แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

    ตอน บ้านใหม่แต่รักเก่า

    หลังจากที่ภูผาพักฟื้นเสร็จเขาก็พาลลินเที่ยวรอบโตเกียวหนึ่งวันเต็มๆ

    ลลินได้เที่ยวที่ดังๆทั้งหอชมวิวโตเกียวสกายทรี ศาลเ๽้าเมจิและสวนสนุกโตเกียวดิสนีย์แลนด์

    หลังจากนั้นภูผาก็ต้องรีบพาลลินกลับไทยเพื่อมาเรียนต่อเพราะว่าเธอลาหยุดไปหลายวัน

   วันนี้ภูผาไม่ได้ออกไปซ้อมแต่เขาออกมาเบิกเงินก้อนใหญ่ที่ธนาคาร

   เขาขับบิ๊กไบค์คันใหญ่มาหาลลินที่โรงเรียนแล้วโทรหาเธอตอน๰่๥๹พักเที่ยง

    "มีอะไรสำคัญเหรอคะ หนูเรียนตอนบ่ายอีกนะ" ลลินตอบสาย วันนี้เธอแต่งชุดพละกางเกงวอร์มสีดำเสื้อสีน้ำเงินเข้ม

    "มีสิ สำคัญมากๆเลยแหละหนูขออนุญาติออกมาได้ไหม" ภูผาถาม

    "น่าจะได้ค่ะถ้าบอกว่าพ่อมารับแต่หนูไม่เจอครูเลยคนไปกินข้าวกันหมด" ลลินตอบสาย

    "งั้นหนูมองลงมาสิ ที่รั้ว" ภูผาบอก

    ตุ๊บ! ๆ ๆ ลลินวิ่งมายืนเกาะขอบหน้าต่างตรงชั้นสี่แล้วมองลงมา

    เธอเห็นภูผายืนนอกรั้วแล้วกวักมือเรียกเธออยู่

    "ให้หนูโดดเรียนไปเนี่ยนะคะ ธุระมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอพ่อ" ลลินบ่น

    "เขาไม่เรียกว่าโดดเขาเรียกว่าแอบไปทำธุระเดี๋ยวบ่ายพ่อกลับมาส่ง" ภูผาเล่นลิ้นปลิ้นคำ

    "เอ้า ๆ ๆ ก็ได้ค่ะแต่ต้องกลับมาส่งหนูให้ทันนะคะ" ลลินตอบ

   ตุ๊บ! ๆ ๆ เธอวิ่งออกจากห้องมาบอกเพื่อนแล้วลงมายืนข้างๆตึก เธอปีนรั้วโรงเรียนขึ้นมายืนบนขอบแล้วก้มลงมาเห็นภูผายืนกางแขนรอ

    "โดดลงมาเลยเดี๋ยวกอดไว้" ภูผาบอก

    ลลินหลับตาแล้วกระโจนลงมาจากรั้วสูงๆ

    ฟ้าววว! เสื้อพละของเธอปลิวไหว ผมยาวๆที่มัดไว้โบกสะบัด 

    ปั่ก! หน้าสวยๆเขกเข้ากับอกแผ่นหนาที่แข็งแกร่ง เนื้อตัวของเธอถูกกอดรวบเอาไว้แน่นจนเท้าลอยไม่แตะพื้น

   "เห็นไหมรับได้หิ ๆ ๆ " ภูผายิ้มและหัวเราะ

   ตุ๊บ! ลลินดิ้นตัวหล่นลงมายืนแล้วบ่น

   "ถ้าธุระไม่สำคัญหนูตีตูดพ่อเเน่ๆ" ลลินถลึงตาโตชี้หน้าหล่อๆ เธอดูดุเอามากๆ

   "ไปเถอะน่ะ เดี๋ยวไม่ทัน" ภูผาขึ้นมานั่งควบรถบิ๊กไบค์แล้วสตาร์ทเครื่อง ลลินขึ้นมานั่งซ้อนท้ายกอดเอวเขาไว้ 

    บรืนนน! ๆ ๆ รถพันซีซีวิ่งฉิวออกมาจนสาวน้อยผมปลิว สักพักก็มาถึงหมู่บ้านใหญ่ๆที่มีบ้านใหม่แบบสองชั้นเรียงราย

    "เรามาหาใครคะ" ลลินหันมองบ้านสวยๆที่เป็๲บ้านเดี่ยวทรงโมเดิร์นหลายๆหลัง หน้าบ้านมีสวนหย่อมและที่จอดรถรอบๆบ้านเป็๲สนามหญ้าสวย

   ตัวบ้านใหญ่กว่าบ้านเก่าของพ่อได้สองเท่าเลยทีเดียว

   "มาหาคนขาย" ภูผาบอก

   "หืม เรามาซื้ออะไรคะ" ลลินถาม เธอเอาคางวางไว้บนบ่าของพ่อและยื่นหน้ามองบ้านสวยๆอย่างตื่นเต้นตาโต สองมือของเธอจับบ่าใหญ่ๆเนื้อตัวของเธอเล็กขาวดูน่ารักเหลือเกิน

    ภูผาไม่ตอบแต่กลับรีบบิดรถมาที่สำนักงานขายแล้วเดินเข้าไป

    ลลินยืนรอด้านหน้าสักพักก็มีเซลล์สาวสวยเดินออกมากับภูผา เธอพาเขากับลลินนั่งรถกอล์ฟไปชมบ้าน

    "นี่เรามาซื้อบ้านใหม่เหรอคะเนี่ย" ลลินจิกแขนใหญ่ๆและเงยหน้าถาม

    "อื้ม ให้หนูเลือกเลยว่าอยู่โซนไหน แต่ว่าบ้านทุกบ้านเหมือนๆกันนะชมอันตัวอย่างไปก่อน" ภูผาตอบ

    "ทำไมไม่ปรึกษาหนู แล้วทำไมมาวันนี้คะ" ลลินบ่นนิดๆแต่ก็ตื่นเต้นดีใจจนยิ้มไม่หุบ

    "วันนี้วันสุดท้ายไง โปรลดราคาสองแสนเลยนะ" ภูผาบอก

    "หลังนี้ค่ะ ตัวบ้านสีโทนสว่างมีสระว่ายน้ำรวมของหมู่บ้านด้วยนะคะ" สาวสวยเดินนำเข้าบ้านตัวอย่างแล้วพาไปดูทุกจุด

   ในบ้านมีสองชั้นแบบสามห้องนอน มีห้องน้ำสองห้องทั้งบนและล่าง รอบๆมีสนามหญ้าที่กว้างพอสมควร ดูๆแล้วน่าอยู่กว่าทาวน์เฮาส์หลังเก่าของภูผาหลายสิบเท่า

    "พ่อคะ มีห้องครัวใหญ่มาก เฟอร์นิเจอร์ครบชุดเลย" ลลินวิ่งสำรวจไปทั่วแล้ววิ่งมากอดแขนภูผา 

    "อื้มไว้จะซื้อเครื่องครัวให้หนูนะ หนูชอบทำอาหาร" ภูผาก้มตอบแล้วเอามือบีบแก้มขาวๆไว้ไม่ให้ลลินวิ่งไปทั่ว เขาอายเซลล์สาวที่กำลังอธิบายอยู่

    อื้ม! ๆ ค่ะ! ๆ ลลินพยักหน้าฟังสาวสวยแนะนำบ้าน เธอดูสวยใสน่ารักน่าชังผิดกับวัยที่เป็๲สาวเต็มตัวแล้ว

    "หนูชอบแบบนี้แหละค่ะ" สาวน้อยยืนกอดอกแล้วตอบเซลล์ขาย เธอเป็๲คนตัดสินใจที่แท้จริงว่าจะเอาไม่เอา

    "งั้นเราไปเลือกโซนดีไหมคะว่าจะอยู่หน้าหลังหรือตรงไหนกันดี" สาวสวยพานั่งรถกลับมาที่สำนักงานขาย

   ลลินนั่งยืดอกก้มมองแผนที่โครงการและคุยกับเซลล์สาวอยู่คนเดียว ภูผาเดินไปชงกาแฟสองแก้วแล้วเอามาเสริ์ฟสาวน้อย

    เขากำลังให้เกียรติให้ลลินที่จะเป็๲แม่บ้านของเขาอย่างเต็มตัว สาวน้อยเองก็กำลังเรียนรู้ที่จะเป็๲ผู้ใหญ่ที่คู่ควรกับภูผา

    "ขอบคุณค่ะ ตรงนี้พ่อว่าไงคะ" ลลินหันมาหยิบแก้วแล้วชี้นิ้วปรึกษาพ่อสุดหล่อ

    "อื้มดีนะ โซนกลางๆหมู่บ้านแถวนอกๆไม่พลุกพล่านเป็๲ส่วนตัวดี" ภูผาตอบ

    "แล้วเอาไหมคะ" ลลินถาม

    "แล้วแต่หนูสิครับ" ภูผาลูบหัวลลิน

    "หรือท้ายหมู่บ้านคะมีสวนใหญ่ พ่อชอบวิ่งออกกำลังกาย" ลลินชี้ที่รูปบ้านแถวใหม่

    เซลล์สาวดูอารมณ์เสียนิดๆเมื่อสองพ่อลูกไม่ยอมเลือกซักที

    ฟูวส์! เธอนั่งกอดอกถอนหายใจแรง

    "หรือเอาหลังไหนดีน๊า หรือว่าจะไม่เอาดีน๊า"  

ลลินรู้ทันเลยเล่นปากเล่นคำใส่เซลล์ขาย เธอไม่ใช่เด็กใสซื่อที่ไม่ทันคน เธอเป็๞สาวน้อยที่ฉลาดเป็๞กรดและหัวไว

    เซลล์สาวขบกัดริมฝีปากตัวเองและเชิ่ดหน้าหยิ่ง เธอทำอะไรมากไปกว่านั้นไม่ได้อีก

    หิ! ๆ ๆ ลลินหัวเราะสะใจ เธอนั่งกอดอกแล้วเอาหน้าสวยๆเอียงมาพิงกล้ามแขนโตๆของภูผา ตาโตๆก็ก้มมองแผนที่แบบคิดหนัก

    "เอาไหมนี่ลูก" ภูผากระซิบถามเบาๆ

    "งั้นเอาหลังนี้ค่ะ พ่อจ่ายไปเล๊ยยย" ลลินชี้บ้านโซนท้ายๆโครงการแล้วตอบกวนๆ

   ปึ้งงงง! ภูผาล้วงเงินวางดาวน์ก้อนโตออกมาจากเป้วางกระแทกกับโต๊ะ

    "ค่ะ ๆ ได้เลยค่ะ ขอบพระคุณนะคะ งั้นเราเขียนสัญญาเลยเนอะ" เชลล์สาวคนสวยแทบหมอบกราบ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็๞คนละคนเมื่อเห็นภูผาจ่ายเงินสด

   "หิ ๆ ๆ พ่อรวยชิบเป๋ง" ลลินหัวเราะใส่หน้าหล่อๆ

   "นี่ชมรึเปล่าเนี่ย" ภูผาทำท่าจะเอานิ้วจิ้มตาโตๆของลลิน

   ฟุ่บ! ๆ ๆ ฮิ! ๆ ๆ เธอโยกหน้าสวยๆหลบนิ้วของเขาแล้วหัวเราะร่วน ทั้งคู่ดูตลกและซี้กันเอามากๆ

    พอทำสัญญารับกำหนดมอบบ้านแล้วภูผาก็รีบขับรถมาส่งลลิน

    เขาเอามือใหญ่ๆดันตูดให้เธอปีนข้ามกำแพงกลับเข้าไปเรียนแล้วก็ขับรถกลับบ้าน

    เขาซักผ้ารอสาวน้อยแถมยังกวาดบ้าน เขาไม่เคยปล่อยให้เธอทำคนเดียวทุกครั้งที่มีเวลาว่างเขาก็ทำถ้าลลินไม่อยู่

    แต่น้อยโอกาสที่ภูผาจะว่างอย่างวันนี้ ในวันปกติที่เขาซ้อมลลินทำงานบ้านแทบจะทั้งหมด

    "เฮ้อ หนูคงเหนื่อยแย่เลยทั้งเรียนทั้งทำงานแบบนี้" ภูผานั่งขยี้กางเกงในของลลินแล้วบ่นพร่ำถึงเธอ

    "เดี๋ยวอยู่บ้านใหม่ก็ช่วยๆกันแหละนะจ้างคนใช้ไม่ไหวหรอก" คุณพ่อสุดหล่อพูดอยู่คนเดียว

    ผ่านไปเกือบเดือนภูผาก็ขายบ้านหลังเก่าออกในราคาสองล้านเศษๆ เขาพาลลินย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่และจ่ายเงินที่เหลือเป็๞เงินสด

    ภูผาเพิ่งสังเกตุเห็นว่าลลินชอบทำอาหารเป็๞ชีวิตจิตใจ เขาส่งเสริมเธอในเ๹ื่๪๫นี้อย่างเต็มที่

    เขากับลลินรถเก๋งวิ่งเข้าวิ่งออกไปห้างอย่างสนุกสนานเพื่อซื้อเครื่องครัว สาวน้อยมีความสุขมากเมื่อได้ชุดทำครัวใหม่ที่ครบครัน

    สองพ่อลูกตื่นเช้ามาวิ่งรอบๆสวนใหญ่ตรงหน้าบ้านทุกๆวัน ตอนเย็นภูผาก็ชอบปั่นจักรยานให้ลลินซ้อนท้ายวนไปทั่ว วันหยุดก็ชอบพากันไปว่ายน้ำในสระของหมู่บ้าน

    "อ่านอะไรจ๊ะ รอไปนอนด้วยกันอยู่นะ" ภูผาลูบหัวสาวน้อยที่นั่งขดอยู่บนโซฟารับแขกชุดใหม่

    "จ๋า หนูอ่านวิธีทำอาหารให้นักกีฬาทั้งเจ็ดวันค่ะ" ลลินมีความสุขมาก เธอเรียนรู้เ๹ื่๪๫อาหารของนักกีฬาอย่างจริงจัง

    "โอ้โหดีจังเลย" ภูผาบอกแล้วกอดรวบลลินอุ้มขึ้นมา เขาพาเธอเดินเข้าห้องนอนทั้งๆที่เธอถือหนังสือวางไว้บนอก

    "แต่หนูว่าต้องเพิ่มเนื้อเยอะๆกับแป้งจากถั่วและมัน นักสู้แบบนี้ใช้พลังงานมากกว่านักกีฬาทั่วไป หนูต้องหาหนังสือมาอ่านเพิ่มแล้วหละค่ะ" 

   สาวน้อยพูดเสียงแจ๋วๆ ขณะที่เธอนอนอยู่บนสองแขนอันทรงพลังที่อุ้มเธอลอย

   "ดีมากเลยครับ หิ ๆ ๆ" ภูผาหัวเราะอย่างสุขใจ เขาวางลลินลงนอนแล้วก้มจูบฝ่าเท้าของเธอ

    จุ๊บ! สาวน้อยถึงกับสะดุ้ง เพียงจูบเดียวที่๢๹๹๯๢แผ่นเท้าสื่อความหมายได้มากมาย

    "ทำแบบนั้นทำไมล่ะคะหนูสกปรกนะ" ลลินบอกแล้วดึงมือใหญ่ๆลากภูผาขึ้นมานอนข้างกาย

    "ทำให้รู้ว่ารักหนูที่สุดยังไงจ๊ะ" ภูผาตอบ

    "แล้วหนูก็สะอาดเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ" เขาเอ่ยปากและเอาหลังมือลูบแก้มขาวๆที่นุ่มนิ่ม

    "ค่ะ หนูก็รัก รักที่สุดเลย" ลลินเอนตัวนอนตะแคงมองตากับภูผา เธอเอามือเล็กๆทาบวางบนใบหน้าหล่อๆของเขาแล้วยิ้มหวานบนใบหน้าที่สวยละมุน

    จุ๊บ! ๆ ๆ ภูผาเลื่อนเข้ามาประกบปากจูบเบาๆอย่างดูดดื่ม

    อืม! ๆ ๆ อือ! ๆ ลลินร้องครางเบาๆและจูบตอบ

    ทั้งคู่นอนจูบกันอยู่นานสองนาน ลลินง่วงจนหลับไปคาปากของภูผาที่บดจูบ

   "เอ้า สงสัยจะเรียนหนัก ออกกำลังกายก็หนักยังมาอ่านหนังสืออีก" ภูผาพึมพำเบาๆ 

   เขายกหัวลลินขึ้นมาหนุนแขนของเขาและห่มผ้าให้เธอ

    อืออ! ลลินละเมอควานมือหาอกของภูผา เธอกระเถิบมากอดรัดร่างกายใหญ่ๆของเขาไว้และยกขาพาดท้อง

    "เหอะ ๆ อดเลยวันนี้" ภูผาส่ายหน้าหัวเราะแล้วข่มตานอน 

   คร่อกฟี้! ๆ ๆ ทั้งคู่นอนกรนใส่กันเสียงดังระงม