องใบชาเป็เวลานาน แต่เขาไม่รู้ว่าใบชานั้นกลับมาแล้ว
“หวังว่าพรุ่งนี้เราจะได้เจอกัน” เขาพูดในใจ แล้วเดินกลับห้องไป
ใบชากลับมาถึงคอนโดก็เอาแต่คิดถึงภาพที่เจอในห้างวันนี้ มันทำให้เธอปวดหนึบๆที่อกซ้าย
“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย มีแฟนแล้วยังจะมายุ่งกับเราอีก”
ฮืออ ฮือออ ฮือออ ๆๆๆ
เธอนอนร้องไห้จนเผลอหลับไปเนื่องจากเหนื่อยจากขับรถและยังไม่ได้นอน
เช้าวันเปิดเรียนวันแรกหลังจากหยุดยาวมาหลายวัน ในมหาวิทยาลัยคึกคักอย่างมาก
“ใบชาๆ ทางนี้ๆ” เลิฟโบกมือเรียกใบชา
“วันหยุดแกไปไหนมา หลังจากไปผับวันนั้น ฉันก็ติดต่อแก่ไม่ได้เลย” เลิฟถามด้วยความเป็ห่วง
“กลับไปหาแม่ที่ต่างจังหวัดอ่ะ คลื่นโทรศัพท์ไม่ค่อยมีด้วย”
“อ่ออ”
“ชะนีๆ นั่นมันแก๊งพี่เพทายสุดหล่อนี่น่า” แครี่พูดด้วยความตื่นเต้น
ใบชารีบหันไปดูด้วยความใ ก็สบตาเข้ากับเพทายที่มองอยู่ก่อนแล้วหัวใจเต้นแรงแทบจะกระเด็นออกมาข้างนอก
“เจอตัวจนได้นะใบชา” เพทายพูดในใจ
เขาเห็นั้แ่เธอเดินเข้ามาทำให้ใจเขาสั่นไหวแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ใบชารีบชวนเพื่อนขึ้นห้องเรียนทันที สามเพื่อนซี้เรียนเสร็จก็พากันแยกย้ายกับหอ
เพทายหลังเรียนเสร็จก็รีบมาดักรอใบชาที่ลานจอดรถทันที ใบชาเดินมาที่ลานจอดรถก็เจอเข้ากับเพทายที่มารออยู่ก่อนแล้ว
“ไปไหนมา ไลน์ไม่ตอบ โทรไปไม่รับ” เขายิงคำถามใส่หญิงสาว
“…..” ใบชาทำเป็ไม่ได้ยินแล้วเดินผ่านไป มันทำให้เขาโกรธมาก
เขาคว้าแขนเธอไว้แล้วพลักเธอเข้ากับผนังปูน
“โอ้ยยย พี่เป็บ้าอะไรอีก”
“ถามทำไมไม่ตอบ”
“ไม่จำเป็ค่ะ” เขาประกบจูบทันทีที่ได้ยินคำพูดจากปากเธอ
“อื้อออ… อ่อยนะ” เธอพยายามพลักเขาออกแต่ไม่เป็ผล
เขาพยายามแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอ สุดท้ายเธอก็ต้องยอมให้เขารุกล้ำเข้ามาในปากหวานได้สำเร็จ เขาจูบอย่างคนเอาแต่ใจ
จ๊วบบ จ๊วบ จ๊วบบ ๆ ๆ
“อืมมม” เพทายคางด้วยความพอใจ
เขาััได้ถึงน้ำตาของหญิงสาว เขาจึงถอนจูบอย่างเสียดาย
อึกก อึก ฮืออ ฮืออ..
เพทายยกมือขึ้นจะเช็ดน้ำตาให้หญิงสาว แต่เธอกับหันหน้าหนีการััของเขา
มันทำให้เขาเจ็บจี๊ดที่อกด้านซ้าย