King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

ณ สักที่ในป่าซอร์ จุดที่เทเลอร์พาผมเดินมา มันต่างออกไปจากพื้นที่อื่นในป่าอย่างมาก เพราะพื้นที่ในส่วนนี้มันเป็นป่าที่โดนตัดต้นไม้ออกไปจนหมด ซึ้งมันก็อยู่ห่างจุดที่ผมอยู่เมื่อกี้ไม่เท่าไหร่นัก แต่ไม่คิดเลยว่าจะพัฒนาได้เร็วแบบนี้ รอบตัวของผมก็มีพวกอัศวินสวมชุดเกราะสีน้ำเงินเงานับร้อยคนกำลังยืนมองมาอยู่ พื้นที่เองก็เรียบเตียนเหมือนกับว่าถูกปรับสภาพมาอย่างดี เป็นเรื่องที่น่าอายเหมือนกันที่มันมาทีหลังแต่กลับสามารถปรับพื้นที่ให้ดีได้แบบนี้ ต่างจากผมที่พยามขยายพื้นที่ให้มันได้มากที่สุด โดยไม่ได้สนใจพัฒนามัน แต่ว่าตามจริงมันก็เป็นหน้าที่ของกริมเธอร์ไม่ใช่ผมสักหน่อย จะว่าผมผิดก็ไม่ได้" เทเลอร์พวกมันเข้ามาสร้างของพวกนี้เมื่อไหร่ " ผมถามเทเลอร์ที่กำลังเดินนำผมอยู่ เพราะหน้าที่ในการจัดการพื้นที่บุกเบิกผมมอมให้กับเทเลอร์เป็นคนคอยจัดการทั้งหมด ตามจริงผมก็ทำได้นั้นแหละ แต่ว่าเทเลอร์มันก็ว่างอยู่แล้ว แถมเดฟีเรียก็ไม่ค่อยได้มาสอนอะไรมากผมก็เลยเอามาใช้งานสะเลย แล้วเทเลอร์ก็ดันมีความสามารถเรื่องการจัดการอีก ก็เลยลงล็อคพอดี! " พวกมันมาตั้งเมื่อประมาณ 2 - 3 วันก่อนครับ- " ห่ะ! เอาจริงดิเวลาแค่นั้นมันทำได้ขนาดนนี้เลยเหรอ???-" แต่ว่าตอนนั้นผมคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร ก็เลยไม่ได้แจ้งท่านไปครับ แต่พอข้าส่งทหารมาเก็บค่าใช้พื้นที่กลับโดนไล่กลับ และโดนดยุคเชสเตอร์บอกว่าเขตตรงนี้เป็นเขตของตน "" แล้วมันได้ทำอะไรพวกทหารที่มาเก็บค่าใช้พื้นที่ไหม "" ไม่ครับ! " " อ่า " ตามจริงก็คิดเอาไว้อยู่หรอก ว่ามันอาจจะมีคนมาอ้างสิทธิ์ได้ เพราะพวกที่สนับสนุนเจ้าหมายเลข 1 และเจ้าหมายเลข 2 มันก็มีอยู่จำนวนมาก เพราะงั้นก็เลยเตรียมรับมือเอาไว้บ้างแล้ว แต่ไม่คิดว่ามันจะมาเร็วขนาดนี้
############
หลังจากที่ผมกับเอเลอร์เดินมาสักผมก็เจอกับกลุ่มของพวกทหารที่กำลังจับกลุ่มกันอยู่ด้านหน้า และก็มีผู้ชายตัวไม่ใหญมากสวมชุดไหม้สีทองที่บ่งบอกถึงสัญลักษร์ว่าเป็นขุนนาง กำลังยืนอยู่ที่ด้านหน้าของพวกนั้น " เทเลอร์หมอนั้นใช่ไหม " ผมถามเทเลอร์เพื่อยืนยัน แต่ตามจริงแค่เห็นชุดก็รู้แล้วก็เถอะ" ครับท่าน " แล้ว" องค์ชายมาทำอะไรในที่แบบนี้กันครับ " เชสเตอร์มันก็พูดออกมาด้วยท่าทางกวนประสาทแบบสุดๆ ด้วยใบหน้าที่สแยะยิ้มออกมา" ข้ามาไล่หนูออกจากบ้าน " เมื่อผมพูดออกไปใบหน้าของเชสเตอร์ก็มีสีหน้าไม่พ่อใจปรากฏออกมาให้เห็นเด่นชัด และมันก็เริ่มพูดออกมาต่อด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจนัก " ท่านหมายความว่ายังไง " " สมแล้วที่เป็นหนูฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องจริงด้วย " " มันจะมากไปแล้วนะครับ ที่ท่านมาว่าข้า- "" อ่าว! นี่ท่านดยุคเป็นหนูเหรอ ทำไมถึงได้มีท่าทางร้อนตัวแบบนั้น "ผมยิ้มด้วยใบหน้าสะใจขณะที่พูดไปเมื่อคู่ ทำให้ตอนนี้ใบหน้าของเชสเตอร์แดงเหมือนลูกแตงโมไม่มีผิด แล้ว " ถ้าอย่างงั้นก็เอาว่าท่านเป็นหนูก็แล้วกัน เพราะตอนนี้เข้ามาในพื้นที่ของคนอื่นแล้วยังไม่ยอมจ่ายค่าเช่าแบบนี้มันหมายความว่ายังไง จริงสิ! หรือจะเรียกว่าปลิงดี " ผมก็เริ่มพูดจายั่วโมโหไปอย่างต่อเนื้อง แต่ทว่าเชสเตอร์กลับยืนหลับตาเหมือนกับว่ากำลังทำให้อารมณ์ตัวเองเย็นอยู่ รู้สึกจะยั่วโมโหไม่ได้และแหะ! เมื่อเวลาผ่านไปได้ไม่นาน " เรามาเริ่มกันใหม่ดีกว่าองค์ชาย " เชสเตอร์ก็พูดออกมาหลังจากที่สามารถตั้งสติได้ ดวงตาทั้งสองข้างก็มองตรงมาทางผม และจากประสบการณ์คนแบบนี้ถึงจะโมโหง่ายก็จริง แต่มันก็คุ้มสติกลับมาง่ายเช่นกัน เพราะงั้นแผนยั่วยุล้มเหลว! " ว่ามา "ผมพูดไป" ถ้าเช่นนั้นเรามาพูดถึงเรื่องอณาเขตของป่าซอร์ที่ท่านบอกมันเป็นของท่านกัน- " " เดี๋ยวก่อนสิ! ข้าเคยบอกตอนไหนว่ามันเป็นของข้า " ผมแย้งไปขณะที่เชสเตอร์พูดอยู่ " ถ้างั้นก็เป็นของตระกูล สโลน วินเทอร์ และของท่าน เอ็ดเน่ โรล์ เดฟีเกีย ถูกต้องไหม? "เชสเตอร์พูดด้วยอารมณ์หัวเสียเล็ดน้อย แต่ผมก็ได้แต่พยัดหน้าให้ไปโดยไม่ได้ตอบอะไร " ถ้างั้นอณาเขตของใครก็เคลียร์แล้ว แต่ว่า ท่านทำแบบนี้มันก็ไม่ถูกต้อง- "มาแล้วสินะ- " อณาเขตทางใต้ของเมืองหลวงก็ไม่ได้เป็นเพียงของตระกูล สโลน วินเทอร์ เพียงตระกูลเดียวจริงไหม? "" แล้ว " " ก็เพราะเหตุผลนี้อณาเขตของป่าซอร์แห่งนี้ก็ไม่ได้มีใครเป็นเจ้าของเพราะงั้น- " " ก็เลยจะบอกว่าอณาเขตตรงนี้ไม่ใช่ของข้าสินะ และข้าก็ไม่มีสิทธิ์เรียกเก็บเงินจากเจ้า " ว่าแล้วมันต้องมาไม้นี้ ตอนแรกคิดว่าจะทำให้เราสนุกมากกว่านี้สะอีก " แกคงกำลังคิดว่ามีเนดีสันหนุนหลังอยู่เลยมาทำแบบนี้ได้ใช่ไหม ถ้างั้นเรามาตัดสินแบบประเพณีของประเทศดีกว่า " ทันทีที่ผมพูดไป สีหน้าของเชสเตอร์ก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าของคนกำลังตกใจทันที และทางพวกทหารที่กำลังยืนอยู่ก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน แล้ว" ไม่ได้นะครับท่านดรารอน์ !!! " เทเลอร์ก็ห้ามผมทันที จากนั้นเชสเตอร์ก็รีบพูดออกมาต่อด้วยน้ำเสียงเกร็งๆ " ชะ... ใช่แล้วองค์ชายเรื่องนี้ไม่จำเป็นถึงขั้นที่- "" ข้าพูดไปแล้ว จะไม่กลับคำ " ผมยืนยันคำพูดของตัวเองออกไปอีกครั้ง โดยในระหว่างที่พูดก็ใช้ดวงตาทั้งสองจ้องไปที่ใบหน้าของเชสเตอร์ไปด้วย ในตอนนี้เชสเตอร์มีสีหน้ากังวลออกมาเด่นชัด แต่ที่เชสเตอร์จะกังวลแบบนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะสิ่งที่ผมพูดไปว่า ประเพณีของประเทศมันก็คืิอ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 98 ประเพณีของประเทศ

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 98 ประเพณีของประเทศ

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้