"ไม่คิดจะพักผ่อนสักหน่อยเหรอ อาจารย์" เสียงเล็กๆที่คุ้นเคยของ Sothis ดังขึ้นในหัวของเขา ในขณะที่ Byleth กำลังเดินอย่างไร้จุดหมายไปทั่ว โซนวิทยาลัย
"ฉันควรทำยังไงดี" เขาคิด
"เธอไม่ต้องแบกทุกอย่างไว้ก็ได้ อย่าลืมว่าเื่นี้มันอยู่เหนือความควบคุมของเธอ" Sothis บอกเขา
"ฉันรู้ว่าเธอเป็คนอ่อนโยน และชอบช่วยเหลือคนอื่น... แต่เธออย่าลืมดูแลตัวเองด้วย" เธอกล่าวต่อไป
"... อื้ม" เขาตอบ และรู้สึกอบอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ถึงมันจะเป็เื่แปลก แต่การมี Sothis อยู่ด้วย... อยู่ข้างเขา... คอยเป็ห่วงและเข้าใจ เป็สิ่งที่ดีไม่น้อยเลย และนี่เป็สิ่งที่เขาเพิ่งตระหนักได้ในตอนนี้
"ขอฉันไปทางนี้ก่อนนะ แล้วจะกลับห้อง ฉันสัญญา" เขาคุยกับเธอ
Byleth เดินวนมายังบริเวณบ่อตกปลา
เขาได้ข้อมูลมาว่า Flayn ชอบปลาเป็ชีวิตจิตใจ และมักมาขอให้ใครก็ตามที่อยู่แถวนี้ช่วยตกปลาให้
ที่นั่นเอง เขาเห็น Alois ยืนอยู่ ชุดเกราะสีขาวของอัศวินนั้นโดดเด่นอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น และมันยิ่งเด่นมากขึ้นเมื่อมาอยู่ในโซนวิทยาลัยแห่งนี้ ที่ที่เหล่านักเรียนต่างใส่เครื่องแบบสีทึบ
"สวัสดีครับ" Byleth เข้าไปทักทาย
"อ้าว ว่าไงล่ะอาจารย์รูปหล่อ" Alois ทักทายด้วยเสียงอันดังตามแบบฉบับของเขา
"คุณทำอะไรอยู่เหรอครับ" Byleth ถาม
"ฉันเหรอ... มาหาปลาน่ะสิ" เขาตอบ
"ตอนนี้นี่นะครับ แล้วไม่ยักเห็นเบ็ดของคุณ" Byleth กล่าว
"ฉันมาดูลาดเลาไว้ก่อนยังไงเล้า... แต่เหมือนจะไม่มีปลาเลยนะ" เขาตอบ
"ปลามันคงใเสียงคุณน่ะครับ" Byleth บอก
Alois หัวเราะชอบใจ
"ผมขอถามคุณเื่ Flayn หน่อยสิครับ คุณรู้จักเธอมากแค่ไหน และครั้งสุดท้ายที่เจอเธอคือเมื่อไหร่" Byleth เข้าเื่
"อะไรกัน นี่เธอสงสัยฉันหรือไง" Alois โวยวาย
"ถ้าจำไม่ผิด ผมเคยเห็น Flayn โวยวายบางอย่างใส่คุณนี่ครับ" Byleth พูด ตาจับจ้องไปยังบ่อตกปลา
"นั่นมันเพราะ... เพราะฉันปล่อยมุกฝืดใส่เธอน่ะสิ" Alois ตอบ
"เธอเห็นว่ามันไม่ตลก ก็เลยโวยใส่ฉันอย่สงที่เห็น" เขากล่าวต่อไป
"เป็อย่างนั้นจริงๆเหรอครับ" Byleth รู้สึกตะขิดตะขวงใจกับคำตอบของเขา
"ถ้าฉันจะลักพาตัวคนที่บอกว่ามุกฉันฝืด ป่านนี้ทั้ง Garreg Mach คงไม่เหลือใครแล้วล่ะ"
Alois พูดเสียงดังจนคนดูแลบ่อปลา และนักเรียนที่อยู่แถวๆนั้นพากันหันมามอง
"นี่เธอ พอได้แล้วล่ะ... คนคนนี้เขาเป็เพื่อนเรา เชื่อฉันสิ" Sothis แทรกขึ้นในหัวของ Byleth กลางคัน
"นี่ เธอโอเคไหม" Alois ถาม หลังจากเห็นท่าทีของ Byleth เปลี่ยนไปกระทันหัน ราวกับสติเขาหลุดไปชั่วขณะหนึ่ง
"ครับ ผมสบายดี... ขอโทษด้วยที่สงสัยคุณ" เขาตอบ
"ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ถือสาหร้อก เธอนี่ช่างนิสัยเหมือนพ่อของเธอจริงๆเลย" Alois กล่าว
"...Gilbert เขาเป็ยังไงเหรอครับ มีอะไรแปลกๆเกี่ยวกับเขารึเปล่า... อย่างรสนิยมแปลกๆอะไรทำนองนั้น" Byleth ถามต่อไป
"หืม? เธอหมายความว่าไงกัน..." Alois ดูงุนงง
"ผมได้ยินคนพูดว่า เขาชอบมองเด็กผู้หญิง..." Byleth ไม่อ้อมค้อม
"โอ๊ย ให้ตายสิ... ฉันบอกเธอได้อย่างเดียวคือ เขาเป็คนที่ดีคนหนึ่ง... ส่วนเื่นั้นฉันว่าคงเข้าใจผิดกันล่ะ เขาคงมีเหตุผลบางอย่าง และฉันก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะพูดเื่นี้ เพราะมันค่อนข้างเป็เื่ส่วนตัวน่ะ" Alois กล่าว
Byleth นิ่งเงียบไป
"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับไปเตรียมตัวลาดตระเวนล่ะ" Alois บอกก่อนจะเดินจากไป
"เอ้อ เดี๋ยวครับ..."
"อะไรกัน เธอเปลี่ยนใจไม่ปล่อยตัวฉันแล้วหรือไง"
"พ่อผม สบายดีไหมครับ"
Alois หันมาเพื่อพูดกับเขาแบบเต็มตัว ก่อนจะยิ้มน้อยๆ และบอกว่า
"ถ้าคิดถึงเขา ก็ไปหาสิ อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง...
และก็ กัปตันสบายดี... จะมีก็แต่เธอนั้นแหละผอมจะแย่อยู่แล้ว กินข้าวเยอะๆหน่อยสิ"
Byleth ได้แต่ส่งยิ้มแบบเหนื่อยอ่อนให้เขา
"แล้วเจอกัน พ่อหนุ่ม" Alois หันหลังเดินจากไปอีกรอบ พร้อมกับโบกมือลา
"พอได้แล้ว อย่า แม้ แต่ จะ คิด... เธอต้องพักผ่อนบ้าง" Sothis กล่าว
"ตกลงๆๆ" Byleth ยอมจำนน
.........................................
แสงอาทิตย์ค่อยๆหมดไป ความมืดคืบคลานเข้าปกคลุมทั่ว Garreg Mach เหล่านักเรียนต่างทะยอยเข้าห้องของตน ในขณะที่เหล่าอัศวินผลัดเปลี่ยนกันออกมาลาดตระเวนเร็วและเยอะขึ้น
Byleth ตั้งใจเดินผ่านไปทางห้องเรียนเป็รอบสุดท้าย ในใจหวังว่าจะเจอเบอะแสอะไรบ้าง
และในตอนนั้นเอง เขาเห็นแสงไฟออกมาจากห้องเรียนของบ้าน Black Eagles... ใครมาทำอะไรตอนนี้กัน
Byleth มุ่งหน้าตรงไปที่นั่น คนสองคนที่อยู่ในนั้นหันมา และทักทายเขาก่อนที่ Byleth จะได้พูดอะไร
"อาจารย์ สวัสดีค่ะ" Edelgard กล่าวทัก พร้อมๆกับ Hubert ที่โค้งให้
"ทำอะไรกันอยู่เหรอ" Byleth ถาม
"เื่ Flayn น่ะค่ะ ยังคงไม่ก้าวหน้าไปไหนเลย" Edelgard กล่าว
ทันใดนั้น บทสนทาก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงฝีเท้าของใครบางคน ที่กำลังวิ่งตรงมายังห้องนี้
"เฮ้ ทุกคน อยู่ที่นี่กันพอดีเลย มีเื่แล้วล่ะ" Caspar บอกพลางเหนื่อยหอบ
"Caspar เกิดอะไรขึ้น" Edelgard ถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
"ที่ห้องทำงาน... ศาสตราจารย์ Jeritza..." Caspar หายใจหอบ
"ฉันได้ยินเสียงคนร้องล่ะ" เขากล่าว
ได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างวิ่งตรงไปยังห้องทำงานของศาสตราจารย์ Jeritza โดยมี Caspar ะโไล่หลังมาว่า "เดี๋ยวฉันจะไปเรียกคนอื่นๆนะ"
ระหว่างนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียง Sothis ในหัว "อืมมม ศาสตราจารย์ Jeritza คนที่ใส่หน้ากากอยู่ตลอดเวลา... นั่นมันทำให้เขาน่าสงสัยนะ รีบไปเถอะ"
เมื่อไปถึงกลับพบว่าห้องนั้นว่างเปล่า...
"อ๊ะ ตรงนั้น!" Edelgard พูดพลางชี้นิ้วไปที่พื้น
ตรงนั้นมีใครบางคนนอนหมดสติอยู่...
พร้อมๆกัน ศาสตราจารย์ Hanneman มาถึงที่ห้องนั้นพอดี
"เสียงเอะอะเมื่อกี๊มันหมายความว่าอะไร... เดี๋ยว นั่นมัน... Manuela นี่!!!"
น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนจากตำหนิติเตียนเป็ตื่นตระหนก เมื่อเห็นเพื่อนรวมงานที่นอนหมดสติอยู่ตรงนั้น
"เดี๋ยวนะ มือของเธอ เหมือนกำลังชี้ไปที่..." Hubert พูดพร้อมกับมองตามไปยังทิศที่มือของศาสตราจารย์ Manuela ชี้ไป
ตรงนั้น กำแพงด้านหลังที่อยู่ระหว่างชั้นหนังสือ มีรอยแยกออก ราวกับมีทางเชื่อมเข้าไปยังห้องลับ
"มาค่ะ ศาสตราจารย์ ช่วยกันพาเธอไปห้องพยาบาลกันเถอะ" Edelgard รีบบอกศาสตราจารย์ Hanneman
ทั้งสองช่วยกันพาศาสตราจารย์ Manuela ออกไป เป็เวลาไม่นาน ก่อนที่นักเรียนบ้าน Black Eagles คนอื่นๆจะวิ่งตาม Caspar มายังที่เกิดเหตุ
"คิดว่าไงครับ อาจารย์ เราควรเข้าไปกันดีไหม" Hubert ถาม Byleth พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
"ใช่ เราต้องเข้าไป" Byleth ตอบ โดยมี Caspar และ Ferdinand ที่สนับสนุนและดูกระตือรือร้นเป็พิเศษ
ทั้งหมดไม่รอช้า ต่างแทรกตัวผ่านช่องนั้นเข้าไปด้านใน
ที่นั่นมีห้องลับจริงๆ และมันก็ดูกว้างใหญ่
หลังจากที่กวาดตามองรอบๆ สายตาของ Byleth ก็ไปพบกับอะไรบางอย่าง
มีคนนอนอยู่...
"นั่นมัน Flayn นี่, เธอเป็อะไรรึเปล่า" Byleth พูด
"ตรงนั้นเหมือนจะมีนักเรียนอีกคนด้วย" Hubert กล่าว
ไม่ไกลจากร่างของ Flayn มีผู้หญิงอีกคนนอนหมดสติอยู่ เธอใส่ชุดที่ดูเหมือนเครื่องแบบของวิทยาลัย
"โชคดีที่พวกเธอแค่หมดสติเท่านั้น"
Lindhart นักเวทย์สายเยียวยากล่าว หลังจากที่เข้าไปตรวจดูทั้งสอง
"นี่ มีคนกำลังมาทางนี้" Caspar บอก
ร่างๆหนึ่งกำลังเดินออกมาจากความืด ตรงมาที่พวกเขา
ร่างนั้นเข้ามาใกล้จนพอให้มองเห็นลักษณะได้ว่า เป็คนสูงใหญ่ ใส่ชุดเกราะสีดำสนิท ดูเหมือนอัศวิน
หากแต่ดวงตาที่เหมือนมีแสงสีแดงสาดส่องออกมา และส่วนหัวที่มีลักษณะเหมือนหัวกะโหลกนั้น ทำให้ร่างที่ปรากฎตรงหน้า ดูเหมือนไม่ใช่ในุษย์
"น่ะ นั่นมัน.... Death Knight นี่" Caspar กล่าว
บรรดานักเรียนบ้าน Black Eagles ทั้งหมดตรงนั้น ต่างผงะ ถอยออกมาคนละก้าวเมื่อได้ยินขื่อนั้น
ในขณะที่ Byleth ยังคงยืนอยู่กับที่ สายตาจับจ้องไปยังผู้มาเยือนตรงหน้า
ร่างนั้นก็มองมายังเขาเช่นกัน ชั่วขณะหนึ่งเขาเห็นมันกวาดตามองมายังดาบของเขา ก่อนที่จะกล่าวด้วยเสียงที่ฟังดูแล้ว เหมือนเป็เสียงของคนหลายคนพูดพร้อมๆกัน
"ใช่แล้ว... แกคือ..."
"ฉันกับแก คนใดคนหนึ่งต้องตาย..."
ทันใดนั้นเอง คบเพลิงนับร้อยในห้องนั้นก็ถูกจุดติดขึ้น ปรากฎให้เห็น บรรดานักรบของอีกฝ่าย ที่เต็มไปด้วยนักดาบ พลธนู และนักเวทย์ ที่พร้อมเล็งอาวุธมายังพวกเขา
Death Knight ไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้วในตอนนี้ มันหายตัวไปอยู่ในห้องโถงเล็กที่ซ้อนอยู่ในห้องนี้ ราวกับจะไปสั่งการอยู่ที่นั่น หรือเพียงแค่หาที่เหมาะๆเพื่อเพลิดเพลินกับการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นเบื้องหน้า
Byleth เริ่มออกคำสั่งนักเรียน แต่ละคนเข้าประจำตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็ผลมาจากการที่ฝึกซ้อมกันมาอย่างหนักั้แ่เปิดภาคเรียน แม้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ขาด Edelagard ซึ่งเป็กำลังสำคัญแนวหน้าไป แต่เขาก็เชื่อว่า นักเรียนที่เหลือจะรับมือกับการต่อสู้ครั้งนี้ได้ไม่ยาก
...........................
ระหว่างที่การต่อสู้ดำเนินไป
"ให้ตายสิ ถ้าเพียงแต่ฉันมีม้านะ" Ferdinand พูดขึ้นขณะที่ใช้ด้ามหอกดันนักเวทย์ฝ่ายตรงข้ามออกไปจากตัว
"ใครเขาจะเอาม้าเข้ามาในนี้กันล่ะ" Lindhart กล่าวเนิบๆ ในขณะที่ร่ายเวทย์เยียวยาใส่ Ferdinand ฤทธิ์ของมันทรงพลังต่างจากน้ำเสียงงัวเงียของเขามากนัก
"เฮ้ ขอฉันด้วย" Dorothea ะโมาจากทางด้านหลัง เธอเพิ่งจัดการนักดาบคนหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาประชิดตัวเธอ
พลังป้องกันของเธอค่อนข้างต่ำด้วยความที่เป็นักเวทย์ และมันทำให้เธอไม่เหมาะกับการต่อสู้ประชิดตัวเท่าไหร่
แสงสีขาว ดูมีมนตรา เปร่งออกจากไม้เท้าของ Lindhart ตรงไปยัง Dorothea
"ขอบใจจ้ะ" เธอร้องบอก
"ฮ๊าาาาา..." เสียงของ Caspar ดังสนั่น ตอนที่เขาใช้สนับมือจัดการกับพลธนูคนหนึ่ง
"กรี๊ดดดดด" Bernadetta กรีดร้อง ขณะที่ลำแสงเวทย์มนต์สีแดงจากฝ่ายตรงข้ามพุ่งตรงมาหาเธอ
Byleth ใช้ดาบฟันไปยังตรงกลางของลำแสงนั้น และมันก็สลายหายวับไปในพริบตา แต่ถึงกระนั้น แขนของเขาก็าเ็จากไอของเวทย์มนต์นั้น
"เป็อะไรมั๊ยครับ" Hubert ที่อยู่ใกล้ๆถาม พร้อมกับร่ายเวทย์เยียวยาให้ Byleth
แต่พลังเยียวยาของ Hubert นั้น ถือว่าน้อยถ้าเทียบกับ Lindhart เพราะเขาเป็นักเวทย์สายต่อสู้ ที่ไม่ได้ถูกฝึกมาทางด้านเยียวยาโดยตรง
"ไม่เป็ไร ขอบใจนะ" Byleth บอก
ถึงพลังเยียวยาจากเวทย์มนต์ของ Hubert จะน้อยนิด แต่แขนของเขาที่าเ็ก็รู้สึกดีขึ้น
ถัดออกไปไม่ไกล Petra กำลังใช้มีดสั้นต่อสู้อยู่กับมือขวานคนหนึ่ง จากความคล่องแคล่วว่องไวของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังจะได้ชัยชนะ
"สุดยอดเลย Petra" Caspar ะโบอก
การต่อสู้ดำเนินไปนานผ่านสมควร พวกเขาขยับเข้าใกล้ห้องโถงเล็กที่ Death Knight อยู่มากขึ้น
"อาจารย์เข้าไปเถอะ ทางนี้พวกเราจัดการได้"
Ferdinand ที่บังเอิญผ่านมาใกล้พอดี พูดกับ Byleth ราวกับรู้ว่าเขารอจังหวะที่จะเข้าไปจัดการ Death Knigth ด้วยตัวเอง
Byleth ไม่รอช้า รีบตรงเข้าไปยังห้องโถงนั้น
Death Knight ตอนนี้ อยู่บนหลังม้าสีดำสนิทที่กำลังยืนอยู่อย่างสงบนิ่ง และแม้ว่าจะมีใบหน้าที่เป็หัวกะโหลกเช่นนั้น แต่ก็ดูเหมือนมันกำลังแสยะยิ้มในขณะที่กำลังมองมาที่ Byleth
ทันใดนั้นเอง ก็มีร่างๆหนึ่งปรากฎขึ้นด้วยเวทย์มนต์
ร่างนั้นดูเล็ก อยู่ในผ้าคลุม สวมน้ากาก
"มาขัดจังหวะสนุกฉันทำไม"
Death Knight กล่าว
"พอได้แล้ว ยังมีโอกาสอื่นให้เล่นสนุกอีกเยอะ"
ร่างนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่ถูกดัดแปลงด้วยเวทย์มนต์
"เข้าใจแล้ว ฉันจะไป"
Death Knight พูด ก่อนจะหายตัวไปพร้อมกับประกายเวทย์มนต์สีแดง
ผู้มาเยือนภายใต้หน้ากาก หันมาพูดกับ Byleth และนักเรียนคนอื่นๆด้านนอก
"ฉัน คือ Flame Emperor
อีกไม่นานเส้นทางของเราจะมากันอีก
และฉัน จะ เปลี่ยน โลก นี้"
ร่างนั้นหายตัวไปด้วยเวทย์มนต์เช่นเดียวกับ Death Knight
ตอนนี้การตู่สู้คลี่คลายลงแล้ว
ดูเหมือนบ้าน Black Eagles จะเป็ฝ่ายชนะ
ทุกคนรีบพา Flayn และนักเรียนอีกคนออกไปจากที่นั่น
..........................
ที่ห้องพยาบาล ตอนนี้เต็มไปด้วยนักเรียนบ้าน Black Eagles ที่เพิงผ่านการตู้สู้มา นอกจากนี้ยังมีหัวหน้าบ้าน Blue Lions และ Golden Deer อยู่ด้วย
"อาจารย์ ผมขอดูแผลหน่อยสิครับ" Lindhart มานั่งลงข้างๆ Byleth
เขาร่ายเวทย์เยียวยาแผลให้ Byleth
แสงสีขาวนวลที่ถูกส่งออกมาจากไม้เท้าของเขา ทำให้รู้สึกเย็นสบายและผ่อนคลายอย่างน่าอัศจรรย์
"นายจะเป็นักเวทย์ที่ดีแน่" Byleth บอก
..........................................
หลังจากที่เยียวยากันอยู่พักใหญ่ นักเรียนบ้าน Black Eagles ต่างได้รับอนุญาติให้กลับห้องของตัวเองได้ เพราะแต่ละคนไม่มีใคราเ็ร้ายแรง มีแต่ Flayn และ ศาสตราจารย์ Manuela เท่านั้น ที่ยังคงนอนไม่ได้สติและต้องรักษาตัวอยู่ที่ห้องพยาบาล
Edelgard เพิ่งเข้ามาสมทบกับบรรดาเพื่อนๆ ที่ตอนนี้ยืนรายล้อมกันเป็กลุ่มใหญ่
"คุณเป็อะไรมากมั๊ยคะ าเ็ตรงไหนรึเปล่า" เธอถาม Byleth
"เอ้าๆ เป็ห่วงอยู่คนเดียวเลยนะ" Ferdinand หยอกล้อเธอ
"กวนประสาทได้แบบนี้ แสดงว่านายคงไม่ได้เป็อะไรหรอก" Edelgard สวนทันควัน
"ว่าแต่ เจอ Flayn ที่ไหนเหรอ?"
"เธอพลาดอะไรเด็ดๆไปเยอะเลยล่ะ ในห้องลับนั่น" Ferdinand บอก
"ผู้ร้ายคือ Death Knight... และก็ยังมี Flame Emporer อะไรนั่น น่าเสียดายที่เขาหนีไปซะก่อน"
"ช่างเถอะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ Flayn ปลอดภัยไม่ใช่หรือไง... ใช่มั๊ยคะอาจารย์" Edelgard พูด พลางหันมาหา Byleth
"อื้ม" เขาตอบ
"พวกเราขอตัวก่อนนะครับ" Hubert กล่าว พร้อมกันกับที่ทุกๆ คนโค้งเป็การบอกลา
นักเรียนทะยอยออกไปจากห้องพยาบาล
เหลือแต่เพียง Edelgard ที่ยังรั้งท้ายอยู่
"ฉันดีใจที่ Flayn ปลอดภัยนะคะ ไม่ว่านี่มันจะเป็เื่อะไรก็ตาม...
อีกอย่าง อยากรู้จังว่าผู้หญิงอีกคนเป็ใครกัน..."
เธอพูดกับ Byleth และชะงักไป
"เดี๋ยวนะ นั่นคุณกำลังยิ้มเหรอ" เธอพูด
Byleth หันมามองหน้าเธอตรงๆ
เธอหัวเราะ และบอกว่า "ฉันไม่เคยเห็นคุณเป็แบบนี้เลย คุณดูมีความสุข... ไม่สิ ฉันไม่เคยเห็นคุณยิ้มมาก่อนเลยมากกว่า"
"ยังไงก็ตาม เรารีบไปแจ้ง Seteth กันดีกว่า" เธอกล่าว
283
