ในเช้าวันหนึ่งของฤดูฝน “ลิน” เดินเข้าไปในร้านกาแฟเล็ก ๆ มุมถนนเหมือนทุกวัน เสื้อกันฝนของเธอเปียกชื้นเล็กน้อย แต่กลิ่นกาแฟหอม ๆ ก็ช่วยให้เช้านี้อบอุ่นขึ้นทันที

“เหมือนเดิมนะครับ”

เสียงของ “ภัทร” บาริสต้าหนุ่มเจ้าของร้านพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

ลินพยักหน้า ทั้งสองไม่เคยคุยกันยาว ๆ แต่ก็จำกันได้เสมอ เขารู้ว่าเธอชอบลาเต้หวานน้อย เธอรู้ว่าเขาชอบเปิดเพลงเบา ๆ ในวันที่ฝนตก

วันหนึ่ง ลินเผลอทำสมุดเล่มเล็กตกไว้บนโต๊ะ ภัทรเก็บมันขึ้นมาและพบว่า ข้างในเต็มไปด้วยจดหมายที่เธอเขียนถึง “ใครบางคน”

ไม่ใช่จดหมายรักหวานซึ้ง แต่เป็นเรื่องเล่าของวันธรรมดา ความฝัน ความเหนื่อย และความหวัง

วันถัดมา เขาคืนสมุดให้พร้อมกระดาษโน้ตหนึ่งแผ่น

ลินอ่านแล้วเผลอยิ้ม ฝนยังคงตกเหมือนเดิม แต่หัวใจของเธอกลับอุ่นขึ้นอย่างประหลาด